Ο Κωνσταντίνος Παπαλόης του Ζάχου γεννήθηκε στη Σωνίστα Ναυπακτίας το 1901. Υπηρέτησε ως οπλίτης. Προσλήφθηκε στις 14 Οκτωβρίου 1929 ως φύλακας Β΄. Στις 4 Ιουλίου 1930 αποχώρησε με τρίμηνη κανονική άδεια άνευ αποδοχών και επανήλθε στις 24 Σεπτεμβρίου 1930. Στις 20 Απριλίου 1932 προάχθηκε σε Φύλακας Α΄. Στις 13 Μαΐου 1932 απολύθηκε από την υπηρεσία εξαιτίας σωματικής νόσου.
Ο Παπαλαδάς Χαράλαμπος του Αντωνίου γεννήθηκε στην Ραιδεστό το 1897. Δεν είχε στρατευθεί επειδή ήταν πρόσφυγας. Προσλήφθηκε ως φύλακας Β΄ στις 16 Οκτωβρίου 1929. Στις 16 Οκτωβρίου 1929 ο μισθός αυξήθηκε ο μισθός λόγω οικογενειακών βαρών. Στις 20 Απριλίου 1932 προάχθη σε Φύλακα Α΄. Στις 13 Σεπτεμβρίου 1932 παραπέμφθηκε στο Πειθαρχικό Συμβούλιο για αποδεδειγμένη ανικανότητα. Στις 19 Απριλίου 1939 τιμωρήθηκε με επίπληξη επειδή απουσίασε από τα καθήκοντά του χωρίς προειδοποίηση. Στις 19 Μαΐου 1939 ανακοινώνεται ότι λαμβάνει επίδομα παραμονής στον ίδιο βαθμό. Στις 4 Ιουλίου 1939 του εκφράστηκε η ευαρέσκεια για συμβολή στην αποτροπή πλημμύρας αποθηκών. Στις 19 Μαΐου 1941 ανακοινώνεται ότι χορηγείται προσαύξηση λόγω 10ετίας από 16 Οκτωβρίου 1939.
Στις 11 Νοεμβρίου 1944 φαίνεται ότι είναι αποσπασμένος στην υπηρεσία Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού Θεσσαλονίκης, αλλά πιθανόν να έχει αποσπαστεί νωρίτερα.
Στις 30 Μαρτίου 1945 τοποθετείται στην Υπηρεσία Ασφαλείας. Στις 4 Ιουλίου 1945 τοποθετείται στο Τμήμα Μεταφορών. Φαίνεται ότι είχε αποσπαστεί σε άλλη υπηρεσία κατά την περίοδο της Κατοχής. Την 1 Ιουλίου 1945 παρουσιάστηκε από απόσπαση. Στις 30 Ιουνίου 1947 τιμωρήθηκε με απόφαση του Υπηρεσιακού Συμβουλίου λίαν επιεικώς δια μηνιαία προσωρινής παύσεως επί αμελείας και επιπολαιότητας κατά την εκτέλεση υπηρεσία του Σημειωτή εκφορτώσεων. Στις 29 Οκτωβρίου 1949 έλαβε προαγωγή σε Γραφέας Α. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινώς στην Υπηρεσία Ασφαλείας ΕΖ της ΕΖΛΘ. Στις 23 Νοεμβρίου 1955 προάχθηκε σε Επόπτη με βαθμό γραμματέα Β΄. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β8 Κλάδου Ασφαλείας της Β Κατηγορίας με βαθμό 7ο.
Ο Σωκράτης Σίμου του Αθανασίου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1894. Ήταν απόφοιτος Δημοτικού Σχολείου. Υπηρέτησε ως έφεδρος οπλίτης και ήταν έγγαμος. Προσλήφθηκε την 1η Αυγούστου 1930 ως βοηθός Προϊσταμένου Φορτοεκφορτώσεων Ατμόπλοιων. Ήταν έγγαμος. Στις 16 Αυγούστου 1932 ανέλαβε προσωρινώς καθήκοντα αναπληρωτής προϊσταμένου υπηρεσίας Εκφορτώσεων. Στις 2 Αυγούστου 1935 ανέλαβε προσωρινά καθήκοντα Προϊσταμένου Υπηρεσίας Μεταφορών Ξηράς και Φορτοεκφορτώσεων Θαλάσσης διατηρώντας ταυτόχρονα τα καθήκοντά του στην Υπηρεσία Φορτοεκφορτώσεων Ατμόπλοιων. Στις 17 Φεβρουαρίου 1936 περιορίζεται στα καθήκοντα ως βοηθού Προϊσταμένου Φορτοεκφορτώσεων Ατμόπλοιων. Την 1 Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Μεταφορών. Στις 19 Μαΐου 1939 λαμβάνει επίδομα ευδοκίμου παραμονής στον ίδιο βαθμό. Την 1 Νοεμβρίου 1940 επιστρατεύθηκε στην Πανεθνική Αεράμυνα. Στις 15 Δεκεμβρίου 1940 ανέλαβε υπηρεσία. Στις 9 Ιουλίου 1941 έλαβε επίδομα παραμονής στον ίδιο βαθμό επί τριετίας από 1 Δεκεμβρίου 1937. Στις 12 Ιανουαρίου 1946 «ανακοινώνεται ότι απολύεται ως συνεργασθείς μετά του εχθρού κατά την περίοδον της κατοχής (απόφαση Υπουργού Οικονομικών Θ 6240/1945 συμφώνως ΣΠ 26/45 κλπ). Στις 18 Ιουλίου 1947 ανέλαβε καθήκοντα επαναπροσληφθείς εις την υπηρεσία ως απολυθείς κατά το παρελθόν έτος άνευ επαρκούς δικαιολογίας. Στις 24 Νοεμβρίου 1950 έλαβε αύξηση λόγω παραμονής επί 6ετίας στον ίδιο βαθμό. Απολύθηκε λόγω συνταξιοδότησης στις 10 Σεπτεμβρίου 1953.
Ο Βασίλειος Παπαγιαννίδης του Μιχαήλ λιμενεργάτης στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης και υπάλληλος της ΕΖΘ. Γεννήθηκε το 1882 στη Θεσσαλονίκη. Δεν είχε στρατευθεί. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ 4 Αυγούστου 1930 και την 1 Ιανουαρίου 1939 συνταξιοδοτήθηκε.
Ο Σπυρίδων Γαϊτάνος του Δημητρίου γεννήθηκε το 1878 στην Κωνσταντινούπολη. Δεν είχε στρατευθεί.
Ο Ισαάκ Κόβο ή Kovo Isaak του Σολωμώντα γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1896, ήταν έγγαμος, είχε υπηρετήσει ως έφεδρος οπλίτης. Στις 4 Αυγούστου 1930 προσλήφθηκε ως σημειωτής Φορτοεκφορτώσεως Ατμοπλοίων με βαθμό και μισθό γραφέα Β΄. Τοποθετήθηκε στο Τμήμα Μεταφορών την 1η Απριλίου 1938 και στις 19 Μάη 1939 έλαβε επίδομα ευδοκίμου όπως και στις 9 Ιουλίου 1941. Στις 20 Φεβρουαρίου 1943 απολύθηκε γιατί απείχε από τα καθήκοντα με απόφαση του Υπηρεσιακού Συμβουλίου. Προφανώς, η απουσία του σχετίζεται με τις διώξεις που δέχθηκαν οι Ισραηλίτες της Θεσσαλονίκης από τις γερμανικές αρχές. Η Επιτροπεία προτίμησε να θεμελιώσει την απόλυση στην απουσία και όχι στο ειδικό διάταγμα για απόλυση όλων Ισραηλιτών από τις δημόσιες υπηρεσίες. Στις 24 Απριλίου 1946 το Υπηρεσιακό Συμβούλιο της ΕΖΘ δεν γνωρίζει ακόμη την κατάληξη των οκτώ Ισραηλιτών υπαλλήλων του οργανισμού από τον Απρίλιο του 1943. Για αυτό να ζητήσει πληροφορίες από την Ισραηλιτική Κοινότητα με την ελπίδα ότι είναι σε θέση να παράσχει τα αναγκαία στοιχεία με βάση τα οποία να ληφθεί κάποια σχετική απόφαση. Τελικά, σύμφωνα με την απόφαση της 18 Σεπτεμβρίου 1946 της ΓΔΚΜ με την αιτιολογία πως απείχε των καθηκόντων του απολύεται από την ΕΖΘ σύμφωνα το άρθρο 25 και 29 του ΑΝ 962/1937 {αρ. πρωτ. 3322}. Αριθμός ΦΕΚ 112/22.11.1946.Μάλλον εξοντώθηκε μαζί με τους άλλους Ισραηλίτες της Θεσσαλονίκης στο ολοκαύτωμα. Ωστόσο, στις λίστες του ολοκαυτώματος δεν προκύπτει το όνομα Kovo Isaak του Solomon, αλλά πάρχουν δύο καταγραφές με το όνομα Kovo Isaak του Avraam και μία Kovo Isaak του Eliezer.
Ο Αντώνιος Καφφάτος του Εμμανουήλ γεννήθηκε το 1894 στο χωριό Μοναστηράκι του νομού Ρεθύμνου. Ήταν έγγαμος με δύο παιδιά. Ήταν απόφοιτος 4ης Γυμνασίου. Υπήρξε έφεδρος υπαξιωματικός. Προσλήφθηκε στις 4 Αυγούστου 1930 ως σημειωτής φορτοεκφορτώσεων αποθηκών. Στις 24 Ιουλίου 1935 απολύθηκε σύμφωνα με την παράγραφο δ του άρθρο 5 της Δ' Συντακτικής Πράξης, ωστόσο στις 23 Μαρτίου 1936 επέστρεψε στην υπηρεσία στην υπηρεσία φορτοεκφορτώσεων αποθηκών και την 1η Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Μεταφορών. Στις 23 Ιουλίου 1938 κοινοποιήθηκε η προαγωγή του σε γραφέα Α και στις 15 Οκτωβρίου 1941 διετάχθη να παρουσιαστεί στο 4ο Αστυνομικό Τμήμα για υπηρεσία στην Διαχείριση Δελτίων Τροφίμων μέχρι την αποδέσμευση του στις 12 Νοεμβρίου 1941. Στις 4 Μάη 1950 προήχθη σε Γραμματέα Β.
Ο Γεώργιος Λαδόπουλος γεννήθηκε το 1898 στη Σμύρνη και πολιτογραφήθηκε στην Θεσσαλονίκη. Δεν είχε στρατευθεί γιατί ήταν πρόσφυγας.
Ο Γεώργιος Χριστιανάκης του Μάρκου γεννήθηκε το 1880 στην Αργυρούπολη Ρεθύμνου, ήταν έγγαμος και είχε υπηρετήσει ως έφεδρος αξιωματικός.
Ο Γεώργιος Μουστάκας του Ιωάννη γεννήθηκε το 1891 στην Αγία Παρασκευή Χαλκιδικής. Υπηρέτησε ως έφεδρος υπαξιωματικός. είχε ολοκληρώσει το Δημοτικό Σχολείο και ήταν έγγαμος. Στις 4 Αυγούστου 1930 προσλήφθηκε ως φύλακας Φορτηγίδων με βαθμό και μισθό φύλακα Α΄. Στις 24 Μαΐου 1931 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας για φρούρηση της προκυμαίας από τις 6 έως 10 μμ. Στις 3 Σεπτεμβρίου 1931 διατάχθηκε να ασκεί νυχτερινή φρούρηση φορτηγίδων εναλλασσόμενος κάθε εβδομάδα με τον νυχτερινό φύλακα φορτηγίδων Κλέανδρο Πετρά. Στις 11 Μαΐου 1934 του εκφράστηκε έπαινος για ζήλο και αυταπάρνηση κατά πλημμύρα μέσα στη Ζώνη. Στις 19 Μαΐου 1941 έλαβε προσαύξηση μισθού λόγω δεκαετίας από 9 Ιουλίου 1940. Στις 6 Σεπτεμβρίου 1949 προήχθη σε Επόπτη Β΄. Στις 29 Σεπτεμβρίου 1949 προάχθηκε σε γραφέα Α΄. Στις 29 Οκτωβρίου 1949 προάχθηκε σε Επόπτη με βαθμό γραμματέα Β΄. Στις 22 Δεκεμβρίου 1952 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας ΕΖ ΕΖΛΘ. Στις 23 Νοεμβρίου 1955 προάχθηκε ως επόπτη με βαθμό γραμματέα Α΄τάξης. Στις 31 Δεκεμβρίου 1956 απολύθηκε λόγω συνταξιοδότησης.