Showing 5680 results

Ο Ιωάννης Εμίρης ήταν ναυτικός πράκτορας. Ο Πατέρας του Εμμανουήλ Εμίρης διέμενε στη Θεσσαλονίκη από το 1880 και διατηρούσε επιχείρηση ναυτικού πράκτορα από το 1908 και πρακτόρευε τις εταιρείες Πανταλέοντος και John Mac Dowal & Barbour. Το 1909 ο Εμίρης Ιωάννης ήταν μέλος της Διοικούσας Επιτροπής του Ναυτικού Επιμελητηρίου.
Το Γραφείο του Ιωάννη Εμίρη λειτουργούσε από το 1924 στην οδό Ναυάρχου Κουντουριώτη 50, ενώ το 1927 ήταν στην οδό Αγγλίας 7 και πρακτόρευε την Ελληνική Εταιρεία Σύρου και την Ακτοπλοΐα Ελλάδος Α.Ε. Από το 1909 ήταν μέλος του Ναυτικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης και από το 1924 μέλος του ΔΣ μέχρι και το 1931. Ήταν μέλος του ΔΣ του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, μάλιστα την κρίσιμη περίοδο της Κατοχής. Επίσης ήταν μέλος του ΔΣ της ΧΑΝΘ, της ΧΕΝΘ και του Ναυτικού Ομίλου. Ο Ιωάννης Εμίρης διετέλεσε εκπρόσωπός του Ναυτικού Επιμελητηρίου στην Επιτροπεία της ΕΖΘ από 16 Απριλίου 1930 έως 27 Ιανουαρίου 1932 και του ΛΤΘ από την συγκρότησή της στις 27 Ιανουαρίου 1930. Αποχώρησε από τη διοίκηση των οργανισμών στις 27 Ιανουαρίου 1932. Απεβίωσε το 1954.

Ο Γεώργιος Κοντογιάννης του Δημητρίου ήταν ναυτικός πράκτορας. Το Γραφείο του βρισκόταν στην Οδό Φωκαίας 1. Το 1928 μεταφέρθηκε στην οδό ναυάρχου Κουντουριώτη 23. Ήταν μέλος του Ναυτικού Επιμελητηρίου από 1925 έως 1926, από 1931 έως 1944. Στις αρχές Απριλίου 1935 εκλέχθηκε εκπρόσωπος του Ναυτικού Επιμελητηρίου στην Επιτροπεία της ΕΖΘ και του ΛΤΘ. Συγκεκριμένα, ο Κοντογιάννης Γεώργιος συμμετείχε στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και την τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ για πρώτη φορά στις 8 Απριλίου 1935. Η τελευταία του συμμετοχή σε συνεδρίαση της Επιτροπείας ΛΤΘ ήταν 30 Μαρτίου 1938 και της επιτροπείας ΕΖΘ ήταν στις 7 Απριλίου 1938. Ο Κοντογιάννης Γεώργιος εκλέχθηκε αντιπρόεδρος ΛΤΘ. Από τις 6 Μαϊου 1936 έως τις 12 Μαϊου 1936 ανέλαβε τα προεδρικά καθήκοντα της Επιτροπείας ΛΤΘ, εξαιτίας της έκτακτης αποχώρησης του τότε προέδρου Μιχόπουλου Αναστάσιου.

Ο Αντώνιος Πέππας ήταν τελεωνειακός υπάλληλος. Ανέλαβε διευθυντής του Τελωνείου Θεσσαλονίκης στις 13 Απριλίου 1931 μετά τον θάνατο του Βασίλη Γεωργακόπουλου. Με αυτήν την αρμοδιότητα συμμετείχε στην Επιτροπεία της ΕΖΘ από 18 Φεβρουαρίου 1931 και του ΛΤΘ από τις 27 Φεβρουαρίου 1931.

Αποχώρησε από την Επιτροπεία ΕΖΘ και ΛΤΘ στα τέλη του 1934. Στις 12 Δεκεμβρίου 1934 θα αναλάβει τη θέση του ο Πετυχάκης.

Ο Μιλτιάδης Ρήγας ήταν Πολιτικός μηχανικός. Στα 1911 έλαβε δίπλωμα ΕΜΠ. Την περίοδο 1911-1912 εργάστηκε ως Μηχανικός Δημοσίων Έργων. Στη συνέχεια το 1912 ανέλαβε Μηχανικός μεταλλείων Λαυρίου. Από το 1913 και εξής εργάστηκε ως Μηχανικός Δημοσίων Έργων Υπουργείου Συγκοινωνίας και κατόπιν ως Νομομηχανικός. Στα 1934 ανέλαβε Επιθεωρητής Δημοσίων Έργων XI περιφέρειας. Ως νομομηχανικός διετέλεσε αναπληρωματικό μέλος της Επιτροπείας του ΛΤΘ στη θέση του Δημήτριου Καρπούζογλου, διευθυντή των Δημοσίων Έργων. Συμμετείχε στην 41η Συνεδρίαση της 25/5/1931.

Ο Χρήστος Τριανταφυλλίδης ήταν Πολιτικός μηχανικός και υπάλληλος του Γραφείου Σχεδίου Πόλεως Θεσσαλονίκης. Το 1910 έλαβε δίπλωμα ΕΜΠ. Την ίδια χρονιά διορίστηκε Μηχανικός Δημοσίων Έργων Υπουργείου Συγκοινωνίας ως Νομομηχανικός Α' και Προϊστάμενος γραφείου σχεδίου πόλεως Θεσσαλονίκης. Επί Γενικής Διοίκησης Φίλιππου Δραγούμη διατελέσει διευθυντής Σχεδίου Πόλεως Θεσσαλονίκης, αλλά θα δεχθεί καταγγελίες εις βάρος του με αίτημα την ανάγκη αντικατάστασης του. Το 1934 εκτελούσε χρέη Επιθεωρητή Δημοσίων Έργων VI περιφέρειας. Το 1948 εξελίχθηκε σε Γενικό Επιθεωρητή Δημοσίων Έργων Βορείου Ελλάδος, ενώ το 1950 είχε τον τίτλο Επιθεωρητή Δημοσίων Έργων VI περιφέρειας. Με αυτές τις ιδιότητες συμμετείχε ως μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ.

Όγδοη περίοδος επιτροπείας ΕΖΘ από 1944-4-26 έως 1947-4-12
Ο Τριανταφυλλίδης Χρήστος συμμετείχε στην όγδοη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ. Στις 12 έως 21 Απριλίου 1945 και 30 Μαΐου 1945, στις 8 Αυγούστου 1945 αναπλήρωσε τον Επιθεωρητή Δημοσίων Έργων στην Επιτροπεία της ΕΖΘ. Κατόπιν ανέλαβε τακτικό μέλος.

Έκτη περίοδος επιτροπείας ΛΤΘ από 1944-4-26 έως 1947-4-8
Ο Τριανταφυλλίδης Χρήστος συμμετείχε στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 11 Απρίλιος 1945 ως διευθυντής δημοσίων έργων της Γενικής Διοίκησης Κεντρική Μακεδονίας.

Έβδομη περίοδος επιτροπείας ΛΤΘ από 1947-4-17 έως 1950-4-28
Ο Τριανταφυλλίδης Χρήστος συμμετείχε στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 17 Απριλίου 1947 ως διευθυντής Δημοσίων Έργων της Γενικής Διοίκησης Κεντρικής Μακεδονίας.

Δέκατη περίοδος επιτροπείας ΕΖΘ από 1950-5-9 έως 1953-12-5
Ο Τριανταφυλλίδης Χρήστος συμμετείχε στην δέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 16 Μαρτίου 1951 ως επιθεωρητής Δημοσίων Έργων.

Όγδοη περίοδος επιτροπείας ΛΤΘ από 1950-5-9 έως 1953-5-8
Ο Τριανταφυλλίδης Χρήστος συμμετείχε στην όγδοη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 9 Μαΐου 1950. Σε αυτή την συνεδρίαση στις 9 Μαΐου 1950, συμμετείχε στις διαδικασίες εκλογής μελών του υπηρεσιακού συμβουλίου. Ειδικότερα, ως τακτικά μέλη εκλέχθηκαν ο Τριανταφυλλίδης Χρήστος, Ο Κώνστας Κωνσταντίνος και ο Σγουρός Παναγιώτης με 8 ψήφους ο καθένας. Και ως αναπληρωματικά μέλη εξελέγησαν ο Στεργίου Παρμενίων με 8 ψήφους, ο Τζωάννος Γεώργιος με 7 ψήφους και ο Καρδασιάδης Αλέξανδρος με 5 ψήφους.

Ο Φραγκίσκος Παριανός ήταν ανώτερος λιμενικός υπάλληλος και υπηρέτησε ως Επιλιμενάρχης στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης. Στις 23 Μαΐου 1928 διαδέχθηκε τον Κωνσταντίνο Κατσαμπή. Την περίοδο της μεταξικής δικτατορίας ήταν Αντιπλοίαρχος. Μέχρι 27 Νοεμβρίου 1940 ήταν Τμηματάρχης Γενικής Διαχειρίσεως και Τμηματάρχης Προσωπικού και από 28 Νοεμβρίου 1940 μόνον Τμηματάρχης Γενικής Διαχειρίσεως. Ο Παριανός συμμετείχε στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 2 Ιουνίου 1926.

Ο Κωνσταντίνος Κολοκυθόπουλος ήταν γραμματέας της Επιτροπείας της ΕΖΘ.
Ήταν ο πρώτος υπάλληλος που προσλήφθηκε από την ΕΖΘ. Η πρόσληψη έγινε στις 15 Μαΐου 1923 στη θέση του γραμματέα Επιτροπείας ΕΖΘ. Ωστόσο, στις 3 Νοέμβριο του 1923 θα υποβάλλει την παραίτησή του και στη θέση του θα προσληφθεί ο Ηλιάδης.

Ο Γεώργιος Κοκκόλης του Σπυρίδωνα γεννήθηκε στην Αθήνα το 1888. Υπηρέτησε ως έφεδρος αξιωματικός του Μηχανικού. Ήταν πολιτικός μηχανικός. Το 1909 έλαβε δίπλωμα στο ΕΜΠ. Αρθρογραφούσε στο περιοδικό Βιομηχανική Επιθεώρηση.
Προσλήφθηκε από την ΕΖΘ στη θέση του Παύλου Καμπά στις 20/4/1925 ως Μηχανικός Α΄, προϊστάμενος Τεχνικού Τμήματος. Την 1η Ιουνίου 1925 ο μισθός αυξήθηκε. Τον Νοέμβριο του 1925, λίγο μετά την έναρξη της λειτουργίας της Ζώνης ο διευθυντής της ΕΖΘ Δ. Βάλσαμος σημείωσε πως για την τάχιστη εκτέλεση των πολλαπλών έργων με συνέπεια την έναρξη της λειτουργίας της ζώνης την προσδιορισμένη ημερομηνία οι μηχανικοί της ζώνης κατέβαλαν πολύ μεγάλους κόπους και προσπάθειες κάτω από την επίβλεψη του Δημητρίου για να περατωθούν τα έργα εντός προθεσμίας. Θεωρήθηκε πως οι αποδοχές τους ήταν ασύγκριτα χαμηλότερες των ισχυόντων απολαβών του κλάδου και για αυτό ο διευθυντής παρακάλεσε για αύξηση και από 1 Δεκεμβρίου 1925 έλαβε αυτήν την αύξηση. Από 1 Μαΐου 1926 ο μισθός θα αυξηθεί. Στις 16 Ιουνίου 1926 θα αποκτήσει τον τίτλο του Μηχανικού Προϊσταμένου τεχνικής Υπηρεσίας εξομοιούμενος με Τμηματάρχη Α. Την 1 Ιουνίου 1928 συμπληρώθηκε τριετία στον ίδιο βαθμό λαμβάνοντας συνολικά. Την 1 Ιουνίου 1931 έλαβε αύξηση. Από το 1930 ανέλαβε τη διεκπεραίωση έργων του ΛΤΘ έναντι αντιτίμου. Προσλήφθηκε στο ΛΤΘ τον Απρίλιο του 1932 με μηνιαία αποζημίωση για όσο καιρό εργαστεί για το ΛΤΘ χωρίς δικαίωμα να διεκδικήσει ειδική αποζημίωση. Το 1934 εμφανίζεται να έχει συντάξει την πρώτη εσωτερική μελέτη του ΛΤΘ η οποία ήταν η κατασκευή του Ναυτώνος του Λιμενικού Σώματος, αλλά και όλων των άλλων έργων που εκπονούσε την περίοδο εκείνη το ΛΤΘ. Ωστόσο, μάλλον ήρθε σε σύγκρουση με τη διοίκηση διεκδικώντας αποζημίωση για τη μελέτη και την επίβλεψη των έργων εκ μέρους του ΛΤΘ. Η επιτροπεία του ΛΤΘ αποφάσισε να τον απολύσει με το επιχείρημα ότι ολοκλήρωσε όλες τα έργα και τις μελέτες που είχε αναλάβει. Σε επιστολή του προς την Επιτροπεία, ο Κοκόλης υποστηρίζει πως ουδέποτε δέχθηκε να προσφέρει τις τεχνικές του γνώσεις για τόσα έργα με αυτό το τόσο «εξευτελιστικό» ποσό.
Στις 30 Απριλίου 1935 απολύεται από την υπηρεσία της ΕΖΘ διότι καταργήθηκε η οργανική θέση μηχανικού Α και αποζημιώνεται με αποδοχές έξι μηνών. Ουσιαστικά, απολύθηκε με τις εκκαθαρίσεις σε βάρος φιλοβενιζελικών υπαλλήλων που πραγματοποιήθηκαν εκτεταμένα στο δημόσιο τομέα και ιδιαίτερα στην ΕΖΘ μετά το αποτυχημένο φιλοβενιζελικό πραξικόπημα του Μαρτίου 1935. Τον Οκτώβριο 1935 ζητάει το ποσό των 158854 δρχ για τις μελέτες του στα διάφορα έργα.

Ο Ιωάννης Νειάδας του Αθανασίου γεννήθηκε το 1896 στην Αθήνα. Ήταν μηχανικός, προϊστάμενος τεχνικής Υπηρεσίας ΕΖΘ.
Είχε διατελέσει έφεδρος υπαξιωματικός στον Ελληνικό Στρατό.
Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως βοηθός Μηχανικός Α΄ και σχεδιαστής για τις ανάγκες τις Τεχνικής Υπηρεσίας στις 15 Μαΐου 1925. Την 1 Νοεμβρίου 1925, λίγο μετά την έναρξη της λειτουργίας της Ζώνης ο διευθυντής της ΕΖΘ Βάλσαμος σημείωσε πως για την τάχιστη εκτέλεση των πολλαπλών έργων με συνέπεια την έναρξη της λειτουργίας της ζώνης την προσδιορισμένη ημερομηνία οι μηχανικοί της ζώνης κατέβαλαν πολύ μεγάλους κόπους και προσπάθειες κάτω από την επίβλεψη του Δημητρίου για να περατωθούν τα έργα εντός προθεσμίας. Θεωρήθηκε πως οι αποδοχές τους ήταν ασύγκριτα χαμηλότερες των ισχυόντων απολαβών του κλάδου και για αυτό ο διευθυντής παρακάλεσε για αύξηση. Συγκεκριμένα, ο Νειάδας προτάθηκε να λάβει αύξηση. Την 1η Νοεμβρίου 1925 ο μισθός αυξήθηκε και την 1 Δεκεμβρίου 1925. Την 1 Μαΐου 1926 ο μισθός αυξήθηκε και την 1η Ιουλίου 1927 ο μισθός αυξήθηκε εκ νέου. Την 1 Μαΐου 1929 του αναγνωρίστηκε τριετία στον ίδιο βαθμό και σχετική προσαύξηση στο μισθό. Από 21 Αυγούστου 1929 ο μισθός του αυξήθηκε για τριετία και οικογενειακά βάρη. Από την 1 Μαΐου 1935 ανέλαβε τη διεύθυνση της Τεχνικής Υπηρεσίας μετά την αποχώρηση του Μηχανικού Α΄ Γεωργίου Κοκκόση. Στις 20 Οκτωβρίου 1937 έγινε δεκτή η παραίτησή του από την υπηρεσία.