Ο Τζετζεράς Αντώνιος του Δημητρίου και της Τριανταφυλλιάς, γεννήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 1928 στη Θεσσαλονίκη. Αποφοίτησε από την Α' τάξη του γυμνασίου και υπηρέτησε στο στρατό από το 1949 έως το 1952. Παντρεύτηκε την Γιαννούλα Ηλιάδη και απέκτησαν δύο παιδιά.
Ο Σταμάτιος Τηνιακός του Δημητρίου και της Παναγιώτας γεννήθηκε στις 10 Ιανουαρίου το 1922 στη Θεσσαλονίκη. Φοίτησε μέχρι και την Β΄τάξη του δημοτικού και εκπλήρωσε τη στρατιωτική του θητεία ώσπου απολύθηκε ως ανάπηρος πολέμου. Παντρεύτηκε την Ελένη Τερζή και απέκτησαν δύο παιδιά.
Ο Τοπτζής Ελευθέριος του Αναστάσιου και της Μαρίκας γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1928. Φοίτησε ως τη Δ' τάξη του Δημοτικού και εξέτισε κανονικά τη στρατιωτική του θητεία από το 1950 έως το 1952 σε Βέροια, Γιαννιτσά, Κομοτηνή και Αθήνα.. Παντρεύτηκε την Παρθένα Μυλωνά και απόκτησαν ένα παιδί.
Ο Τοσουνίδης Βασίλειος του Ιωάννη και της Διαμαντώς γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1917-08-26. Αποφοίτησε την Δ' Τάξη Δημοτικού. Παντρεύτηκε την Αθανασίου Λουκία και απέκτησα δύο παιδιά, τον Αντώνιο και την Δέσποινα.
Ο Τουσουνίδης Βασίλειος του Ιωάννου και της Διαμάντως γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1917.
Το εργοστάσιο Τούτση Π. ήταν μια από τις βιομηχανικές μονάδες που συντέλεσαν στη βιομηχανική ανάπτυξη της Θεσσαλονίκης, κατά την περίοδο του μεσοπολέμου. Ιδρύθηκε το 1934 και εξειδικευόταν στην παραγωγή μεταξωτών υφασμάτων και ενδυμάτων, γεγονός που το καθιστούσε σημαντικό κομμάτι του βιομηχανικού τοπίου της πόλης.
Η Θεσσαλονίκη, την εποχή εκείνη, βρισκόταν σε μια φάση ταχείας βιομηχανικής ανάπτυξης, καθώς πολλές βιομηχανίες είχαν αρχίσει να αναπτύσσονται, ειδικά στον τομέα των υφαντουργιών, των κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων και άλλων κλάδων της βιομηχανίας. Το εργοστάσιο Τούτση Π. αναδεικνύεται ως σημαντική μονάδα για την παραγωγή υψηλής ποιότητας μεταξωτών υφασμάτων που προορίζονταν για την ελληνική αγορά, αλλά και για εξαγωγή σε χώρες του εξωτερικού.
Η συγκεκριμένη βιομηχανική μονάδα λειτουργούσε στο κέντρο της πόλης και είχε τη δυνατότητα να απασχολεί μεγάλο αριθμό εργατών, οι οποίοι εργάζονταν σε διάφορες διαδικασίες παραγωγής, από την επεξεργασία του μεταξιού έως τη ραφή και την ολοκλήρωση των τελικών προϊόντων. Η βιομηχανία Τούτση Π. ξεχώριζε για την ποιότητα των υφασμάτων της και για την εξειδίκευσή της σε προϊόντα που σχετίζονταν με την ένδυση και τις βιοτεχνίες μόδας, οι οποίες ήταν ιδιαίτερα ανεπτυγμένες στην πόλη.
Μια από τις χαρακτηριστικές λεπτομέρειες που αφορούσαν το εργοστάσιο ήταν η αξιοποίηση νέων τεχνολογιών και η προσαρμογή στις διεθνείς τάσεις της εποχής. Το εργοστάσιο δεν περιοριζόταν μόνο στην παραδοσιακή παραγωγή, αλλά πειραματιζόταν και με νέες μεθόδους επεξεργασίας του μεταξιού, προσφέροντας καινοτόμα σχέδια και υφάσματα που ανταγωνίζονταν τα πιο προηγμένα βιομηχανικά κέντρα της Ευρώπης.
Ο ιδιοκτήτης, Π. Τούτσης, ήταν αναγνωρισμένος για την επιχειρηματική του οξυδέρκεια και τη στρατηγική του, η οποία εστίαζε στη διατήρηση υψηλής ποιότητας, καθώς και στην καινοτομία της παραγωγής. Μέσω αυτής της προσέγγισης, το εργοστάσιο κατάφερε να αποκτήσει σημαντική φήμη στην τοπική αλλά και στην ευρύτερη ελληνική αγορά, κερδίζοντας τη συνεργασία με σημαντικά εμπορικά δίκτυα.
Η δεκαετία του 1930 ήταν δύσκολη για την Ελλάδα λόγω των κοινωνικών και πολιτικών αναταραχών, αλλά και των οικονομικών προκλήσεων, ωστόσο το εργοστάσιο Τούτση Π. κατάφερε να επιβιώσει και να αναπτυχθεί, συνεισφέροντας σημαντικά στην απασχόληση και την οικονομία της Θεσσαλονίκης. Η μονάδα παρέμεινε σε λειτουργία για αρκετές δεκαετίες, αποτελώντας σημείο αναφοράς για την ιστορία της βιομηχανίας στην πόλη.
Το εργοστάσιο Τούτση Π. έπαιξε, λοιπόν, έναν σημαντικό ρόλο στη βιομηχανική ζωή της Θεσσαλονίκης, αφήνοντας την παρακαταθήκη του στην τοπική οικονομία και στην πολιτιστική κληρονομιά της πόλης, μέχρι και την πλήρη αναδιάρθρωση του βιομηχανικού τοπίου μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ο Στυλιανός Τσίχλης του Εμμανουήλ και της Αργυρώς Ιωάννου γεννήθηκε στην Νεάπολη Θεσσαλονίκης το 1934 και βαπτίστηκε Χριστιανός ορθόδοξος. Αποφοίτησε την Δ' Δημοτικού. Ήταν παντρεμένος με την Κιρκατσή Φωτεινή και είχαν τρία παιδιά.
Η Μαρία Τσατσιάδου του Ιωάννη, υπαλλήλου της ΕΖΘ, γεννήθηκε το 1930 στην Θεσσαλονίκη. Είχε ολοκληρώσει την Δ΄ Γυμνασίου. Όταν προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ήταν άγαμος, αλλά στις 20 Ιανουαρίου 1966 παντρεύτηκε τον Δημήτριο Μητερόζο, ναυτικό.
Την 1 Μαρτίου 1949 προσλήφθηκε ως ημερομίσθιος και τοποθετήθηκε στο Διοικητικό Τμήμα ως δακτυλογράφος. Στις 3 Φεβρουαρίου 1950 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεως. Στις 14 Αυγούστου 1952 απολύθηκε από την υπηρεσία. Στις 16 Δεκεμβρίου 1952 ανέλαβε εκ νέου καθήκοντα. Στις 2 Αυγούστου 1953 απολύθηκε. Ωστόσο, επαναπροσλήφθηκε ως έκτακτος υπάλληλος με καθήκοντα δακτυλογράφου στις 18 Απριλίου 1957 και τοποθετήθηκε στο Τμήμα Γραμματείας. Στις 25 Νοεμβρίου 1957 έγινε τακτικός υπάλληλος με βαθμό Β2 δακτυλογράφος όταν η ΕΖΛΘ προσέλαβε 70 νέους υπαλλήλους. Στο αντικείμενό της ήταν η δακτυλογράφηση εγγράφων, αποφάσεων Διοικητικού Συμβουλίου, Εκτελεστικής Επιτροπής, Υπηρεσιακού Συμβουλίου, καταστάσεων κλπ. Από 1 Ιανουαρίου 1958 έως 31 Δεκεμβρίου 1958 ανέλαβε ιδιαιτέρα γραμματέας του Γενικού Διευθυντή καθώς απουσίαζε ο τακτικός ιδιαίτερος γραμματέας. Αποχώρησε στις 9 Ιανουαρίου 1960.
O Τσιοντικίδης Χαράλαμπος γεννήθηκε το 1925 στη Θεσσαλονίκη, από τον Νικόλα και την Κυριακίτσα. Φοίτησε μέχρι την Στ' τάξη του Δημοτικού. Ήταν παντρεμένος με την Μαρία Χλιάπα και μαζί είχαν 2 παιδιά.