Ο Ιωσήφ Βρεττός του Σωκράτη και της Βασιλικής γεννήθηκε στο Αλέξανδρο Λευκάδας το 1906. Ολοκλήρωσε της Β τάξη στο Σχολαρχείο. Στις 11 Μαΐου 1938 παντρεύτηκε την Ευαγγελία Σιδηροπούλου του Νικολάου και της Αναστασίας, 22 ετών,γεννημένης στη Σύρο. Από το γάμο τους προέκυψαν δύο παιδιά, η Ελισάβετ και ο Σωκράτης.
Ο Εμπέογλου Αναστάσιος του Ιωάννη γεννήθηκε στο Καδίκοϊ Χαλκηδόνας στα 1872. Ήταν έγγαμος. Δεν είχε στρατευθεί.
Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 12 Οκτωβρίου 1925 ως λογιστής στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει τον τίτλο του λογιστή Β΄. Από 1η Ιουλίου 1927 θα προαχθεί σε λογιστής Α΄. Στις 4 Ιανουαρίου 1937 απολύθηκε από την υπηρεσία λόγω ορίου ηλικίας.
Ο Δημήτριος Δαλέγκας του Κωνσταντίνου και της Βικτωρίας γεννήθηκε το 1883 στο Μοναστήρι όπου και ήταν απόφοιτος της 5ης τάξης του Γυμνασίου. Ωστόσο, δεν την ολοκλήρωσε διότι εξαιτίας του μακεδονικού αγώνα η οικογενειακή οικία καταστράφηκε και η οικογένειά του κατέφυγε το 1903 στην Κωνσταντινούπολη. Το 1907, η οικογένειά του ήρθε στην Θεσσαλονίκη. Παντρεύτηκε την Κωνσταντία Γιάκου γεννημένη το 1886 και από το γάμο τους προέκυψαν τρία παιδιά, η Βικτωρία το 1910, η Ελένη το 1911 και η Αναστασία το 1918. Ανήκε στην κλάση του 1904 και αποστρατεύτηκε τον Αύγουστο του 1922 ύστερα από 15 μήνες θητείας.
Ο Στέργιος Εμμανουηλίδης γεννήθηκε στον Χορτιάτη. Ήταν ημερομίσθιος εργάτης του ΛΤΘ και μέλος του ΕΛΑΣ κατά την κατοχή.
Προσλήφθηκε από το ΛΤΘ στις 11 Νοεμβρίου 1939 ως έκτακτος εργάτης στην Τεχνική Υπηρεσία για να καλύψει τις ανάγκες «μικροέργων επειγούσης φύσεως εν των λιμένι». Διατηρήθηκε στην υπηρεσία κατά τη διάρκεια της κατοχής με σκεπτικό «ότι απόλυσις αυτών εις τοιαύτας κρισίμους στιγμάς θα απετέλει δι’ αυτούς καταδίκην εις θάνατον». Στη συνέχεια ο Εμμανουηλίδης αποσπάσθηκε με διαταγή της Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας (ΓΔΜ) ως κλητήρας στην Επιθεώρηση Σιδηροδρόμων Μακεδονίας Θράκης όπου «υπέδειξε υποδειγματική διαγωγήν». Ωστόσο, σύμφωνα με το ΛΤΘ, «ούτος εργάτης, είτε διότι επείσθη από τον εμπρησμόν του Χωρίου Χορτιάτη υπό των Γερμανών, όπερ τυγχάνει γενέτειρά του, είτε διότι έκλινε προς τον άκρατον αριστερισμόν», αν και τη διάρκεια της υπηρεσίας του ουδέποτε «εξεδήλωσε τας πολιτικάς του πεποιθήσεις» εγκατέλειψε την υπηρεσία την 1η Σεπτεμβρίου 1944, μετά τη λήξη της μηνιαίας άδειας που του είχε δοθεί, για να καταταγεί στον ΕΛΑΣ, προφανώς την 1 Αυγούστου 1944, ωστόσο συνέχιζε να αμείβεται από το ΛΤΘ με απόφαση της Διοικητικής Επιτροπής Μακεδονίας, δηλαδή της Επιτροπής του ΕΑΜ που διοικούσε την Θεσσαλονίκη κατά την ΕΑΜοκρατία. Με εγκύκλιο διαταγή της ΓΔΜ στις 24 Ιανουαρίου 1945 ακυρώθηκαν όλες οι αποφάσεις της Διοικητικής Επιτροπής Μακεδονίας και διακόπηκε η μισθοδοσία των «εις την απελευθερωτικήν Οργάνωσιν ΕΛΑΣ υπηρετούντων υπαλλήλων ΛΤΘ» από την στιγμή που απουσιάζουν από την Υπηρεσία και μέχρι να παρουσιασθούν και συνεπώς ακυρώθηκε η μισθοδοσία του. Ο Εμμανουηλίδης επανήλθε από τον ΕΛΑΣ στη θέση του στον οργανισμό στις αρχές Μαρτίου 1945. Μετά την εγκατάσταση της τεχνικής υπηρεσίας του ΛΤΘ στα γραφεία του οργανισμού εντός του λιμένα, ο αρχιμηχανικός Κώστας Γκούτας ανασυγκροτώντας το εργατικό προσωπικό ζήτησε να τον χρησιμοποιήσει. Ωστόσο, το Γραφείο Αντικατασκοπείας απαγόρευσε την είσοδό του στο λιμάνι καθώς θεωρήθηκε επικίνδυνος για την δημόσια ασφάλεια. Ως εκ τούτου, παρέμεινε στη διάθεση της Υπηρεσίας Εκμεταλλεύσεως η οποία για να μην τον διατηρεί σε κατάσταση αναμονής ή αργομισθίας τον τοποθέτησε προσωρινά μέχρι να κριθεί η υπόθεσή του από το Υπουργείο Δημοσίων Έργων ως εισπράκτορα σε κάποιο από τα φορολογικά φυλάκια. Ωστόσο, θεωρήθηκε πως δεν διέθετε τα πνευματικά προσόντα για να ανταποκριθεί στην συγκεκριμένη υπηρεσία και ούτε ήταν δυνατόν να χρησιμοποιηθεί σε άλλη υπηρεσία. Τον Μάιο του 1946 ο Διευθυντής της Υπηρεσίας Εκμετάλλευσης Σ. Κουκίδης έφερε το θέμα του στην Επιτροπεία του ΛΤΘ υποστηρίζοντας πως πρέπει να απολυθεί, αλλά δεν αποφασίστηκε. Παράλληλα, με επίκληση του πολύ χαμηλού εισοδήματος, αλλά μάλλον λόγω του συγκεκριμένου αδιεξόδου, επιτράπηκε από τον Αρχιμηχανικό Κώστα Γκούτα να εργάζεται τις απογευματινές ώρες ως εισπράκτορας στους τροχιοδρόμους για να συμπληρώνει το πενιχρό του εισόδημα. Ως εκ τούτου, στις 22 Φεβρουαρίου 1946 προσλήφθηκε από την Εταιρία Τροχιοδρόμων και Ηλεκτρισμού Θεσσαλονίκης ως εισπράκτορας στους τροχιοδρόμους. Τον Ιούνιο του 1946 ο Σ. Κουκίδης επανέφερε το θέμα της απόλυσης και τότε παρά τα επιχειρήματα του Κώστα Γκούτα, η Επιτροπεία αποφάσισε την απόλυσή του με το αιτιολογικό της δεύτερης εργασίας. Έτσι, στις 16 Ιουνίου 1946 απολύθηκε από το ΛΤΘ.
Ο Στυλιανός Εκκλεμές εργαζόταν το 1940 στην τεχνική υπηρεσία του ΛΤΘ ως ημερομίσθιος καθαριστής Σιδηροδρομικών Γραμμών και Περιστρεφόμενων Πλακών .
Ο Αχιλλέας Θεοδοσίου του Γεωργίου και της Ειρήνης γεννήθηκε το 1936 στην Προσωτσάνη. Την περίοδο που εργαζόταν στο ΛΤΘ σπούδαζε στην Τεχνική Σχολή «Ευκλείδης». Όταν άφησε τη θέση του στο το ΛΤΘ, ήταν απόφοιτος της τέταρτης τάξης. Την περίοδο της απασχόλησής του στο ΛΤΘ ήταν άγαμος.
Ο Θεόδωρος Κωτσιόπουλος προσελήφθη στις 16/4/1948 από το ΛΤΘ και εργάστηκε στην Υπηρεσία Αποθηκών. Καταγράφεται η παρουσία του μέχρι τις 5/10/1953 οπότε και ζητά διακοπή άδειας για λόγους ανεξάρτητους της θελήσεώς του. Δεν υπάρχουν στοιχεία τερματισμού της εργασιακής σχέσης.
Ο Γεώργιος Αδαμίδης του Αδάμ, κάτοικος Σοφοκλέους 15, προσελήφθη στις 28/7/1969 για την πραγματοποίηση της υποχρεωτικής θερινής Πρακτικής Άσκησης ως μαθητευόμενος Υπομηχανικός Ηλεκτρολόγος, σπουδαστής της Ανωτέρας Σχολής Υπομηχανικών Θεσσαλονίκης ΔΑΣΥΘ, για το προβλεπόμενο διάστημα των 70 ημερών, μετά από αίτησή του που διαβιβάστηκε από την σχολή στην ΕΖΛΘ.