Εμφανίζει 204 αποτελέσματα

Ο Μιχαήλ Αλμέιδα κατάγεται από τη γνωστή οικογένεια του Πορτογάλου φιλέλληνα, Αντόνιο Φιγκέϊρα ντ' Αλμέιντα (Antonio Figueira d' Almeida) ο οποίος έλαβε μέρος στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 και στα πρώτα μετεπαναστατικά χρόνια υπηρέτησε σε διάφορες στρατιωτικές θέσεις του νεοσύστατου ελληνικού κράτους. Ο εγγονός του Αντώνιος Αλμέιδα, εκ των ιδρυτών του Ομίλου Αντισφαιρίσεως Αθηνών το 1895, σκοτώθηκε στη Μάχη Κιλκίς - Λαχανά (19-21 Ιουνίου 1913), κατά τη διάρκεια του Β' Βαλκανικού Πολέμου. Ο ίδιος ο Μιχαήλ Αλμέιδα πολέμησε στους Βαλκανικούς αγώνες και συνέχισε τη ζωή του στη Θεσσαλονίκη. Πριν τον πόλεμο ο Αλμέιδα αποφοίτησε το 1908 από τη νομική σχολή με βαθμό "Άριστα." Ο απόγονός του Απόστολος Παπαδόπουλος Αλμέιδα σήμερα είναι στέλεχος της ΟΛΘ Α.Ε.

Ο Αλμείδα Μιχαήλ δούλεψε ως δημόσιος διοικητικός υπάλληλος από το 1926 έως το 1953. Καθ' όλη την διάρκεια αυτών των χρόνων εργάστηκε ως νομικός δημόσιος υπάλληλος σε αρκετές νομαρχίες και κατάφερε να ανέλθει σε υψηλόβαθμες θέσεις. Πιο συγκεκριμένα: Τις χρονιές 1926-1927 ξεκίνησε να εργάζεται ως διοικητικός υπάλληλος στην νομαρχία Σερρών. Το 1927 μετατίθεται στον δήμο Ξάνθης, εκεί κατάφερε να παίξει σημαντικό ρόλο και να εμπλακεί στην κατασκευή διαφόρων δημοσιών έργων. Στις 15 Ιανουαρίου του 1929 μεταφέρεται ξανά από τη περιφέρεια Γενικής Διοίκησης Θράκης στη νομαρχία Σερρών (πιο συγκεκριμένα στη κοινότητα Σιδηροκάστρου) εξαιτίας διάφορων εντάσεων με άλλους υψηλόβαθμους δημοσίους υπαλλήλους. Το 1930 παίρνει μετάθεση στον νομό Αχαΐας, όπου και παραμένει μέχρι το 1933. Στη συγκεκριμένη νομαρχία είχε αναλάβει τα έργα στο νομικό τους πλαίσιο και πιο συγκεκριμένα για τον Δήμο Πάτρας. Μάλιστα, το 1933 λαμβάνει και την πρώτη του προαγωγή στη θέση τμηματάρχη Β τάξης.
Στις 29 Μάϊου του 1935 μετατίθεται στη νομαρχία Αττικής και Βοιωτίας. Τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου ο Μιχαήλ Αλμέιδα ήταν Τμηματάρχης Β του Υπουργείου Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας. Το 1938 καταφέρνει και παίρνει κι άλλη προαγωγή και εξελίσσεται σε τμηματάρχης Α. Θα παραμείνει στη Νομαρχία Μακεδονίας μέχρι και το 1941.
Το 1941 μεταφέρεται στη Νομαρχία Φλώρινας και προάγεται σε Διευθυντής Β' τάξης και θα παραμείνει μέχρι και το 1945. Το 1945 μετατίθεται εκ νέου στη Νομαρχία Δράμας. Το 1947, υποβιβάζεται από θέση του Β΄ διευθυντή και ξανά λαμβάνει το βαθμό του τμηματάρχη Α΄ τάξης. Τον Δεκέμβρη του 1949 έθεσε αίτηση στο Συμβούλιο Διοικητικής Υπηρεσίας διεκδικώντας λόγω παλαιότητας τη θέση του Διευθυντή Α΄ τάξης. Το αίτημά του του απορρίφθηκε με 2 ψήφους υπέρ και 3 κατά. Το 1950 αποφάσισε να κινηθεί νομικά προσφεύγοντας στο Συμβούλιο της Επικρατείας για τη λάθος, κατά τη γνώμη του, απόφαση να μη προαχθεί ως αρχαιότερος στη θέση του Διευθυντή Α' τάξης. Τελικά, αποσύρει τη καταγγελία και παραμένει στην ίδια θέση. Τον Δεκέμβρη του 1949 μεταφέρεται στη νομαρχία Πέλλας και προάγεται σε διευθυντή Β τάξης. Το 1952 μεταφέρεται στη νομαρχία του Κιλκίς, πάλι ως Διευθυντής Β τάξης. Το 1953, αφού είχε συμπληρώσει το 65ο έτος της ηλικίας του συνταξιοδοτείται.

Ο Αλμέιδα Μιχαήλ συμμετέχει στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 13 Δεκεμβρίου 1935 ως ανώτερος δημόσιος υπάλληλος εκπροσωπώντας την Γενική Διοίκηση Μακεδονίας. Διαδέχθηκε τον Παναγιώτη Σταθακόπουλο. Συμμετέχει στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 7 Απριλίου 1938 και στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 15 Απριλίου 1938 ως ανώτερος δημόσιος υπάλληλος. Τέλος, επανέρχεται στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 17 Απριλίου 1947 και στην Ένατη περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ 16 Απριλίου 1947 ως αντιπρόσωπος της Γενικής Διοίκησης Κεντρικής Μακεδονίας. Διαδέχθηκε τον Χαράλαμπο Γιούλη

Ο Βασίλειος Αθανασόπουλος ήταν τελωνειακός υπάλληλος και Διευθυντής Τελωνείου το 1961-19164. Κατά την ένατη περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ αναπληρώνει και τον Διευθυντή Τελωνείων στις 1961-12-6. Ωστόσο, ενδέκατη Περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ α Βασίλειος Αθανασόπουλος αναλαμβάνει την εκπροσώπηση των Τελωνείων ως Διευθυντής Τελωνείου στις 1964-7-6. Σύμφωνα με τον πρόεδρο Βασίλειο Πετρίδη" τον κ. Παπαδόπουλο διαδέχεται ο κ. Αθανασόπουλος όστις επίσης είναι κάτοχος των ζητημάτων του Οργανισμού και του Λιμένος και θα συμβάλη θετικώς εις το έργον της διοικήσεως του Οργανισμού". Στις 1964-8-13τον διαδέχεται ο Χρήστος Χειμώνας.

Ο Αλέξιος Άκατος ήταν πολιτικός μηχανικός. Στις αρχές της δεκαετίας του 1920 ήταν μηχανικός του Σχεδίου Πόλεων Σερρών, ενώ στα μέσα της δεκαετίας διετέλεσε τμηματάρχης Επιθεωρητής Δημοσίων Έργων Στ΄ Περιφέρειας Θεσσαλονίκης. Συμμετείχε στην Τεχνική Επιτροπή διανομής των νέων τίτλων ιδιοκτησίας στην πυρίκαυστο ζώνη.

Στην Επιτροπεία της ΕΖΘ ο Αλέξιος Άκατος συμμετείχε από τις 30 Αυγούστου 1924 αντικαθιστώντας στη θέση αυτή τον Νικόλαο Παππά. Στις 23 Νοεμβρίου 1295 εκλέγεται αναπληρωματικό μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής Στις 2 Ιουνίου 1926 θα συμμετέχει στη νέα θητεία της Επιτροπείας και θα εκλεγεί ξανά αναπληρωματικό μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής. Στις 7 Μαρτίου 1929 απεβίωσε και την ίδια μέρα πραγματοποιήθηκε η κηδεία του. Σύμφωνα με τον επικήδειο της εφημερίδας Μακεδονίας: "Ο μεταστάς διεκρίνετος δια τον μελίχιόν του χαρακτήρα και την αφοσίωσίν του χαρακτήρα και την αφοσίωσιν προς προς την αποστολήν αυτού εν τη Δημοσία υπηρεσία. ήτο πρότυπον καλού ανθρώπου και καλού φίλου." "Την κηδείαν του ηκολούθησε πολύ κόμος και όλοι οι Δημόσιοι υπάλληλοι με επί κεφαλής τον κ. Γενικόν Διοικητήν." Στεφάνια κατατέθηκαν από τη Γενική Διοίκηση, την ΕΖΘ, το Γραφείο του Νομομηχανικού του Συλλόγου Μηχανικών. Ο Σταύρος Γρηγοριάδης, πρόεδρος της ΕΖΘ και ο Ιωάννης Λαζαρίδης, διευθυντής των Εσωτερικών της Γενικής Διοίκησης χαιρέτησαν με επικήδειο. Στη θέση του τον διαδέχθηκε ο Φιλίπποβιτς Μιχαήλ.