Showing 66 results

Ο Αθανάσιος Κωνσταντίνου του Χαρίλαου και της Ειρήνης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1926 και ολοκλήρωσε το Δημοτικό Σχολείο. Όταν προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ήταν άγαμος, αλλά αργότερα παντρεύτηκε την Ευγενία Ακράνη και από το γάμο τους προέκυψαν τρία παιδιά, ένα κορίτσι, η Ειρήνη (1960), και δύο αγόρια, ο Κωνσταντίνος (1963) και ο Χαρίλαος (1968). Άρχισε να εργάζεται την 22α Μάρτη 1946 αποσπασμένος στην Υπηρεσία Ασφαλείας ως φύλακας. Στις 29 Μαρτίου 1948 υπηρέτησε την στρατιωτική θητεία του ως ναύτης-μηχανικός στο Σκαραμαγκά. Στις 23 Μαΐου 1950 απολύθηκε από τις τάξεις του στρατού και ανέλαβε υπηρεσία στην ίδια θέση. Από την 12η Σεπτέμβρη 1951 προσλήφθηκε ως τακτικός υπάλληλος στο βαθμό φύλακα Α΄ με καθήκοντα φύλακα ημέρας και νύκτας για τη φρούρηση του υπαίθριου χώρου υποκειμένων εμπορευμάτων σε φόρους και την παρακολούθηση των πυροσβεστικών θεωρητικών και πρακτικών ασκήσεων. Στις 28 Ιουνίου 1957, με το νέο βαθμολόγιο της ΕΖΛΘ είχε τον 8ο βαθμό Β8 Κλάδου Ασφαλείας Β΄ Κατηγορίας. Στις 9 Μαΐου 1958 προάχθηκε κατ’ αρχαιότητα στον 7ο βαθμό. Το 1964 ανέλαβε φύλακας θυρών και βοηθός επόπτη θυρών 2 και 6 για τον έλεγχο των διακινούμενων υποκειμένων και μη σε φόρους εμπορευμάτων. Στις 31 Δεκεμβρίου 1965 προάχθηκε στον 6ο βαθμό. Το 1970 προάχθηκε σε υπαρχιφύλακα και το 1973 ανέλαβε αρχιφύλακας. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1976 αυτοδίκαια κατατάχθηκε στον Κλάδο ΜΕ6 Ασφαλείας. Στις 11 Απριλίου 1979 συνταξιοδοτήθηκε.

Ο Πασχάλης Μπαμπάτσικος του Αλεξάνδρου και της Ευθυμίας γεννήθηκε το 1919 σ στη Θεσσαλονίκη. Είχε ολοκληρώσει την Ε΄ Δημοτικού. Ήταν έγγαμος και ολοκλήρωσε μέχρι την τέταρτη τάξη δημοτικού. Ανήκε στην στρατιωτική κλάση του 1940 και υπηρέτησε τη θητεία του κατά τον ελληνοϊταλικό πόλεμο από Μάρτιο 1940 έως Μάιο 1941. Τον Σεπτέμβριο του 1945 κατετάγη στην Εθνοφυλακή, υπηρέτησε ως δεκανέας και απολύθηκε στις 30 Ιανουαρίου 1948. Ήταν έγγαμος με τη Δήμητρα Αλεξανδρή και από το γάμο τους θα γεννηθούν δύο αγόρια, ο Αλέξανδρος (1952) και ο Χρήστος (1954).
Στις 29 Αυγούστου 1949 προσλήφθηκε ως έκτακτος φύλακας Β΄ στην Υπηρεσία Ασφαλείας. Αμέσως θεωρήθηκε ότι προσλήφθηκε ως τακτικός υπάλληλος. Στις 21 Νοεμβρίου 1951 είχε προαχθεί κατ’ αρχαιότητα σε φύλακα με βαθμό Γραφέα Α΄ τάξης. Τα καθήκοντά του ήταν η φρούρηση των υπαίθριων χώρων ως φύλακας ημέρας και νυκτός, ενώ συμμετέχει και στις ασκήσεις της Πυροσβεστικής. Στις 22 Μαΐου 1955 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης της ΕΖΛΘ. Στις 28 Ιουνίου 1957 είχε ενταχθεί σε οργανική θέση του Β8 Κλάδου Ασφαλείας Β΄. τα καθήκοντά του ήταν η φρούρηση των υποκειμένων σε φόρο και ελεύθερων εμπορευμάτων σε υπαίθριο χώρο. Στις 25 Σεπτεμβρίου 1957 είχε προαχθεί κατ’ αρχαιότητα στον 7ο βαθμό. Το 1959 έχει καθήκοντα του φύλακα στη φρούρηση του Οργανισμού και τον έλεγχο των εξερχομένων από τις θύρες εμπορευμάτων. Το 1960 θα αναλάβει επιπλέον βοηθός Επόπτη. Στις 31 Δεκεμβρίου 1965 προάχθηκε κατ’ αρχαιότητα στον 6ο βαθμό. Το 1967 θα αναλάβει καθήκοντα Αρχιφύλακα. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1976 κατατάχθηκε αυτοδίκαια στον κλάδο ΜΕ6 Ασφαλείας. Συνταξιοδοτήθηκε στις 16 Απριλίου 1979.

Ο Ανδρέας Πλατανίτης του Χαραλάμπους και της Ασπασίας γεννήθηκε το 1921 στο Ανεμοχώριο Ολυμπίας στην Ηλεία. Είχε ολοκληρώσει την Β τάξη Ημιγυμνασίου. Ήλθε στην Θεσσαλονίκη το 1943 να διαμείνει κοντά στον αδελφό του, Ανθυπομοίραρχο Χωροφυλακής, Παναγιώτη Πλατανίτη. Η κλάση επιστράτευσης του ήταν το 1942 και υπηρέτησε την στρατιωτική θητεία ως στρατιώτης πυροβολικού από 8 Μαΐου 1946 έως 6 Δεκεμβρίου 1949. Συμμετείχε στις μάχες στο Γράμμο κατά τον εμφύλιο πόλεμο. Παντρεύτηκε την Άννα Σαμαρά.
Προσλήφθηκε την 1 Μαρτίου 1950 με βάση το νόμο 751/1948 «Περί προστασίας των απολυομένων εκ των υπηρετούντων ή υπηρετησάντων εις τας τάξεις του στρατού κατά την διάρκειαν της παρούσης κατά του Έθνους συμμοριακής δράσεως» και τοποθετήθηκε στο Τμήμα Μεταφορών ως φύλακας με βαθμό και μισθό γραφέα Β΄ασκώντας όμως καθήκοντα σημειωτή. Στις 17 Απριλίου 1952 προάχθηκε σε φύλακας με βαθμό Γραφέα Α΄. Στις 4 Αυγούστου 1952 μετατέθηκε σε φύλακας στο Τμήμα Ασφαλείας και προάχθηκε σε φύλακας Α΄ με καθήκοντα τη φρούρηση του υπαίθριου χώρου των υποκειμένων σε φόρο εμπορευμάτων τη νύχτα και την ημέρα. Στις 16 Αυγούστου 1952 μετατάχθηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας. Στις 28 Ιουνίου 1957 με βάση το νέο βαθμολόγιο επί ΕΖΛΘ εντάχθηκε στο βαθμό 7ο Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων Β Κατηγορίας. Στις 19 Ιουνίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινά στην Υπηρεσία Ασφαλείας της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης. Στις 12 Ιουνίου 1957 μετατάχθηκε στην οργανική θέση του Β1 κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων της Β' κατηγορίας με τον 8ο βαθμό του Υπαλληλικού Κώδικα. Στις 25 Σεπτεμβρίου 1957 προάχθηκε στον 7ο βαθμό του Υπαλληλικού Κώδικα.Στις 17 Ιουνίου 1958 μετατέθηκε στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και Μεταφορών ως σημειωτής Ατμοπλοίων. Στις 4 Ιουλίου 1964 προάχθηκε κατ’ αρχαιότητα στον 6ο βαθμό. Στις 30 Μαΐου 1968 ανέλαβε επόπτης Φορτοεκφορτώσεων Ατμοπλοίων με καθήκοντα την εποπτεία των εργατών και των μηχανικών μέσων, τη σύνταξη των πρωτοκόλλων και εκθέσεων παραλαβής των εμπορευμάτων. Το 1972 θα αναλάβει βοηθός Διαχειριστή- προϊσταμένου στο Σιλό στο Τμήμα Αποθηκών με καθήκοντα την παραλαβή και παράδοση δημητριακών και εμπορευμάτων, καταχωρήσεις αυτών σε βιβλία παραλαβής, την εξέταση της καλής τους κατάστασης, τη διαφύλαξη των κενών σάκων οι οποίοι χρησιμοποιήθηκαν για τη συγκέντρωση της κόνεως από κάθε φορτίο, την ενημέρωση των δύο σχεδιαγραμμάτων των κυψελών κλπ. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1976 κατατάχθηκε στο Κλάδο ΜΕ1 με βαθμό 5ο. Στις 21 Σεπτεμβρίου 1979 συνταξιοδοτήθηκε.

Ο Αντωνόπουλος Παναγιώτης του Ιωάννη και της Ανδρομάχης γεννήθηκε το 1895 στο Κακόβατο Ηλείας και ολοκλήρωσε το Ελληνικό Σχολείο (Σχολαρχείο) Ζαχάρως. Υπηρέτησε τη θητεία του στον ελληνικό στρατό από 20 Αυγούστου 1916 έως 4 Νοεμβρίου 1920 ως οπλίτης, δεκανέας και λοχίας και συμμετείχε στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο. Στις 14 Μαρτίου 1921 κατετάγη ως έφεδρος ανθυπολοχαγός και απολύθηκε στις 30 Ιουλίου 1923. Συμμετείχε στη μικρασιατική εκστρατεία. Το 1924 παντρεύτηκε την Βασιλική Λίτσα του Νικόλαου και της Δομνίκης, 35 ετών από τη Φλώρινα. Το 1931 γεννήθηκε ο γιος τους Ιωάννης. Στις 7 Μαρτίου 1935 κατετάχθηκε στο στρατό για μία εβδομάδα, καθώς απολύθηκε στις 15 Μαρτίου 1935, κατά τη μερική επιστράτευση μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα των βενιζελικών. Στρατεύθηκε ξανά στην επιστράτευση του 1940.

Προσλήφθηκε στο Λιμενικό Ταμείο Θεσσαλονίκης στις 12 Ιουνίου 1936. Στις 19 Αυγούστου 1936 τοποθετήθηκε ως εισπράκτορας ΛΦΞ στο 26ο φυλάκιο (Αίθουσα Σιδηροδρομικού Σταθμού). Στις 2 Ιουνίου 1938 καθορίστηκε ο μηνιαίος μισθός του στις 3.000 δραχμές. Στις 25 Απριλίου 1939 διαβαθμίστηκε ως γραφέας ή υπολογιστής Α΄και τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Βεβαιώσεως και Εισπράξεως Λιμενικών Φόρων Ξηράς. Με την κατάργηση της συγκεκριμένης υπηρεσίας στη 1 Ιουλίου 1949 απασχολήθηκε σε βοηθητικές υπηρεσίες στο ΛΤΘ. Συγκεκριμένα, μετατέθηκε στην Υπηρεσία Αποθηκών του ΛΤΘ με αντικείμενο εργασίας τον έλεγχο της εισαγωγής και της εξαγωγής εμπορευμάτων στις Αποθήκες του ΛΤΘ. Στις 23 Ιανουαρίου 1954 παραμένει διαχειριστής της Αποθήκης Γ' (καυσίμων). Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετείται στο Τμήμα Ακινήτων-Μηχανημάτων και Υλικών. Στις 28 Φεβρουαρίου 1956 μετατίθεται από το Τμήμα Εκμεταλλεύσεως στο Τμήμα Αποθηκών στην Αποθήκη Αζήτητων και έπειτα μετατίθεται από το Τμήμα Αποθηκών και την Αποθήκη Αζήτητων στο Τμήμα Εκμεταλλεύσεως.
Από τη σύσταση του Τμήματος Ακινήτων – Μηχανημάτων και Υλικών της ΕΖΛΘ και κατόπιν στο Τμήμα Εκμεταλλεύσεως ΕΖΛΘ και συγκεκριμένα από 1/4/1954 έως 28/6/1956, υπηρέτησε ως γραφέας Α΄ με καθήκοντα διαχειριστή στην Αποθήκη Γ Καυσίμων στο Μπέχτσινάρ. Στις 28 Ιουλίου 1956 αποσπάται από το Τμήμα Αποθηκών στην Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών από τις 27 Ιουλίου 1956. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1956 ανακαλείται από τη Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών και αποσπάται στο Τμήμα Αποθηκών. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε σε οργανική θέση με βαθμό 8ο του Υ.Κ. και στις 21 Οκτωβρίου 1957 εντάχθηκε με βαθμό 7ο του Υ.Κ. Στις 9 Νοεμβρίου 1957 ορίζεται διαχειριστής της Αποθήκης 7 (Ελεγκτήριο).
Από 28/6/1956 έως 31/12/1960 υπηρέτησε με βαθμό 6 της Β κατηγορίας στο Τμήμα Αποθηκών της ΕΖΛΘ ως βοηθός διαχειριστής στην Αποθήκη Αζήτητων, την Αποθήκη 7, στο ελεγκτήριο Α και Β και στο ζυγιστήριο πετρωμάτων. Συνταξιοδοτήθηκε στις 31/12/1960.

Ο Δημήτριος Δαλέγκας του Κωνσταντίνου και της Βικτωρίας, κάτοικος Θεσσαλονίκης, οδός Μόργκεντάου 8, γεννήθηκε το 1883 στο Μοναστήρι όπου και ήταν απόφοιτος της 5ης τάξης του Γυμνασίου. Ωστόσο, δεν την ολοκλήρωσε διότι εξαιτίας του μακεδονικού αγώνα η οικογενειακή οικία καταστράφηκε και η οικογένειά του κατέφυγε το 1903 στην Κωνσταντινούπολη. Το 1907, η οικογένειά του ήρθε στην Θεσσαλονίκη. Στη συνέχεια ασχολήθηκε με το εμπόριο υφασμάτων για 25 χρόνια μέχρι που προσλήφθηκε στο ΛΤΘ. Στην αίτησή του για εργασία ο ίδιος δηλώνει «γνώστης τέλειος της αγοράς μας εν τη οποία επί εικοσαετίαν ολόκληρον διετήρησα εμπορικά καταστήματα υπό την ιδίαν επωνυμίαν». Μάλιστα, 1906 συμμετείχε μέλος της Εμπορικής Λέσχης, γνωστής ως Νέας Λέσχης, ενώ το 1937 δήλωνε μέλος της Ένωσης Εφέδρων Υπαξιωματικών και παλαιών Πολεμιστών. Παντρεύτηκε την Κωνσταντία Γιάκου γεννημένη το 1886 και από το γάμο τους προέκυψαν τρία παιδιά, η Βικτωρία το 1910, η Ελένη το 1911 και η Αναστασία το 1918. Ανήκε στην κλάση του 1904 και αποστρατεύτηκε τον Αύγουστο του 1922 ύστερα από 15 μήνες θητείας.
Ο Δημήτριος Δαλέγκας προσλήφθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1930 με το βαθμό του Εισηγητή στη θέση του ταμία γιατί ακριβώς εκτιμήθηκε η προϋπηρεσία του στην αγορά. Ανήκε στους 16 έμπιστους της νέας διοίκησης του ΛΤΘ οι οποίοι αντικατέστησαν τους 16 που δεν προσλήφθηκαν από την Γαλλική Εταιρία. Ανέλαβε προϊστάμενος στο Τμήμα Αποθηκών Εμπορευμάτων. Το 1939 αναβαθμίστηκε πάλι σε Εισηγητή και Τμηματάρχη Β και Προϊστάμενος στο Ελεγκτήριο μέχρι τις 27 Απριλίου 1941. Αργότερα ανέλαβε Προϊστάμενος στο Γραφείο Στατιστικής και Μελετών. Συμμετείχε στο Σύνδεσμο των Υπαλλήλων του ΛΤΘ και είχε αναλάβει για μία περίοδο ταμίας. Επίσης, πρωταγωνίστησε σε σκάνδαλο που ήρθε στην επιφάνεια το 1937 με διατακτικές στο όνομα υπαλλήλων για την αγορά εμπορευμάτων. Οι υπάλληλοι αγόραζαν με τις διατακτικές και στη συνέχεια ο Δαλέγκας αφαιρούσε το ποσό αυτό από το μισθό τους, ενώ χρησιμοποιούσε και ποσά από το Ταμείο του ΛΤΘ. Συνταξιοδοτήθηκε από το ΛΤΘ στις 8 Ιανουαρίου 1949.

Ο Νικόλαος Καλατζόπουλος του Γεωργίου γεννήθηκε το 1887. Καταγόταν από την Αταλάντη όπου διατηρούσε σπίτι. Ήταν παντρεμένος με τη Φωτεινή και μαζί απέκτησαν δύο παιδιά, τον Γιώργο και την Αγγελική. Ήταν μέλος του Συνδέσμου Αποστράτων Αξιωματικών Βορείου Ελλάδος. Είχε ολοκληρώσει την Γ τάξη Εξαταξίου Γυμνασίου
Προσλήφθηκε στο ΛΤΘ στις 14 Απριλίου 1930 ως υπάλληλος Υπηρεσίας Λιμενικών Συμβατικών Δικαιωμάτων και Τελών και παρέμεινε σε αυτήν. Στις 1 Ιουνίου 1938 διαβαθμίστηκε ως μόνιμος με το βαθμό του Γραφέα Α΄. Στις 28 Οκτωβρίου 1940 επιστρατεύθηκε στον πόλεμο ως αξιωματικός στο σώμα Αυτοκινήτων και αποστρατεύθηκε ως Αντισυνταγματάρχης. Στις 12 Σεπτεμβρίου 1942 χορηγήθηκε άδεια μέχρι το Νοέμβριο 1943 καθώς οι τραυματισμοί του τον ανάγκασαν να επισκέπτεται συνεχώς γιατρούς. Ο ίδιος και η οικογένειά του διέμεναν στην Αταλάντη για αυτό επεδίωξε μετατάξεις στην Αθήνα. Στις 16 Νοεμβρίου 1943 αποσπάσθηκε στο Υπουργείο Συγκοινωνίας στην Υπηρεσία Λιμενικών Έργων. Στις 18 Ιουνίου 1945 αποσπάσθηκε στο Υπουργείο Ναυτιλίας στο Τμήμα Επιμελητείας στην Υπηρεσία Αυτοκινήτων μέχρι το Μάρτιο 1947 όταν επέστρεψε στο ΛΤΘ. Απείχε από τα καθήκοντά του Από το Δεκέμβριο 1948 μέχρι το Μάρτιο 1949. Διαγράφηκε στις 15/4/50.

Ο Δημήτρης Καραδήμας του Ιωάννη και της Ειρήνης και σύζυγος της Ευγενίας, γεννήθηκε στο Δήμο Αγρινίου Τριχωνίδος Αιτωλοακαρνανίας το 1885 και ήταν απόφοιτος ημιγυμνασίου (Σχολαρχείου). Κατετάγη στο στρατό ως εθελοντής στις 26/4/1904 -αν και ανήκε στην κλάση του 1906. Στις 22/3/1905 καταγράφεται ως λιποτάκτης, στις 2/8/1908 ενεγράφη εκ λιποταξίας και απολύθηκε την 1/10/1908 με διαγωγήν άμεμπτον. Την 1/5/1909 προσλήφθηκε στο Δήμο Αγρινίου ως Τεχνικός έως τις 31/7/1910. Στις 20/9/1912 προσήλθε στο 1ο Σύνταγμα Μηχανικού απ΄ όπου απολύεται στις 11/11/1913. Στις 10/1/1915 διορίστηκε ως Επιστάτης Οικοδόμος Α΄τάξεως στην Κεντρική Επιτροπή επί της εγκαταστάσεως προσφύγων. Στις 18/9/1915 κατετάγη στο Η΄ Σύνταγμα σκαπανέων μέχρι τις 2/7/1916 οπότε και απολύθηκε. Στις 25/3/1918 προάχθηκε σε έφεδρο ανθυπασπιστή πεζικού και στις 8/8/1918 τέθηκε στη διάθεση του Γενικού Επιτελείου μέχρι τις 5 Δεκεμβρίου απολύθηκε οριστικά από τη Μεραρχία Σερρών. Στην 1/8/1932 προσλήφθηκε στο Ταμείο Ασφαλίσεως Καπνεργατών ως έκτακτος υπάλληλος όπου και παρέμεινε μέχρι τις 21/6/1937. Προσλήφθηκε στην Τεχνική Υπηρεσία του ΛΤΘ στις 4/6/1937 ως Επιστάτης με βαθμό Γραμματέα Β΄ και υπηρέτησε χωρίς διακοπή μέχρι τις 15/4/1950 οπότε και απολύθηκε λόγω συμπλήρωσης του ορίου ηλικίας 65 ετών.