Ο Κωνσταντίνος Μερκουρίου ήταν Έλληνας φιλόλογος και πολιτικός της τοπικής αυτοδιοίκησης. Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1864 και σπούδασε φιλολογία, εργαζόμενος για δεκαετίες ως εκπαιδευτικός. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών και εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος το 1934.
Από το 1937 έως το 1943 διετέλεσε διορισμένος δήμαρχος Θεσσαλονίκης, αρχικά από τη δικτατορία του Ιωάννη Μεταξά και στη συνέχεια από τη δοσιλογική κυβέρνηση κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Κατά τη διάρκεια της θητείας του, μεταξύ άλλων, ιδρύθηκε ο Οργανισμός Ύδρευσης Θεσσαλονίκης (1938) και το βρεφοκομείο «Άγιος Στυλιανός» εντάχθηκε στις δημοτικές δομές.
Η θητεία του στην Κατοχή σημαδεύτηκε από συνεργασία με τις κατοχικές αρχές, συμμετοχή στην επίσημη παράδοση της πόλης, προσπάθειες εκκαθάρισης του εβραϊκού παρελθόντος της πόλης (όπως η απαλοιφή εβραϊκών τοπωνυμιών και η διεκδίκηση της έκτασης του παλαιού εβραϊκού νεκροταφείου), ενέργειες που του προσάπτουν κατηγορίες αντισημιτισμού και δοσιλογισμού.
Πέθανε το 1951. Μεταπολεμικά, τιμήθηκε με ονοματοδοσία οδού, γεγονός που έχει προκαλέσει έντονη δημόσια συζήτηση και αντιδράσεις από πολιτικούς και την Ισραηλιτική Κοινότητα Θεσσαλονίκης.
Ο Μαβίδης Αχιλλέας του Ιωάννη και της Καλλιόπης γεννήθηκε το 1931 στο Νέο Ξεριά Καβάλας. Ήταν απόφοιτος Β' Δημοτικού και υπηρέτησε κανονικά την στρατιωτική του θητεία. Παντρεύτηκε την Ελένη Ιορδανίδου και απέκτησαν ένα παιδί.
Ο Μιχαντάσης Χρήστος του Κωνσταντίνου και της Δέσποινας, γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1934. ήταν απόφοιτος ΣΤ' Δημοτικού και υπηρέτησε κανονικά την στρατιωτική του θητεία. Παντρεύτηκε την Ελένη Δημητριάδου και απέκτησαν δύο παιδιά.
"Μακεδονική Πετροχημική Βιομηχανία" εταιρεία