Μιχαλινός, Ανώνυμος Γαιανθρακεμπορική Εταιρεία
Συνεστήθη το 1938 και η έδρα της ήταν στον Πειραιά. Στην θεσσαλονίκη διατηρούσε υποκατάστημα στην οδό Κομνηνών 15, το οποίο διεύθυνε ο Αθανάσιος Σταμ. Μιχαλινός, ενώ στη Χίο διέθετε εργοστάσιο κεράμων.
Η επιχείρηση ιδρύθηκε το 1914 από τους Ζακ Ρεβάχ και Μωϋς Ματία, με ισπανική και ελληνική υπηκοότητα αντίστοιχα. Είχε την επωνυμία <<Ρεβάχ και Ματία>>, βρίσκονταν στην οδό Λήμνου 13 και είχε υποκατάστημα στη Γευγελή και τα Σκόπια. Το 1933 άλλαξε η μορφή της. Λειτουργούσε στην οδό Βασιλέως Ηρακλείου 8 και μέλη της ήταν Ζακ Ρεβάχ του Ισαάκ, που διέμενε στη λεωφόρο Δημοκρατίας 119, ο Μωϋς Ματία του Μπαρζελάι, κάτοικος της οδού Μιαούλη 10, ο Σαμουήλ Μόλχο του Ισαάκ, που κατοικούσε στην οδό Ιταλίας 21, ο Ιωσήφ Χασσόν του Ισαάκ, που διέμενε στην οδό Μιζραχή 36 και Δαβίδ Ματαλόν του Ισαάκ, κάτοικος της οδού Μιαούλη 24. Είχαν ισπανική, ελληνική και ιταλική υπηκοότητα. Το 1918 είχε ιδρυθεί και η εταιρεία <<Αμαρίλιο, Ταζαρτές και Σία>>, η οποία φαίνεται να αποτελεί ενδιάμεσο σταθμό των εταιρειών αυτών.
Ο Αλέξανδρος Αντωνιάδης ήταν εκπρόσωπος της Γαλλικής Εταιρείας Εκμετάλλευσης Θεσσαλονίκης στις αρχές της δεκαετίας του 1930. Συμμετείχε ενεργά στις διαπραγματεύσεις και στις διαδικασίες ανάθεσης των μεγάλων λιμενικών έργων στη Θεσσαλονίκη.
Στις 22 Δεκεμβρίου 1930, ο Αλέξανδρος Αντωνιάδης, εκ μέρους της Γαλλικής Εταιρείας Εκμετάλλευσης Θεσσαλονίκης, και ο George Chedal Anglay (Σεντάλ Αγγλαί), εκπρόσωπος της εταιρείας H. Hersent, κατέφθασαν στη Θεσσαλονίκη. Συναντήθηκαν με τον πρόεδρο του Λιμενικού Ταμείου Θεσσαλονίκης (ΛΤΘ), Βασίλη Δημητρίου, και παρέλαβαν τη σύμβαση για την εκπόνηση των μελετών των μεγάλων λιμενικών έργων της πόλης.
Η κοινοπραξία των δύο γαλλικών εταιρειών συγκροτήθηκε με στόχο την ανάληψη των μελετών και της εκτέλεσης των λιμενικών έργων στη Θεσσαλονίκη. Η σύμβαση αφορούσε την εκπόνηση διαγραμμάτων του λιμένα, συμπεριλαμβανομένων κρηπιδωμάτων, κυματοθραυστών, και άλλων λιμενικών εγκαταστάσεων.
Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, ο Αντωνιάδης και ο Chedal Anglay εξέφρασαν επιφυλάξεις σχετικά με ορισμένες διατάξεις της σύμβασης και ζήτησαν τροποποιήσεις. Αν και αρχικά δεν έγιναν αποδεκτές από το ΛΤΘ, μετά από απευθείας συνομιλίες με την ελληνική κυβέρνηση και παρέμβαση του Υπουργού Συγκοινωνιών, Δημητρίου Δρίβα, οι τροποποιήσεις εγκρίθηκαν.
Η σύμβαση υπογράφηκε τελικά στις 11 Φεβρουαρίου 1931, σηματοδοτώντας έναν "σοβαρό σταθμό στην οικονομική και εμπορική σταδιοδρομία της πόλης", όπως ανέφερε ο τύπος της εποχής. Ο Αντωνιάδης, ως εκπρόσωπος της Γαλλικής Εταιρείας, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην προώθηση και υλοποίηση του έργου.