Εμφανίζει 265 αποτελέσματα

Ο Διονύσιος Βάλσαμος του Ιωάννη είχε γεννηθεί στην Κωνσταντινούπολη το 1861. Καταγόταν από την Κεφαλλονιά και ήταν έγγαμος. Πριν την έλευσή του στην Ελλάδα, είχε διατελέσει διευθυντής της Γαλλικής Εταιρίας Προκυμαίων Κωνσταντινούπολης. Ανέλαβε ο πρώτος διευθυντής της ΕΖΘ. Η συμβολή του υπήρξε καθοριστική για τη λειτουργία της Ζώνης και την οργάνωση των υπηρεσιών.

Η Επιτροπεία συζητούσε την αναγκαιότητα πρόσληψης ενός διευθυντή της Ζώνης ο οποίος θα αναλάμβανε να διαμορφώσει το νέο οργανισμό και να τον θέσει σε λειτουργία. Αίτηση για διευθυντές της Ζώνης είχαν καταθέσει οι Τροχανάς, Νάλτσας, Βογιατζίδης, Θεοδωρίδης και Βάλσαμος. Η πρόσληψη του Βάλσαμου εγκρίθηκε σε συνεδρίαση της Επιτροπείας στις 17 Ιουλίου 1924 και θα ίσχυε από 1 Αυγούστου 1924. Συγκεκριμένα, ο Βάλσαμος διέθετε εξαίρετες συστάσεις από σημαίνοντα πρόσωπα της ελληνικής επιχειρηματικότητας, από τον πρώην υπουργό Εθνικής Οικονομίας Ανδρέα Χατζηκυριάκο, τον Γενικό Διευθυντή της Τραπέζης Αθηνών Ιωάννη Ηλιάκο, τον πρώην Γενικό Διευθυντή Τραπέζης Αθηνών Θεσσαλονίκης Αδαμίδη και τον πρώην υπουργό Οικονομικών Μιλτιάδη Νεγρεπόντη.

Ωστόσο, ο Βάλσαμος βρήκε το μισθό ανεπαρκή ζητώντας τουλάχιστον μηνιαίο μισθό 10.000 δρχ ο οποίος κατά την γνώμη του θα επέτρεπε «αξιοπρεπήν παράστασιν λόγον προς την σημασίαν της θέσεως ην κατείχεν». Η Επιτροπεία κατέληξε ότι ο μισθός δεν μπορεί να υπερβεί τις 7.000 δραχμές μηνιαίως. Ο πρόεδρος εξέφρασε τη γνώμη «όπως οι μισθοί του προσληφθησομένου προσωπικού της Ζώνης είναι ικανοποιητικοί και ανάλογοι προς του της Διευθύνσεως». Το μέλος της Επιτροπείας και έμπορος Αθανάσιος Μακρής ανέλαβε να μεσολαβήσει, αλλά ο Βάλσαμος θα επιμείνει στις 10.000 δραχμές. Παρά την αρχική αρνητική αντίδραση η Επιτροπεία θα δεχθεί την πρότασή του. Ο Σταύρος Γρηγοριάδης αναφέρει συγκεκριμένα ότι «μετά τας εξαιρέτους συστάσεις του κ. Βάλσαμον» αυτός «θα φανεί αντάξιος της σοβαράς αποστολής του». Ονομάζεται Διευθυντής Γραμματείας της ΕΖΘ και τελικά ξεκίνησε την εργασία του από 1η Οκτωβρίου 1924. Επιπλέον λάμβανε επιμίσθιο 4000 δρχ. και την 1 Μαΐου 1926 αυξήθηκε στις 14.000 δρχ.

Στα τέλη Μαρτίου 1925 ο Βάλσαμος θα θεωρήσει τον εαυτό του θιγμένο από τις συζητήσεις περί καθυστέρησης της έναρξης της λειτουργίας της Ζώνης και θα υποβάλλει την παραίτησή του δηλώνοντας ότι «υπό τας παρούσας συνθήκας και άνευ της παραμικράς δικαιοδοσίας δεν δύναται να εγγυηθή ως διευθυντής την ευόδωσιν της λειτουργίας της Ζώνης την οποίαν δεν διοργάνωσε, ούτε την κανονικήν έναρξιν δια της 1ης Μαΐου αφ’ ου δεν εξετελέσθη η προπαρασκευαστική εργασία ή τα μέτρα άτινα υπέδειξε δι’ εκθέσεώς του προ τριών μηνών, συνεπώς δεν δύναται να αναλάβη τας σχετικάς ευθύνας.» Τέλος, θεώρησε ότι υφίσταται ζήτημα σύγκρουσης δικαιοδοσιών ανάμεσα στην Επιτροπεία και τον Διευθυντή και για αυτό πρότεινε ότι «δια την καλήν πρόοδον τη ζώνης δεον να δοθούν από τούδε εις τον διευθυντήν οιονδήποτε και αν είναι ούτος, τα μέσα αλλά και ευρείαι δικαιοδοσίας αίτινες να του επιτρέπωσιν την πραγματικήν διεύθυνσι και οργάνωσιν του έργου, καθότι μέχρι τούδε διευθύνει μόνο η επιτροπεία.» Ο πρόεδρος Σταύρος Γρηγοριάδης απάντησε πως «η επιτροπεία διεξήγε μέχρι σήμερον το παν καθότι επρόκειτο περί της ιδρύσεως της Ζώνης» και μόνο αυτή θα πρέπει να θεωρηθεί «αρμοδία» διότι «δεν συντελέσθη εισέτι ολοκληρωτικώς». Τέλος, έπλεξε το εγκώμιο του Βάλσαμου αναφέροντας ότι «τον εθεώρησε πάντοτε συνεργάτην αυτής» και ότι άκουγε «μετά προσοχής τας υποβαλλομένας εκάστοτε γνώμας αυτού» εγκρίνοντας «εκείνας μόνο εξ αυτών ας εθεώρησεν ως πρακτικάς ή πραγματοποιήσιμους». Επίσης, σημείωσε πως «το κυρίως έργον του Διευθυντού άρχεται από της ημέρας της ενάρξεως της λειτουργίας της Ζώνης δι ην θα έχη την απαιτουμένη δικαιοδοσίαν ώστε και ανάλογον να υπέχη ευθύνην». Ο Βάλσάμος επέμεινε στην παραίτησή του λέγοντας ότι «θα εξακολουθήσει εκτελών την υπηρεσίαν μέχρις ότου κανονισθή το ζήτημα ή ευρεθή άλλος διευθυντής». Το ζήτημα όμως δεν φαίνεται να έληξε και τον Ιούνιο του 1925 ο Βάλσαμος επανάφερε τη διαφωνία του υποστηρίζοντας ότι στον υπό έγκριση κανονισμό λειτουργίας της Ζώνης οι αρμοδιότητες ανάμεσα σε Διευθυντή και Επιτροπεία παραμένουν σε αλληλοσύγκρουση «καθότι υφίστανται προς εκτέλεσιν των αποφάσεων της επιτροπέιας δύο όργανα, η εκτελεστική επιτροπή και η διεύθυνση». Συνεπώς, ο ίδιος θεωρεί ότι «ως έχουν τα πράγματα […] εκτελεί χρέη διεκπεραιωτού και όχι διευθυντή». Ως εκ τούτου, υποβάλλει πάλι «την παραίτησίν του δεχόμενος παραμένη επί ένα περίπου μήνα μέχρι την εξεύρεσιν αντικαταστάτην». Ακολουθεί μια συζήτηση για το χαρακτήρα του νέου οργανισμού. Ο Γρηγοριάδης παρατηρεί ότι ο διευθυντής επαναφέρει θέματα πάνω στα οποία η επιτροπεία είχε αποφανθεί τελεσιδίκως και επισημαίνει πως οι προτεινόμενες αλλαγές θα προκαλέσουν δυσλειτουργία. Το μέλος της Επιτροπείας και διευθυντής της γενικής Διοίκησης Ιωάννης Λαζαρίδης υποστηρίζει ότι η ΕΖΘ είναι δημόσιος οργανισμός και όχι ιδιωτική επιχείρηση για να δώσει αρμοδιότητες πέρα του νόμου στον διευθυντή. Ο Βάλσαμος επιμένει, αλλά τελικά υπαναχωρεί μετά δεχόμενος τη διαβεβαίωση ότι η Επιτροπεία τον περιβάλλει με εμπιστοσύνη. Έκτοτε, ο ρόλος τους στις αποφάσεις φαίνεται να είναι πιο ενεργός.

Τον Νοέμβριο του 1926, ο Βάλσαμος θα υποβάλλει την παραίτησή του. Ο πρόεδρος θα ζητήσει να αναιρέσει την απόφασή του. Ο διευθυντής απαντώντας ευχαριστεί την επιτροπεία για την εκδήλωση «την προς αυτόν εμπιστοσύνης» της Επιτροπείας και εκφράζει «εν τούτοις τη λύπην του διότι ως και στο έγγραφο της παραίτησης αναφέρει λόγοι σοβαροί τον υποχρεώνουν να μην αποσύρει την παραίτησή του καιτοι τόύτο προξενεί σε αυτόν βαθειαν λύπην και δια την αγάπην ην τρέφει προς το έργον της ζώνης και δια την εξαιρετικήν εκτίμησιν ην αισθάνεται προς τον κ πρόεδρο και τα αξιότιμα μέλη.» Τέλος, προτείνει την έγκαιρη εύρεση αντικαταστάτη του. Ωστόσο, μέχρι την οριστική αποχώρησή του θα εκτελεί τα καθήκοντά του. Συγκεκριμένα, ο διευθυντής δέχεται να παραμείνει μέχρι 31 Δεκεμβρίου για να μη δυσχεράνει το έργο της επιτροπείας, αλλά πέραν της προθεσμίας αυτής «λυπείται ότι δεν δύναται να αναλάβη υποχρέωσιν και μόνον εάν αι περιστάσεις τω επιτρέψωσι θα ηδύνατο εν απολύτω ανάγκη ν’ αναβάλη επί μακρόν έτι την αποχώρησίν του». Τελικά, παραιτήθηκε στις 31 Μαρτίου 1927.

Ο Αυγουστίδης Νικόλαος του Ευστρατίου γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1896. Προσλήφθηκε από την ΕΖΘ στις 28 Ιανουαρίου 1927. Ανέλαβε καθήκοντα ως μόνιμος στις 1 Ιουλίου 1927 με βαθμό Φύλακα Β'. Η κλάση επιστράτευσης του ήταν το 1916 και υπηρέτησε στο πεζικό με βαθμό στρατιώτη. Στις 1 Φεβρουαρίου 1929 προάχθηκε σε Φύλακα Α'. Στις 9 Ιανουαρίου 1934 του εκφράστηκε ευαρέσκεια για την συμμετοχή του σε κατάσβεση πυρκαγιάς. Στις 9 Σεπτεμβρίου 1949 προάχθηκε σε Επόπτης Θυρών Β'. Στις 29 Οκτωβρίου 1949 κατατάχθηκε σε Γραφέας Α'. Στις 22 Δεκεμβρίου 1952 προάχθηκε σε επόπτης με βαθμό Γραμματέα Β'. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινά στην Υπηρεσία Ασφαλείας της Διευθύνσεως της Ελευθέρας Ζώνης. Στις 23 Νοεμβρίου 1955 προάχθηκε σε Επόπτης με το βαθμό Γραμματέα Α' Τάξεως. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β8 Κλάδου Ασφαλείας της Β' Κατηγορίας με βαθμό 6ο του Υπαλληλικού Κώδικα.

Ο Ευστράτιος Αυγουστίδης του Αργυρίου γεννήθηκε στη Κωνσταντινούπολη το 1896. Δεν είχε στρατευθεί. Ήταν έγγαμος και είχε ολοκληρώσει την Α΄Γυμνασίου. Από 27 Νοεμβρίου 1926 μέχρι 30 Ιουνίου 1927 διετέλεσε ημερομίσθιος φύλακας υπάλληλος Κομιστικής Υπηρεσίας. Την 1η Ιουλίου 1927 προσλήφθηκε μόνιμος φύλακας Β’ με απόφαση 13 Ιουλίου 1927. Από 1 Φεβρουαρίου 1929 προάχθηκε σε Φύλακα Α΄. Στις 21 Αυγούστου 1929 ο μισθός του αυξήθηκε λόγω οικογενειακών βαρών.
Στις 9 Ιουνίου 1931 τιμωρήθηκε επιεικώς από το πειθαρχικό συμβούλιο με αργία δύο ημερών για βραδεία προσέλευση στην υπηρεσία και επανειλημμένα έδωσε αφορμές. Στις 9 Ιανουαρίου 1934 Η Επιτροπεία της ΕΖΘ εξέφρασε την ευαρέσκειά της για τη συμβολή στην κατάσβεση πυρκαγιάς στα παραπήγματα της Σερβικής Ζώνης. Από 1 Δεκεμβρίου 1937 του χορηγήθηκε προσαύξηση μισθού 5% για συμπλήρωση δεκαετίας. Στις 19 Μαΐου 1939 έλαβε επίδομα ευδοκίμου παραμονής στον ίδιο στον ίδιο βαθμό. Στις 9 Σεπτεμβρίου 1949 προάχθηκε.

Ο Ασημένιος Βασίλειος γεννήθηκε στο Κιρκαγάτς της Μικράς Ασίας το 1880. Ήταν έγγαμος και δεν στρατεύθηκε ποτέ. Ανέλαβε καθήκοντα φύλακα στις 12 Οκτωβρίου 1925. 2 Αυγούστου 1935 του ανατέθηκαν προσωρινά καθήκοντα επόπτη θυρών Β΄. 1 Ιανουαρίου 1938 απολύθηκε λόγω ορίου ηλικίας.

Ο Αρσόπουλος Ιωάννης του Αλεξάνδρου γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1875. Δεν είχε στρατευθεί. Προσλήφθηκε στις 6 Οκτωβρίου 1925 στην ΕΖΘ με βάση την απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ ως φύλακας. Απολύεται από 1η Ιουνίου 1926 «εξαιτίας υπηρεσιακής ανεπάρκειας».

Ο Αρσλάνογλου Σεραφείμ του Ιωάννη γεννήθηκε στην Μερούνα της Κιλικίας το 1884. Ήταν έγγαμος και δεν είχε στρατευθεί.
Προσλήφθηκε στις 24 Αυγούστου 1925 με βάση απόφαση της Επιτροπείας στις 19 Αυγούστου στην ΕΖΘ ως φύλακας. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει τον τίτλο του Αποθηκάριου στο Τεχνικό Τμήμα. Την 1η Ιουλίου 1927 ονομάστηκε λογιστής Β΄ Κομιστικής Υπηρεσίας. Την 1 Οκτωβρίου 1926 μετατέθηκε στα Κοινά Αποταμιευτήρια. Στις 22 Δεκεμβρίου 1926 μετατέθηκε στην Κομιστική Υπηρεσία. Στις 28 Αυγούστου 1928 λογίστηκε η συμπλήρωση τριετίας στο βαθμό. Την 1η Μαΐου 1929 προήχθη σε Γραμματέας Α΄. Στις 29 Φεβρουαρίου 1932 παραιτήθηκε.