Εμφανίζει 12134 αποτελέσματα

Ο Κωνσταντίνος Στρεφτάρης ήταν ανώτερος τελωνειακός υπάλληλος. Διευθυντής Τελωνείου Θεσσαλονίκης, Διευθυντής Τελωνείου Πειραιά και Επιθεωρητής Τελωνείων Θεσσαλονίκης.

Το Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης αποτελεί έναν από τους βασικούς στρατιωτικούς δικαστικούς θεσμούς της χώρας, υπαγόμενο διοικητικά στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και ειδικότερα στη Διεύθυνση Στρατιωτικής Δικαιοσύνης.
Το Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης ιδρύθηκε επισήμως κατά την περίοδο των Βαλκανικών Πολέμων, και συγκεκριμένα λειτούργησε για πρώτη φορά το 1912, αμέσως μετά την απελευθέρωση της πόλης από τον ελληνικό στρατό (26 Οκτωβρίου 1912).
Μετά το 1965, διαδραμάτισε καίριο ρόλο στην επιβολή της στρατιωτικής πειθαρχίας και στην εκδίκαση αδικημάτων που τελούνταν από στρατιωτικούς ή σχετίζονταν με την παραβίαση στρατιωτικών διατάξεων. Το δικαστήριο είχε δικαιοδοσία επί υποθέσεων όπως η λιποταξία, η ανυποταξία, η ανυπακοή, η προσβολή στρατιωτικών συμβόλων και γενικά κάθε πράξη που θεωρούνταν ασύμβατη με την πειθαρχία και την ηθική του στρατεύματος. Κατά την περίοδο της δικτατορίας (1967–1974), το Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης απέκτησε ενισχυμένο θεσμικό ρόλο και χρησιμοποιήθηκε ως εργαλείο καταστολής της πολιτικής ανυπακοής, ιδίως εντός των Ενόπλων Δυνάμεων. Δεν ήταν σπάνιο να δικάζονται στρατευμένοι πολίτες ή οπλίτες για πολιτικά φρονήματα, τα οποία προβάλλονταν ως παραπτώματα πειθαρχίας ή ως υπονομευτικές ενέργειες. Το Στρατοδικείο λειτουργούσε με διαρκή σύνθεση στρατιωτικών δικαστών και εξέδιδε αποφάσεις που συχνά επικυρώνονταν ή αναθεωρούνταν από το Αναθεωρητικό Στρατοδικείο Αθηνών. Μετά τη Μεταπολίτευση και ιδίως με το Σύνταγμα του 1975, το Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης συνέχισε να λειτουργεί ως πρωτοβάθμιο στρατιωτικό δικαστήριο, αλλά οι διαδικασίες του σταδιακά προσαρμόστηκαν στα πρότυπα της πολιτικής δικαιοσύνης, με ενίσχυση των εγγυήσεων δίκαιης δίκης και υπεράσπισης. Παρά τη διατήρηση του στρατιωτικού χαρακτήρα της δικαιοδοσίας του, το έργο του υπόκειται σε έλεγχο νομιμότητας, ενώ οι αποφάσεις του δύνανται να προσβληθούν σε δεύτερο βαθμό. Το Στρατοδικείο εξακολουθεί να εδρεύει στη Θεσσαλονίκη, εξυπηρετώντας στρατιωτικές μονάδες της Βόρειας Ελλάδας, και στο παρελθόν συνδεόταν λειτουργικά με τις στρατιωτικές φυλακές της πόλης.

Οι Στρατιωτικές Φυλακές Θεσσαλονίκης αποτέλεσαν έναν από τους βασικούς χώρους κράτησης στρατιωτικών κρατουμένων στη Βόρεια Ελλάδα, λειτουργώντας υπό τη δικαιοδοσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και σε στενή διασύνδεση με το Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης. Ιδρύθηκαν στις αρχές του 20ού αιώνα, πιθανότατα μετά την απελευθέρωση της πόλης το 1912, και φιλοξενούσαν στρατιώτες και στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων που κατηγορούνταν ή είχαν καταδικαστεί για παραπτώματα όπως λιποταξία, ανυποταξία, απείθεια, παράβαση πειθαρχίας ή άλλα στρατιωτικά αδικήματα. Οι φυλακές λειτούργησαν καθ’ όλη τη διάρκεια του 20ού αιώνα και ιδίως στις περιόδους έντασης, όπως η Κατοχή, ο Εμφύλιος και η δικτατορία, αποτέλεσαν τόπο κράτησης όχι μόνο για πειθαρχικά παραπτώματα, αλλά και για πολιτικά φρονήματα στρατευμένων. Στεγάζονταν σε εγκαταστάσεις εντός στρατιωτικής ζώνης, υπό αυστηρό καθεστώς φρούρησης, και οι κρατούμενοι συχνά τελούσαν υπό στρατιωτική διοικητική εξουσία, χωρίς τα πλήρη δικαιώματα που θα παρείχε το κοινό ποινικό δίκαιο. Μετά τη Μεταπολίτευση, οι Στρατιωτικές Φυλακές Θεσσαλονίκης συνέχισαν να λειτουργούν στο πλαίσιο της στρατιωτικής ποινικής δικαιοσύνης, αλλά με περισσότερες εγγυήσεις σε σχέση με το παρελθόν, μέχρι τη σταδιακή μείωση της σημασίας τους λόγω της ευρύτερης μεταρρύθμισης της στρατιωτικής δικαιοσύνης.