Showing 265 results

Ο Ιωάννης Βηθλεεμίδης του Στυλιανού γεννήθηκε στην Κασαμπά της Μικράς Ασίας το 1896. Υπηρέτης ως έφεδρος υπαξιωματικός. Προσλήφθηκε ως ημερομίσθιος φύλακας στις 13 Αυγούστου 1927. Ανέλαβε καθήκοντα ως μόνιμος φύλακας Α΄ από 1 Φεβρουαρίου 1929 . Στις 21 Αυγούστου 1929 ο μισθός του αυξήθηκε κατά 25 % λόγω οικογενειακών βαρών. Στις 17 Δεκεμβρίου 1929 αποσπάστηκε προσωρινά στην Σιδηροδρομική Υπηρεσία προς εκτέλεση εργασίας γραφείου. Τον Σεπτέμβριο 1930 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας με Προφορική Διαταγή. Στις 11 Οκτωβρίου 1931 αποσπάται στην Υπηρεσία Μεταφορών Ξηράς ως ζυγιστής πλάστιγγας ξυλείας. Στις 8 Δεκεμβρίου 1934 αποσπάται προσωρινώς στην Σιδηροδρομική Υπηρεσίας με καθήκοντα Βοηθό Σταθμάρχη. Την 1 Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε σε Σιδηροδρομικό Σταθμό Τμήματος Μεταφορών. Στις 19 Μαΐου 1939 ανακοινώνεται ότι λαμβάνει επίδομα ευδοκίμου παραμονής στον ίδιο βαθμό. Στις 30 Μαρτίου 1945 τοποθετείται στην Υπηρεσία Ασφαλείας. Στις 27 Μαρτίου 1946 επανήλθε κατόπιν αδείας εισόδου Αστυνομικής Αρχής αναλαμβάνοντας καθήκοντα. Στις 4 Μαΐου 1948 απολύεται από την υπηρεσία της υπ’ αρ. 2110/16.4.48 απόφασης του Υπουργείου Οικονομικών και εκδόθηκε κατ’ εφαρμογή του άρθρου 6 παράγραφος 1 του Αναγκαστικού Νόμου 516/1948 «περί ελέγχου Νομιμοφροσύνης κλπ».

Ο Απόστολος Αλεξιάδης του Φιλίππου γεννήθηκε στη Μισόπολη Προύσσης το 1883 και ήταν έγγαμος πρόσφυγας με δύο παιδιά. Την 3η Αυγούστου 1927 ανέλαβε καθήκοντα Φύλακα στα οποία μονιμοποιήθηκε την 1η Φεβρουαρίου 1929, ενώ την 21η Αυγούστου 1929 πήρε αύξηση λόγω οικογενειακών βαρών. Την 1η Ιανουαρίου 1937 πήρε αύξηση για την συμπλήρωση μίας δεκαετίας υπηρεσιών στην ΕΖΘ και στις 19 Μάη 1939 έλαβε επίδομα ευδοκίμου. Απολύθηκε από την υπηρεσία λόγω ηλικίας την 31 Δεκεμβρίου 1941.

Ο Δημήτριος Στεργίου του Σωτήρη γεννήθηκε το 1898 στο Προικονήσι. Είχε ολοκληρώσει την 5η Δημοτικού. Είχε υπηρετήσει ως έφεδρος οπλίτης και ήταν έγγαμος με ένα παιδί. Προσλήφθηκε ως κλητήρας στο Τμήμα Ελέγχου τον Δεκέμβριο του 1927 και μονιμοποιήθηκε την Πρωτομαγιά του 1929 ως Κλητήρας Α'. Την 21η Αυγούστου 1929 και την 8η Νοεμβρίου 1929 έλαβε αυξήσεις στο μισθό του και την 1η Νοεμβρίου 1933 τοποθετήθηκε στο Γραφείο Προϊσταμένου Εξωτερικής Υπηρεσίας, ενώ στις 25 Ιουλίου 1935 στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών. Την 1η Δεκεμβρίου 1937 πήρε αύξηση για την συμπλήρωση 10 χρόνων υπηρεσίας και στις 19 Μάη 1939 έλαβε επίδομα ευδοκίμου. Την 15η Απρίλη 1946 η διεύθυνση εξέφρασε την ευαρέσκεια της για την πρωτοβουλία του να ειδοποιήσει την αρμόδια υπηρεσία για πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει σε φορτηγίδα με αποτέλεσμα να μην προκληθεί μεγάλη ζημιά. Στις 7 Ιανουαρίου 1947 μεταφέρθηκε στο Τμήμα Ελέγχου και στις 24 Νοεμβρίου 1950 έλαβε επίδομα ευδόκιμου.
Στις 9 Ιανουαρίου 1952 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεως. Στις 5 Νοεμβρίου 1952 απεβίωσε.

Ο Χαράλαμπος Κούκουνος του Φιλίππου Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1902, είχε υπηρετήσει ως έφεδρος οπλίτης και ήταν έγγαμος με ένα παιδί. Προσλήφθηκε ως ηλεκτροτεχνίτης στις 24 Ιανουαρίου 192, θέση στην οποία μονιμοποιήθηκε την Πρωτομαγιά του 1929. Στις 21 Αυγούστου 1929 ο μισθός του αυξήθηκε λόγω οικογενειακών βαρών, ενώ στις 20 Σεπτεμβρίου 1930 έλαβε νέα αύξηση. Το Υπηρεσιακό Συμβούλιο εξέτασε στις 29 Μαΐου 1931 το ενδεχόμενο προαγωγής του, που πραγματοποιήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 1932 όταν προήχθη σε ηλεκτροτεχνίτη. Από την 31η Ιουλίου 1933 έως τις 7η Αυγούστου 1933 απουσίαζε συνεχόμενα λόγω της κράτησης του από τις αστυνομικές αρχές. Τέθηκε εκτός υπηρεσίας στις 23 Μαΐου 1935 έως την ανακοίνωση της απόλυσης του που πραγματοποιήθηκε την 31η του ίδιου μήνα. Στις 23 Μαρτίου 1936 ανέλαβε ξανά καθήκοντα στην Τεχνική Υπηρεσία μέχρι την οριστική απόλυση του στις 10 Σεπτεμβρίου 1938 σύμφωνα με τον νόμο 1075/38 αναφορικά με την ασφάλεια του κοινωνικού καθεστώτος.

Ο Νικόλαος Νικολαϊδης του Ιωάννη γεννήθηκε στο Ικόνιο το 1911 και υπηρέτησε ως έφεδρος οπλίτης. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως ημερομίσθιος σημειωτής εκφορτώσεων. Στις 24 Αυγούστου 1929 προσλήφθηκε ως μόνιμος Σημειωτής με το βαθμό του Υπολογιστή Β΄ στο Τμήμα Μεταφορών Ξηράς και Φορτοεκφορτώσεων θαλάσσης ΕΖΘ. Στις 21 Αυγούστου 1929 ο μισθός αυξήθηκε λόγω οικογενειακών βαρών. Στις 26 Φεβρουαρίου 1932 προήχθη σε Σημειωτή με το βαθμό του Γραφέα Α΄. Στις 25 Φεβρουαρίου 1932 επαινέθηκε για τάξη και φιλεργία. Στις 15 Μαρτίου 1932 αποχώρησε για να εκπληρώσει την στρατιωτική θητεία. Την 1 Αυγούστου 1932 επανήλθε αναλαμβάνοντας καθήκοντα στο Τμήμα Προϊσταμένου Εξωτερικής Υπηρεσίας. Την 1 Απριλίου 1934 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 4. Στις 4 Μαρτίου 1935 επιστρατεύθηκε και στις 18 Μαρτίου 1935 επανήλθε από την επιστράτευση. Στις 25 Ιουλίου 1935 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 1 ως βοηθός. Στις 4 Ιανουαρίου 1937 μετατέθηκε στην Αποθήκη 5 ως βοηθός αποθηκάριος Α. Στις 25 Μαΐου 1938 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 1 α.

Στις 19 Μαΐου 1939 έλαβε προσαύξηση μισθού 5% από 23 Σεπτεμβρίου 1938 λόγω συμπλήρωσης 10ετούς υπηρεσίας στην Ζώνη. Στις 19 Μαΐου 1939 έλαβε επίδομα ευδοκίμου παραμονής στον ίδιο βαθμό. Στις 9 Ιουλίου 1941 ανακοινώνεται ότι από 1 Δεκεμβρίου 1940 λαμβάνει επίδομα ευδοκίμου παραμονής στον ίδιο βαθμό επί τριετία. Στις 9 Οκτωβρίου 1941 διατάχθηκε να παρουσιαστεί στο 2ο Αστυνομικό Τμήμα για να συμμετάσχει στην Επιτροπή Διαχείρισης Τροφίμων. Στις 12 Νοεμβρίου 1941 επέστρεψε από την απόσπαση.
Στις 11 Νοεμβρίου 1944 φαίνεται ότι είναι αποσπασμένος στην υπηρεσία Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού Θεσσαλονίκης, αλλά πιθανόν να έχει αποσπαστεί νωρίτερα. Τις 2 Απριλίου 1945 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκών και επέστρεψε λογικά από την απόσπαση. Στις 8 Μαΐου 1945 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Ανατολικής προβλήτας υπό τις διαταγές του εισηγητή Αλέξανδρου Παναμά. Στις 31 Αυγούστου 1945 απολύθηκε ύστερα από αίτηση παραίτησης.

Ο Ευστράτιος Ιωαννίδης του Παναγιώτη γεννήθηκε το 1877 στα Μουδανιά της Μικράς Ασίας. Ήταν έγγαμος με 4 τέκνα και δεν στρατεύθηκε. Προσλήφθηκε στις 4 Αυγούστου 1930 ως Σημειωτής Φορτοεκφορτώσεων Ατμοπλοίων με βαθμό και μισθό Γραφέα Β όταν στις 10 Νοεμβρίου 1930 έληξε η τρίμηνη δοκιμασία του εξισώθηκε στο βαθμό του Σημειωτή βαθμού Γραφέα Α΄. Στις 2 Μαρτίου 1935 τιμωρήθηκε με επίπληξη διότι «άδειάν τινά φορτώσεως δεν παρέδωσε εις τον αρμόδιον υπάλληλον». Στις 7 Απριλίου 1937 μετατέθηκε από την Υπηρεσία Φορτοεκφορτώσεων Ατμοπλοίων στην Αποθήκη 14 με καθήκοντα βοηθού αποθηκάριου. Στις 14 Μαΐου 1938 απολύθηκε ύστερα από αίτηση παραίτησης.

Ο Αναστάσιος Μηλιάδης του Γεωργίου γεννήθηκε στην Κερασούντα Πόντου το 1896 και αργότερα πολιτογραφήθηκε στην Θεσσαλονίκη. Δεν είχε στρατευθεί. Προσλήφθηκε ως σημειωτής Φορτοεκφορτώσεων Ατμοπλοίων με το βαθμό του Γραφέα Β΄. Ανέλαβε καθήκοντα στις 4 Αυγούστου 1930. Στις 17 Φεβρουαρίου 1936 ανέλαβε προσωρινώς ως βοηθός αποθηκάριος Αποθήκης 5. Στις 23 Μαρτίου 1936 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Φορτοεκφορτώσεων Ατμοπλοίων. Την 1 Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Μεταφορών. Στις 23 Ιουλίου 1938 προάχθηκε σε γραφέα Α΄. Στις 21 Ιουνίου 1941 τέθηκε στην Επιτροπή Διαχείρισης Δελτίου Τροφίμων. Στις 24 Φεβρουαρίου 1942 επέστρεψε από την απόσπαση από την Υπηρεσία Επισιτισμού ΓΔΜ.
Στις 11 Νοεμβρίου 1944 φαίνεται ότι είναι αποσπασμένος στην υπηρεσία Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού Θεσσαλονίκης, αλλά πιθανόν να έχει αποσπαστεί νωρίτερα.
Στις 10 Μαΐου 1946 απεβίωσε.

Ο Γεώργιος Σταυρίδης του Δημητρίου γεννήθηκε στη Συλιβρία της Ανατολικής Θράκης το 1872 (στην πορεία πολιτογραφήθηκε στη Θεσσαλονίκη), ήταν έγγαμος και ως πρόσφυγας δεν στρατεύθηκε. Προσλήφθηκε στις 4 Αυγούστου 1930 ως σημειωτής φορτοεκφορτώσεων αποθηκών και στις 29 Οκτωβρίου 1934 τοποθετήθηκε προσωρινά στο Τμήμα Μεταφορών Ξηράς και Φορτοεκφορτώσεων Θαλάσσης μέχρι την απόλυση του στις 23 Ιουλίου 1935 σύμφωνα με την παράγραφο β του άρθρου 5 της Δ’ Συντακτικής Πράξης. Στις 23 Μαρτίου 1936 ανέλαβε καθήκοντα στο Τμήμα λογιστηρίου μετά τον αναδιορισμό μέχρι τον θάνατο του στις 9 Νοεμβρίου 1936.

Ο Δημήτριος Αρβανιτάκης (ή Αρναούτογλου) γεννήθηκε στη Μπάλια της Μικράς Ασίας το 1905. Ήταν απόφοιτος γυμνασίου και ήταν έγγαμος με δύο παιδιά (ήταν εγγεγραμμένος στο Μητρώο Θεσσαλονίκης, 2215). Ανήκε στην κλάση 1925 και υπηρέτησε ως οπλίτης. Εργάστηκε πρώτη φορά στον οργανισμό στις 12 Δεκεμβρίου 1929 ως ημερομίσθιος υπάλληλος. Από τις 31 Μαρτίου 1939 εργάζονταν ως τακτικός Γραφέας. Την 1η Απρίλη 1939 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 13, την 25η Ιούλη 1940 ως βοηθός στην Αποθήκη 14 και την 7η Δεκεμβρίου 1940 στα γραφεία του Τμήματος Αποθηκεύσεων. Στις 10 Οκτωβρίου 1941 διετάχθη να παρουσιαστεί στο 7 Αστυνομικό τμήμα για την Διαχείριση Δελτίων Τροφίμων, ενώ την 2α Απρίλη 1945 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεων. Την 1η Σεπτεμβρίου 1945 παραπέμφθηκε στο Υπηρεσιακό Συμβούλιο λόγω κατηγοριών που τον βάραιναν. Στις 25 Οκτωβρίου 1945 μεταφέρθηκε στην Αποθήκη 4. Στις 14 Ιουνίου 1946 ανακοινώθηκε η απόλυση του σύμφωνα με σχετική απόφαση του υπουργού οικονομικών, ωστόσο στις 18 Ιουλίου 1947 ανέλαβε εκ νέου καθήκοντα καθώς κρίθηκε ότι η δικαιολόγηση της απόλυσης δεν ήταν επαρκής και στις 28 Ιανουαρίου 1948 προήχθη σε Γραφέα Α. Στις 9 Ιουλίου 1951 μετατέθηκε στην Αποθήκη 16. Στις 17 Απριλίου 1952 προάχθηκε σε γραμματέας Β΄. Στις 17 Μαρτίου 1953 ανέλαβε τη διαχείριση της Αποθήκης 6. Στις 20 Φεβρουαρίου 1954 μετατέθηκε στην Αποθήκη 1 και 2. στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκών Ελευθέρας Ζώνης ΕΖΛΘ. Στις 26 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στην αποθήκη 1 και 2. Στις 18 Οκτωβρίου 1954 προάχθηκε σε γραμματέας Α΄. Στις 19 Οκτωβρίου 1956 μετατίθεται στο Υπόστεγο 4 Λάνκασάιρ. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση Β1 κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων της Β΄Κατηγορίας με βαθμό 6ο. Στις 29 Ιουλίου 1957 τοποθετήθηκε από την Αποθήκη 11 και τον περίβολο στον περίβολο ξυλείας.

Ο Δημήτριος Τάκος του Νικολάου γεννήθηκε το 1909 στην Αφθόνη του Μαρμαρά. Στις 16 Μαΐου 1929 προσλήφθηκε ως ημερομίσθιος λεμβούχος μαζί με τη λέμβο του. Ήταν έγγαμος με τρία παιδιά. Είχε ολοκληρώσει την Γ Δημοτικού. Στις 23 Μαρτίου 1936 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών ως ημερομίσθιος κλητήρας. Στις 31 Μαρτίου 1939 ανέλαβε καθήκοντα ως τακτικός κλητήρας Β΄και υπηρετεί στο Τμήμα Αποθηκεύσεων. Στις 19 Μαρτίου 1941 συμμετείχε στην επιστράτευση στο ελληνοϊταλικό πόλεμο. Στις 2 Ιουνίου 1941 αποστρατεύθηκε. Στις 25 Σεπτεμβρίου 1941 διατάχθηκε να παρουσιαστεί για περαιτέρω υπηρεσία στη Διεύθυνση Επισιτισμού στη Γενική Διοίκηση Μακεδονίας. τις 14 Νοεμβρίου 1941 διατάχθηκε να επιστρέψει την ΕΖΘ. Στις 20 Νοεμβρίου 1941 τιμωρήθηκε με πρόστιμο 100 δρχ. επειδή δημιούργησε επεισόδια εντός γραφείων της Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας. Στις 30 Μαρτίου 1945 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας. Στις 4 Ιουλίου 1945 μετατέθηκε από το Τμήμα Μεταφορών στην Υπηρεσία Ασφαλείας. Στις 5 Ιουλίου 1946 προάχθηκε σε κλητήρας Α΄. Στις 7 Ιανουαρίου 1947 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεων. Στις 24 Νοεμβρίου 1950 έλαβε αύξηση λόγω ευδοκίμου παραμονής στον ίδιο βαθμό και κατ' επέκταση στο Τμήμα Εισαγωγών και Αποταμίευσης. Στις 3 Ιουνίου 1952 αποσπάστηκε στο Λογιστικό Τμήμα. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινά στην Υπηρεσία Ασφαλείας στην Διεύθυνση Ελευθέρας Ζώνης. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Γ1 Κλάδου Αρχικλητήρων - Κλητήρων της Γ΄Κατηγορίας με βαθμό 10 του Υ.Κ.