Ο Μιχαντάσης Χρήστος του Κωνσταντίνου και της Δέσποινας, γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1934. ήταν απόφοιτος ΣΤ' Δημοτικού και υπηρέτησε κανονικά την στρατιωτική του θητεία. Παντρεύτηκε την Ελένη Δημητριάδου και απέκτησαν δύο παιδιά.
Ο Μαρκάδας Πέτρος του Δημητρίου και της Παναγιώτας, γεννήθηκε το 1914 στο Άγιον Πνεύμα των Σερρών. Ήταν απόφοιτος Δ΄ τάξης δημοτικού και υπηρέτησε κανονικά την στρατιωτική του θητεία. Παντρεύτηκε και έκανε τέσσερα παιδιά.
Ο Μηνάς Ευάγγελος του Δημήτρη και της Ευφροσύνης γεννήθηκε το 1907 στην Θεσσαλονίκη. Υπηρέτησε ως έφεδρος οπλίτης από 8 Μαΐου 1927 έως 20 Σεπτεμβρίου 1927. Ήταν έγγαμος με την Βασιλική Θεοφανίδη με την οποία απέκτησε την Φωτεινή το 1938. Στη συνέχεια ήταν έγγαμος με την Ευαγγελία-Ανδρονίκη Γιατρά με την οποία απέκτησε έναν γιο τον Παναγιώτη.
Αθανασιάδης Αθανάσιος του Αριστείδη
Ο Αθανάσιος Αθανασιάδης του Αριστείδη και της Ελένης γεννήθηκε το 1928 στο Κόλυνδρο. Ήταν απόφοιτος της Σχολής Ευκλείδη. Μέχρι την απόλυσή του από την ΕΖΛΘ ήταν άγαμος.
Ο Αντωνόπουλος Παναγιώτης του Ιωάννη και της Ανδρομάχης γεννήθηκε το 1895 στο Κακόβατο Ηλείας και ολοκλήρωσε το Ελληνικό Σχολείο (Σχολαρχείο) Ζαχάρως. Υπηρέτησε τη θητεία του στον ελληνικό στρατό από 20 Αυγούστου 1916 έως 4 Νοεμβρίου 1920 ως οπλίτης, δεκανέας και λοχίας και συμμετείχε στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο. Στις 14 Μαρτίου 1921 κατετάγη ως έφεδρος ανθυπολοχαγός και απολύθηκε στις 30 Ιουλίου 1923. Συμμετείχε στη μικρασιατική εκστρατεία. Το 1924 παντρεύτηκε την Βασιλική Λίτσα του Νικόλαου και της Δομνίκης, 35 ετών από τη Φλώρινα. Το 1931 γεννήθηκε ο γιος τους Ιωάννης. Στις 7 Μαρτίου 1935 κατετάχθηκε στο στρατό για μία εβδομάδα, καθώς απολύθηκε στις 15 Μαρτίου 1935, κατά τη μερική επιστράτευση μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα των βενιζελικών. Στρατεύθηκε ξανά στην επιστράτευση του 1940.
Προσλήφθηκε στο Λιμενικό Ταμείο Θεσσαλονίκης στις 12 Ιουνίου 1936. Στις 19 Αυγούστου 1936 τοποθετήθηκε ως εισπράκτορας ΛΦΞ στο 26ο φυλάκιο (Αίθουσα Σιδηροδρομικού Σταθμού). Στις 2 Ιουνίου 1938 καθορίστηκε ο μηνιαίος μισθός του στις 3.000 δραχμές. Στις 25 Απριλίου 1939 διαβαθμίστηκε ως γραφέας ή υπολογιστής Α΄και τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Βεβαιώσεως και Εισπράξεως Λιμενικών Φόρων Ξηράς. Με την κατάργηση της συγκεκριμένης υπηρεσίας στη 1 Ιουλίου 1949 απασχολήθηκε σε βοηθητικές υπηρεσίες στο ΛΤΘ. Συγκεκριμένα, μετατέθηκε στην Υπηρεσία Αποθηκών του ΛΤΘ με αντικείμενο εργασίας τον έλεγχο της εισαγωγής και της εξαγωγής εμπορευμάτων στις Αποθήκες του ΛΤΘ. Στις 23 Ιανουαρίου 1954 παραμένει διαχειριστής της Αποθήκης Γ' (καυσίμων). Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετείται στο Τμήμα Ακινήτων-Μηχανημάτων και Υλικών. Στις 28 Φεβρουαρίου 1956 μετατίθεται από το Τμήμα Εκμεταλλεύσεως στο Τμήμα Αποθηκών στην Αποθήκη Αζήτητων και έπειτα μετατίθεται από το Τμήμα Αποθηκών και την Αποθήκη Αζήτητων στο Τμήμα Εκμεταλλεύσεως.
Από τη σύσταση του Τμήματος Ακινήτων – Μηχανημάτων και Υλικών της ΕΖΛΘ και κατόπιν στο Τμήμα Εκμεταλλεύσεως ΕΖΛΘ και συγκεκριμένα από 1/4/1954 έως 28/6/1956, υπηρέτησε ως γραφέας Α΄ με καθήκοντα διαχειριστή στην Αποθήκη Γ Καυσίμων στο Μπέχτσινάρ. Στις 28 Ιουλίου 1956 αποσπάται από το Τμήμα Αποθηκών στην Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών από τις 27 Ιουλίου 1956. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1956 ανακαλείται από τη Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών και αποσπάται στο Τμήμα Αποθηκών. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε σε οργανική θέση με βαθμό 8ο του Υ.Κ. και στις 21 Οκτωβρίου 1957 εντάχθηκε με βαθμό 7ο του Υ.Κ. Στις 9 Νοεμβρίου 1957 ορίζεται διαχειριστής της Αποθήκης 7 (Ελεγκτήριο).
Από 28/6/1956 έως 31/12/1960 υπηρέτησε με βαθμό 6 της Β κατηγορίας στο Τμήμα Αποθηκών της ΕΖΛΘ ως βοηθός διαχειριστής στην Αποθήκη Αζήτητων, την Αποθήκη 7, στο ελεγκτήριο Α και Β και στο ζυγιστήριο πετρωμάτων. Συνταξιοδοτήθηκε στις 31/12/1960.
Ο Φλιππίδης Ιωάννης του Πέτρου γεννήθηκε στο Μοναστήρι το 1909. Ήταν τελειόφοιτος Γυμνασίου Πειραιώς. Ήταν έγγαμος με 2 παιδιά.
Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως κλητήρας Γ΄ Γραμματείας στις 5 Οκτωβρίου 1925. Την 1 Μαΐου 1926 προάγεται σε δόκιμο στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών. Στις 26 Μαΐου 1926 θα έχει τον τίτλο του δόκιμου λογιστή. Την 1 Ιουλίου 1927 θα είναι Γραφέας Β΄ στο Τμήμα Εμπορευμάτων και τελών. Στις 24 Αυγούστου 1929 προάχθηκε σε υπολογιστή Α΄. Στις 7 Μαρτίου 1930 αποχώρησε από την υπηρεσία για να υπηρετήσει τη θητεία του στο στράτευμα. Στις 13 Ιουνίου 1931 επαναπροσλαμβάνεται στην υπηρεσία στον ίδιο βαθμό μετά την εκπλήρωση της στρατιωτικής θητείας του. Την 1η Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεως. Στις 26 Νοεμβρίου 1938 τοποθετείται οργανικά στο Τμήμα Αποθηκεύσεως. Στις 22 Οκτωβρίου 1940 στρατεύθηκε και 9 Μαΐου 1941 παρουσιάσθηκε. Στις 21 Ιουνίου 1941 τέθηκε στη διάθεση της Επιτροπής Δελτίων Τροφίμων στο Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης.
Στις 9 Οκτωβρίου 1941 παρουσιάστηκε στο Β΄ Αστυνομικό τμήμα (διαχείριση εθελοντών τροφίμων). Στις 3 Αυγούστου 1945 τοποθετείται ως βοηθός στις αποθήκες 17α – 17ζ. 18 Ιανουαρίου 1949 έγινε γραμματέας Β΄. Στις 19 Δεκεμβρίου 1950 προήχθη σε γραμματέας Α΄.
Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινά στο Τμήμα Αποθηκών Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης. Στις 26 Ιουλίου 1954 τοποθετείται στις αποθήκες έως 10. Στις 26 Σεπτεμβρίου 1954 προάγεται στον αμέσως επόμενο βαθμό του εισηγητή για αναπλήρωση κενών θέσεων. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων της Β' Κατηγορίας με βαθμό 5 του Υπαλληλικού Κώδικα. Στις 29 Ιουλίου 1957 τοποθετείται από την αποθήκη 10 σε διαχειριστής χώρου σιδήρων.
Ο Τσατσιάδης Ιωάννης του Μιχαήλ γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1902. Είχε απολυτήριο της Ελληνογαλλικής Εμπορικής Πρακτικής Σχολής Αθ. Κωνσταντινίδου. Υπηρέτησε ως έφεδρος Υπαξιωματικός. Ήταν γιος του εμπορομεσίτη Μιχαήλ Τσατσιάδη, ιδρυτικού παράγοντα στον Αθλητικό Σύλλογο Ηρακλής. Παντρεύτηκε τη Μερόπη και πατέρας τεσσάρων παιδιών. Συγκεκριμένα, το 1930 γεννήθηκε μία κόρη, η Μαρία, η οποία προσλήφθηκε από την ΕΖΘ, και το 1943 ένας γιος, ο Σωτήριος.
Ο Τσατσιάδης Ιωάννης προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως βοηθός λογιστή Α΄ στο Λογιστήριο στις 7 Οκτωβρίου 1925. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του υπολογιστή Α΄. Στις 30 Ιουνίου 1926 η επιτροπεία τον προάγει από 1η Ιουλίου σε λογιστή Β΄. Στις 24 Αυγούστου 1929 προάγεται σε λογιστή Α΄. Στις 4 Μαρτίου 1935 απήλθε στο στράτευμα και επανεντάχθηκε αυθημερόν. Την 1 Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Διοικητικό. Στις 18 Φεβρουαρίου 1938 προάχθηκε σε Εισηγητή. Στις 28 Οκτωβρίου 1940 επιστρατεύθηκε. Στις 16 Μαΐου 1941 παρουσιάστηκε αφού αποστρατεύθηκε. Στις 24 Ιουλίου 1943 αποσπάστηκε στην υπηρεσία Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού Θεσσαλονίκης. Την 1 Ιουλίου 1945 παρουσιάστηκε ξανά στην ΕΖΘ και τοποθετήθηκε προσωρινώς στο Τμήμα Διοικητικό. Από 16 Ιανουαρίου 1946 ανέλαβε καθήκοντα του Προϊσταμένου Διοικητικού Τμήματος. Στις 31 Αυγούστου 1949 προάχθηκε στο βαθμό του Τμηματάρχη Β΄. Στις 23 Φεβρουαρίου 1950 τοποθετήθηκε ως Τμηματάρχης Διοικητικού Τμήματος. Στις 31 Αυγούστου 1949 προήχθη κατ' εκλογή σε Τμηματάρχη Β΄. Στις 21 Νοεμβρίου 1951 προήχθη κατ' εκλογήν σε Τμηματάρχη Α΄. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε ως προϊστάμενος στο Λογιστικό Τμήμα της Διεύθυνσης Οικονομικών Υπηρεσιών. Στις 28 Ιουνίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Α1 Διοικητικού Κλάδου της Α΄ Κατηγορίας με βαθμό Α. Στις 19 Ιουλίου 1957 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Προσωπικού ως προϊστάμενος.
Ο Στέργιος Εμμανουηλίδης γεννήθηκε στον Χορτιάτη. Ήταν ημερομίσθιος εργάτης του ΛΤΘ και μέλος του ΕΛΑΣ κατά την κατοχή.
Προσλήφθηκε από το ΛΤΘ στις 11 Νοεμβρίου 1939 ως έκτακτος εργάτης στην Τεχνική Υπηρεσία για να καλύψει τις ανάγκες «μικροέργων επειγούσης φύσεως εν των λιμένι». Διατηρήθηκε στην υπηρεσία κατά τη διάρκεια της κατοχής με σκεπτικό «ότι απόλυσις αυτών εις τοιαύτας κρισίμους στιγμάς θα απετέλει δι’ αυτούς καταδίκην εις θάνατον». Στη συνέχεια ο Εμμανουηλίδης αποσπάσθηκε με διαταγή της Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας (ΓΔΜ) ως κλητήρας στην Επιθεώρηση Σιδηροδρόμων Μακεδονίας Θράκης όπου «υπέδειξε υποδειγματική διαγωγήν». Ωστόσο, σύμφωνα με το ΛΤΘ, «ούτος εργάτης, είτε διότι επείσθη από τον εμπρησμόν του Χωρίου Χορτιάτη υπό των Γερμανών, όπερ τυγχάνει γενέτειρά του, είτε διότι έκλινε προς τον άκρατον αριστερισμόν», αν και τη διάρκεια της υπηρεσίας του ουδέποτε «εξεδήλωσε τας πολιτικάς του πεποιθήσεις» εγκατέλειψε την υπηρεσία την 1η Σεπτεμβρίου 1944, μετά τη λήξη της μηνιαίας άδειας που του είχε δοθεί, για να καταταγεί στον ΕΛΑΣ, προφανώς την 1 Αυγούστου 1944, ωστόσο συνέχιζε να αμείβεται από το ΛΤΘ με απόφαση της Διοικητικής Επιτροπής Μακεδονίας, δηλαδή της Επιτροπής του ΕΑΜ που διοικούσε την Θεσσαλονίκη κατά την ΕΑΜοκρατία. Με εγκύκλιο διαταγή της ΓΔΜ στις 24 Ιανουαρίου 1945 ακυρώθηκαν όλες οι αποφάσεις της Διοικητικής Επιτροπής Μακεδονίας και διακόπηκε η μισθοδοσία των «εις την απελευθερωτικήν Οργάνωσιν ΕΛΑΣ υπηρετούντων υπαλλήλων ΛΤΘ» από την στιγμή που απουσιάζουν από την Υπηρεσία και μέχρι να παρουσιασθούν και συνεπώς ακυρώθηκε η μισθοδοσία του. Ο Εμμανουηλίδης επανήλθε από τον ΕΛΑΣ στη θέση του στον οργανισμό στις αρχές Μαρτίου 1945. Μετά την εγκατάσταση της τεχνικής υπηρεσίας του ΛΤΘ στα γραφεία του οργανισμού εντός του λιμένα, ο αρχιμηχανικός Κώστας Γκούτας ανασυγκροτώντας το εργατικό προσωπικό ζήτησε να τον χρησιμοποιήσει. Ωστόσο, το Γραφείο Αντικατασκοπείας απαγόρευσε την είσοδό του στο λιμάνι καθώς θεωρήθηκε επικίνδυνος για την δημόσια ασφάλεια. Ως εκ τούτου, παρέμεινε στη διάθεση της Υπηρεσίας Εκμεταλλεύσεως η οποία για να μην τον διατηρεί σε κατάσταση αναμονής ή αργομισθίας τον τοποθέτησε προσωρινά μέχρι να κριθεί η υπόθεσή του από το Υπουργείο Δημοσίων Έργων ως εισπράκτορα σε κάποιο από τα φορολογικά φυλάκια. Ωστόσο, θεωρήθηκε πως δεν διέθετε τα πνευματικά προσόντα για να ανταποκριθεί στην συγκεκριμένη υπηρεσία και ούτε ήταν δυνατόν να χρησιμοποιηθεί σε άλλη υπηρεσία. Τον Μάιο του 1946 ο Διευθυντής της Υπηρεσίας Εκμετάλλευσης Σ. Κουκίδης έφερε το θέμα του στην Επιτροπεία του ΛΤΘ υποστηρίζοντας πως πρέπει να απολυθεί, αλλά δεν αποφασίστηκε. Παράλληλα, με επίκληση του πολύ χαμηλού εισοδήματος, αλλά μάλλον λόγω του συγκεκριμένου αδιεξόδου, επιτράπηκε από τον Αρχιμηχανικό Κώστα Γκούτα να εργάζεται τις απογευματινές ώρες ως εισπράκτορας στους τροχιοδρόμους για να συμπληρώνει το πενιχρό του εισόδημα. Ως εκ τούτου, στις 22 Φεβρουαρίου 1946 προσλήφθηκε από την Εταιρία Τροχιοδρόμων και Ηλεκτρισμού Θεσσαλονίκης ως εισπράκτορας στους τροχιοδρόμους. Τον Ιούνιο του 1946 ο Σ. Κουκίδης επανέφερε το θέμα της απόλυσης και τότε παρά τα επιχειρήματα του Κώστα Γκούτα, η Επιτροπεία αποφάσισε την απόλυσή του με το αιτιολογικό της δεύτερης εργασίας. Έτσι, στις 16 Ιουνίου 1946 απολύθηκε από το ΛΤΘ.
Ο Δημήτρης Καραδήμας του Ιωάννη και της Ειρήνης και σύζυγος της Ευγενίας, γεννήθηκε στο Δήμο Αγρινίου Τριχωνίδος Αιτωλοακαρνανίας το 1885 και ήταν απόφοιτος ημιγυμνασίου (Σχολαρχείου). Κατετάγη στο στρατό ως εθελοντής στις 26/4/1904 -αν και ανήκε στην κλάση του 1906. Στις 22/3/1905 καταγράφεται ως λιποτάκτης, στις 2/8/1908 ενεγράφη εκ λιποταξίας και απολύθηκε την 1/10/1908 με διαγωγήν άμεμπτον. Την 1/5/1909 προσλήφθηκε στο Δήμο Αγρινίου ως Τεχνικός έως τις 31/7/1910. Στις 20/9/1912 προσήλθε στο 1ο Σύνταγμα Μηχανικού απ΄ όπου απολύεται στις 11/11/1913. Στις 10/1/1915 διορίστηκε ως Επιστάτης Οικοδόμος Α΄τάξεως στην Κεντρική Επιτροπή επί της εγκαταστάσεως προσφύγων. Στις 18/9/1915 κατετάγη στο Η΄ Σύνταγμα σκαπανέων μέχρι τις 2/7/1916 οπότε και απολύθηκε. Στις 25/3/1918 προάχθηκε σε έφεδρο ανθυπασπιστή πεζικού και στις 8/8/1918 τέθηκε στη διάθεση του Γενικού Επιτελείου μέχρι τις 5 Δεκεμβρίου απολύθηκε οριστικά από τη Μεραρχία Σερρών. Στην 1/8/1932 προσλήφθηκε στο Ταμείο Ασφαλίσεως Καπνεργατών ως έκτακτος υπάλληλος όπου και παρέμεινε μέχρι τις 21/6/1937. Προσλήφθηκε στην Τεχνική Υπηρεσία του ΛΤΘ στις 4/6/1937 ως Επιστάτης με βαθμό Γραμματέα Β΄ και υπηρέτησε χωρίς διακοπή μέχρι τις 15/4/1950 οπότε και απολύθηκε λόγω συμπλήρωσης του ορίου ηλικίας 65 ετών.
Ο Ανδρέας Κυριάδης του Παύλου και της Γλυκερίας, γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1911, αποφοίτησε από το γυμνάσιο το 1929 και ανήκε στην κλάση του 1932. Ήταν μέλος του Ναυτικού Ομίλου Θεσσαλονίκης. Ο αδελφός του ήταν γνωστός ιατρός καρδιολόγος της πόλης και είχε προσληφθεί ως ιατρός της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης.