Ο Κοπανάς Γεώργιος του Ιωάννη και της Φίλιας , γεννήθηκε το 1917 στην Θεσσαλονίκη. Είναι πρόσφυγας από τα Αλάτσατα της Μικράς Ασίας. Φοίτησε μέχρι την Στ' τάξη του Δημοτικού και ολοκλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις το 1940. Ήταν έγγαμος και πατέρας 2 παιδιών.
Ο Άγγελος ή Ευάγγελος Κοσμίδης του Γεωργίου και της Μελανίας, κάτοικος Θεσσαλονίκης οδός Μηδείας 18 Κ. Τούμπα, προσλήφθηκε στο ΛΤΘ στην 1/11/1931 ως Εισπράκτορας στην Υπηρεσία Λιμενικών Φόρων Ξηράς. Προερχόμενος από τον Πόντο, ήταν απόφοιτος του εκεί ημιγυμνασίου. Το 1940 εντάχθηκε στον βαθμό Γραφέως Α΄ παραμένοντας σε αυτόν καθ΄ όλο το χρόνο υπηρεσίας του, αν και είχε προταθεί για προαγωγή. Σε αναφορά του στις 27/6/1949 με την οποία εξιστορεί τον προηγούμενο βίο του ως επιχείρημα κατά του χαρακτηρισμού του ως κομμουνιστή –με αποτέλεσμα να εξαιρεθεί προσλήψεων- αναφέρει ότι κατά τη διάρκεια του πολέμου 1914-1918 υπηρέτησε στο Ρωσικό Αυτοκρατορικό Ναυτικό και καταδιωκόμενος από τους Μπολσεβίκους κατέφυγε στην Κωνσταντινούπολη. Από κει πήγε στη Σμύρνη όπου κατετάγη στη Στρατιά της Μικράς Ασίας και μετείχε στον πόλεμο την περίοδο 1919-1922 με το βαθμό του Υπαξιωματικού. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή εγκαταστάθηκε στην Θεσσαλονίκη και αφοσιώθηκε στη συντήρηση της οικογένειάς του. Κατά την περίοδο της κατοχής συνελήφθη επειδή άκουγε τον Ραδιοφωνικό Σταθμό του Λονδίνου και καταδικάστηκε από Γερμανικό Στρατοδικείο σε 8μηνη φυλάκιση κινδυνεύοντας αρκετές φορές κατά τη διάρκεια της φυλάκισής του να καταλήξει στο εκτελεστικό απόσπασμα. Κατά την περίοδο της Εαμοκρατίας, παρόλο που κατοικούσε στην «κομμουνιστοκρατούμενη» Τούμπα, έκανε το παν για να αποφύγει την συμμετοχή στις λαϊκές συγκεντρώσεις, τις «κατά τον γνωστόν τρόπον οργανωθείσας». Έχοντας νουθετήσει κατάλληλα τους γιούς του, ο μεγαλύτερος, ο Γεώργιος, υπηρετούσε ήδη 14 μήνες στον Εθνικό Στρατό μαχόμενος στις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις της Στερεάς Ελλάδος, ενώ ο μικρότερος, ο Νικόλαος, ετοιμαζόταν να παρουσιαστεί με την κλάση 1948. Ζητά να ανακληθεί η εξαίρεσή του, που βασίστηκε σε πλάνη «εντέχνως προκληθείσαν». Κατόπιν αυτού επαναπροσλήφθηκε με την Απόφαση με αρ. 4543/10-8-1949 της Επιτροπείας ΛΤΘ. Μετά την κατάργηση της Υπηρεσίας Είσπραξης Λιμενικών Φόρων μεταφέρθηκε στην Υπηρεσία Αποθηκών. Την 1 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 9 στο Γραφείο Εισπράξεως δικαιωμάτων στο Δ΄ Τελωνείο. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκών Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης ΕΖΛΘ.
Ο Κωνσταντίνος Κουΐδης του Λεωνίδα και της Σοφίας, κάτοικος Θεσσαλονίκης οδός Καρμπολά 10, γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου αποφοίτησε από την Γ΄ Γυμνασίου του Ιδιωτικού Εκπαιδευτηρίου Χατζηχρήστου.
Ο Κουβράκης Ευάγγελος του Χρυσοστόμου και της Μαριγώς γεννήθηκε το 1901 στην Καλόλημνο Μικράς Ασίας και ήρθε ως πρόσφυγας στην Θεσσαλονίκη.
Ο Κουζάς Ασήμης του Δημητρίου και της Κυριακής γεννήθηκε το 1927 στην Θεσσαλονίκης και ήταν προσφυγικής προέλευσης από το Πλαγιάρι Ανατολικής Θράκης.
Ο Κουζάς Δημήτριος του Κοσμά και της Σοφίας γεννήθηκε το 1897 στην Πλαγιάρι Ανατολικής Θράκης.και ήρθε ως πρόσφυγας στην Θεσσαλονίκη.
Ο Κουζούδης Γεώργιος γεννήθηκε το 1898 στην Χηλή της Μαύρης Θάλασσας, από τον Σταύρο και την Ουρανία και ήρθε στην Θεσσαλονίκη ως πρόσφυγας. Ήταν παντρεμένος με την Αναστασία.
Ο Κουκίδης Σωκράτης του Δημητρίου και της Ζαφείρας γεννήθηκε στην Ανατολική Θράκη το 1900 και ήρθε ως πρόσφυγας στην Θεσσαλονίκη. Ήταν αδελφός με τον Κουκίδη Σωτηράκη.
Ο Κουκίδης Σωτηράκη του Δημητρίου και της Ζαφείρας γεννήθηκε στην Ανατολική Θράκη το 1900 και ήρθε ως πρόσφυγας στην Θεσσαλονίκη. Ήταν αδελφός με τον Κουκίδη Σωκράτη.
Ο Κουκούρης Βλάσιος του Ανδρέα και της Αθηνάς γεννήθηκε το 1922 στην Μικρά Ασία κ.
Ο Βλάσης Κουκούρης του Ανδρέου και της Αθηνάς γεννήθηκε στην Κούτελη της Προποντίδας το 1922 και ήρθε στην Θεσσαλονίκη ως πρόσφυγας. Είχε ολοκληρώσει την Στ΄ Δημοτικού. Για ένα διάστημα από 1941 έως 1942 έζησε στη Νέα Κούτελη της Λήμνου. Στη συνέχεια κατοικούσε στη Θεσσαλονίκη, ενώ τα άλλα τρία αδέρφια του διέμεναν στην Νέα Κούτελη στη Λήμνο. Ήταν παντρεμένος με την Φωτεινή Κατερίνη και από τον γάμο τους προέκυψε μία κόρη, η Αθηνά (1952) και ένας γιος ο Παναγιώτης (1949).