Αντωνιάδης Κ., Χατζηνώτας Γ., Μαλλάχ Ασσέρ
Την επιχείρηση ίδρυσαν το 1921 οι Κ. Αντωνιάδης, Ν. Αντωνιάδης, Β. Αντωνιάδης και Δ. Αναγνώστου. Το γραφείο στεγαζόταν στο Μέγαρο Δρακούλη. Το 1931 μέλη της ήταν ο Κ. Αντωνιάδης, που διέμενε στην οδό Παλαιών Πατρών, ο Γ. Χατζηνώττας, κάτοικος της οδού Βογατσικού 8 και ο Ασσέρ Μαλλάχ, που κατοικούσε στην οδό Ανδρεοπούλου 3. Το 1935 η εταιρεία δεν υπήρχε πλέον.
Ο Ξενοφών Αντωνιάδης ήταν ανώτερος αξιωματικός του Λιμενικού Σώματος. Την περίοδο του ελληνοϊταλικού πολέμου και την Κατοχής ήταν Ανθυποπλοίαρχος. Ως Ανθυποπλοίαρχος διετέλεσε από 17 Ιουνίου 1939 μέχρι 8 Απριλίου 1941 ως υπολιμενάρχης στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης. Με αυτήν την ιδιότητα αναπλήρωνε τον επιλιμενάρχη στην Επιτροπεία ΕΖΘ και ΛΤΘ. Στις 3 Ιανουαρίου 1941 ήταν η πρώτη συμμετοχή του σε συνεδρίαση της ΕΖΘ. Από 14 Απριλίου 1941 μέχρι 16 Απριλίου 1941 υπηρέτησε στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Πειραιά.
Ο Ξενοφών Αντωνιάδης εμφανίστηκε στην Επιτροπεία ΕΖΘ στις 19 Μαρτίου 1942 ως αναπληρωτής.
Ο Αντωνιάδης Σαράντης του Σταύρου και της Χρυσής γεννήθηκε το 1925-01-28 στο Περιβολλακιον, Λαγκαδά, Θεσσαλονίκη και εκπλήρωσε κανονικά την στρατιωτική το θητεία. Φοίτησε μέχρι το Δημοτικό Σχολείο, παντρεύτηκε την Ελένη Τσίτσου και απέκτησαν 2 παιδιά.
Ο Σταύρος Αντωνιάδης ήταν έμπορος, διετέλεσε πρόεδρος του ΕΒΕΘ, της ΕΖΘ και της ΕΖΛΘ. Στις 16 Νοεμβρίου 1953 το ΔΣ του ΕΒΕΘ εξέλεξε νέο Πρόεδρο τον Σταύρο Αντωνιάδη. Ο Αντωνιάδης έμεινε στη θέση αυτή μέχρι τις 21 Μαΐου 1955. Υπήρξε μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ, ΛΤΘ και του Διοικητικού Συμβουλίου ΕΖΛΘ.
Στις 14 Μαΐου 1953 ο Σταύρος Αντωνιάδης ανέλαβε εκπρόσωπος του Εμπορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης στην πρώτη συνεδρίαση της ενδέκατης περιόδου της Επιτροπείας ΕΖΘ θέση που μέχρι τότε διατηρούσε ο Σταύρος Γρηγοριάδης. Την ίδια ημέρα εκλέχθηκε πρόεδρος της Επιτροπείας της ΕΖΘ. Ο Κωνσταντίνος Μπακατσέλος εξ ονόματος της Επιτροπείας συγχαίρει τον νέο πρόεδρο για την επιτυχή εκλογή του. Ο Αντωνιάδης Σταύρος πρωτοστάτησε στην ενοποίηση της ΕΖΘ και του ΛΤΘ. Όταν θα πραγματοποιηθεί η συγχώνευση, ο Αντωνιάδης θα συμμετέχει στην πρώτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ στις 5 Δεκεμβρίου 1953 και θα εκλεγεί πρώτος πρόεδρος του οργανισμού Ελευθέρας Ζώνης και Λιμένος Θεσσαλονίκης για έναν χρόνο. Κατά την ανάληψη των καθηκόντων του ο Αντωνιάδης απευθυνόμενος προς τα μέλη του ΔΣ λέει: «βαθύτατα συγκινημένος και εν επιγνώσει των βαρέων καθηκόντων, άτινα επωμίζομαι, ως εκ του αξιώματος, δια του οποίου με περιβάλλετε, εκφράζω προς όλους υμάς τας πλέον θερμά ευχαριστήριας μου». Απευθυνόμενος προς τον Υπουργό λέει: «Κύριες Υπουργέ, εις υμάς ανήκουν θερμά συγχαρητήρια, οι έπαινοι και αι ευχαριστίαι όλων ημών, διότι σεις υπήρξατε ο εμπνευστής και πρωτεργάτης της συγχωνεύσεως των δύο Οργανισμών εις έναν ενιαίον τοιόυτον, ούτινος ως αποστολή τίθεται η αναγέννησης του Λιμένος Θεσσσαλονίκης, ώστε να καταλάβει εξέχουσαν, από εμπορικής κινήσεως, θέσιν, όχι μόνο εν τη χώρα μας, αλλά και, εί δυνατόν, εν τη Βαλκανική Χερσονήσω, επ' ωφελείας της πόλεως μας και της ενδοχώρας.
Με την συμπαράστασιν των εκλεκτών συναδέλφων μου αλλά και με την συνεργασία ολόκληρου του προσωπικού των ενοποιουμένων Οργανισμών, ιδίως δε των στλεχών αυτών, ων την συναντίληψιν επικαλούμαι την στιγμή αυτήν, θα περιβάλωμεν το έργο μας με την αγάπην και την αφοσίωσιν, την οποία επιβάλλει η ανάγκη της εκπληρώσεως της αποστολής του δια την αναγέννησιν και την αξιολόγησιν του Λιμένος μας. Περαίνων, σας υπόσχομαι, ότι θα επιτελεσθή παν ότι είναι ανθρωπίνως δυνατόν, ίνα επιτευχθή το επιδιωκόμενον αποτέλεσμα».
Ο Σταύρος Αντωνιάδης θα επανεκλεγεί στην τρίτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ στις 13 Ιανουαρίου 1956. Η τελευταία παρουσία του Αντωνιάδη στην τρίτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ ήταν στις 13 Ιουλίου 1956 και στη συνέχεια τον διαδέχθηκε ο Κοσμίδης Κλέων.
Η Αντωνοπούλου Ανδρομάχη του Παναγιώτης και της Βασιλικής γεννήθηκε το 1933 στην Θεσσαλονίκη. Το 1951 υπηρέτησε στο Γ’ Σώμα Στρατού ως ημερομίσθια υπάλληλος (Γραφέας) και το 1959 αποχώρησε οικειοθελώς. Στις 1 Φεβρουαρίου 1960 προσλήφθηκε στην ΕΖΛΘ στο τμήμα Εμπορευμάτων. Το 1968 μετακινήθηκε στο τμήμα Εκμεταλλεύσεως. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1979 συνταξιοδοτήθηκε.