Εμφανίζει 703 αποτελέσματα

Ο Στέφανος Νίκογλου του Αντωνίου ήταν Πολιτικός μηχανικός. Έλαβε πτυχίο το 1935. Το 1947 εργάστηκε για ένα μικρό διάστημα ως μηχανικός και προϊστάμενος της τεχνικής υπηρεσίας της ΕΖΘ.

Ο Δημήτριος Νάκος του Αστέριου είχε γεννηθεί στη Θεσσαλονίκη το 1909. Είχε απαλλαχθεί από τη θητεία. Στις 23 Οκτωβρίου 1926 προσλήφθηκε στην ΕΖΘ με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ στις 20 Οκτωβρίου 1926. Η πρόσληψή του έγινε μετά από διαγωνισμό ο οποίος διενεργήθηκε από την ΕΖΘ για την πρόσληψη 5 Υπολογιστών Β΄ στην υπηρεσία της Ζώνης. Την 1η Ιουλίου 1927 αυξήθηκε ο μισθός. Την 1η Μαΐου 1929 προάχθηκε σε υπολογιστή Α΄ . Στις 20 Απριλίου 1932 προάχθηκε σε λογιστή Β΄. Στις 20 Οκτωβρίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεως. Στις 17 Μαρτίου 1938 προήχθη σε Γραμματέας Α. Στις 19 Δεκεμβρίου 1938 ανακοινώνεται ότι έλαβε προσαύξηση μισθού 5% από 1 Δεκεμβρίου 1937 λόγω συμπλήρωσης δεκαετίας. Στις 10 Σεπτεμβρίου 1938 απολύθηκε προσωρινά με βάση τον Αναγκαστικό Νόμο 1075/1938 Περί μέτρων ασφαλείας Κοινωνικού Καθεστώτος. Στις 19 Μαρτίου 1941 κλήθηκε να υπηρετήσει στις τάξεις του στρατεύματος. Στις 2 Ιουνίου 1941 παρουσιάστηκε από την στράτευση. Στις 13 Ιουνίου 1941 τοποθετείται στο Λογιστικό Τμήμα. Στις 11 Νοεμβρίου 1944 φαίνεται ότι είναι αποσπασμένος στην υπηρεσία Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού Θεσσαλονίκης, αλλά πιθανόν να έχει αποσπαστεί νωρίτερα. Την 1 Ιουλίου 1945 επέστρεψε από απόσπαση. Στις 14 Απριλίου 1950 προάχθηκε στο βαθμό του εισηγητή.Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Κίνησης Εμπορευμάτων της ΕΖ ΕΖΛΘ. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Α1 Κλάδου Διοικητικών υπαλλήλων της Α΄κατηγορίας με βαθμό 5ο.

Ο Μόσχου Εμμανουήλ γεννήθηκε στο Ρύσιο Κωνσταντινούπολης στα 1884. Ήταν έγγαμος και δεν είχε στρατευθεί. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 12 Οκτωβρίου 1925 ως θυρωρός. Στις 18 Μαρτίου 1925 τιμωρήθηκε με στέρηση μισθού μιας ημέρας διότι επέτρεψε την είσοδο σε κάποιον που έφερε δέμα. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του θυρωρού στην υπηρεσία Ασφάλειας της ΕΖΘ. Την 1η Ιουλίου 1927 προήχθη σε Επόπτης Θυρών Α΄. Στις 30 Απριλίου 1929 μετατάχθηκε στην Υπηρεσία Κοινών Αποθηκών (Αποταμιευτήρια) ως βοηθός Αποθηκάριος Α΄. Στις 12 Ιουλίου 1929 αποσπάστηκε με προφορική διαταγή σε Υπηρεσία Σιδηροδρομικής Κίνησης. Στις 17 Ιουλίου 1930 προήχθη σε Αποθηκάριος Β΄. Την 1 Απριλίου 1931 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 15. Στις 12 Ιουνίου 1932 μετατέθηκε προσωρινώς στη Σιδηροδρομική Υπηρεσία με καθήκοντα Σταθμάρχη. Στις 22 Αυγούστου 1932 ανέλαβε προσωρινά καθήκοντα Προϊστάμενος Σιδηροδρομικής Υπηρεσίας για όσο θα διαρκέσει η απουσία του Προϊσταμένου Σιδηροδρομικής Υπηρεσίας Π. Ζήση ο οποίος είχε τιμωρηθεί πειθαρχικώς με προσωρινή παύση. Στις 22 Νοεμβρίου 1934, όταν τέθηκε εκτός υπηρεσίας ο Σταθμάρχης Π. Ζήσης, του ανατέθηκαν προσωρινά τα καθήκοντα Προϊσταμένου Σιδηροδρομικής Υπηρεσίας.
1η Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε κανονικά στο Σιδηροδρομικό Σταθμό του Τμήματος Μεταφορών. Στις 23 Ιουλίου 1938 έγινε γραμματέας Α΄. Στις 15 Οκτωβρίου 1941 διατάχθηκε να παρουσιαστεί στο 4ο Αστυνομικό Τμήμα (Διαχείριση Δελτίων Τροφίμων). Στις 12 Νοεμβρίου ανεκλήθη η απόσπαση. Στις 5 Απριλίου 1945 απεβίωσε.

Ο Μόλχο Σαδή ή Molho Sadi του Αβραάμ Avraam. Εργαζόταν στην ομάδα 24 στοιβαδόρων των αλεύρων. Προσλήφθηκε γύρω στο 1925 στην Κομιστική Υπηρεσία ΕΖΘ. Στις 11 Οκτωβρίου 1937 διαγράφηκε λόγω συνταξιοδότησης. Υπηρέτησε 12 χρόνια. Στον κατάλογο των θυμάτων του Ολοκαυτώματος υπάρχει ένα πρόσωπο με αυτό το όνομα, χωρίς πατρώνυμο. Κατοικούσε στο Ρετζί Βαρδάρη και εξοντώθηκε στο Άουσβιτς.

Ο Σταύρος Μυλωνάς του Νικολάου γεννήθηκε το 1924 στο Τσακνοχώρι Κοζάνης. Στις 3 Δεκεμβρίου 1948 προσλήφθηκε ως καθαριστής περιβόλου. Στις 28 Απριλίου 1949 αποχώρησε από την υπηρεσία.

Ο Θεόδωρος Μπότσογλου του Αντωνίου γεννήθηκε το 1900 στη Ρεδαιστό. Στις 29 Αυγούστου 1929 προσλήφθηκε ως τακτικός εργάτης τεχνικής υπηρεσίας ΕΖΘ μέχρι 18 Μαΐου 1939. Στις 19 Μαΐου 1939 ανέλαβε καθήκοντα ελιγμοδηγού με το βαθμό του φύλακα Β΄ και μισθό 2000 δρχ. Στις 24 Ιουλίου 1940 έλαβε αύξηση μισθού κατά 5 % για τη συμπλήρωση 10ετίας από 1 Απριλίου 1939. Στις 29 Οκτωβρίου 1940 αποχώρησε για στράτευση. Στις 7 Μαΐου 1941 επέστρεψε από την επιστράτευση. Στις 6 Μαρτίου 1946 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Μεταφορών. Στις 6 Απριλίου 1946 τιμωρήθηκε με πρόστιμο διότι καθώς εκτελούσε υπηρεσία εγκατέλειψε τη θέση του χωρίς άδεια. Στις 5 Ιουλίου 1946 προάχθηκε σε ελιγμοδηγό με βαθμό φύλακα Α΄. Στις 4 Μαΐου 1948 απολύθηκε από την υπηρεσία «δυνάμει της υπ. αριθ. Θ. 2110/16.4.48 αποφάσεως του Υπουργού Οικονομικών δημοσιευθείσης εις το υπ. αριθ. 26/16.4.48 (ΠΝΠΔΑ) εκδοθείσης κατ εφαρμογήν του άρθρου 6 παράγρ. 1 του Α.Ν. 516/1948 «περί ελέγχου Νομιμοφροσύνης».

Ο Αθανάσιος Μπρόικος του Ιωάννη ήταν Πολιτικός μηχανικός. Το 1922 έλαβε δίπλωμα από τη Universite Ecole d'Ingenieurs Lausanne. Την περίοδο 1922-1923 εργάστηκε παρά του καθηγητή του σιδηροπαγούς σκυροδέματος στο Πανεπιστήμιο της Λωζάνης A.Paris. Την περίοδο 1923-1930 εργάστηκε ως (i) Μηχανικός και έπειτα ως (ii) Νομομηχανικός Δημοσίων Έργων Υπουργείου Συγκοινωνίας. Την περίοδο 1930-1932 εργάστηκε ως Διευθυντής τεχνικών υπηρεσιών Δήμου Θεσσαλονίκης. Το 1932 κι έπειτα εργάστηκε ως Βοηθός επιθεωρητή VIII περιφέρειας Δημοσίων Έργων στη Γενική Διοίκηση Μακεδονίας. Το 1934 ανέλαβε Μηχανικός Εταιρείας "ΕΡΘΑ". Το 1945 έως το 1947 εργάστηκε ως μηχανικός στην ΕΖΘ.

Ο Αναστάσιος Μπραχάλης του Αριστείδη ήταν διαπρεπής δικηγόρος και διακεκριμένος πολίτης της Θεσσαλονίκης. Γεννήθηκε το 1874 στην Αθήνα και ήταν έγγαμος. Συμμετείχε στο ΔΣ του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης από την ίδρυσή του το 1914.
Συμμετείχε στο ΔΣ της ΧΑΝΘ, σε διάφορες συσκέψεις, όπως π.χ. για την πορεία του πανεπιστημίου, σε επιτροπές για εορτές της πόλης, στο ΔΣ του ορφανοτροφείου της πόλης Μέλισσα, αλλά και αναλάμβανε δίκες με ευρύτερο κοινωνικό ενδιαφέρον.

Μετά το θάνατο του πρώτου νομικού συμβούλου της ΕΖΘ Φλασκάκη, ο Αναστάσιος Μπραχάλης θα αναλάβει τη θέση του τον Δεκέμβριο του 1924. Συγκεκριμένα, ο πρόεδρος της ΕΖΘ θα απευθυνθεί για πρώτη φορά σε αυτόν σχετικά με το ζήτημα χρηματισμού του εργολάβου κατασκευής του περιτειχίσματος από ξυλεμπόρους με κατάστημα εντός της Ζώνης για να καθυστερήσει την ανέγερσή του μπροστά από αυτά. Ο Μπραχάλης θα χαρακτηρίσει την πράξη του ποινικά κολάσιμη, αλλά η Επιτροπεία δεν θα δώσει συνέχεια επιτυγχάνοντας την επιστροφή των χρημάτων. Για το ζήτημα των απαλλοτριώσεων προσλαμβάνονται από την Επιτροπεία δύο δικηγόροι, ο Μπραχάλης και ακόμη ένας ο Στράτσας. Τον Απρίλιο του 1925, ο Μπραχάλης θα υποβάλει σχέδιο διατάγματος που κανονίζει τον τρόπο αποζημίωσης των εκτοπιζομένων από την Ζώνη βιομηχανικών εγκαταστάσεων. Με βάση αυτό η κυβέρνηση θα εκδώσει το σχετικό νομοθετικό διάταγμα. Θα γνωματεύει για πολλά ζητήματα, όπως π.χ. για την εκφόρτωση ή για το ζήτημα της τακτοποίησης του συστήματος των πληρωμών των εργατικών προς τους αχθοφόρους της Κομιστικής τον Δεκέμβριο του 1926. Στις 16 Απριλίου 1926 αποφασίζεται ότι από το νέο οικονομικό έτος 1926/1927 η θέση των δύο νομικών συμβούλων θα περιληφθεί στο έμμισθο προσωπικό της Ζώνης. Πράγματι, ο Μπραχάλης από 1 Ιανουαρίου 1925 θα έχει σταθερή ανάθεση λαμβάνοντας 2.500 δρχ. το μήνα και κατ’ αποκοπή αμοιβή.

Η Επιτροπεία συχνά παραπέμπει τα ζητήματα που ανακύπτουν στους δικηγόρους της Ζώνης. Όταν τον Ιούνιο του 1925, η διοίκηση της ΠΑΕΓΑ θα έρθει σε σύγκρουση με την Επιτροπεία της ΕΖΘ, καθώς θα απορρίψει το σχέδιο σύμβασης που της έστειλε η ΕΖΘ για τους όρους κατασκευής και λειτουργίας της αποθήκης εντός της Ζώνης, οι δικηγόροι θα προτείνουν αυστηρή στάση, εν ανάγκη στην ακύρωση του προσυμφώνου εφόσον έχει παρέλθει η ταχθείσα ημερομηνία. Όταν πάλι τον Νοέμβριο του 1925 η Επιτροπεία θα βρίσκει αστήρικτα τα παράπονα και αιτήματα των εργολάβων της κομιστικής υπηρεσίας για αναθεώρηση των τιμών, θα ρωτηθούν οι νομικοί σύμβουλοι. Συγκεκριμένα, σε συνεργασία με τον Διευθυντής της ΕΖΘ Διονύσιο Βάλσαμο θα μελετήσουν τα μέτρα που θα ήταν δυνατόν να ληφθούν προς διευκόλυνση της Κομιστικής υπηρεσίας. Τον Ιούνιο του 1926, μαζί με τον Π. Στράγγα θα υποστηρίξουν νομικά την άποψη της Επιτροπείας χωρίς να επιτευχθεί συνεννόηση όταν κατά τη διαμάχη των εταίρων της εργολαβικής εταιρίας της κομιστικής υπηρεσίας Λεφάκη, Αλμυράντη και Ρούση οι δύο πρώτοι θα επιχειρήσουν να εξοβελίσουν το δεύτερο. Τότε, οι δικηγόροι της εργολαβίας θα στηρίζουν το δίκαιο και νόμιμο της αξιώσεως των πελατών τους Λεφάκη και Αλμυράντη περί αποπομπής του Ρούση ως διαχειριστή της Κομιστικής υπηρεσίας, ενώ η Επιτροπεία θα στηρίξει τον Ρούση. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τους νομικούς της ζώνης οι εταίροι της Εταιρίας Αλμυράντη, Λεφάκη και Ρούση Α. Αλμυράντης και Επ. Λεφάκης κωλύονται εκ του καταστατικού της εταιρίας και εκ του νόμου να αποπέμψουν από τη διαχείριση της κομιστικής υπηρεσίας τον Ρούση και την αντικατάστασή του με άλλο πρόσωπο. Η ΕΖΘ υποχρεούται να αναγνωρίσει τον Ρούση ως διαχειριστή της Κομιστικής Υπηρεσίας συναλλασσόμενη με αυτόν υπό την ανωτέρω ιδιότητά του. Πράγματι, η Επιτροπεία αποφασίζει να ενεργήσει με βάση τις γνωμοδοτήσεις των νομικών ερχόμενη σε ρήξη με τους δύο εταίρους. Όταν λοιπόν εργολάβοι της κομιστικής υπηρεσίας θα ζητούν επανειλημμένως την καταβολή σε αυτούς των κομιστικών δικαιωμάτων αλλά δεν θα τους δοθούν με βάση την απόφαση της νομικής υπηρεσίας. Στο ζήτημα θα παρέμβει και η Γενική Διοίκηση.
Οι δύο νομικοί σύμβουλοι πάλι θα αναλάβουν κεντρικό ρόλο με τις γνωματεύσεις τους κατά την αντιπαράθεση της Επιτροπείας της ΕΖΘ με το Ναυτικό Επιμελητήριο και τους ναυτικούς πράκτορες τον Δεκέμβριο του 1926. Συγκεκριμένα, η Επιτροπεία θα διεκδικήσει να αναλάβει η ίδια το δικαίωμα της εκφόρτωσης εμπορευμάτων από τα ατμόπλοια δια θαλάσσης με φορτηγίδες, ενώ οι πράκτορες επιθυμούν να διατηρήσουν οι ίδιοι την εποτπεία αυτής της εργασίας. Οι δικηγόροι σε κοινή σύσκεψη θα αναλάβουν με νομικά επιχειρήματα να πείσουν για το δίκαιο της κάθε πλευράς. Συγκεκριμένα, Ο νομικός σύμβουλος της ΕΖΘ υποστήριξε ότι εφ’ όσον ο νόμος καθορίζει ρητώς το δικαίωμα της Ζώνης περί ανάληψης των φορτοεκφορτώσεων δεν θα υπήρχε θέμα προς συζήτηση. Ωστόσο, θα ζητήσουν και την υποστήριξη του Υπουργείου με υπόμνημα.

Στις 31 Ιανουαρίου 1942 αποχώρησε από την υπηρεσία και η Επιτροπεία εξέφρασε σε αυτόν τις ευχαριστίες της ΕΖΘ «δια τας επί σειράν ετών παραχθείσας υπηρεσίας αυτού».

Ο Θεόδωρος Μπρίκας του Χριστοδούλου γεννήθηκε στην Μακρυρράχη Βόλου στα 1893. Ήταν έγγαμος με δύο παιδιά. Είχε ολοκληρώσει το Σχολαρχείο. Ανήκε στην στρατιωτική κλάση 1913 και είχε υπηρετήσει ως έφεδρος οπλίτης. Την 1η Ιουλίου 1927 προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως κλητήρας Α΄ με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ στις 6 Ιουλίου 1927. Στις 21 Αυγούστου 1929 αυξήθηκε ο μισθός λόγω οικογενειακών βαρών. Την 1 Ιουλίου 1930 ο μισθός αυξήθηκε λόγω οικογενειακών βαρών. Την 1 Νοεμβρίου 1930 ο μισθός αυξήθηκε λόγω οικογενειακών βαρών. Από 1 Δεκεμβρίου 1937 χορηγήθηκε με προσαύξηση 5% για συμπλήρωση δεκαετίας στην υπηρεσία. Στις 6 Μαΐου 1939 τοποθετήθηκε στο Διοικητικό Τμήμα. Στις 19 Μαΐου 1939 έλαβε επίδομα ευδοκίμου παραμονής στον ίδιο βαθμό. Στις 11 Νοεμβρίου 1944 φαίνεται ότι είναι αποσπασμένος στην υπηρεσία Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού Θεσσαλονίκης. Την 1η Ιουλίου 1945 παρουσιάστηκε από απόσπαση και τοποθετήθηκε μάλλον στο Τμήμα Φορτοεκφόρτωσης. Στις 25 Νοεμβρίου 1950 έλαβε 20% προσαύξηση επί του μισθού λόγω λόγω ευδόκιμου παραμονής πέρα από 8 χρόνια στον ίδιο βαθμό. Στις 9 Μαρτίου 1953 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Διοικητικό. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Τιμολογίων και Διαχείρισης Κομιστικής της Διεύθυνσης ΕΖ της ΕΖΛΘ. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση