Εμφανίζει 703 αποτελέσματα

Ο Κλημεντάκης Σεραφείμ ήταν έκτακτος εργάτης ΕΖΘ. Προσλήφθηκε πριν το 1929 και "μονιμοποιήθηκε" στις 29 Απριλίου 1929 ως έκτακτος Τεχνίτης Συντηρητής σιδηροδρομικών γραμμών στην Τεχνική Υπηρεσία ΕΖΘ. Στις 1940-03-06 προσλήφθηκε εκ νέου ως έκτακτος Τεχνίτης Συντηρητής σιδηροδρομικών γραμμών. Από τις 1941-03-22 θα εργαστεί στην Υπηρεσία Λογοκρισίας.

Ο Μωύς Κοέν ήταν υπάλληλος στην Υπηρεσία Γερανών κατά την περίοδο της Γαλλικής Εταιρίας. Παραμένει στην ίδια θέση στο ΛΤΘ το 1930, ενώ στο οργανόγραμμα του 1935 έχει μεταφερθεί στο Τμήμα Βεβαιώσεως Λιμενικών Δικαιωμάτων.

Ηπροσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως ερευνήτρια στην είσοδο της Ζώνης στις 9 Νοεμβρίου 1926 με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ στις 16 Νοεμβρίου 1926. Ήταν χήρα. Ο εισηγητής θα είναι ο διευθυντής Δ. Βάλσαμος. Με βάση τις συστάσεις του μέλους της Επιτροπείας Βασίλη Δημητρίου η χήρα Κοκκίνου θεωρείται «έντιμος». Η θέση αυτή καλύπτει την ανάγκη «της επιβλέψεως και ερεύνης των εργαζομένων εντός της περιοχής της Ζώνης γυναικών. Απεβίωσε στις 7 Ιουλίου 1927. Η ταφή της έγινε με έξοδα της ΕΖΘ. Η Φανή Κοκκίνου ήταν αδελφή της Πασχαλίνα Νουσοπούλου η οποία προσλήφθηκε ως ερευνήτρια στην ΕΖΘ μετά τον θάνατό της αδελφής της.

Ο Γεώργιος Κοκκόλης του Σπυρίδωνα γεννήθηκε στην Αθήνα το 1888. Υπηρέτησε ως έφεδρος αξιωματικός του Μηχανικού. Ήταν πολιτικός μηχανικός. Το 1909 έλαβε δίπλωμα στο ΕΜΠ. Αρθρογραφούσε στο περιοδικό Βιομηχανική Επιθεώρηση.
Προσλήφθηκε από την ΕΖΘ στη θέση του Παύλου Καμπά στις 20/4/1925 ως Μηχανικός Α΄, προϊστάμενος Τεχνικού Τμήματος. Την 1η Ιουνίου 1925 ο μισθός αυξήθηκε. Τον Νοέμβριο του 1925, λίγο μετά την έναρξη της λειτουργίας της Ζώνης ο διευθυντής της ΕΖΘ Δ. Βάλσαμος σημείωσε πως για την τάχιστη εκτέλεση των πολλαπλών έργων με συνέπεια την έναρξη της λειτουργίας της ζώνης την προσδιορισμένη ημερομηνία οι μηχανικοί της ζώνης κατέβαλαν πολύ μεγάλους κόπους και προσπάθειες κάτω από την επίβλεψη του Δημητρίου για να περατωθούν τα έργα εντός προθεσμίας. Θεωρήθηκε πως οι αποδοχές τους ήταν ασύγκριτα χαμηλότερες των ισχυόντων απολαβών του κλάδου και για αυτό ο διευθυντής παρακάλεσε για αύξηση και από 1 Δεκεμβρίου 1925 έλαβε αυτήν την αύξηση. Από 1 Μαΐου 1926 ο μισθός θα αυξηθεί. Στις 16 Ιουνίου 1926 θα αποκτήσει τον τίτλο του Μηχανικού Προϊσταμένου τεχνικής Υπηρεσίας εξομοιούμενος με Τμηματάρχη Α. Την 1 Ιουνίου 1928 συμπληρώθηκε τριετία στον ίδιο βαθμό λαμβάνοντας συνολικά. Την 1 Ιουνίου 1931 έλαβε αύξηση. Από το 1930 ανέλαβε τη διεκπεραίωση έργων του ΛΤΘ έναντι αντιτίμου. Προσλήφθηκε στο ΛΤΘ τον Απρίλιο του 1932 με μηνιαία αποζημίωση για όσο καιρό εργαστεί για το ΛΤΘ χωρίς δικαίωμα να διεκδικήσει ειδική αποζημίωση. Το 1934 εμφανίζεται να έχει συντάξει την πρώτη εσωτερική μελέτη του ΛΤΘ η οποία ήταν η κατασκευή του Ναυτώνος του Λιμενικού Σώματος, αλλά και όλων των άλλων έργων που εκπονούσε την περίοδο εκείνη το ΛΤΘ. Ωστόσο, μάλλον ήρθε σε σύγκρουση με τη διοίκηση διεκδικώντας αποζημίωση για τη μελέτη και την επίβλεψη των έργων εκ μέρους του ΛΤΘ. Η επιτροπεία του ΛΤΘ αποφάσισε να τον απολύσει με το επιχείρημα ότι ολοκλήρωσε όλες τα έργα και τις μελέτες που είχε αναλάβει. Σε επιστολή του προς την Επιτροπεία, ο Κοκόλης υποστηρίζει πως ουδέποτε δέχθηκε να προσφέρει τις τεχνικές του γνώσεις για τόσα έργα με αυτό το τόσο «εξευτελιστικό» ποσό.
Στις 30 Απριλίου 1935 απολύεται από την υπηρεσία της ΕΖΘ διότι καταργήθηκε η οργανική θέση μηχανικού Α και αποζημιώνεται με αποδοχές έξι μηνών. Ουσιαστικά, απολύθηκε με τις εκκαθαρίσεις σε βάρος φιλοβενιζελικών υπαλλήλων που πραγματοποιήθηκαν εκτεταμένα στο δημόσιο τομέα και ιδιαίτερα στην ΕΖΘ μετά το αποτυχημένο φιλοβενιζελικό πραξικόπημα του Μαρτίου 1935. Τον Οκτώβριο 1935 ζητάει το ποσό των 158854 δρχ για τις μελέτες του στα διάφορα έργα.

Ο Σωτήριος Κολεβίτσας του Δημητρίου γεννήθηκε στην Κορυτσά το 1918. Είχε ολοκληρώσει την Β΄ Γυμνασίου και ήταν έγγαμος. Στις 29 Μαρτίου 1947 προσλήφθηκε ως Διαλογέας Τμήματος Μεταφορών Ξηράς και Φορτοεκφορτώσεων Θαλάσσης αναλαμβάνοντας χρέη φύλακα στην Υπηρεσία Ασφαλείας. Στις 2 Αυγούστου 1953 απολύθηκε από την υπηρεσία.

Ο Δημήτριος Κολιαδήμας του Χρίστου γεννήθηκε στην Κερατέα Αττικοβοιωτίας το 1899. Ανήκε στην κλάση του 1919 και υπηρέτησε ως χωροφύλακας και είχε ολοκληρώσει την Β΄Δημοτικού. Ήταν έγγαμος. Ανέλαβε καθήκοντα ως φύλακας Β΄ στις 12 Οκτωβρίου 1929. Στις 12 Οκτωβρίου 1929 αυξήθηκε ο μισθός λόγω οικογενειακών βαρών. Στις 2 Μαρτίου 1931 οι αποδοχές αυξήθηκαν. Στις 26 Φεβρουαρίου 1932 προάχθηκε σε Φύλακα Α΄. Στις 16 Ιανουαρίου 1936 του απονεμήθηκε έπαινος για φιλεργία, εξαίρετο ζήλο και άλλες προσπάθειές του τις οποίες κατέβαλε για πρόληψη πλημμύρας και ζημιές σε αποθήκες κατά ραγδαιότατη βροχή νυκτός. Στις 19 Μαΐου 1939 έλαβε επίδομα ευδοκίμου παραμονής στον ίδιο βαθμό. Στις 19 Μαΐου 1941 έλαβε προσαύξηση μισθού λόγω 10ετίας από 12 Οκτωβρίου 1939.Στις 20 Οκτωβρίου 1949 προάχθηκε σε Γραφέας Α. Στις 22 Αυγούστου 1953 προάχθηκε κατά αρχαιότητα στο βαθμό του γραμματέα Β΄τάξης. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας ΕΖ ΕΖΛΘ. Στις 23 Νοεμβρίου 1955 προάχθηκε στο βαθμό του Γραμματέα Α΄τάξης. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β8 Κλάδου Ασφαλείας Β΄Κατηγορίας με βαθμό 6ο.

Ο Κολιαμβές Ιωάννης του Δημητρίου γεννήθηκε στην Κερασιά Βόλου το 1882. Υπηρέτησε ως έφεδρος υπαξιωματικός. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 15 Οκτωβρίου 1925 ως βοηθός αποθηκάριος στο Τμήμα Αυτεπαγγέλτου Αποταμίευσης και Κοινά Αποταμιευτήρια. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του Αποθηκάριου Β΄ στο Τμήμα Αυτεπαγγέλτου Αποταμίευσης και Κοινά Αποταμιευτήρια. Στις 15 Νοεμβρίου 1926 τοποθετήθηκε στα Ιδιωτικά Αποταμιευτήρια. Την 1η Απριλίου 1927 ονομάσθηκε γραφέας Α΄. Στις 24 Αυγούστου 1929 προάχθηκε σε ελεγκτή Β΄. Την 1 Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεως. Στις 23 Ιουλίου 1938 προάχθηκε σε γραμματέα Α΄. Την 1η Απριλίου 1939 μετατίθεται προσωρινώς στην Αποθήκη 7. Στις 6 Νοεμβρίου 1939 επανέρχεται στη θέση του ελεγκτή στο Τμήμα Αποθηκεύσεων. Στις 21 Φεβρουαρίου 1940 τοποθετείται στην Αποθήκη 2 ως διαχειριστής. Στις 16 Απριλίου 1940 τοποθετείται ως διαχειριστής στην Αποθήκη 12. Στις 25 Ιουλίου 1940 τοποθετείται ως διαχειριστής στην Αποθήκη 13. Από τις 1941-03-22 θα εργαστεί στην Υπηρεσία Λογοκρισίας.
Στις 21 Ιουνίου 1941 τέθηκε στη διάθεση της Επιτροπής Δελτίου Τροφίμων.
Στις 10 Οκτωβρίου 1941 διατάχθηκε να παρουσιαστεί στο 7ο Αστυνομικό Τμήμα (Διαχείριση Εθελοντών και Τροφίμων). Στις 13 Αυγούστου 1942 αποσπάται στην Υπηρεσία Επισιτισμού Μακεδονίας. Στις 4 Σεπτεμβρίου 1943 ανακοινώνεται ότι εκμισθοδοτήθηκε από την Υπηρεσία Α.Υ.Ε.Ν από 1 Σεπτεμβρίου έως 15 Δεκεμβρίου 1943. Στις 5 Ιανουαρίου 1945 διακόπηκε η απόσπαση στην Α.Υ.Ε.Ν. Στις 2 Απριλίου 1945 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεως. Στις 11 Μαΐου 1945 έληξε η απόσπαση και παραιτήθηκε από την Α.Υ.Ε.Ν. στις 11 Σεπτεμβρίου 1945 επιπλήχτηκε λόγω λάθους στη παράδοση του σίτου. Στις 7 Απριλίου 1948 συνταξιοδοτείται.

Ο Αθανάσιος Κολοτούρος του Νικολάου γεννήθηκε στο Ζαχαράτο Αρκαδίας το 1883, ήταν έγγαμος, υπήρξε έφεδρος οπλίτης και ανέλαβε καθήκοντα φύλακα στις 4 Αυγούστου 1930. Αποσπάστηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας στις 24 Μάη 1931 για την φρούρηση της προκυμαίας, ενώ στις 31 Δεκεμβρίου 1941 απολύθηκε λόγω ορίου ηλικίας.

Η Βικτωρία Κοντζαμάνη του Παρασκευά γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1910. Στις 29 Ιουλίου 1939 παντρεύτηκε τον Χρήστο Μέντζο, υπάληλο της ΕΖΘ, και υιοθέτησε το επώνυμό του. Από τον γάμο τους προέκυψαν δύο τέκνα. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 16 Οκτωβρίου 1926 ως δακτυλογράφο επί δοκίμου με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ στις 20 Οκτωβρίου 1926. Την 1η Ιουλίου 1927 προάχθηκε σε δακτυλογράφο Β΄. Την 1η Μαΐου 1929 προάχθηκε σε Δακτυλογράφο Α΄. Στις 21 Αυγούστου 1929 ο μισθός της αυξήθηκε λόγω οικογενειακών βαρών. Την 1η Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Διοικητικό Τμήμα. Από 1 Δεκεμβρίου 1937 της χορηγήθηκε προσαύξηση 5% για συμπλήρωση 10ετούς υπηρεσίας. Στις 19 Μαΐου 1939 λαμβάνει επίδομα ευδοκίμου οαραμονής στον ίδιο βαθμό. Στις 29 Ιουλίου 1939 ενεκρίθη η αλλαγή του επωνύμου της σε Μέντζου λόγω τέλεσης γάμου την ίδια ημέρα.
Την 1 Ιουλίου 1947 στη διάταξη ΑΝ 610/1945 και πράξεως 479/1946 ΥΣ ως κεκτημένη υπηρεσία στον ίδιο βαθμό πλέον των 17 ετών.

Ο Κορφίτης Θωμάς ήταν έκτακτος εργάτης ΕΖΘ στο Συνεργείο Συντήρησης Γραμμών. Στις 30 Οκτωβρίου 1940 απολύεται λόγω στράτευσης κατά τον ελληνοϊταλικό πόλεμο από το Συνεργείο Συντήρησης Γραμμών.