Ο Στέφανος Τσακμακόπουλος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη με γονείς την Αγαθή και τον Φίλιππο Τσακμακόπουλο. Αποφοίτησε από τη ΣΤ' δημοτικού και δε διέπραξε τη στρατιωτική του θητεία και απαλλάχτηκε νομίμως. Ήρθε στην πόλη της Θεσσαλονίκης και εγκαταστάθηκε στην Ελλησπόντου 13, Καλαμαριάς. Εκεί παντρεύτηκε και τη γυναίκα του, τη Ζωή Μπαλαμπάνη.
Ο Γεώργιος Τσακνάκης του Δημητρίου γεννήθηκε στην Επανομή το 1898. Ήταν έγγαμος και είχε ολοκληρώσει την τρίτη δημοτικού. Είχε υπηρετήσει ως έφεδρος οπλίτης και εργάστηκε για πρώτη φορά στον οργανισμό ως ημερομίσθιος εργάτης στην Σιδηροδρομική Υπηρεσία ΕΖΘ από την 1η Αυγούστου 1929 έως την 31η Μαρτίου 1930. Την 1η Αυγούστου 1930 προσλήφθηκε ως τακτικός εργάτης και παρέμεινε στην Σιδηροδρομική Υπηρεσία ΕΖΘ μέχρι την 21η Δεκεμβρίου 1936, ενώ στις 22 Δεκέμβρη 1936 μονιμοποιήθηκε παραμένοντας στη θέση του ως ελιγμοδηγός. Την 1η Νοεμβρίου 1941 προσλήφθηκε από τους Σιδηρόδρομους Ελληνικού Κράτους ως έκτακτος ελιγμοδηγός και στις 4 Ιουνίου 1945 μεταφέρθηκε στο Κομιστικό Γραφείο του Τμήματος Μεταφορών. Στις 24 Νοεμβρίου 1950 πήρε αύξηση. Στις 10 Απριλίου 1953 προάχθηκε κατά αρχαιότητα σε γραμματέας Β΄Τάξης. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινώς στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και Μεταφορών της Διεύθυνσης ΕΖ της ΕΖΛΘ. Στις 23 Νοεμβρίου 1955 προάχθηκε σε Αρχιελιγμοδηγός με βαθμό γραμματέα Α΄Τάξης. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων Β΄κατηγορίας με βαθμό 6ο του ΥΚ.
Ο Αθανάσιος Τσαλής γεννήθηκε στον Πειραιά, Αττικής, στις 18 Αυγούστου, 1926 με γονείς Γεώργιο και την Πολυξένη Τσαλή. Αποφοίτησε από το δημοτικό στη ΣΤ' τάξη. Εκπλήρωσε τη θητεία του στην Αττική, το 1947, ως έφεδρος στρατιώτης ΣΕΜ. Αφού απολύθηκε από τον στρατό, στα χρόνια μεταξύ αυτού και της πρόσληψης του στον οργανισμό κατοικούσε στη Θεσσαλονίκη, παντρεύτηκε τη Δήμητρα Λαζαρίδου, όπου έκαναν και τρία παιδιά μαζί.
Ο Τσατσιάδης Ιωάννης του Μιχαήλ γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1902. Είχε απολυτήριο της Ελληνογαλλικής Εμπορικής Πρακτικής Σχολής Αθ. Κωνσταντινίδου. Υπηρέτησε ως έφεδρος Υπαξιωματικός. Ήταν γιος του εμπορομεσίτη Μιχαήλ Τσατσιάδη, ιδρυτικού παράγοντα στον Αθλητικό Σύλλογο Ηρακλής. Παντρεύτηκε τη Μερόπη και πατέρας τεσσάρων παιδιών. Συγκεκριμένα, το 1930 γεννήθηκε μία κόρη, η Μαρία, η οποία προσλήφθηκε από την ΕΖΘ, και το 1943 ένας γιος, ο Σωτήριος.
Ο Τσατσιάδης Ιωάννης προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως βοηθός λογιστή Α΄ στο Λογιστήριο στις 7 Οκτωβρίου 1925. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του υπολογιστή Α΄. Στις 30 Ιουνίου 1926 η επιτροπεία τον προάγει από 1η Ιουλίου σε λογιστή Β΄. Στις 24 Αυγούστου 1929 προάγεται σε λογιστή Α΄. Στις 4 Μαρτίου 1935 απήλθε στο στράτευμα και επανεντάχθηκε αυθημερόν. Την 1 Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Διοικητικό. Στις 18 Φεβρουαρίου 1938 προάχθηκε σε Εισηγητή. Στις 28 Οκτωβρίου 1940 επιστρατεύθηκε. Στις 16 Μαΐου 1941 παρουσιάστηκε αφού αποστρατεύθηκε. Στις 24 Ιουλίου 1943 αποσπάστηκε στην υπηρεσία Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού Θεσσαλονίκης. Την 1 Ιουλίου 1945 παρουσιάστηκε ξανά στην ΕΖΘ και τοποθετήθηκε προσωρινώς στο Τμήμα Διοικητικό. Από 16 Ιανουαρίου 1946 ανέλαβε καθήκοντα του Προϊσταμένου Διοικητικού Τμήματος. Στις 31 Αυγούστου 1949 προάχθηκε στο βαθμό του Τμηματάρχη Β΄. Στις 23 Φεβρουαρίου 1950 τοποθετήθηκε ως Τμηματάρχης Διοικητικού Τμήματος. Στις 31 Αυγούστου 1949 προήχθη κατ' εκλογή σε Τμηματάρχη Β΄. Στις 21 Νοεμβρίου 1951 προήχθη κατ' εκλογήν σε Τμηματάρχη Α΄. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε ως προϊστάμενος στο Λογιστικό Τμήμα της Διεύθυνσης Οικονομικών Υπηρεσιών. Στις 28 Ιουνίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Α1 Διοικητικού Κλάδου της Α΄ Κατηγορίας με βαθμό Α. Στις 19 Ιουλίου 1957 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Προσωπικού ως προϊστάμενος.
Η Μαρία Τσατσιάδου του Ιωάννη, υπαλλήλου της ΕΖΘ, γεννήθηκε το 1930 στην Θεσσαλονίκη. Είχε ολοκληρώσει την Δ΄ Γυμνασίου. Όταν προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ήταν άγαμος, αλλά στις 20 Ιανουαρίου 1966 παντρεύτηκε τον Δημήτριο Μητερόζο, ναυτικό.
Την 1 Μαρτίου 1949 προσλήφθηκε ως ημερομίσθιος και τοποθετήθηκε στο Διοικητικό Τμήμα ως δακτυλογράφος. Στις 3 Φεβρουαρίου 1950 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεως. Στις 14 Αυγούστου 1952 απολύθηκε από την υπηρεσία. Στις 16 Δεκεμβρίου 1952 ανέλαβε εκ νέου καθήκοντα. Στις 2 Αυγούστου 1953 απολύθηκε. Ωστόσο, επαναπροσλήφθηκε ως έκτακτος υπάλληλος με καθήκοντα δακτυλογράφου στις 18 Απριλίου 1957 και τοποθετήθηκε στο Τμήμα Γραμματείας. Στις 25 Νοεμβρίου 1957 έγινε τακτικός υπάλληλος με βαθμό Β2 δακτυλογράφος όταν η ΕΖΛΘ προσέλαβε 70 νέους υπαλλήλους. Στο αντικείμενό της ήταν η δακτυλογράφηση εγγράφων, αποφάσεων Διοικητικού Συμβουλίου, Εκτελεστικής Επιτροπής, Υπηρεσιακού Συμβουλίου, καταστάσεων κλπ. Από 1 Ιανουαρίου 1958 έως 31 Δεκεμβρίου 1958 ανέλαβε ιδιαιτέρα γραμματέας του Γενικού Διευθυντή καθώς απουσίαζε ο τακτικός ιδιαίτερος γραμματέας. Αποχώρησε στις 9 Ιανουαρίου 1960.
Η Ιφιγένεια Τσικιρίκα γεννήθηκε το 1929 στην Θεσσαλονίκη. Προσλήφθηκε ω ημερομίσθιος υπάλληλος από 1 Μαρτίου 1929. Ανέλαβε καθήκοντα ως μόνιμη με το βαθμό του υπολογιστής Β΄ στις 24 Αυγούστου 1929. Στις 26 Φεβρουαρίου 1926 προάχθηκε σε υπολογιστής Α΄. Την 1 Φεβρουαρίου 1934 έγινε δεκτή η παραίτησή της.
Ο Θωμάς Τσιμούρας του Γεωργίου ήταν εργάτης και υπάλληλος ΕΖΘ. Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1888, ήταν απόφοιτος δημοτικού σχολείου
Η Χρυσάνθη Τσιτσιμήτα του Δημητρίου και της Ευαγγελίας γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1906. Φοίτησε στο Διδασκαλείο Θηλέων Θεσσαλονίκης και αποφοίτησε το έτος 1917-1918 από την Γ΄ Τάξη με βαθμό άριστα, ενώ γνώριζε γαλλικά. Μεταπολεμικά εμφανίζεται να γνωρίζει και γερμανικά και αγγλικά. Παρέμεινε άγαμος. Μεταπολεμικά είχε υπό την φροντίδα της τη μητέρα της.
Προσλήφθηκε στη Γαλλική Εταιρία Εκμετάλλευσης Λιμένος Θεσσαλονίκης την 1 Ιουλίου 1923 ως μεταφράστρια, αλληλογράφος και αρχειοφύλακας, καθώς κατέχει τελείως και την δακτυλογραφίαν εις την ελληνική και γαλλικήν γλώσσαν». Προσλήφθηκε ως υπάλληλος Γραμματείας στο ΛΤΘ στις 20 Φεβρουαρίου 1930. Την 1 Μαΐου 1930 έλαβε το βαθμό γραφέα Α΄. Στη γραμματεία εκτελεί χρέη πρωτοκολλητού, διεκπεραιωτού και αρχειοφύλακα. Στο οργανόγραμμα του 1935 παραμένει στην ίδια θέση, όπως και το 1936. Το 1939 έλαβε βαθμό γραμματέα Β΄. Γενικά, φαίνεται ότι ήταν από τις πιο δραστήριες γυναίκες υπαλλήλους του οργανισμού, χωρίς όμως να έχει την ανάλογη εξέλιξη. Από τον Ιούλιο του 1942 και μέχρι την απελευθέρωση της χώρας υπηρέτησε ως αποσπασμένη στην Υπηρεσία Επισιτισμού Μακεδονίας.
Το 1944 τοποθετήθηκε ως προϊσταμένη στη γραμματεία της Διεύθυνσης Τεχνικών Έργων του ΛΤΘ από τον Μηχανικό Κώστα Γκούτα με σκοπό να βοηθήσει στη αναδιοργάνωση της Διεύθυνσης μετά την αποχώρηση των Γερμανών. Ο ίδιος την συγκαταλέγει «μεταξύ των αρίστων υπαλλήλων». Το 1949 προάχθηκε σε γραμματέας Α. Σε αυτήν τη θέση παρέμεινε κατά την ΕΖΛΘ, 19 Ιουλίου 1954, με ευθύνη την τήρηση του βιβλίου πρωτοκόλλου, τη δημιουργία φακέλων των μελετούμενων και εκτελούμενων τεχνικών έργων και την ταξινόμηση των αρχείων του τμήματος. Το 1954 διαμαρτυρήθηκε για την καθυστέρηση στην ιεραρχική εξέλιξή της και διεκδίκησε προαγωγή. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Α1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων Α΄Κατηγορίας με βαθμό 6ο. Ωστόσο, μόλις 1959 έλαβε το βαθμό του Τμηματάρχη Β και είχε την ευθύνη της σύνταξης των αποφάσεων του διευθυντή. Η περίπτωσή της είναι χαρακτηριστική της δυσκολίας των γυναικών υπαλλήλων να ανελιχθούν. Το 1958 μετατέθηκε στο Τμήμα Γραμματείας της Διεύθυνσης Διοικητικών Υπηρεσιών. Το 1960 η έκθεση υπηρεσιακής ικανότητας την χαρακτηρίζει ως «αφοσιωμένη απολύτως εις τα εθνικά ιδεώδη» και αναφέρει πως «πιστεύει «εις το κρατούν κοινωνικό σύστημα». Αποτελεί «παράδειγμα προς μίμησιν» και «συναισθάνεται τας υπηρεσιακάς ευθύνας». Συνταξιοδοτήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1961 από την ΕΖΛΘ.