Η Ιωάννα Ιωαννίδου ήταν υπάλληλος της Γραμματείας κατά την περίοδο της Γαλλικής Εταιρίας. Το 1930 παρέμεινε στο ΛΤΘ στην ίδια θέση καθώς διατηρείται το ίδιο οργανόγραμμα. Το 1935 με το νέο οργανόγραμμα εντοπίζεται στο Τμήμα Λογιστηρίου και Ελέγχου.
Ο Βασίλειος Καρακίτσος του Ευάγγελου και της Ελένης από το Λιτόχωρο Κατερίνης, ήταν υπάλληλος στην Υπηρεσία Ύδατος κατά την περίοδο της Γαλλικής Εταιρίας. Παραμένει στην ίδια θέση στο ΛΤΘ προσλαμβανόμενος ως Βοηθός Υδρεύσεως στις 20/2/1930 και στο νέο οργανόγραμμα (1938), αφού μονιμοποιήθηκε με το βαθμό Γραφέως Α΄, παραμένει στο ίδιο τμήμα . Πέθανε στις 6/8/1944 από πνευμονική φυματίωση αφήνοντας την χήρα Κλεονίκη το γένος Γρατσιάνη και τέσσερα παιδιά, τους Θεοχάρη, Ελένη, Νικόλαο και Ζαχαρία.
Ο Αντώνιος Κερεστεντζής του Αθανασίου και της Αγγελικής, κάτοικος Θεσσαλονίκης οδός Σαπφούς 19, γεννήθηκε το 1905 στην Θεσσαλονίκη. Ήταν απόφοιτος Γαλλικού Γυμνασίου και Καθολικός στο θρήσκευμα, εκπλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις με την κλάση του 1925, έγγαμος με την Άννα Δελλιγ του Κύρου και της Ευδοξίας και με 2 παιδιά, την Αγγελική και την Μαρία-Ευδοξία. Είχε προϋπηρεσία στην Γαλλοελληνική Εταιρία Εκμεταλλεύσεως Λιμένος Θεσσαλονίκης από 11/2/1924 έως 19/2/1930 ως υπάλληλος Στατιστικής και Ελεγκτής Λιμενικών Δικαιωμάτων. Στο ΛΤΘ προσελήφθη από 20/2/1930 στην ίδια θέση καθώς διατηρείται το ίδιο οργανόγραμμα, από 15/5/1930 χαρακτηρίζεται Γραμματέας Β΄ και στις 29/4/1939 διαβαθμίστηκε σε Λογιστή Α΄. Το 1935 με το νέο οργανόγραμμα έχει μεταφερθεί στο Τμήμα Λογιστηρίου και Ελέγχου. Συνολικά υπηρέτησε σε Συμβατικά Δικαιώματα Στατιστική και Λογιστήριο μέχρι το 1942 οπότε του ανατέθηκε το Ταμείο. Στις Εκθέσεις Υπηρεσιακής Ικανότητας χαρακτηρίζεται ως υπόδειγμα υπαλλήλου, ευρείας εγκυκλοπαιδικής μόρφωσης, έμπειρος, άριστος γνώστης των σκοπών του Οργανισμού και φιλομαθής. Τον Ιανουάριο και Φεβρουάριο του 1954 εμφανίζονται ατασθαλίες οικονομικές που αφορούν κρατήσεις υπέρ του Ταμείου Συντάξεων Υπαλλήλων Λιμενικών Ταμείων και ΙΚΑ και καταγγέλλεται από τον Προϊστάμενο Οικονομικών Υπηρεσιών Δημ. Πρωτοπαπά ότι δεν έκανε τις σχετικές καταθέσεις στην τράπεζα. Ξεκινά οικονομικός έλεγχος από τον Επιθεωρητή Δημοσίων Υπολόγων Ευστάθιο Μπαθρέλλο ο οποίος μετά από εξέταση των σχετικών εγγράφων του καταλογίζει τα αντίστοιχα ποσά. Καλείται σε απολογία, όπου υποστηρίζει ότι πρόκειται για δικαιολογημένες καθυστερήσεις και όχι ιδιοποίηση χρηματικών ποσών, ωστόσο τίθεται εκτός υπηρεσίας όσο διαρκεί η δικαστική διαδικασία. Μετά την οριστική του καταδίκη από το Εφετείο Θεσσαλονίκης σε 11 χρόνια κάθειρξη και 10 χρόνια στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων «δι ιδιοποίησιν χρημάτων ανηκόντων εις το τέως ΛΤΘ» και μετά την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης, εκδίδεται Απόφαση και του γνωστοποιείται η απόλυση με ισχύ από 8/10/1955, οπότε και τελεσιδίκησε η υπόθεση.
Ο Μωύς Κοέν ήταν υπάλληλος στην Υπηρεσία Γερανών κατά την περίοδο της Γαλλικής Εταιρίας. Παραμένει στην ίδια θέση στο ΛΤΘ το 1930, ενώ στο οργανόγραμμα του 1935 έχει μεταφερθεί στο Τμήμα Βεβαιώσεως Λιμενικών Δικαιωμάτων.
Ο Γεώργιος Πολυλώνης ή Κοκκινάκης του Νικολάου και της Θεοδώρας, γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και ήταν κάτοικος Θεσσαλονίκης οδός Γραβιάς 28, ήταν απόφοιτος του Αυτοκρατορικού Λυκείου Σεράι Κωνσταντινουπόλεως κατά δήλωσή του. Προσλήφθηκε στο ΛΤΘ στις 20 Φεβρουαρίου 1930 και ανήκε στους 16 έμπιστους της νέας διοίκησης του ΛΤΘ οι οποίοι αντικατέστησαν τους 16 που δεν προσλήφθηκαν αν και προέρχονταν από τη Γαλλική Εταιρία. . Ο Γεώργιος Κοκκινάκης ήταν μέλος του ΔΣ του Συνδέσμου υπαλλήλων ΛΤΘ, όταν ιδρύθηκε το 1930.Τοποθετήθηκε Προϊστάμενος στην Εξωτερική Υπηρεσία Συμβατικών Δικαιωμάτων, όπου βρίσκεται στο οργανόγραμμα του 1935 και για μικρό χρονικό διάστημα στο Ελεγκτήριο, ενώ το 1948 βρίσκεται στην Υπηρεσία Είσπραξης Λιμενικού Φόρου Ξηράς ως Επιθεωρητής. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, από τα μέσα του 1942 μέχρι τα μέσα του 1944 επιδίωξε και κατάφερε να πάρει απόσπαση στην Αυτόνομη Υπηρεσία Επισιτισμού Μακεδονίας. Αυτή η στάση του ενόχλησε τον οργανισμό καθώς η διοίκηση προσδοκούσε από τα ανώτερα στελέχη να δίνει το 'καλό παράδειγμα', για αυτό η έκθεση αξιολόγησης για τον Κοκκινάκη από τον Διευθυντή θα είναι αρνητική. Στις 29 Απριλίου 1949 έλαβε προαγωγή σε Τμηματάρχη Β΄. Από το 1950 μέχρι και αρχές του 1954 έλαβε χώρα συνεχής δικαστική διαμάχη σε όλους τους βαθμούς (Ειρηνοδικείο, Πρωτοδικείο, Εφετείο, Νομικό Συμβούλιο του Κράτους) για την διόρθωση της ηλικίας εκ μέρους του προς αποφυγή απόλυσης λόγω ορίου ηλικίας και προτάσεις αντίκρουσης από ΛΤΘ καθώς και εκτεταμένη αλληλογραφία μεταξύ Υπουργείων, Νομαρχίας και ΛΤΘ. Τελικά απολύθηκε από 18 Ιουλίου 1954
Ο Κωνσταντίνος Κουΐδης του Λεωνίδα και της Σοφίας, κάτοικος Θεσσαλονίκης οδός Καρμπολά 10, γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου αποφοίτησε από την Γ΄ Γυμνασίου του Ιδιωτικού Εκπαιδευτηρίου Χατζηχρήστου. Ήταν υπάλληλος του Τμήματος Εκμεταλλεύσεως κατά την περίοδο της Γαλλικής Εταιρίας από τις 15 Ιανουαρίου 1925. Συνέχισε στο ΛΤΘ με ημερομηνία πρόσληψης στις 20/2/1930 καθώς διατηρείται στο ίδιο οργανόγραμμα ως Γραφέας Α στην Υπηρεσία Βεβαίωσης Λιμενικών Δικαιωμάτων και μετά το Οργανόγραμμα του 1939 με τον ίδιο βαθμό, ενώ παράλληλα φαίνεται πως ασχολούταν και με εμπορικές υποθέσεις ως ιδιωτική δραστηριότητα. Το 1935 με το νέο Οργανόγραμμα παραμένει στο Τμήμα Βεβαιώσεως Λιμενικών Δικαιωμάτων. Στις 24 Ιουλίου 1935 απολύθηκε ως φιλοβενιζελικός από το ΛΤΘ με βάση Δ΄ Συντακτική πράξη με βάση το άρθρο 5 παράγραφος δ΄(1935) μετά το βενιζελικό πραξικόπημα. Θα επαναπροσληφθεί και θα παραμείνει μέχρι τις 15/10/1950 οπότε καταργείται η θέση και αποχωρεί λόγω συνταξιοδότησης.
Ο Μανωλούδης Αθανάσιος του Χρήστου γεννήθηκε το 1900 στη Θεσσαλονίκη. Προσλήφθηκε αρχικά στην Γαλλική Εταιρία μάλλον το 1928 και έπειτα στις 20 Φεβρουαρίου 1930 στο ΛΤΘ. Η κλάση επιστράτευσης του ήταν το 1920 και υπηρέτησε με βαθμό δεκανέα στο πεζικό. Στις 20 Φεβρουαρίου 1930 προλήφθηκε στην ΛΤΘ από την Γαλλική Εταιρία Εκμετάλλευσης Λιμένος Θεσσαλονίκης. Στις 20 Μαρτίου 1936 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Βεβαιώσεως Λιμενικών Δικαιωμάτων Εσωτερικής Υπηρεσίας. Στις 6 Ιουνίου 1936 τοποθετήθηκε ως Ελεγκτής στο Τελωνείο Μεταφοράς. Στις 13 Ιουνίου 1936 επανήλθε μετά από 8 ημέρες στην Υπηρεσία Εσωτερικών Λιμενικών Δικαιωμάτων. Στις 25 Απριλίου 1939 προάχθηκε σε Γραμματέας Α' και τοποθετήθηκε στην Εσωτερική Υπηρεσία Βεβαιώσεως και Εισπράξεως Λιμενικών Δικαιωμάτων.
Στις 14 Οκτωβρίου 1950 απολύθηκε οριστικά από τη θέση του γιατί έπαψε να υπάρχει. Στις 14 Μαρτίου 1951 έγινε η επαναπροσλήφθηκε. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκών. Στις 2 Νοεμβρίου 1954 αποσπάστηκε προσωρινά στην Υπηρεσία Ασφαλείας ως βοηθός προϊσταμένου. Στις 23 Νοεμβρίου 1955 προάχθηκε με βαθμό Εισηγητή. Στις 26 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 15.
Στις 4 Απριλίου 1956 μετατέθηκε από την Υπηρεσία Ασφαλείας στο Τμήμα Ελέγχου. Στις 1 Δεκεμβρίου 1955 προάχθηκε σε Εισηγητής. Στις 4 Απριλίου 1956 μετατέθηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας στο Τμήμα Ελέγχου. Στις 29 Ιουλίου 1957 τοποθετήθηκε σε οργανική θέσης. Στις 30 Δεκεμβρίου 1957 από το Τμήμα Γραμματείας στο Τμήμα Εκμετάλλευσης.
Ο Δαβίδ Ναχμιάς ήταν υπάλληλος στην Υπηρεσία Ύδατος κατά την περίοδο της Γαλλικής Εταιρίας. Παραμένει στην ίδια θέση στο ΛΤΘ το 1930 και στο οργανόγραμμα του 1935 παραμένει στο ίδιο τμήμα.
Ο Κωνσταντίνος Νούσιος ήταν υπάλληλος Εξωτερικής Υπηρεσίας κατά την περίοδο της Γαλλικής Εταιρίας. Παραμένει στην ίδια θέση στο ΛΤΘ το 1930. Στο οργανόγραμμα του 1935 εργάζεται στο Τμήμα Βεβαιώσεως Λιμενικών Δικαιωμάτων, μετεξέλιξη Εξωτερικής Υπηρεσίας.
Ο Αντώνιος Ξίλβες ήταν υπάλληλος Εξωτερικής Υπηρεσίας κατά την περίοδο της Γαλλικής Εταιρίας. Παραμένει στην ίδια θέση στο ΛΤΘ το 1930. Ωστόσο, δεν εντοπίζεται στο οργανόγραμμα του 1935. Πιθανόν να έχει αποχωρήσει ή συνταξιοδοτηθεί.