Εμφανίζει 5680 αποτελέσματα

Ο Ευστάθιος Λαμτσίδης του Θεόκλητου και της Ζηνοβίας , είχε γεννηθεί το 1934 στα Κομνηνά Ξάνθης. Ήταν απόφοιτος Γυμνασίου, γνώριζε Ρωσικά και Σερβικά και ήταν της στρατιωτικής κλάσης του 1955.Επίσης, είχε δείξει απροθυμία για εργασία για αυτό τον λόγο του επιβλήθηκε το πρόστιμο των 400 δραχμών και είχε μετατραπεί η 3238/24-11-71 απόφαση ποινής για την οποία δέχτηκε το πρόστιμο των 100 δραχμών. Είχε υπηρετήσει το 1955- 1958. Ήταν άγαμος.

Ο Λαμπριανίδης Χρήστος ήταν πολιτικός μηχανικός και ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο ΕΜΠ το 1930 και έλαβε το δίπλωμα του. Κατά το 1930-1931 εργάστηκε ως μηχανικός της εταιρείας "Α.Γκιρτζής και Σία" (κατασκευή εθνικής οδού Καβάλας-Δράμας). Και στα 1932 ανέλαβε προϊστάμενος της τεχνικής υπηρεσίας Εποπτείας παραμεθορίων Δράμας. Ακόμα, έχει εντοπιστεί πως αρθρογραφούσε στο περιοδικό Τεχνικά Χρονικά. Ήταν Διευθυντής Ομόρρυθμης Τεχνικής Εταιρίας. Υπήρξε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ ως εκπρόσωπος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος και διετέλεσε πρόεδρος του διαδεχόμενος τον Αλέξανδρο Καρδασιάδη. Ο Χρήστος Λαμπριανίδης συμμετείχε στην τρίτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ στις 21 Δεκεμβρίου 1956, ως εκπρόσωπος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος. Ο Χρήστος Λαμπριανίδης εκλέχθηκε στην τέταρτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘπρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ στις 31 Δεκεμβρίου 1956 με τέσσερις ψήφους έναντι τριών του Αλέξανδρου Καρδασιάδη και μία του Κοτσερώνη. Ο Λαμπριανίδης ευχαριστεί του Συμβούλους "δια την μεγάλην τιμήν την οποίαν τω έκαμον να τω αναθέσουν το βαρύ φορτίον της προεδρείας του σοβαρού τούτου Οργανισμού της πόλεως Θεσσαλονίκης." Συγκεκριμένα λέει: "Κατεχόμεθα από μεγάλην όρεξον ίνα εργασθώμεν. Μετά εξονυχιστικάς συζητήσεις εφ' όλων των απασχολούντων τον Οργανισμόν ζητημάτων θα επιδιώκωμεν μεταξύ των πολλών προβαλλομένων λύσεων την μάλλον συμφέρουσαν και προάγουσαν τα ζητήματα τα οποία θα μας απασχολήσουν." Υπογραμμίζει ιδιαιτέρως " την εξαιρετικήν συμβολήν των τεχνικών εις την ανασυγκρότησιν του λιμένος". Λέει πως "μεταξύ λύσεων εξ ίσου εξυπηρετουσών του Οργανισμού της ΕΖΛΘ θα φορντίση να προκριθή η λύσις εκείνη ήτις καλύτερον ήθελεν περιβάλη τους Διπλωματούχους Μηχανικούς, το Τεχνικόν Επιμελητήριον και τους τεχνικούς εν γένει με στοργήν, εφόσον θεωρεί ότι είναι οι κύριοι μχλοί της λειτουργίας του Οργανισμού του οποίου η κατ' εξοχήν αποστολή είναι η εκτέλεσις λιμενικών και άλλων έργων προς εξυπηρέτησιν του εμπορίου και εξωραϊσμού της πόλεως. Θέλω να πιστεύω ότι με την συμπαράστασιν του Διοικητικού Συμβουλίου και της σεβαστής Κυβερνήσεως θα προχωρήσωμεν εις το δύσκολον έργον μας. "

Ο Χρήστος Λαμπριανίδης συμμετείχε στην πέμπτη, έκτη, έβδομη και όγδοη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ ως εκπρόσωπος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος. Η τελευταία του παρουσία στο ΔΣ ήταν στις 20 Μαρτίου 1961. Πιθανόν απεβίωσε στις 27 Μαρτίου 1961. Στη συνεδρίαση του ΔΣ της ΕΖΛΘ ο πρόεδρος Βασίλειος Πετρίδης ανακοινώνει την είδηση: "δεν παρήλθεν οκτώ ημέραι σχεδόν αφ' ης το Διοικητικό Συμβούλιο συνήλθεν εκτάκτως ίνα εκφράση την θλίψον το επί τω θανάτω του Συμβούλου Ευθυμ'ίου Τζαμττζή ότε νέον θλιβερόν γεγονός, ο αιφνίδιος θάνατος του Συμβούλου Χρήστου λαμπριανίδη, έπληξε το Σώμα. Διακατέχομαι την στιγμήν αυτήν υπό βαθυτάτης λύπης και πιστεύω ότι το ίδιον αίσθημα του πόνου και της οδύνης κυριαρχεί εις τας καρδίας όλων των κ.κ. Συμβούλων και των υπηρεσιακών οργάνων, διότι ο αείμνηστος Χρήστος λαμπριανίδης υπήρξεν πολύ αγαπητός, άδολος, ευθύς και αγνός ως τον εγνωρίσαμεν. Διετέλεσε πρόεδρος του Οργανισμού κατά το 1957 και ειργάσθη με συνέπειαν και πίστιν δια την διασφάλισιν των συμφερόντων του Οργανισμού. Επί της Προεδρείας του ανεκινήθη το ζήτημ,ατης απομακρύνσεως της Εταιρείας Λιμενικών Μεταφορών "Ο Ποσειδών" εκ του λιμένος και της αναλήψεως της εκμεταλλεύσεως των φορτηγίδων παρά του ΕΖΛΘ. Επίστευεν τόσον ότι η επίλυσις του ζητήματος τούτου ήτο σύμφωνος με τας αρχάς του δικαίου και απτεέλει θέμα πρωταρχικής σημασίας δια τον Οργανισμόν και τον Λιμένα ώστε δεν εφείσθη ουδενός κόπου και προσωπικής προσπαθείας προς την κατεύθυνσιν της νομοθετικής ρυθμίσεώς του, μέχρι δε και της προηγουμένης συνεδριάσεως του Δ. Συμβουλίου, ήτις επέπρωτο να είναι και η τελευταία της ζωής του, το θέμα των φορτηγίδων δια πολλοστήν φοράν ανεκινήθη υπ' αυτού και θα έλεγε τις ότι υπήρξε η επωδός της εν τω Οργανισμώ παρουσίας του. προς την οικογένειάν του εκλιπόντος συναδέλφου εσπεύσαμεν μετά του κ. Γενικού Διευθυντού και εξεφράσαμεν την λύπην του Διοικητικού Συμβουλίου και των Υπηρεσιών, συντάξαμε δε και ψήφισμα το οποίον τίθεται τπό την κρίσιν του Διοικητικού Συμβουλίου:"
Το ΔΣ ψήφισε ομοφώνως το ψήφισμα που είχε ως εξής:
1) Να εκφρασθώσιν τα συλλυπητήρια του Δοικητικού Συμβουλίου και των Υπηρεσιών εις την οικογένειαν του μεταστάνντος, 2) να παρακολουθήση την εκφοράν του σύσσωμον το Διοικητικό Συμβούλιον μετά των Διευθυντών και Προϊσταμένων των Υπηρεσιών, 3) να νατατεθή στέφανος επί της σορού αυτού, 3) να δημοσιευθή το παρόν ψήφισμα εις τας ημερησίας εφημερίδας της Θεσσαλονίκης"

Ο Σταύρος Λαμπρίδης του Μύρωνος και της Σοφίας, είχε γεννηθεί το 1915 στη Θεσσαλονίκη. Ήταν απόφοιτος της Ε’ Τάξης του δημοτικού και της στρατιωτικής κλάσεως του 1936. Εντάχθηκε στον κατάλογο των λιμενεργατών από την ΕΡΦΛΘ και κατόπιν από τον ΟΛΘ. Ήταν έγγαμος με δύο παιδιά. Διαγράφτηκε το 1975 λόγω ορίου ηλικίας.

Ο Εμμανουήλ Λαμπαδάς του Αλεξάνδρου γεννήθηκε το 1907 Στην Κωνσταντινούπολη. Στις 7 Ιουνίου 1925 προσλήφθηκε ως τακτικός ημερομίσθιος εργάτης μέχρι τις 28 Απριλίου 1929. Στις 29 Απριλίου 1929 προσλήφθηκε ως τακτικός εργάτης στην Τεχνική Υπηρεσία. Στις 29 Οκτωβρίου 1940 επιστρατεύθηκε στον ελληνοϊταλικό πόλεμο και επέστρεψε στις 5 Μαΐου 1941. Στις 3 Απριλίου 1951 ανέλαβε καθήκοντα καθώς κρίθηκε ικανός. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Τεχνικώς Κατασκευών ρης Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών ΕΖΛΘ. Στις 21 Αυγούστου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β7 Κλάδου Τεχνιτών της Β΄Κατηγορίας με βαθμό 10ο του ΥΚ. Στις 21 Οκτωβρίου 1957 εντάχθηκε στον 9ο βαθμό.

Ο Λαμπίδης Παναγιώτης του Χαράλαμπου γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1883. Δεν είχε στρατευθεί.
Προσλήφθηκε στις 16 Ιουλίου 1925 από την ΕΖΘ ως φύλακας με απόφαση της Επιτροπείας της ΕΖΘ στις 15 Ιουλίου 1925. Στις 8 Σεπτεμβρίου 1927 προσλήφθηκε ως ημερομίσθιος φύλακας μέχρι τις 30 Απριλίου 1929. Την 1 Μαΐου 1929 επαναπροσλήφθηκε ως φύλακας Α΄. Στις 27 Ιουνίου 1929 του απονεμήθηκε έπαινος για τακτική και έγκαιρη εκτέλεση υπηρεσίας κατά πυρκαγιά στην 18η Ιδιωτική Αποθήκη. Στις 23 Ιουλίου 1935 απολύθηκε δυνάμει της Δ' Συντακτικής πράξης. Στις 23 Μαρτίου 1936 επαναπροσλήφθηκε. Στις 2 Οκτωβρίου 1936 απεβίωσε.

πρόεδρος πρωτοδικείου

Ο Λαλακάκης Μιχαήλ του Νικόλαου ήταν Πολιτικός μηχανικός. Το 1925 έλαβε δίπλωμα Ε.Μ.Π. Το 1925- ανέλαβε Μηχανικός Τεχνικής Εταιρείας "Δ. Καψαμπέλης και Σία" και το 1934 ανέλαβε Διευθυντής γραφείου Θεσσαλονίκης (εργοστάσια χαρτοποιΐας Αιγίου, αποθήκες Εμπορικής Τραπέζης Βόλου, οικοδομές Εμπορικής και Ιονικής Τραπέζης Θεσσαλονίκης). Ήταν εργολάβος Δ τάξεως, μέλος του τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας στο Τμήμα Θεσσαλονίκης και του Συνδέσμου Εργοληπτών Θεσσαλονίκης.

Ο Ευάγγελος Λαλακάκης ήταν Μηχανολόγος – Ηλεκτρολόγος Μηχανικός. Στα 1921 έλαβε δίπλωμα Ε.Μ.Π. και στα 1925 δίπλωμα Ηλεκτρολόγου Universite-Faculte Technique Liege. Την περίοδο 1926-1928 εργάστηκε στα εργοστάσια "Ougree Marihay" στη Λιέγη. Ακολούθως την περίοδο 1929-1930 ανέλαβε Διευθυντής ηλεκτρικού εργοστασίου και ηλεκτροφωτισμού Καβάλας. Στην συνέχεια την περίοδο 1930-1931 εργάστηκε ως Τμηματάρχης μηχανολόγος Δήμου Θεσσαλονίκης, ενώ την περίοδο 1931-1933 ήταν Μηχανολόγος-ηλεκτρολόγος κρατικού ελέγχου σε έργα Σερρών-Δράμα της Εταιρείας "Monks-Ulen".
Στο ΛΤΘ προσλήφθηκε με σύμβαση τον Μάρτιο του 1935 για να αναλάβει τις διάφορες μελέτες μικρότερων έργων και την εποπτεία τους. Ξεκίνησε κάνοντας βελτιώσεις στα σχέδια του Ναυτώνος και σχεδίασε τα νέα αποχωρητήρια εντός του ΛΤΘ. Στον προϋπολογισμό χρήσεως 1935-1936 προβλέφθηκε αύξηση της αποζημίωσης του μηχανικού.