Σύμφωνα με το Ν. 5167/222 - 21.07.1931, με πρόταση της Επιτροπής Ρυθμίσεως Φορτοεκφορτώσεων Λιμένος είναι δυνατό μέσω πράξης του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας να επιβληθεί ειδική ανάλογη επαύξηση των τιμολογίων φορτοεκφορτωτικών εργασιών η οποία δεν μπορεί να υπερβεί τη μία δραχμή κατά τόνο με σκοπό τον σχηματισμό "κεφαλαίου προς αποζημίωσιν των φορτοεκφορτωτών" εκείνων των οποίων την απομάκρυνση από τις φορτοεκφορτωτικές εργασίες η ΕΡΦΛΘ θα κρίνει επιβεβλημένη "είτε δια την ασφάλειαν της διεξαγωγής των σχετικών έργων είτε προς αποκατάστασιν σχετικής ισορροπίας μεταξύ προσφοράς και ζητήσεως εργασίας εις τας φορτοεκφορτωτικάς εργασίας." Με άλλα λόγια τότε λογικά συγκροτείται στη Θεσσαλονίκη ο λογαριασμός "Κεφαλαίου Αποζημίωσης Φορτοεκφορτωτών Θεσσαλονίκης."
Στη συνέχεια, με βάση τον Ν 5944/387 - 12.12.1933, θεσπίζεται πως είναι δυνατόν να παρακρατηθεί μέχρι μία δραχμή από τα πρακτορειακά δικαιώματα και μία δραχμή επί της αμοιβής των εργατών για το ΚΑΦ.
Στη συνέχεια με βάση τον ΑΝ 2212/54 - 12.02.1940, στο ΚΑΦ μπορούν να υπαχθούν α) οι υπάλληλοι που υπηρετούσαν στο ΚΑΦ, β) οι υπάλληλοι παράδοσης και παραλαβής εμπορευμάτων, δηλαδή οι σημειωτές και γ) οι υπάλληλοι που απασχολούνται στην κομιστική υπηρεσία του Τελωνείου.