Εμφανίζει 390 αποτελέσματα

Ο Σωτήριος Δημητριάδης ήταν δικηγόρος από την Σκόπελο και δραστηριοποιούταν στην Θεσσαλονίκη την περίοδο του μεσοπολέμου. Στις δημοτικές εκλογές του 1929 εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος στηρίζοντας το ψηφοδέλτιο του Νικόλαου Μάνου με τον τίτλο Μακεδονική Πολιτική Οργάνωση λαμβάνοντας 7124 ψήφους. Αμέσως ανέλαβε πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου μέχρι τις 10 Ιουνίου 1930. Τότε ανέλαβε δημαρχεύων στο μεσοδιάστημα μετά τη λήξη της δημαρχίας του Νικόλαου Μάνου και μέχρι να αναλάβει ο Χαρίσιος Βαμβακάς, δηλαδή μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1930. Την εποχή λοιπόν που σχεδιαζόταν να του ανατεθεί η ευθύνη του νομικού συμβούλου του ΛΤΘ ήταν ένας διαπρεπής άρχοντας της πόλης και καταξιωμένος δικηγόρος. Στο νέο Δημοτικό Συμβούλιο μετά τις εκλογές του 1930 συμμετέχει εκ νέου, Δεν στ=υμμετέχει όμως στο δημοτικό συμβούλιο που εκλέχτηκε με τις εκλογές στις 11 Φεβρουαρίου 1934.

Ο Σώτος Δημητριάδης υπήρξε ο πρώτος νομικός σύμβουλος του ΛΤΘ. Η απόφαση λήφθηκε με αφορμή την υπογραφή της σύμβασης του ΛΤΘ με την Γαλλική Εταιρεία καθώς εκτιμήθηκε πως το ΛΤΘ χρειάζεται έναν μόνιμο νομικό σύμβουλο. (Πρακτικά ΛΤΘ, τόμος πρώτος, 5η Συνεδρία, 17/2/1930) Αναλαμβάνει με γνωμοδοτήσεις να στηρίζει το έργο της διοίκησης σε θέματα εργατικά ή σε αντιδικίες με άλλους φορείς ή να συντάσσει τις διάφορες συμβάσεις. Το 1935 κέρδισε στο εφετείο μια αγωγή του ΛΤΘ σε βάρος της Αγροτικής Τράπεζας διότι δεν απέδιδε τα λιμενικά δικαιώματα για τα εμπορεύματα που παρελάμβανε ή φόρτωνε. (Πρακτικά ΛΤΘ, τόμος δεύτερος, 148η Συνεδρία, 22/3/1935)
Στις 1 Απριλίου 1935, ο Σώτος Δημητριάδης ορίστηκε μέλος της Επιτροπείας του ΛΤΘ ως εκπρόσωπος του Δήμου Θεσσαλονίκης. Στις 8 Απριλίου 1935, στην 152η Συνεδρίαση συγκροτήθηκε το νέο σώμα υπό την προεδρεία του αντιπροσώπου της Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας Ν. Κώττα. Ο Δημητριάδης εκλέχθηκε με 10 ψήφους μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής. (Πρακτικά ΛΤΘ, τόμος δεύτερος, 152η Συνεδρία, 8/4/1935)
Στις 13 Οκτωβρίου 1956 ορίστηκε προϊστάμενος του Δικαστικού Τμήματος της ΕΖΛΘ.
Στα 1959 διαχειρίζεται την υπόθεση Σοκόνυ, μία από τις σοβαρότερες υποθέσεις του οργανισμού. Συνταξιοδοτήθηκε από την ΕΖΛΘ στις 16/1/1960

Ο Ανδροκλής Δημητρίου του Δημητρίου και της Ραλλούς ήταν τακτικός υπάλληλος της Γαλλικής Εταιρίας, και του ΛΤΘ. Γεννήθηκε το 1885 στην Τυρολόη Ανατολικής Θράκης. Αποφοίτησε από την Δ΄ τάξη του Δημοτικού Σχολείου. Το 1906 ωστόσο βρίσκεται στην Θεσσαλονίκη, ενδεχομένως να είχε μετοικήσει νωρίτερα. Τον Αύγουστο 1916 παντρεύτηκε την Ολυμπία Γαϊτανάκη με την οποία έκαναν δυο παιδιά, μία κόρη και έναν γιο. Ο γιος του μετά την στράτευσή του το 1945 κλείστηκε σε φρενοκομείο.
Ο Δημητρίου ξεκίνησε να εργάζεται στο λιμάνι από πολύ νεαρή ηλικία, περίπου 21 ετών. Προσλήφθηκε από την Γαλλική Εταιρία το 1906 στην Υπηρεσία Γερανών ως υπάλληλος χειριστής μεγάλων γερανών. Το 1912 βρίσκεται στην υπηρεσία, όπως και τους πολέμους του 1912-1913 και 1915-1918. Απολύθηκε από τον στρατό το 1921. Στις 20 Φεβρουαρίου 1930 προσλήφθηκε στην ίδια θέση από το ΛΤΘ και παραμένει στην ίδια θέση στο οργανόγραμμα του 1935. Αργότερα, το Τμήμα του εντάσσεται στη Μηχανολογική Υπηρεσία. Το 1939 προβιβάσθηκε στο βαθμό του Γραφέα Α. Τον Απρίλιο του 1948 χαρακτηρίζεται από τον προϊστάμενο οικονομικών υπηρεσιών Ηλία Ιώβη ως «πρόθυμος εις την υπηρεσίαν του» με «τεχνικήν κατάρτισην και πείραν λίαν καλήν». Περιγράφεται ως «τύπος αγαθός, ανεξίκακος, συμπεριφέρεται με σεβασμόν προς τους ανωτέρους του και πραότητας προς τους συναδέλφους του». Για αυτό το λόγο έλαβε επίδομα ευδοκίμου υπηρεσίας» και έλαβε βαθμό καθώς μέχρι τότε ανήκε στους «αδιαβάθμητους υπαλλήλους». Το 1949 φαίνεται ότι αρρώστησε. Συνταξιοδοτήθηκε στις 15 Απριλίου 1950. Ωστόσο, συνέχισε να εργάζεται στο ίδιο πόστο ως έκτακτος υπάλληλος μέχρι τις 30 Μαρτίου 1954 όταν απολύθηκε μαζί με άλλους συνολικά 41 εκτάκτους υπαλλήλους από το ΔΣ ΕΖΛΘ.

Ο Αλέξανδρος Δημάδης του Μάρκου και τις Αικατερίνης, κάτοικος Περδίκ(κ)α 34, συνοικισμός Παπάφη, γεννήθηκε το 1888 στην Θεσσαλονίκη. Ολοκλήρωσε τη Β΄ Γυμνασίου. Ανήκε στην κλάση του 1904 και το 1937 ανέφερε ότι ήταν μέλος της Ένωσης Υπαξιωματικών και Στρατιωτών Παλαιών Πολεμιστών Νομού Θεσσαλονίκης, σωματείου το οποίο ο ίδιος χαρακτήριζε «εθνικιστικό και πατριωτικό». Το 1946 παντρεύτηκε την Αθανασία Χατζηζήση ετών 38.
Ο Αλέξανδρος Δημάδης εργαζόταν στην Γαλλική Εταιρία και ενδεχομένως να προσλήφθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1920. Στο ΛΤΘ προσλήφθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1930 με το βαθμό Λογιστή Β, και τοποθετήθηκε «βοηθός επόπτη 1ης επί των φορτοεκφορτώσεων». Στο οργανόγραμμα του 1935 εργαζόταν στο Τμήμα Βεβαιώσεως Λιμενικών Δικαιωμάτων. Το 1939 προήχθη σε γραμματέα Α΄ και τοποθετήθηκε στην Εξωτερική Υπηρεσία Βεβαιώσεως Συμβατικών Λιμενικών Δικαιωμάτων και Τελών έχοντας εποπτεία την υπηρεσία Λιμενικού Φόρου Ξηράς. Το 1945 έχει αναλάβει Προϊστάμενος στην ίδια υπηρεσία. Το 1949 θεωρούταν ένας «από τους αρχαιότερους υπαλλήλους» με «αρκούσαν πείραν», ενώ «χαίρει κοινωνικής υπολήψεως, δεν κυριαρχείται από πάθος τι» και «ο ιδιωτικός του βίος ως οικογενειάρχου και πολίτου είναι άμεμπτος». Η μόνη ποινή που του είχε επιβληθεί ήταν ότι ως προϊστάμενος δεν επόπτευε σωστά το τμήμα του με αποτέλεσμα να απουσιάσουν δύο υπάλληλοι αδικαιολογήτως με αποτέλεσμα ο έλεγχος στα εισαγόμενα και εξαγόμενα προϊόντα να είναι πλημμελής. Το 1950 και το 1953 ασθένησε και υποβλήθηκε σε εγχείρηση. Συνταξιοδοτήθηκε τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους.

Ο Περικλής Δερβίσης του Δημήτρη και της Χρύσας, κάτοικος Θεσσαλονίκης Παύλου Μελά 15. Γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη και ήταν απόφοιτος νυκτερινής εμπορικής σχολής. Ανήκε στην κλάση του 1941 και υπηρέτησε ως δεκανέας στην ΕΣΑ. Προσελήφθη στις 15 Μαρτίου 1939 ως έκτακτος. Μονιμοποιήθηκε αργότερα. Τοποθετήθηκε αρχικά ως βοηθός Λογιστή στοΤμήμα Κατασκευής Νέων Έργων και Συντήρησης υπαρχόντων Τεχνικής Υπηρεσίας ΛΤΘ. Την περίοδο της Κατοχής που η Τεχνική Υπηρεσία δεν λειτουργούσε τοποθετήθηκε στο Λιμενικό Φόρο Ξηράς ως εισπράκτορας μέχρι που επιστρατεύτηκε και ο ίδιος στις 15 Μαΐου 1945 ως έφεδρος δεκανέας στην Ελληνική Στρατιωτική Αστυνομία (κλάση 1941), μάλιστα με σχετικές αιτήσεις 1945-46 ζητά την τακτοποίηση της θέσης του και να του καταβληθούν οι αμοιβές του ως έφεδρος. Αναφέρονται δύο προαγωγές, σε Γραμματέα Β στις 10/5/1945 και σε υπηρεσιακή έκθεση στις 24/4/1948 προτείνεται για προαγωγή στον επόμενο βαθμό ως φίλεργος και ευσυνείδητος με ανεπίληπτη συμπεριφορά. Εργάστηκε επίσης στη Γραμματεία του ΛΤΘ και στο Τμήμα Ελέγχου ΕΖΛΘ, Αποθήκη Α. Το διάστημα 1950-1955 υπάρχουν αρκετές κλήσεις σε απολογία, επιπλήξεις και πρόστιμα λόγω απουσιών που χαρακτηρίζονται αδικαιολόγητες και τελικά στις 30/1/1956 του κοινοποιείται έγγραφο οριστικής απόλυσης «δι αδικαιολόγητον εξακολουθητικήν αποχήν από της εκτελέσεως των καθηκόντων σας» μετά από τη σχετική διαδικασία εξέτασης του θέματος από Υπηρεσιακό Συμβούλιο, Απόφαση ΔΣ ΕΖΛΘ και δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Ο Δημήτριος Δαλέγκας του Κωνσταντίνου και της Βικτωρίας γεννήθηκε το 1883 στο Μοναστήρι όπου και ήταν απόφοιτος της 5ης τάξης του Γυμνασίου. Ωστόσο, δεν την ολοκλήρωσε διότι εξαιτίας του μακεδονικού αγώνα η οικογενειακή οικία καταστράφηκε και η οικογένειά του κατέφυγε το 1903 στην Κωνσταντινούπολη. Το 1907, η οικογένειά του ήρθε στην Θεσσαλονίκη. Παντρεύτηκε την Κωνσταντία Γιάκου γεννημένη το 1886 και από το γάμο τους προέκυψαν τρία παιδιά, η Βικτωρία το 1910, η Ελένη το 1911 και η Αναστασία το 1918. Ανήκε στην κλάση του 1904 και αποστρατεύτηκε τον Αύγουστο του 1922 ύστερα από 15 μήνες θητείας.