Ο Βαλαγκούτης Νικόλαος του Αντωνίου και της Δέσποινας γεννήθηκε το 1921 στην Σμύρνη της Μ. Ασίας και ήρθε στην Θεσσαλονίκη ως πρόσφυγας. Ήταν απόφοιτος της Ε΄ Δημοτικού και ήταν έγγαμος.
Ο Βαλαδώρός Βασίλειος του Σπύρου και της Αθηνάς γεννήθηκε στην Σμύρνη της Μικράς Ασίας. ήρθε ως πρόσφυγας στην Θεσσαλονίκη.
Γεννήθηκε στην Καστοριά και από νεαρή ηλικία εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη.[1]
Σπούδασε στην Μεγάλη του Γένους Σχολή της Κωνσταντινούπολης και στην συνέχεια στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Εργάστηκε ως δικηγόρος στη Θεσσαλονίκη και πολιτεύτηκε για πρώτη φορά με επιτυχία το 1915. Εξελέγη βουλευτής Φλωρίνης με το Κόμμα Εθνικοφρόνων του Δημητρίου Γούναρη[2] τον Μάιο του 1915 και τον Δεκέμβριο του 1915.[1] Εν συνεχεία έγινε μέλος του κόμματος των Φιλελευθέρων του Ελευθερίου Βενιζέλου. Εξελέγη βουλευτής Καστοριάς στην Δ΄ Εθνοσυνέλευση (1923 και Φλωρίνης το 1926 με την Ένωση Φιλελευθέρων.[3]
Το 1924 έπεσε θύμα (μαζί με άλλους επίσημους της πρώτης θέσης) της μεγάλης ληστείας σε αμαξοστοιχία (πρώτης ληστείας τρένου στην Ελλάδα) που ήταν σταθμευμένη στο Δοξαρά και έκανε το δρομολόγιο Αθήνα - Θεσσαλονίκη.[4]
Το 1928 εξελέγη ξανά βουλευτής Καστοριάς και το 1932 και 1936 Φλωρίνης με το κόμμα των Φιλελευθέρων.[3]
Ήταν υπουργός Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως στη βραχύβια κυβέρνηση Ελ. Βενιζέλου από τις 11 Ιανουαρίου 1924 ως τις 6 Φεβρουαρίου 1924,[5] Γενικός Διοικητής Μακεδονίας-Θράκης από το 1924 ως το φθινόπωρο του 1924,[6] υπουργός Συγκοινωνίας στην κυβέρνηση Μιχαλακόπουλου από τις 7 Νοεμβρίου 1924 ως τις 15 Ιουνίου 1925 και υπουργός Γεωργίας από τις 15 Ιουνίου 1925 ως τις 26 Ιουνίου 1925.[7]
Στην κυβέρνηση του Ελ. Βενιζέλου υπηρέτησε ως υπουργός Γεωργίας από τις 5 Ιουνίου 1932 ως τις 4 Νοεμβρίου 1932.[8]
Απεβίωσε τον Ιούλιο του 1945.[9] Ήταν ιδρυτής του Ταμείου Ορεστιάδας.
Ο Νικόλαος Βαληκεσερλής του Ιωάννη και της Πηνελόπης γεννήθηκε το 1883 στο Κέλεμπον Εφέσου της Μικράς Ασίας. Ολοκλήρωσε το Δημοτικό Σχολείο του Κελέμπου. Παντρεύτηκε την Πηνελόπη Παπαδοπούλου γεννημένη το 1878 στη Μικρά Ασία.
Ο Νικόλαος Βαληκεσερλής είχε προσληφθεί από την Γαλλική Εταιρία στις 16 Ιουλίου 1920, ενδεχομένως το 1914. Κατόπιν, προσλήφθηκε στο ΛΤΘ στις 20 Φεβρουαρίου 1930 ως ημερομίσθιος ξυλουργός. Στις 24 Ιουλίου 1935 απολύθηκε ως φιλοβενιζελικός από το ΛΤΘ με βάση Δ΄ Συντακτική πράξη με βάση το άρθρο 5 παράγραφος δ΄(1935) μετά το βενιζελικό πραξικόπημα. Θα επαναπροσληφθεί. Την 1 Ιουνίου 1938 προάχθηκε σε αρχιξυλουργό ημερομίσθιο εργάτη. Συνταξιοδοτήθηκε στις 29 Ιουλίου 1949.
Ο Γεώργιος Βαλινάκης του Νικολάου γεννήθηκε στα Βασιλικά Θεσσαλονίκης το 1886.
Ο Βαλιούλης Αναστάσιος ήταν πολιτικός μηχανικός. Έλαβε πτυχίο το 1945. Το 1946 ανέλαβε μηχανικός ΛΤΘ ως έκτακτος υπάλληλος.