Ο Βογιατζής Αθανάσιος δούλευε από τον Δεκέμβρη του 1971 ως ελεύθερος λιμενεργάτης. Στις 10 Απριλίου του 1974 προσλήφθηκε και εντάχθηκε στην ομάδα επίκουρων λιμενεργατών. Στις 1 Μαρτίου του 1984 κατατάσσεται στη λίστα των τακτικών λιμενεργατών και στο σωματείο Κύτους. Διαγράφεται στις 9 Φεβρουαρίου του 1989, ύστερα από αίτησή του.
Ο Ιωάννης Βλιόπουλος του Αθανασίου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1895, ήταν έγγαμος και είχε υπηρετήσει ως έφεδρος υπαξιωματικός. Προσλήφθηκε ως αποθηκάριος την 1η Δεκεμβρίου 1925 και πήρε αύξηση την Πρωτομαγιά του 1926, ενώ την 1η Σεπτεμβρίου 1926 μετατέθηκε στα Κοινά Αποταμιευτήρια και στις 15 Δεκεμβρίου 1926 στις Προσωρινές Γενικές Αποθήκες. Στις 22 Μαρτίου 1927 μεταφέρθηκε ξανά στα Κοινά Αποτεμιευτήρια και την 1η Αυγούστου 1927 έγινε Αποθηκάριος Α, μέχρι την εκ' νέου επιστροφή του στις Προσωρινές Γενικές Αποθήκες την 29η Σεπτεμβρίου 1927. Την 1η Σεπτεμβρίου 1928 απολύθηκε προσωρινά για κλοπή που συνέβη στην Αποθήκη 4, ωστόσο στις 10 Ιανουαρίου 1929 επέστρεψε στο λιμάνι ως διαχειριστής της Αποθήκης 7 και στις 30 Απριλίου 1929 ανέλαβε την διαχείριση της Αποθήκης 3. Στις 3 Μάρτη 1930 μεταφέρθηκε στην Αποθήκη 4. Στις 23 Ιουνίου 1930 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 15, ενώ την 1η Ιουλίου 1930 αυξήθηκε ο μισθός του και την 1η Απριλίου 1931 μεταφέρθηκε στην Αποθήκη 11. Στις 20 Ιουνίου 1932 αποσπάστηκε στην Αποθήκη 6, ενώ στις 29 Αυγούστου 1932 ανέλαβε καθήκοντα επόπτου στις Προσωρινές Γενικές Αποθήκες και έπειτα μεταφέρθηκε την 1η Απρίλη 1933 στην Αποθήκη 3. Στις 9 Σεπτεμβρίου 1933 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 2 μέχρι την μεταφορά του στην Αποθήκη 3 την 1η Απρίλη 1934. Στις 9 Μαρτίου 1935 κλήθηκε για στράτευση από την οποία επανήλθε στα καθήκοντα του στις 19 του ίδιου μήνα, ενώ στις 25 Ιουλίου 1935 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 4 ως αποθηκάριος. την 17η Φεβρουαρίου 1936 ανέλαβε προσωρινώς καθήκοντα βοηθού προϊσταμένου της Εξωτερικής Υπηρεσίας, ενώ στις 23 Μάρτη 1936 τοποθετήθηκε ως προϊστάμενος στην Εξωτερική Υπηρεσία. Στις 13 Ιουνίου 1936 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 13 και στις 3 Σεπτεμβρίου 1933 αντικατέστησε για ένα περίπου μήνα τον επόπτη των Προσωρινών Γενικών Αποθηκών. Στις 5 Ιουλίου 1937 του ανατέθηκε η προσωρινή εποπτεία των Προσωρινών Γενικών Αποθηκών και στις 18 Οκτωβρίου 1937 απολύθηκε προσωρινά σύμφωνα με το άρθρο 56 του εσωτερικού κανονισμού. Στις 17 Ιουνίου 1938 κοινοποιήθηκε η απόλυση του για παράβαση της παραγράφου Θ του άρθρου 28 του Α.Ν. 962/1937 για πράξη αναξιοπρεπή και ασυμβίβαστη με τη θέση του. Στις 19 Δεκεμβρίου 1938 αναδιορίστηκε στο Λογιστικό Τμήμα. Απεβίωσε στις 30 Αυγούστου 1940.
Ο Αστέριος Βλαχόπουλος του Νικολάου γεννήθηκε το 1910 στο Λιτόχωρο. Ήταν έγγαμος και είχε ολοκληρώσει την Δημοτικού. Υπηρέτησε ως έφεδρος οπλίτης. Στις 30 Ιανουαρίου 1939 προσλήφθηκε και ανέλαβε καθήκοντα ως ημερομίσθιος φύλακας με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ. Στις 27 Ιουλίου 1939 απολύθηκε από την υπηρεσία λόγω νομικού κωλύματος. Την 1 Σεπτεμβρίου 1939 προσλήφθηκε εκ νέου ως φύλακας Β΄. Στις 3 Οκτωβρίου 1940 απήλθε για να εκπληρώσει την υπηρεσία του ως έφεδρος στο στράτευμα. Στις 9 Μαΐου 1941 επέστρεψε από την επιστράτευση. Στις 19 Μαΐου 1941 έλαβε επίδομα οικογενειακών βαρών από 5 Μαΐου 1940. Στις 22 Νοεμβρίου 1945 προάχθηκε σε Φύλακα Α'. Στις 5 Ιουλίου 1946 προάχθηκε σε φύλακας Α΄. Στις 18 Ιουνίου 1947 τιμωρήθηκε με πρόστιμο χιλίων δρχ. διότι κατά τη φύλαξη εκλάπηκαν από τον περίβολο ΕΖΘ είδη χωρίς να αντιληφθεί τους κλέφτες. Στις 29 Οκτωβρίου 1949 έλαβε το βαθμό και το μισθό γραφέα Α΄. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινά στην Υπηρεσία Ασφαλείας της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε σε οργανική θέση με 8ο βαθμό του Υ.Κ. και στις 21 Οκτωβρίου 1957 εντάχθηκε με 7ο βαθμό.
Στις 30 Οκτωβρίου 1965 έλαβε αύξηση, όπως και στις τις 6 Μάη 1968. Στις 17 Σεπτέμβρη 1970 υπέβαλλε την παραίτηση του προκειμένου να συνταξιοδοτηθεί, η οποία έγινε δεκτή την επομένη.
Ο Νικηφόρος Βικελίδης (25 Μαΐου 1913 - 3 Ιουλίου 1988) ήταν γενικός διευθυντής της ΕΖΛΘ. ¨ομως έμεινε γνωστός ως Έλληνας ποδοσφαιριστής και αθλητής του στίβου.
Γεννήθηκε το 1911 στην Θεσσαλονίκη και έπαιξε ποδόσφαιρο στον Άρη. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του ΑΠΘ και έγινε δικηγόρος και συμβολαιογράφος. Είχε άλλα επτά αδέλφια, από τα οποία τα πέντε ήταν επίσης αθλητές του Άρη. Ο αδελφός του Κώστας και ο Κλεάνθης ήταν συμπαίκτες του τόσο στον Άρη όσο και στην Εθνική ομάδα. Αγωνίστηκε 14 φορές με τη φανέλα της Εθνικής Ελλάδας και πρώτη φορά έπαιξε στις 30 Ιουνίου 1929 εναντίον της Βουλγαρίας, σε ηλικία 16 ετών. Παραμένει έως και σήμερα ένας από τους ποδοσφαιριστές που φόρεσε σε νεαρότερη ηλικία τη φανέλα της Εθνικής Ελλάδας. Σταμάτησε το ποδόσφαιρο το 1938. Κατά την διάρκεια της ποδοσφαιρικής του καριέρας, κατέκτησε δύο πρωταθλήματα Ελλάδος, το 1927-28 και το 1931-32 και 6 πρωταθλήματα Θεσσαλονίκης, το 1927-28, το 1928-29, το 1929-30, το 1930-31, το 1933-34 και το 1937-38.
Διετέλεσε πρόεδρος του Α.Σ. Άρης την περίοδο 1961-62, μαζί με τον Στέργιο Γιουβανάκη.
Για την κάλυψη της θέσης του Γενικού Διευθυντή, το ΔΣ δέχθηκε 3 αιτήσεις. Η μία ήταν του Γεωργίου Γεωργιάδη του Αθανασίου, η δεύτερη του Κωνσταντίνου Βικελίδη του Δημητρίου και η τρίτη του Ευάγγελου Καλιγκάστη του Χρήστου. και οι τρεις ήταν δικηγόροι παρ' Εφετείω. Ο Μπακατσέλος στηρίζει την υποψηφιότητα του Βικελίδη υποστηρίζοντας "διότι πρόκειται, πράγματι, περί σεμνού επιστήμονος όστις θα κοσμήση την θέσιν του Γενικού Διευθυντού", ενώ παράλληλα θα "ικανοποιηθή η επιθυμία της κυβερνήσεως εις την συμπαράστασιν της οποίας υπολογίζει πάντοτε ο οργανισμός".
Την 1η Ιανουαρίου 1958 ανέλαβε Γενικός Διευθυντής της ΕΖΛθ και παραιτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 1961 για να συμμετάσχει στις εκλογές με το ψηφοδέλτιο της ΕΡΕ στις εκλογές στις 29 Οκτωβρίου 1961.
Ο Κάρολος Βιανέλλο του Αντωνίου γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη. Κατάγεται από μεγάλη εμπορική οικογένεια. Από τα τέλη του 18ου αιώνα ο Τζιοβάνι Βιάνελο ήταν ένας από τους σημαντικότερους Ενετούς εμπόρους της Θεσσαλονίκης. Είχε την εταιρία G. Vianello Sons & Co. Εκείνη την εποχή η Βενετία βρισκόταν υπό την κυριαρχία της αυστριακής ουγγρικής αυτοκρατορίας, οπότε ο Τζιοβάνι ήταν Αυστριακός πολίτης. Ο Τζιοβάνι Βιανέλο παντρεύτηκε την Σάρλοτ Άδελε Λαφόν κόρη του Felix Lafont και της Caroline Sarah Abbott. Ο αδερφός του Niccolo Vianello παντρεύτηκε την Emilia Charnaud, κόρη του Προξένου Francis Charnaud και Catherine Kneping. Πριν από την ελληνική επανάσταση (1821) η οικογένεια ήταν από τις πλουσιότερες της πόλης. Οι συναλλαγές τους πήγαν από τη Βιέννη στη Βρέμη, τη Φρανκφούρτη και τη Λειψία, τη Μασσαλία και την Τεργέστη, κυρίως σε αποικιακά αγαθά. Στα 1840 ζούσαν οι Αντώνιος Βιανέλο, γαιοκτήμονας που διέθετε την αυστριακή προστασία. Γιος του ήταν ο Τζόρτζης Βιανέλο, ο οποίος ανέλαβε Πρόξενος του Βασιλείου της Σαρδηνίας από το 1840 έως το 1861, όταν, μαζί με το βασίλειο των δύο Σικελίων, έγινε το πρώτο ενοποιημένο βασίλειο της Ιταλίας. Πιθανόν ο Κάρολος ήταν απόγονος του γαιοκτήμονα. Στις 8 Σεπτεμβρίου 1892 ξεκίνησε να φοιτά και στις 6 Ιουλίου αποφοίτησε από το College St Jean Baptiste de la Salle που βρισκόταν επί της οδού Φράγκων στην Θεσσαλονίκη. Παντρεύτηκε την Μαγδαληνή και από τον γάμο τους προέκυψαν δύο παιδιά, η Μαίρη και ο Μιχαήλ.
Ο Κάρολος Βιανέλλο προσλήφθηκε από την Γαλλική Εταιρία ως υπάλληλος Γραμματείας μάλλον στις αρχές της δεκαετίας του 1920. Κατόπιν προσλήφθηκε έως έκτακτος υπάλληλος από το ΛΤΘ στις 20 Φεβρουαρίου 1930 στη θέση του ελεγκτή στο τελωνείο. Την 1η Μαΐου 1930 έλαβε το βαθμό του εισηγητή. Στο οργανόγραμμα του 1935 βρίσκεται στο Τμήμα Λογιστηρίου και Ελέγχου. Το 1938 έγινε μόνιμος με το βαθμό του εισηγητή. Στις 9 Ιανουαρίου 1942 απεβίωσε. Το 1948 η σύζυγός του Μαγδαληνή, η οποία πέθανε το 1968, διεκδίκησε σύνταξη.
Ο Βελαρίδης Δημήτριος του Γεωργίου γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1905. Ήταν απόφοιτος διταξίου Εμπορικής Σχολής Κωνσταντινίδη. Υπηρέτησε ως έφεδρος ναύτης στο Πολεμικό ναυτικό. Ήταν έγγαμος.
Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 12 Οκτωβρίου 1925 ως βοηθός λογιστή στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών. Αποχώρησε λόγω στρατιωτικής θητείας στις 15 Φεβρουαρίου 1926. Στις 16 Δεκεμβρίου 1927 επαναπροσλήφθηκε όταν παρουσιάστηκε μετά την εκπλήρωση της θητείας του με βαθμό υπολογιστή Β΄. Την 1 Νοεμβρίου 1929 προάχθηκε σε υπολογιστή Α΄. Την 1η Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεως. Στις 19 Μαΐου 1939 προάχθηκε σε λογιστή Β΄. Στις 22 Μαρτίου 1940 αποφασίζεται να αποσπάται κάθε Τετάρτη της εβδομάδας στην Ανώτερη Περιφερειακή Διοίκηση της Ε.Ο.Ν. Στις 30 Ιουλίου 1940 του απονέμεται έπαινος για την εκπλήρωση καθήκοντος χρηστού και ευσυνείδητου πολίτη.
Στις 28 Σεπτεμβρίου 1940 αποσπάστηκε στην Ειδική Υπηρεσία στη Περιφερειακή Διοίκηση Ε.Ο.Ν της Θεσσαλονίκης. Στις 17 Μαΐου 1941 στρατεύθηκε. Στις 30 Μαρτίου 1945 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Μεταφορών. Στις 12 Απριλίου 1945 τοποθετήθηκε στο Γραφείο Κομιστικής. Στις 22 Νοεμβρίου 1945 προήχθη στη γραμματεία. Από 9 Σεπτεμβρίου 1949 έγινε εισηγητής. Στις 27 Μαρτίου 1950 του εκφράστηκε η άκρα ευαρέσκεια της Διεύθυνσης κατόπιν της επιστολής του Άγγλου στρατιωτικού Αξιωματικού Λιμένος στις 18 Μαρτίου 1950 για τις υπηρεσίες κατά τις φορτοεκφορτώσεις των αγγλικών στρατιωτικών ειδών. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινώς στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης ΕΖΛΘ. Στις 18 Νοεμβρίου 1955 παραιτήθηκε λόγω συνταξιοδότησης.
Ο Ξενοφών Βασιλειάδης του Κωνσταντίνου και της Δέσποινας (Πιπίνας) Μιχαηλίδου γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη 1926. Το 1944 αποφοίτησε από το Γυμνάσιο. Ήταν έγγαμος με την Ελένη Ζορμπά από την Χαλκιδική. Το 1959 απέκτησαν ένα γιο, τον Κωνσταντίνο, και το 1963 μία κόρη την Αθανασία. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 15 Μαΐου 1945 ως ημερομίσθιος έκτακτος εργάτης διαλογέας και είχε στην τεχνική Υπηρεσία. Την 1 Απριλίου 1948 επιστρατεύθηκε στο Βασιλικό Ναυτικό ως υποκελευστής Β΄ Σημαιοφόρος κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου. Απολύθηκε από τον στρατό στις 28 Ιουνίου 1950 και επέστρεψε στην Τεχνική Υπηρεσία της ΕΖΘ ως βοηθός γραφείου και συγκεκριμένα του προϊσταμένου της Τεχνικής Υπηρεσίας Βέλκου ασκώντας γραφική εργασία. Στις 16 Αυγούστου 1952 μετατέθηκε στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων. Στις 17 Δεκεμβρίου 1952 μετατέθηκε από το Τμήμα Μεταφορών στην Τεχνική Υπηρεσία. Στις 22 Οκτωβρίου 1953 μετατέθηκε προσωρινώς από την Τεχνική Υπηρεσία στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων ασκώντας την εργασία του σημειωτή με το βαθμό του έκτακτου διαλογέα. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετείται προσωρινώς στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και μεταφορών της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης της ΕΖΛΘ. Στις 6 Ιουνίου 1955 αποσπάται προσωρινώς από το Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και Μεταφορών στην Διεύθυνση Τεχνικής Υπηρεσίας και στις 22 Αυγούστου 1955 μετατίθεται οργανικώς στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και Μεταφορών. Συνεχίζει να απασχολείται ως σημειωτής με το βαθμό του βοηθού διαλογέα, ενώ όταν χρειαστεί απασχολείται επιπλέον και ως σημειωτής ατμόπλοιων και βαγονιών. Στις 25 Νοεμβρίου 1957 ανέλαβε καθήκοντα ως τακτικός υπάλληλος του Β1 κλάδου Διοικητικών υπαλλήλων Β΄ Κατηγορίας ή με το νέο βαθμολόγιο Μέσης Εκπαίδευσης 4ο βαθμό. Με το επόμενο βαθμολόγιο θα ανήκει στον 8 βαθμό Β1 κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων Β΄ Κατηγορίας. Απασχολείται πλέον σταθερά ως σημειωτής βαγονιών και ατμόπλοιων. Στις 5 Απριλίου 1960 μονιμοποιήθηκε μετά το πέρας δύο ετών δόκιμης υπηρεσίας. Από 13 Νοεμβρίου 1961 έως 31 Δεκεμβρίου 1961 εργάστηκε ως στο Γραφείο Τιμολογίων και Διαχείρισης Κομιστικής στη Διεύθυνση της Ελευθέρας Ζώνης με αντικείμενο την έκδοση τιμολογίου είσπραξης δικαιωμάτων επί διακινήσει εμπορευμάτων από τους συναλλασσόμενους. Την 1 Ιανουαρίου 1962 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκών της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης ως διαχειριστής Ψυγείων. Στις 8 Φεβρουαρίου 1962 προάχθηκε στον 7ο βαθμό. Στις 4 Μαρτίου 1963 τοποθετήθηκε στο Λογιστικό Τμήμα της Διεύθυνσης Οικονομικών Υπηρεσιών με καθήκοντα τη διαλογή εσόδων από τα τιμολόγια της ΕΖΛΘ καθώς ήταν πολύ καλός γνώστης των τιμολογίων της υπηρεσίας. τήρηση πρόχειρου βιβλίου Εσόδων. Την 1 Ιανουαρίου 1964 ανέλαβε διαχειριστής της Αποθήκης 16 και των Ψυγείων. Στις 12 Οκτωβρίου 1965 ανέλαβε διαχειριστής της Αποθήκης 4 και των Ψυγείων. Στις 17 Σεπτεμβρίου 1965 προάχθηκε στον 6ο βαθμό. Στις 4 Δεκεμβρίου 1967 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκών της Ελευθέρας Ζώνης. Στις 30 Μαΐου 1968 επέστρεψε στο Τμήμα Αποθηκών αναλαμβάνοντας πάλι τη διαχείριση της Αποθήκης 4 και των Ψυγείων. Το αντικείμενο εργασίας του ήταν η παραλαβή, διαχείρισης και παράδοση των εμπορευμάτων, η διεκπεραίωση της γραφικής υπηρεσίας καθώς και η διαχείριση των χώρων αποταμίευσης. Στις 5 Αυγούστου 1968 μετατέθηκε στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων της Ελευθέρας Ζώνης αναλαμβάνοντας καθήκοντα ως αναπληρωτής προϊστάμενος και επόπτης εργατών. Ως αντικείμενο εργασίας είχε την κατανομή και το συντονισμό των φορτοεκφορτωτικών εργασιών και τη διάθεση των ομοχειριών των των εργατών στις διάφορες εργασίες, τον προγραμματισμό όλων των εργασιών του λιμένα, τη διάθεση των μηχανικών μέσων στα ατμόπλοια ή τα βαγόνια και γενικά όλη την εποπτεία των διαφόρων εργασιών του Λιμένος. Στις 5 Ιουλίου 1969 προάχθηκε στον 5ο βαθμό. Στις 5 Μαΐου 1976 προάχθηκε στον 4ο βαθμό του ΥΚ. Στις 17 Οκτωβρίου 1976 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Λογιστικού της Διεύθυνσης Οικονομικού. Στις 3 Δεκεμβρίου 1976 κατατάχθηκε στον κλάδο ΜΕ 1. Στις 12 Ιανουαρίου 1979 μετατέθηκε με 4ο βαθμό από το Τμήμα Λογιστικού της Διεύθυνσης Οικονομικού στο Τμήμα Ελέγχου της ίδιας Διεύθυνσης ως Προϊστάμενος. Τα καθήκοντά του ήταν ο έλεγχος των δικαιλογητικών που αφορούν τις πληρωμέςντων εργατών των διαφόρων σωματείων και ο έλεγχο των καταστάσεων πληρωμής των εργατών των σωματείων Στις 9 Αυγούστου 1979 συνταξιοδοτήθηκε και αυτοδικαίως έλαβε προαγωγή από τον 6ο στον 5ο βαθμό.
Ο Νικόλαος Βασιλείου του Βασιλείου και της Φανής γεννήθηκε το 1902 στη Θεσσαλονίκη. Ολοκλήρωσε τη Β΄ τάξη Γυμνασίου. Υπηρέτησε τη στρατιωτική θητεία αρχικά από 21 Οκτωβρίου 1921 έως 21 Ιουνίου 1924 ως δεκανέας πεζικού στη Θεσσαλονίκη. Ήταν έγγαμος. Το 1937 δήλωσε μέλος της Ενώσεως Υπαξιωματικών και Στρατιωτών Παλαιών Πολεμιστών Νομού Θεσσαλονίκης.
Στις 12/6/1936 προσλήφθηκε στο ΛΤΘ ως τακτικός υπάλληλος ως εισπράκτορας της Υπηρεσίας Λιμενικού Φόρου Ξηράς. Στις 30 Ιουνίου 1949 "δυνάμει του άρθρου 10 του Αναγκαστικού Νόμου 843/1948," όταν δηλαδή καταργήθηκε ο Λιμενικός Φόρος Ξηράς και ως εκ τούτου καταργήθηκε η συγκεκριμένη υπηρεσία του ΛΤΘ, μετατέθηκε στο Τμήμα Αποθηκών του ΛΤΘ με βοηθητικές υπηρεσίες.
Από το 1954 υπηρετούσε στο Τμήμα Αποθηκών της ΕΖΛΘ ως βοηθός διαχειριστής της Αποθήκης 9. Από το 1957 ανέλαβε και την Αποθήκη 6 και την Αποθήκη Περιβόλου. Από 21 Δεκεμβρίου 1961 προάχθηκε σε Διαχειριστής των συγκεκριμένων Αποθηκών και τη θέση του βοηθού Διαχειριστή ανέλαβε ο Κωνσταντίνος Φωκάς.
Στις 22 Νοεμβρίου 1965 διαγράφεται από το προσωπικό του ΕΖΛΘ
Ο Βασιλείου Δημήτριος προσλήφθηκε ως μόνιμος εργάτης, Στις 23 Ιανουαρίου του 1971 κατατάχθηκε στην ομάδα τακτικών λιμενεργατών, στο σωματείο Κύτους.
Στις 6 Ιουνίου του 1977 διαγράφεται από τα μητρώα του οργανισμού, εξαιτίας του θανάτου του.
Ο Δήμος Βασιλείου του Νικολάου γεννήθηκε το 1921 στη Θεσσαλονίκη και ανέλαβε καθήκοντα την 1 Μάρτη 1950 ως διαλογέας-σημειωτής στο Τμήμα Μεταφορών.