Showing 5680 results

Η Ελληνική Χωροφυλακή ήταν το μεγαλύτερο και σημαντικότερο σώμα ασφαλείας της Ελλάδας για 150 χρόνια. Συστήθηκε με βασιλικό διάταγμα την 1η Ιουνίου 1833, ανήμερα των γενεθλίων του βασιλιά Όθωνα, ως Βασιλικό Σώμα Χωροφυλακής και μετονομάσθηκε αργότερα σε Ελληνική Βασιλική Χωροφυλακή και στη συνέχεια σε Ελληνική Χωροφυλακή, όπου και έφθασε μέχρι το 1984 όταν με νόμο συγχωνεύθηκε με την Αστυνομία Πόλεων σε ενιαίο αστυνομικό σώμα υπό τη σύγχρονη ονομασία Ελληνική Αστυνομία (ΕΛ.ΑΣ.).

Η Χωροφυλακή, ένας από τους σημαντικότερους οργανισμούς του ελληνικού κράτους για πολλά χρόνια, ήταν υπεύθυνη για τη δημόσια τάξη και ασφάλεια σε όλη την Ελλάδα εκτός από την Αθήνα, τον Πειραιά, την Πάτρα και την Κέρκυρα, που ήταν αρμοδιότητα της Αστυνομίας Πόλεων. Επίσης, ήταν υπεύθυνη για την αστυνόμευση του προσωπικού του Ελληνικού Στρατού μέχρι το 1951 (οπότε και δημιουργήθηκε η ΕΣΑ) και την προστασία της βασιλικής οικογένειας. Ήταν σώμα με στρατιωτική οργάνωση και πειθαρχία και οι άντρες του πολέμησαν σε όλους τους πολέμους που διεξήγαγε το ελληνικό κράτος από το 1897 έως το 1949, ενώ παράλληλα αντιμετώπιζαν το έγκλημα, όντας έτσι πρωταγωνιστές σε πολλά μεγάλα ιστορικά γεγονότα της σύγχρονης Ελλάδας.

Στον εμφύλιο και στα χρόνια που ακολούθησαν, στο διεθνές πλαίσιο του Ψυχρού Πολέμου, η Χωροφυλακή έγινε το κύριο όργανο της αντικομμουνιστικής εκστρατείας του ελληνικού κράτους και οι άνδρες της απέκτησαν φήμη απηνούς διώκτη όλων των πολιτών που δεν ανήκαν πολιτικά στη Δεξιά, κάτι που αποτυπώθηκε στη γνωστή φράση της εποχής «ο φόβος του χωροφύλακα». Στο ίδιο πλαίσιο συνδέθηκε με περιστατικά δολοφονιών, βίας και άλλων παρακρατικών ενεργειών.

Ο πρώτος αρχηγός στην ιστορία του Σώματος, από το 1833 μέχρι το 1835, ήταν ο φιλέλληνας Γάλλος συνταγματάρχης Φραγκίσκος Γκραγιάρ, που διορίστηκε σ' αυτή τη θέση από την Αντιβασιλεία του Όθωνα, ενώ ο τελευταίος, από το 1982 έως το 1984, ήταν ο αντιστράτηγος Μανώλης Μπριλλάκης, που διορίστηκε από την πρώτη κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου.

Το 1969 η Ελληνική Βασιλική Χωροφυλακή μετονομάσθηκε σε Ελληνική Χωροφυλακή. Την ίδια χρονιά απέκτησε και το τελευταίο (στην ιστορία της) έμβλημα, τη βοιωτική ασπίδα.

Με το νόμο για την κοινωνική ασφάλιση 6298/1934, συγκροτήθηκε το πρώτο διοικητικό συμβούλιο του ΙΚΑ και διοικητής ανέλαβε ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, την περίοδο 1934 – 1935, αλλά η λειτουργία του ΙΚΑ άρχισε ουσιαστικά την 1 Δεκεμβρίου 1937. Μέχρι το 1940 υπήρχαν περίπου 150 ταμεία που συνέχισαν να αυξάνονται μέσα στην κατοχή αλλά και μετά τον πόλεμο. Βέβαια λόγω του πολέμου και της κατοχής το ΙΚΑ χρεοκόπησε και μετά τον πόλεμο είχε ένα δυσβάστακτο φορτίο περίθαλψης και ασφάλισης των θυμάτων. Το 1948 έγινε μια ανεπιτυχής προσπάθεια αναμόρφωσης του συστήματος ασφάλισης με βοήθεια από Αμερικανούς, ενώ στο μεταξύ είχαν ιδρυθεί και πολλά άλλα ασφαλιστικά ταμεία. Η χορήγηση παροχών ρυθμίστηκε και πάλι το 1951 με τον αναγκαστικό νόμο 1846/1951. Το 2002 το Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ΙΚΑ) μετονομάστηκε σε Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων - Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Μισθωτών (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ) με βάση το άρθρο 5 του νόμου 3029/2002. Από την 1.1.2017 το Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ΙΚΑ - ΕΤΑΜ) εντάχθηκε στον Ενιαίο Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (Ε.Φ.Κ.Α ).