Ο Πασχάλης Φουστέρης ήταν Υποπλοίαρχος Λιμενικός και διετέλεσε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΖΛΘ. Συμμετείχε στην τρίτη, τέταρτη και πέμπτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ σε μερικές συνεδριάσεις (στις 22 Ιουνίου 1956, από τις 11 Ιανουαρίου 1957 έως 15 Φεβρουαρίου 1957 και στις 18 Ιουλίου 1958) ως αναπληρωτής του κεντρικού λιμενάρχη Πυλιαρού Μιχαήλ.
Ο Ιωάννης Παπαδόπουλος του Αθανασίου ήταν ανώτερος αξιωματικός του λιμενικού σώματος. Διετέλεσε μέλος της επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ. Με το βαθμό του Ανθυποπλοίαρχου θα αναλάβει Προξενικός Λιμενάρχης στο Λίβερπουλ. Τον Ιούνιο 1929 ανέλαβε Επιλιμενάρχης στο Κεντρικό Λιμεναρχείο της Θεσσαλονίκης. Με αυτήν την ιδιότητα συμμετείχε στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από την συγκρότησή της στις 27 Ιανουαρίου 1930 μέχρι τα τέλη του 1931 καθώς μετατέθηκε στην Αθήνα. Τη θέση του κατέλαβε ο Αθανάσιος Τσεμπερόπουλος. (Μακεδονία, 22/12/1931).
Ο Αλέξανδρος Σακελλαρίου (1 Ιανουαρίου 1887 – 7 Ιουλίου 1982) ήταν Έλληνας ναύαρχος και πολιτικός, αρχηγός του Βασιλικού Ναυτικού την περίοδο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Την 1η Ιουλίου 1947 του απονεμήθηκε το ανώτατο ελληνικό πολεμικό παράσημο, ο Σταυρός Ταξιαρχών του Αριστείου Ανδρείας, σε ένδειξη αναγνώρισης του ρόλου του κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Γεννήθηκε στη Μάνδρα Αττικής. Εισήχθη στη Ναυτική Ακαδημία το 1902 και αποφοίτησε από εκεί το 1906. Υπηρέτησε στο Βασιλικό Ναυτικό κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους. Το 1918 εκδιώχθηκε από το Ναυτικό εξαιτίας της αρνητικής του στάσης απέναντι στους βενιζελικούς κατά τον Εθνικό Διχασμό. Όπως έγινε με πολλούς άλλους βασιλόφρονες αξιωματικούς, κατατάχθηκε ξανά στο Ναυτικό τη δεκαετία του 1920. Το Μάρτιο του 1935, έχοντας φτάσει πλέον στο βαθμό του Αντιναυάρχου, ήταν διοικητής των ναυτικών δυνάμεων που εστάλησαν με σκοπό την καταστολή της απόπειρας πραξικοπήματος από βενιζελικούς αξιωματικούς. Μετά την καταστολή του πραξικοπήματος, υπηρέτησε ως πρόεδρος του Στρατοδικείου που δίκασε τους στασιαστές αξιωματικούς και εν συνεχεία προήχθη σε αρχηγό της Διοίκησης του Στόλου. Από τη θέση αυτή διαδραμάτισε σημαίνοντα ρόλο κατά το κίνημα του Κονδύλη τον Οκτώβριο του 1935, που είχε ως αποτέλεσμα την κατάργηση της Δεύτερης Ελληνικής Δημοκρατίας. Κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο ο Σακελλαρίου παρέμεινε στο αξίωμά του. Έπειτα από την αυτοκτονία του πρωθυπουργού Κορυζή στις 18 Απριλίου 1941, στη διάρκεια της γερμανικής Κατοχής, ο Σακελλαρίου διορίστηκε από το Βασιλιά Γεώργιο Β΄ ως υπουργός Ναυτικών και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, με τον Εμμανουήλ Τσουδερό να αναλαμβάνει καθήκοντα πρωθυπουργού (στις 20 Απριλίου).[Συνετέλεσε στη διαφυγή του ελληνικού στόλου στην Αίγυπτο στον απόηχο της γερμανικής προέλασης και των ηττών του ελληνικού στόλου. Στο Κάιρο σχηματίστηκε κυβέρνηση σε εξορία που παρέμεινε ως το 1944. Ο Σακελλαρίου παραιτήθηκε από τις κυβερνητικές του θέσεις στις 2 Μαΐου 1942, ωστόσο παρέμεινε επικεφαλής του Ελληνικού Ναυτικού κατά τον πόλεμο.
Έπειτα από την απελευθέρωση, το 1946 ο Σακελλαρίου κατήλθε ως υποψήφιος στις εκλογές του 1946 και κέρδισε την έδρα της Αττικοβοιωτίας. Στις 29 Ιουλίου 1947 διορίστηκε υπουργός Ανεφοδιασμού και υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Τσαλδάρη. Στην επόμενη κυβέρνηση του Θεμιστοκλή Σοφούλη έγινε ξανά υπουργός Ναυτικών (ως τις 18 Νοεμβρίου 1948). Στην κυβέρνηση του Πλαστήρα, ο Σακελλαρίου διορίστηκε υπουργός Εθνικής Άμυνας το 1951. Στο αξίωμα αυτό παρέμεινε ως την παραίτησή του, στις 31 Μαρτίου 1952. Απεβίωσε το 1982.
Τον Σεπτέμβριο του 1926, ο Αλέξανδρος Σακελαρίου θα αναλάβει το καθήκον της εκπροσώπησης του Λιμεναρχείου στην Επιτροπεία της ΕΖΘ μετά την αποχώρηση του Δημητρίου Λούντρα. Τον Οκτώβριο όμως θα αποχωρήσει λόγω του μονίμου διορισμού του στη Διοίκηση της ναυτικής Αμυντικής Διοίκησης περιοχής Θεσσαλονίκης. Θα τον αντικαταστήσει ο Μιλτιάδης Χριστοφής στις 29 Οκτωβρίου 1926.
Ο Διονύσιος Σαρατζόπουλος ήταν ανώτερος αξιωματικός του λιμενικού σώματος. Την περίοδο 1923-1925 διετέλεσε λιμενάρχης στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης. Με την ιδιότητα του Λιμενάρχη ο Διονύσιος Σαρατζόπουλος συμμετείχε στην Επιτροπεία της ΕΖΘ στις 23 Απριλίου 1923 στην εναρκτήρια συνεδρίαση για την Πρώτη Περίοδο Επιτροπείας. Τον Αύγουστο του 1925, ο λιμενάρχης ενημερώνει πως λόγω της έλλειψης αρμοδίου προσωπικού στην υπηρεσία του Λιμεναρχείου αδυνατεί εξαιτίας πολλών ασχολιών να προσέρχεται στις συνεδριάσεις της Επιτροπείας. Στην πραγματικότητα όμως φαίνεται πως οι λόγοι ήταν πολιτικοί. Τον διαδέχθηκε ο Παύλος Λέλουδας.
Τέταρτη Περίοδος Επιτροπείας ΕΖΘ από 1932-5-5 έως 1935-4-5
Ο Διονύσιος Σαρατζόπουλος συμμετείχε ως αναπληρωτής στην Επιτροπεία ΕΖΘ στις 1932-5-5 και αποχώρησε στις 1932-6-30.
Ο Μιλτιάδης Χριστοφής ήταν ένας από του εξήντα δύο αξιωματικούς που μετατάχθηκαν από το Πολεμικό Ναυτικό στο Λιμενικό Σώμα το 1919 έχοντας τον βαθμό του υποφροντιστή (υποπλοιάρχου). Την περίοδο 1920-1921 διετέλεσε λιμενάρχης Πειραιά, το 1923 Αλεξανδρούπολης και το 1926 Θεσσαλονίκης. Συμμετείχε στους πολέμους του 1912-1913 με τον βαθμό του ανθυποπλοιάρχου στο θωρηκτό Αβέρωφ. Διετέλεσε αρχηγός του Λιμενικού Σώματος τις περιόδους α) 23 Νοεμβρίου 1932-18 Ιανουαρίου 1933, β) 29 Μαρτίου 1933-16 Ιουνίου 1933, γ) 2 Μαρτίου 1935 - 16 Απριλίου 1936, δ) 26 Μαΐου 1941 - 24 Νοεμβρίου 1941, ε) 26 Οκτωβρίου 1941-12 Μαρτίου 1945. Χρημάτισε πρώτος γενικός διευθυντής ΥΕΝ καθώς και γενικός επιθεωρητής Υ.Ε.Ν. Ήταν ένας από τους βασικούς συντάκτες του κώδικα δημοσίου ναυτικού δικαίου και αποστρατεύθηκε το 1952 με τον βαθμό του υποναυάρχου. Ο Μιλτιάδης Χριστοφής θα αντικαταστήσει τον Αλέξανδρο Σακελαρίου στην Επιτροπεία της ΕΖΘ στις 29 Οκτωβρίου 1926.
Ο Άντωνόπουλος Κωνσταντίνος ήταν λιμενικός ανώτερος αξιωματικός. Το 1933 ήταν υπολιμενάρχης στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης. Την περίοδο της Κατοχής ήταν Σημειοφόρος. Τον Μάιο 1944 αναλαμβάνει λιμενάρχης του Κεντρικού Λιμεναρχείου Θεσσαλονίκης.
Στις 12 και στις 26 Σεπτεμβρίου 1933 ο Αντωνόπουλος Κωνσταντίνος αναπλήρωσε τον επιλιμενάρχη στην Τέταρτη Περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ και στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 13 Σεπτεμβρίου 1933. Αργότερα, ο Κωνσταντίνος Αντωνόπουλος αναπλήρωσε τον λιμενάρχη Ισίδωρο Βασιλειάδη εκπρόσωπος του Λιμεναρχείου στις 26 Απριλίου 1944 κατά την έναρξη της όγδοης περιόδου της Επιτροπείας ΕΖΘ. Στις 7 Δεκεμβρίου 1946 τον διαδέχθηκε στη θέση και ανέλαβε εκπρόσωπος του Λιμεναρχείου, όπως και στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ μετά τις 26 Απριλίου 1944. Στην ένατη περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ και έβδομη περίοδο Επιτροπείας εκπρόσωπος του Λιμεναρχείου θα είναι πάλι ο Βασιλειάδης Ισίδωρος.
Ο Δημήτριος Γιάκος ήταν ανώτερος αξιωματικός του λιμενικού σώματος. Την περίοδο από Ιούλιο του 1940 έως 20 Απριλίου 1951 είχε το βαθμό του σημαιοφόρου και υπηρετούσε στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Πειραιά. Τον Αύγουστο του 1948 υπηρετούσε στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης ως υπολιμενάρχης. Στις 8 Δεκεμβρίου 1964 ανέλαβε κεντρικός Λιμενάρχης.
Ένατη περίοδος επιτροπείας ΕΖΘ από 1947-4-16 έως 1950-3-31
Ο Δημήτρης Γιάκος συμμετείχε στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 16 Απριλίου 1947 ως εκπρόσωπος του Κεντρικού Λιμεναρχείου. Ο Γιάκος αναπλήρωνε τον Σάκαρη Μιχαήλ στη θέση του εκπροσώπου του λιμεναρχείου.
Έβδομη περίοδος επιτροπείας ΛΤΘ από 1947-4-17 έως 1950-4-28
Ο Γιάκος Δημήτριος συμμετείχε στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 28 Ιουλίου 1948 ως αναπληρωτής του κεντρικού λιμενάρχη Σάκαρη Μιχαήλ.
Δέκατη περίοδος επιτροπείας ΕΖΘ από 1950-5-9 έως 1953-12-5
Ο Γιάκος Δημήτριος συμμετείχε στην δέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 12 Μαΐου 1950 ως αναπληρωτής του Κεντρικού Λιμενάρχη Σακάρη Μιχαήλ.
Όγδοη περίοδος επιτροπείας ΛΤΘ από 1950-5-9 έως 1953-5-8
Ο Γιάκος Δημήτριος συμμετείχε στην όγδοη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 9 Ιουνίου 1950 ως αναπληρωτής του Κεντρικού Λιμενάρχη Σακάρη Μιχαήλ.
Ενδέκατη Περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ από 1963-12-6 έως 1964-12-4
Ο Γιάκος Δημήτριος συμμετείχε από τις 9 Δεκεμβρίου 1963 στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ ως κεντρικός Λιμενάρχης λιμένος Θεσσαλονίκης.
Δωδέκατη Περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ από 1964-12-9 έως 1965-12-8
Ο Γιάκος Δημήτριος συμμετείχε στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ ως κεντρικός Λιμενάρχης λιμένος Θεσσαλονίκης.
Δέκατη Τρίτη Περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ από 1965-12-4 έως 1965-12-9
Ο Γιάκος Δημήτριος συμμετείχε στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ ως κεντρικός Λιμενάρχης λιμένος Θεσσαλονίκης. Στις 10 Ιουνίου 1967, λίγο μετά το απριλιανό πραξικόπημα, με βάση τον Αναγκαστικό Νόμο 4/1967 και 12/1967 της νέας δικτατορικής κυβέρνησης το ΔΣ της ΕΖΛΘ όπως και όλα τα ΔΣ των ΝΠΔΔ παύονται. Ο Δημήτριος Γιάκος θα συμμετέχει στο νέο ΔΣ. Θα αποχωρήσει όμως καθώς μετατεθεί στην Αθήνα στο Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας. Η τελευταία επίσημη παρουσία θα είναι στις 14 Ιουλίου 1967. Ωστόσο, στις 21 Ιουλίου 1967 ήλθε για να χαιρετίσει το ΔΣ και να παρουσιάσει τον νέο Κεντρικό Λιμενάρχη Μιλτιάδη Κάμαρη. Λαμβάνοντας το λόγο είπε: " Αισθάνομαι λύπην και συγκίνηση διότι εγκαταλείπω την πόλιν της Θεσσαλονίκης εν τη οποία συνδέθην με εκλεκτά μέλη της κοινωνίας και εν τω λιμένι της οποίας προσέφερα τας υπηρεσίας μου εν συνεργασία και μετά των αξιοτίμων μελών της Διοικήσεως του Οργανισμού Λιμένος. Την λύπην όμως ταύτην διαδέχεται αίσθημα χαράς διότι εις την θέσιν μου ετοποθετήθη ο κ. Κάμαρης εις εκ των διαπρεπεστέρων αξιωματικών του λιμενικού Σώματος με πλουσίας περγαμηνάς εν τη Υπηρεσία του. αποχωρών εκ του Διοικητικού Συμβουλίου θα διατηρήσω βαθείαν εις την μνλημην μου και ζωηρόν εις την σκέψιν μου την ανάμνησιν της τόσο γονίμου και αρμονικής συνεργασίας εν Διοικητικώ Συμβουλίω το οποίον τόσα επέτυχε μέχρι σήμερον και το οποίον υπό την νέαν σύνθεσίν του πιστεύω ότι θα αποδώση πολύ περισσότερα. Ευχαριστώ τους πάντας δια την τιμήν και την αγάπην με την οποίαν με περιεβάλλετε, δια την ιδιαιτέραν στοργήν, κατανόησιν και συμπάθειαν την οποίαν επιδείξατε έναντι της Υπηρεσίας μου και εμού προσωπικώς. Άλλωστε η Υπηρεσία του Κεντρικού Λιμεναρχείου έρχεται πάντοτε αρωγός εις το έργον και τας επιδιώξεις του Οργανισμού δια την κανονικήν λειτουργίαν και την προαγωγήν του λιμένος. Εύχομαι ευόδωσιν των προσπαθειών σας και επιτυχίαν εις το έργον σας δια την πρόοδον του λιμένος." Ο πρόεδρος Παρμενίων Στεργίου απάντησε ότι λυπάται γιατί το λιμάνι στερείται έναν εκλεκτόν στέλεχος του οποίου η έξοχος δράση στο λιμάνι και την πόλη της Θεσσαλονίκης άφησε ζωηρά ίχνη και εξαίρετες εντυπώσεις.
Ο ήταν ανώτερος αξιωματικός του Λιμενικού Σώματος και μέλος ΔΣ ΕΖΛΘ Κατά τη διάρκεια της Κατοχής διετέλεσε αποσπασμένος στο Γενικό Επιτελείο Ναυτικού. Στη συνέχεια ως Υποπλοίαρχος ανέλαβε Λιμενάρχης ’Αλεξανδρούπολης μέχρι 6 Απριλίου 1941 και από 5 Απριλίου 1941 μέχρι 21 Απριλίου 1941 λιμενάρχης στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Πειραιά.
Ο Θεόφιλος Μωραΐτης συμμετείχε στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ από τις 12 Σεπτεμβρίου 1958 στη θέση του Χριστόδουλου Σαρόγλου. Ο πρόεδρος Βασίλειος Πετρίδης απευθύνει χαιρετισμό του Σώματος στον νέο λιμενάρχη και εκφράζει την πεποίθηση ότι θα συμβάλλει σπουδαίως εις το έργον της διοίκησης του οργανισμού. Στις 26 Σεπτεμβρίου 1958 αναλαμβάνει εκ νέου ο Σαρόγλου. Στις 5 Δεκεμβρίου 1958 αναλαμβάνει εκ νέου ο Θεόφιλος Μωραΐτης. Συμμετέχει στην έκτη και έβδομη περίοδο του ΔΣ ΕΖΛΘ. Στην όγδοη περίοδο θα εκπροσωπεί το Λιμεναρχείο ο Σαρόγλου Χριστόδουλος.
Ο Αθανάσιος Γ. Τσεμπερόπουλος ήταν λιμενικός ανώτερος αξιωματικός. Ήταν ένας από τους εξήντα δύο αξιωματικούς του Πολεμικού Ναυτικού που μετατάχθηκαν στο Λ.Σ. έχοντας τον βαθμό του ανθυποφροντιστή το 1919. Είχε διατελέσει λιμενάρχης Θεσσαλονίκης, Πάτρας, Κέρκυρας, Καλαμάτας και Κεφαλληνίας. Τσεμπερόπουλος Αθανάσιος. Ως Πλοίαρχος διετέλεσε Λιμενικός Διευθυντής Ναυτικής Αστυνομίας μέχρι 8-4-1941 και Διευθυντής Ε.Ε.Π. από 9-4-1941. Αποστρατεύθηκε στις 27/3/1953 με τον βαθμό του υποναυάρχου και ήταν ο τελευταίος από την σειρά των πρώτων 62 αξιωματικών. Τον Ιούλιο του ίδιου έτους 1932 παντρεύτηκε την Καίτη Ρουμελιώτη στην Αθήνα. Ανέλαβε γενικός γραμματέας του ΥΕΝ σε τρεις περιόδους α) 18.9.1946- 27.2.1947, β) 4.5.1949-14.9.1950 και γ) 31.12.1950 - 27.3.1954. Συγκεκριμένα, στα τέλη του 1931 ο Αθανάσιος Τσεμπερόπουλος ανέλαβε επιλιμενάρχης στο λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης στη θέση του Ιωάννη Παπαδόπουλου.
Ο Αθανάσιος Τσεμπερόπουλος συμμετείχε στην τέταρτη επιτροπεία ΕΖΘ στις 5 Μαΐου 1932. Ο Τσεμπερόπουλος εκλέχθηκε β΄αντιπρόεδρος της Επιτροπείας στις 5 Μαΐου 1932 με 11 ψήφους. Επίσης, συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 20 Ιανουαρίου 1932. Τον Σεπτέμβριο του 1934 τη θέση του Επιλιμενάρχη στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης ανέλαβε ο Αναστάσιος Μιχόπουλος και στις 26 Σεπτεμβρίου παίρνει τη θέση του στις δύο Επιτροπείες.
Ο Φραγκίσκος Παριανός ήταν ανώτερος λιμενικός υπάλληλος και υπηρέτησε ως Επιλιμενάρχης στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης. Στις 23 Μαΐου 1928 διαδέχθηκε τον Κωνσταντίνο Κατσαμπή. Την περίοδο της μεταξικής δικτατορίας ήταν Αντιπλοίαρχος. Μέχρι 27 Νοεμβρίου 1940 ήταν Τμηματάρχης Γενικής Διαχειρίσεως και Τμηματάρχης Προσωπικού και από 28 Νοεμβρίου 1940 μόνον Τμηματάρχης Γενικής Διαχειρίσεως. Ο Παριανός συμμετείχε στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 2 Ιουνίου 1926.