Showing 30 results

Ο Σουστιέλ Ζοσέφ του Σολομώντα γεννήθηκε το 1878 και καταγόταν από τη Γαλλία. Προσλήφθηκε στις 19/4/14 και εργαζόταν ως σημειωτής έως στις 19/2/30. Έπειτα προάχθηκε σε λογιστής Β βαθμού και βοηθός επόπτη φορτοεκφορτώσεων. Κατά την περίοδο της κατοχής, το ΛΤΘ φαίνεται να ανταποκρίνεται στη διαταγή του Γερμανικού Στρατιωτικού Διοικητή Θεσσαλονίκης Αιγαίου, σύμφωνα με την οποία όσοι ισραηλίτες ήταν μέλη οποιουδήποτε φορέα έπαυαν να είναι μέλη του. Συγκεκριμένα, στα πρακτικά της 381ης Συνεδρίασης της 12ης Μαρτίου 1943 περιέχεται η σχετική απόφαση: «Συζητούμενον είτα του ζητήματος της θέσεως παρά τω ΛΤΘ υπηρετούντων υπαλλήλων Ισραηλιτών, η Επιτροπεία αποφασίζει μετά τα υπό του εκ των μελών κ. Φούκα λεχθέντα, όπως αναμείνη την επί ερωτήματος του ΤΑΚ εκδοθησομένην σχετικήν διαταγήν της Γενικής Διοικήσεως Μακεδονίας περί της θέσεως των παρά τω Οργανισμώ τούτω υπηρετούντων υπαλλήλων Ισραηλιτών, μέτρον όπερ θέλει ληφθή δια τους παρά τω ΛΤΘ υπηρετούντας υπαλλήλους Ισραηλίτας. Εν τέλει εγκρίνεται υπό της Επιτροπείας η εκτέλεσις των ληφθεισών αποφάσεων προ της επικυρώσεως των πρακτικών και λύεται η συνεδρίασις.» Με άλλα λόγια, η Επιτροπεία του ΛΤΘ κινείται άμεσα να εφαρμόσει τη διαταγή, χωρίς πολλές συζητήσεις. Ο Σαρφάτι πιθανότατα λοιπόν εκδιώχθηκε από το ΛΤΘ, αν και δεν υφίσταται στο φάκελό του, που έχει διατηρηθεί στο Ιστορικό Αρχείο της ΟΛΘ ΑΕ, μια τέτοια απόφαση. Αντίθετα, αναγράφεται σε παρένθεση κάτω από το όνομά του «Εφονεύθη υπό των Γερμανών».

Ο Αντζέλ Σαρφάτι του Γιομπώβ γεννήθηκε το 1898 στη Θεσσαλονίκη και ήταν μέλος της εβραϊκής κοινότητας της πόλης. Ήταν απόφοιτος της Σχολής της Ισραηλιτικής Κοίνοτητας Αλλιάνς.
Την 1η Οκτωβρίου 1919 προσλήφθηκε από τη Γαλλική Εταιρία ως υπάλληλος «επί της εξαγωγής εμπορευμάτων». Ο διευθυντής της Γαλλικής Εταιρίας Πέτρος Ενίκ τον χαρακτηρίζει τίμιο και εργατικό υπάλληλο. Στις 20 Φεβρουαρίου 1930 προσλήφθηκε από το ΛΤΘ ως υπολογιστής Β Την 1η Μαΐου 1930 τοποθετήθηκε ως βοηθός Β Φορτοεκφορτώσεως στη Εξωτερική Υπηρεσία. Στο οργανόγραμμα του 1935 στο Τμήμα Βεβαιώσεως Λιμενικών Δικαιωμάτων, μετεξέλιξη Εξωτερικής Υπηρεσίας. Στις 29 Απριλίου 1939 παρέμεινε σημειωτής, αλλά προάχθηκε σε γραφέα Α στην υπηρεσία βεβαιώσεως Συμβατικών Λιμενικών Δικαιωμάτων και Τελών.
Κατά την περίοδο της κατοχής, το ΛΤΘ φαίνεται να ανταποκρίνεται στη διαταγή του Γερμανικού Στρατιωτικού Διοικητή Θεσσαλονίκης Αιγαίου, σύμφωνα με την οποία όσοι ισραηλίτες ήταν μέλη οποιουδήποτε φορέα έπαυαν να είναι μέλη του. Συγκεκριμένα, στα πρακτικά της 381ης Συνεδρίασης της 12ης Μαρτίου 1943 περιέχεται η σχετική απόφαση: «Συζητούμενον είτα του ζητήματος της θέσεως παρά τω ΛΤΘ υπηρετούντων υπαλλήλων Ισραηλιτών, η Επιτροπεία αποφασίζει μετά τα υπό του εκ των μελών κ. Φούκα λεχθέντα, όπως αναμείνη την επί ερωτήματος του ΤΑΚ εκδοθησομένην σχετικήν διαταγήν της Γενικής Διοικήσεως Μακεδονίας περί της θέσεως των παρά τω Οργανισμώ τούτω υπηρετούντων υπαλλήλων Ισραηλιτών, μέτρον όπερ θέλει ληφθή δια τους παρά τω ΛΤΘ υπηρετούντας υπαλλήλους Ισραηλίτας. Εν τέλει εγκρίνεται υπό της Επιτροπείας η εκτέλεσις των ληφθεισών αποφάσεων προ της επικυρώσεως των πρακτικών και λύεται η συνεδρίασις.» Με άλλα λόγια, η Επιτροπεία του ΛΤΘ κινείται άμεσα να εφαρμόσει τη διαταγή, χωρίς πολλές συζητήσεις. Ο Σαρφάτι πιθανότατα λοιπόν εκδιώχθηκε από το ΛΤΘ, αν και δεν υφίσταται στο φάκελό του, που έχει διατηρηθεί στο Ιστορικό Αρχείο της ΟΛΘ ΑΕ, μια τέτοια απόφαση. Αντίθετα, αναγράφεται σε παρένθεση κάτω από το όνομά του «Εφονεύθη υπό των Γερμανών».

Η Χρυσάνθη Τσιτσιμήτα του Δημητρίου και της Ευαγγελίας γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1906. Φοίτησε στο Διδασκαλείο Θηλέων Θεσσαλονίκης και αποφοίτησε το έτος 1917-1918 από την Γ΄ Τάξη με βαθμό άριστα, ενώ γνώριζε γαλλικά. Μεταπολεμικά εμφανίζεται να γνωρίζει και γερμανικά και αγγλικά. Παρέμεινε άγαμος. Μεταπολεμικά είχε υπό την φροντίδα της τη μητέρα της.
Προσλήφθηκε στη Γαλλική Εταιρία Εκμετάλλευσης Λιμένος Θεσσαλονίκης την 1 Ιουλίου 1923 ως μεταφράστρια, αλληλογράφος και αρχειοφύλακας, καθώς κατέχει τελείως και την δακτυλογραφίαν εις την ελληνική και γαλλικήν γλώσσαν». Προσλήφθηκε ως υπάλληλος Γραμματείας στο ΛΤΘ στις 20 Φεβρουαρίου 1930. Την 1 Μαΐου 1930 έλαβε το βαθμό γραφέα Α΄. Στη γραμματεία εκτελεί χρέη πρωτοκολλητού, διεκπεραιωτού και αρχειοφύλακα. Στο οργανόγραμμα του 1935 παραμένει στην ίδια θέση, όπως και το 1936. Το 1939 έλαβε βαθμό γραμματέα Β΄. Γενικά, φαίνεται ότι ήταν από τις πιο δραστήριες γυναίκες υπαλλήλους του οργανισμού, χωρίς όμως να έχει την ανάλογη εξέλιξη. Από τον Ιούλιο του 1942 και μέχρι την απελευθέρωση της χώρας υπηρέτησε ως αποσπασμένη στην Υπηρεσία Επισιτισμού Μακεδονίας.
Το 1944 τοποθετήθηκε ως προϊσταμένη στη γραμματεία της Διεύθυνσης Τεχνικών Έργων του ΛΤΘ από τον Μηχανικό Κώστα Γκούτα με σκοπό να βοηθήσει στη αναδιοργάνωση της Διεύθυνσης μετά την αποχώρηση των Γερμανών. Ο ίδιος την συγκαταλέγει «μεταξύ των αρίστων υπαλλήλων». Το 1949 προάχθηκε σε γραμματέας Α. Σε αυτήν τη θέση παρέμεινε κατά την ΕΖΛΘ, 19 Ιουλίου 1954, με ευθύνη την τήρηση του βιβλίου πρωτοκόλλου, τη δημιουργία φακέλων των μελετούμενων και εκτελούμενων τεχνικών έργων και την ταξινόμηση των αρχείων του τμήματος. Το 1954 διαμαρτυρήθηκε για την καθυστέρηση στην ιεραρχική εξέλιξή της και διεκδίκησε προαγωγή. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Α1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων Α΄Κατηγορίας με βαθμό 6ο. Ωστόσο, μόλις 1959 έλαβε το βαθμό του Τμηματάρχη Β και είχε την ευθύνη της σύνταξης των αποφάσεων του διευθυντή. Η περίπτωσή της είναι χαρακτηριστική της δυσκολίας των γυναικών υπαλλήλων να ανελιχθούν. Το 1958 μετατέθηκε στο Τμήμα Γραμματείας της Διεύθυνσης Διοικητικών Υπηρεσιών. Το 1960 η έκθεση υπηρεσιακής ικανότητας την χαρακτηρίζει ως «αφοσιωμένη απολύτως εις τα εθνικά ιδεώδη» και αναφέρει πως «πιστεύει «εις το κρατούν κοινωνικό σύστημα». Αποτελεί «παράδειγμα προς μίμησιν» και «συναισθάνεται τας υπηρεσιακάς ευθύνας». Συνταξιοδοτήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1961 από την ΕΖΛΘ.

Ο Μάρκος Φρανσές του Δαυίδ γεννήθηκε το 1903 στην Θεσσαλονίκη και ήταν μέλος της ισραηλιτικής κοινότητας της πόλης. Ολοκλήρωσε την Γ΄ τάξη της Ισραηλιτικής Εμπορικής Σχολής Θεσσαλονίκης.
Στη 1 Φεβρουαρίου 1918 προσλήφθηκε στη Γαλλική Εταιρία Εκμετάλλευσης Λιμένος Θεσσαλονίκης ως υπάλληλος δελτίων. Στη συνέχεια ανέλαβε Ταμίας. Στις 20 Φεβρουαρίου 1930 προσλήφθηκε στο ΛΤΘ με βαθμό λογιστή Β στην ίδια θέση του Ταμία, καθώς διατηρείται το ίδιο οργανόγραμμα. Το 1935 με το νέο οργανόγραμμα διατηρείται στο Ταμείο στις 29 Απριλίου 1939 διαβαθμίζεται σε Γραμματέα Α και τοποθετήθηκε στο Τμήμα Ελεγκτηρίου.
Κατά την περίοδο της κατοχής, το ΛΤΘ φαίνεται να ανταποκρίνεται στη διαταγή του Γερμανικού Στρατιωτικού Διοικητή Θεσσαλονίκης Αιγαίου, σύμφωνα με την οποία όσοι ισραηλίτες ήταν μέλη οποιουδήποτε φορέα έπαυαν να είναι μέλη του. Συγκεκριμένα, στα πρακτικά της 381ης Συνεδρίασης της 12ης Μαρτίου 1943 περιέχεται η σχετική απόφαση: «Συζητούμενον είτα του ζητήματος της θέσεως παρά τω ΛΤΘ υπηρετούντων υπαλλήλων Ισραηλιτών, η Επιτροπεία αποφασίζει μετά τα υπό του εκ των μελών κ. Φούκα λεχθέντα, όπως αναμείνη την επί ερωτήματος του ΤΑΚ εκδοθησομένην σχετικήν διαταγήν της Γενικής Διοικήσεως Μακεδονίας περί της θέσεως των παρά τω Οργανισμώ τούτω υπηρετούντων υπαλλήλων Ισραηλιτών, μέτρον όπερ θέλει ληφθή δια τους παρά τω ΛΤΘ υπηρετούντας υπαλλήλους Ισραηλίτας. Εν τέλει εγκρίνεται υπό της Επιτροπείας η εκτέλεσις των ληφθεισών αποφάσεων προ της επικυρώσεως των πρακτικών και λύεται η συνεδρίασις.» Με άλλα λόγια, η Επιτροπεία του ΛΤΘ κινείται άμεσα να εφαρμόσει τη διαταγή, χωρίς πολλές συζητήσεις. Ο Φρανσές πιθανότατα λοιπόν απολύθηκε από το ΛΤΘ, αν και δεν υφίσταται στο φάκελό του που έχει διατηρηθεί στο Ιστορικό Αρχείο της ΟΛΘ ΑΕ, μια τέτοια απόφαση. Αντίθετα, αναγράφεται σε παρένθεση κάτω από το όνομά του «Εφονεύθη υπό των Γερμανών».

Ο Ιωάννης Ζάρρας του Γεωργίου και της Μαγδαληνής, κάτοικος Θεσσαλονίκης οδός Κασσιανής 1, γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1891. Ανήκοντας στην κλάση του 1912 υπηρέτησε στο στρατό το 1916 μέχρι το 1919 στα έμπεδα της Μακεδονίας και μετά πάλι την περίοδο 1921-1922. Παντρεύτηκε 1933 με την Κυριακή Μαυρομάτη από την Τυρολόη. Από το γάμο προέκυψε ένας γιος το 1935.
Ο Ιωάννης Ζάρας προλήφθηκε από την Γαλλική Εταιρία στις 28 Σεπτεμβρίου 1915 ως σημειωτής γερανών. Προσλήφθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1930 από το ΛΤΘ στη θέση του σημειωτή στην Υπηρεσία Γερανών ως επικεφαλής του τμήματος. Παραμένει στην ίδια θέση στο οργανόγραμμα του 1935 στις 29 Απριλίου 1939 προάχθηκε σε γραφέα Α και τοποθετήθηκε στην Εξωτερική Υπηρεσία Βεβαιώσεως Λιμενικών Συμβατικών Δικαιωμάτων και Τελών ως σημειωτής και υπεύθυνος των γερανών. Στις 10 Μαΐου 1949 συνέχιζε να είναι επικεφαλής των γερανών και έλαβε το βαθμό του γραμματέα Β. το 1951 αποσπάστηκε στην υπηρεσία Γερανών της ΕΖΘ. Ο ίδιος περιγράφει την εργασία του κατά την περίοδο αυτή. Στις 7.30 (το 1948, όταν ήταν στο ΛΤΘ, αναφέρει 8:00) το πρωί βρίσκεται στο πόστο του με αντικείμενο τη σημείωση των εμπορευμάτων που εισέρχονται και αποφασίζει τη χορήγηση γερανών ανάλογα με τις ανάγκες. Στις 12 μέχρι το μεσημέρι μεταβαίνει στα γραφεία της ΕΖΘ και ενημερώνει τον Προϊστάμενο στο Τμήμα Βεβαιώσεως Λιμενικών Δικαιωμάτων Βαρουσιάδη για ποσά που πρέπει να εισπράξει από κάθε πλοίο, το ακριβές βάρος από κάθε εμπόρευμα που φορτώνεται και εκφορτώνεται. Στη συνέχεια συγκεντρώνει όλα τα στοιχεία και τα καταχωρεί στα «οικεία» βιβλία για να συντάξει την ημερήσια κίνηση την οποία υποβάλει στην υπηρεσία το πρωί της επόμενης ημέρας. Αποχωρεί στις 4:30 κανονικά (το 1948, όταν ήταν στο ΛΤΘ, αναφέρει 5:00) το απόγευμα. Ωστόσο, «η πέραν της 5μμ ώρας απασχόλησις […] είτε ένεκα λόγων υπηρεσιακής ανάγκης, είτε προς εξυπηρέτησιν ιδιωτών, αμείβεται παρά του καρπούμενου το αποτέλεσμα της εργασίας […] υπό μορφήν υπερωριών, καταβαλλομένων […] μέσω του ταμείου του καθ’ ημάς Οργανισμού». Στις 27 Αυγούστου 1954 συνταξιοδοτήθηκε από την ΕΖΛΘ.

Ο Βασίλειος Καρακίτσος του Ευάγγελου και της Ελένης από το Λιτόχωρο Κατερίνης, ήταν υπάλληλος στην Υπηρεσία Ύδατος κατά την περίοδο της Γαλλικής Εταιρίας. Παραμένει στην ίδια θέση στο ΛΤΘ προσλαμβανόμενος ως Βοηθός Υδρεύσεως στις 20/2/1930 και στο νέο οργανόγραμμα (1938), αφού μονιμοποιήθηκε με το βαθμό Γραφέως Α΄, παραμένει στο ίδιο τμήμα . Πέθανε στις 6/8/1944 από πνευμονική φυματίωση αφήνοντας την χήρα Κλεονίκη το γένος Γρατσιάνη και τέσσερα παιδιά, τους Θεοχάρη, Ελένη, Νικόλαο και Ζαχαρία.