Showing 550 results

Ο Κωνσταντίνος Δημόπουλος του Ιωάννη (Παλιά Βροντού Πιερίας 1909 - Θεσσαλονίκη, 16 Ιουλίου 2007) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Πιερίας με τη Δημοκρατική Ένωση και με την Ένωση Κέντρου από το 1951 ως το 1956 και από το 1961 ως το 1967. Σπούδασε στο Διδασκαλείο Θεσσαλονίκης. Αρχικά εργάστηκε ως δάσκαλος στη Βροντού (1927) και εν συνεχεία στην Κατερίνη. Ήταν υπέρμαχος του δημοτικισμού.
Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, όμως αναγκάστηκε να διακόψει τις σπουδές του εξαιτίας του Ελληνοϊταλικού Πολέμου, για να επιστρατευτεί και να πολεμήσει στην πρώτη γραμμή. Επίσης, ανέπτυξε έντονη αντιστασιακή δράση κατά την περίοδο της Κατοχής, πολεμώντας με το ΕΑΜ, δράση για την οποία διώχθηκε και εκτοπίστηκε στον Αϊ-Στράτη. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, άσκησε το δικηγορικό λειτούργημα στη συμπρωτεύουσα. Ως δικηγόρος, υπερασπίστηκε αρκετούς αγωνιστές σε δικαστήρια.
Εξελέγη για πρώτη φορά με την ΕΠΕΚ του Πλαστήρα στις εκλογές του 1951. Επανεξελέγη βουλευτής Κατερίνης με την ΕΠΕΚ το 1952. Στις εκλογές του 1956 ήταν ξανά υποψήφιος με τη Δημοκρατική Ένωση, μαζί με τους Ελευθέριο Ελευθεριάδη και Δημήτριο Δημάδη, όμως ο συνδυασμός τους δεν εξελέγη, καθώς συγκέντρωσαν 16.941 ψήφους συνολικά. Στις εκλογές εκείνες η ΕΡΕ με το συνδυασμό της πήρε 17.845 ψήφους συνολικά και έτσι εξελέγησαν βουλευτές οι τρεις της υποψήφιοι, Δημήτριος Βακάλης (ή Βακάλογλου), Αλέξανδρος Δεληγιαννίδης και Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου.

Επανεξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 1961 με την Ένωση Κέντρου (Συνασπισμός Ενώσεως Κέντρου-Κόμματος Προοδευτικών) συγκεντρώνοντας 7.150 σταυρούς. Στις εκλογές του 1963 συγκέντρωσε 7.109 ψήφους (με την Ένωση Κέντρου) και εξελέγη βουλευτής για μία ακόμη φορά.

Ως βουλευτής διακρίθηκε για την ευφράδεια λόγου του και τη μαχητικότητά του. Το 1965 εισηγήθηκε μαζί με άλλους πολιτικούς την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση του Παπανούτσου.

Στις εκλογές του 1964 δεν κατάφερε να επανεκλεγεί, καθώς συγκέντρωσε 6.235 ψήφους, αλλά ήρθε 3ος από τους υποψηφίους της Ένωσης Κέντρου, πίσω από το Στέργιο Χασαπίδη και το Θεόφιλο Καμπερίδη (εξελέγησαν από τα δύο μεγάλα κόμματα μόνον οι 2 πρώτοι). Από τη δεύτερη και την τρίτη κατανομή έγινε μεταβολή στις έδρες σε Λευκάδα, Α΄ Θεσσαλονίκης, Καστοριά και Πιερία, με αποτέλεσμα να κερδίσει ο Άγγελος Καλκάνης (Ένωση Κέντρου) στη Λευκάδα και να χάσει την έδρα του ο Ξενοφών Γρηγόρης της ΕΔΑ, ενώ στην Πιερία η ΕΡΕ να κερδίσει μια έδρα, την οποία κατέλαβε ο Αθανάσιος Βασιλειάδης, αντί του Δημόπουλου της Ένωσης Κέντρου.[7] Τελικά, με απόφαση του Εκλογοδικείου, τον Ιούλιο του 1964, οι 4 συνολικά πολιτευτές ορκίστηκαν βουλευτές: στη Λευκάδα ο Ξενοφών Γρηγόρης της ΕΔΑ κατέλαβε τη θέση του Καλκάνη (Ένωση Κέντρου), ο Αλέξανδρος Καραθόδωρος με το Κόμμα των Προοδευτικών ορκίστηκε στην Α΄ Θεσσαλονίκης καταλαμβάνοντας την έδρα του Ι. Κοντούλη (ΕΡΕ), ο Παναγιώτης Γυιόκας (ΕΡΕ) στην Καστοριά κατέλαβε την έδρα του Ευριπίδη Πισιώτη (ΕΡΕ) και ο Κωνσταντίνος Δημόπουλος ορκίστηκε βουλευτής στην Πιερία καταλαμβάνοντας την έδρα του Αθανασίου Βασιλειάδη[8].

Την ίδια χρονιά (1964) ο Κωνσταντίνος Δημόπουλος είχε αναλάβει διευθυντής του Οργανισμού Ελευθέρας Ζώνης και Λιμένος Θεσσαλονίκης, παραιτήθηκε όμως στις 9 Ιουλίου 1964 και από τη συμπρωτεύουσα μετέβη στην Αθήνα, όπου ορκίστηκε βουλευτής[.

Λίγο αργότερα, ο Κώστας Δημόπουλος αποχώρησε από την Ένωση Κέντρου και αναφέρεται σε έκθεση της CIA στην ομάδα των αποκαλούμενων από τον Τύπο αποστατών που στήριζαν την κυβέρνηση του Στεφανόπουλου (από τις 17 Σεπτεμβρίου 1965 έως τις 22 Δεκεμβρίου 1966)

Με τη σύζυγό του, τη δασκάλα Πιπίτσα Κασιδάκου, απέκτησαν 3 παιδιά. Ο γιος του, Ιωάννης Δημόπουλος, εξελέγη επίσης βουλευτής Πιερίας και έγινε αργότερα υφυπουργός Εμπορίου, ενώ ο εγγονός του, Κώστας, είναι δικηγόρος Παρ' Αρείω Πάγω και ήταν υποψήφιος βουλευτής με τη ΝΔ στις βουλευτικές εκλογές του 2009 και εξελέγη δήμαρχος του Δήμου Δίου-Ολύμπου (με το συνδυασμό "Ολύμπια Συμμαχία") με ποσοστό 52,3% το 2014. Ήταν επίσης υποψήφιος δήμαρχος στον ίδιο Δήμο το 2010.

Ο Κωνσταντίνος Δημόπουλος πέθανε σε ηλικία 98 ετών στη Θεσσαλονίκη και τάφηκε στη Βροντού, τον Ιούλιο του 2007.

Συγκεκριμένα ο Κώστας Δημόπουλος ανέλαβε γενικός διευθυντής της ΕΖΛΘ στις 18 Μαρτίου 1964 με απόφαση του υπουργού Δημοσίων Έργων. Σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΔΣ της ΕΖΛΘ "είναι γνωστός εις την πόλιν Θεσσαλονίκης ως δικηγόρος αλλά και ως πολιτευτής εκλεγόμενος επί σειράν περιόδων ως βουλευτής, διακατέχεται υπό της επιθυμίας όπως δια της επιστημονικής καταρτίσεώς του και εν γένει πείρας του συμβάλη εις το έργον του Οργανισμού δια την πρόοδον του λιμένος." Ο Δημόπουλος στην πρώτη τοποθέτηση στο ΔΣ απαντά: "¨ερχομαι διαπνεόμενος από μίαν ειλικρινήν επιθυμίαν να διαθλεσω πάσαν δύναμίν μου ώστε το πληρέστερον, το εξαίρετον έργον το οποίο ευρίσκω να δημιουργηθή έτι περεταίρω. Είμαι κομιστής των ευχών της κυβερνήσεως ήτις με περιέβαλε με την εμπιστοσύνην της και ενέκρινε τον διορισμόν εις την θέσιν ταύτην [...]."

Ο Αθανάσιος Αθανασιάδης του Αριστείδη ήταν ανάπηρος πολέμου κατά 40% και μέχρι την απόλυσή του από την ΕΖΛΘ ήταν άγαμος. Προσλήφθηκε στις 5 Ιουλίου 1948 ως έκτακτος υπάλληλος του ΛΤΘ ως φύλακας ύστερα από παράκληση του τότε υπουργού Δημοσίων Έργων Σταύρου Νικολαΐδη, με επιστολή στον πρόεδρο του ΛΤΘ Γεώργιο Φαλτσή. Στη θέση του φύλακα εργάστηκε για μία διετία. Στα μέσα Μαρτίου 1950 αποσπάστηκε προσωρινά στην Νομαρχία Θεσσαλονίκης στη θέση του πρωτοκολλητή ύστερα από τηλεφώνημα του Νομάρχη Σταματιάδη προς τον Γ. Φαλτσή. Με την κατάργηση της Νομαρχίας ακολούθησε το προσωπικό της και τον Απρίλιο του 1953 τοποθετήθηκε στην Διεύθυνση Εσωτερικών της Γενικής Διοίκησης Βορείου Ελλάδος. Ύστερα από αίτημα του Διευθυντή του νεοσύστατου ΕΖΛΘ, ανέλαβε πάλι εργασία στην ΕΖΛΘ την 1 Μαρτίου 1954 στο Τμήμα Κινήσεως Εμπορευμάτων. Τον Ιανουάριο του 1956 μονιμοποιήθηκε. Ωστόσο, στις 21 Σεπτεμβρίου 1956 απολύθηκε διότι αναχώρησε για τον Καναδά και ως εκ τούτου απουσίαζε από την εργασία του από τις 11 Αυγούστου 1956.

Ο Αντωνόπουλος Παναγιώτης του Ιωάννη και της Ανδρομάχης γεννήθηκε το 1895 στο Κακόβατο Ηλείας και ολοκλήρωσε το Ελληνικό Σχολείο (Σχολαρχείο) Ζαχάρως. Υπηρέτησε τη θητεία του στον ελληνικό στρατό από 20 Αυγούστου 1916 έως 4 Νοεμβρίου 1920 ως οπλίτης, δεκανέας και λοχίας και συμμετείχε στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο. Στις 14 Μαρτίου 1921 κατετάγη ως έφεδρος ανθυπολοχαγός και απολύθηκε στις 30 Ιουλίου 1923. Συμμετείχε στη μικρασιατική εκστρατεία. Το 1924 παντρεύτηκε την Βασιλική Λίτσα του Νικόλαου και της Δομνίκης, 35 ετών από τη Φλώρινα. Το 1931 γεννήθηκε ο γιος τους Ιωάννης. Στις 7 Μαρτίου 1935 κατετάχθηκε στο στρατό για μία εβδομάδα, καθώς απολύθηκε στις 15 Μαρτίου 1935, κατά τη μερική επιστράτευση μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα των βενιζελικών. Στρατεύθηκε ξανά στην επιστράτευση του 1940.

Προσλήφθηκε στο Λιμενικό Ταμείο Θεσσαλονίκης στις 12 Ιουνίου 1936. Στις 19 Αυγούστου 1936 τοποθετήθηκε ως εισπράκτορας ΛΦΞ στο 26ο φυλάκιο (Αίθουσα Σιδηροδρομικού Σταθμού). Στις 2 Ιουνίου 1938 καθορίστηκε ο μηνιαίος μισθός του στις 3.000 δραχμές. Στις 25 Απριλίου 1939 διαβαθμίστηκε ως γραφέας ή υπολογιστής Α΄και τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Βεβαιώσεως και Εισπράξεως Λιμενικών Φόρων Ξηράς. Με την κατάργηση της συγκεκριμένης υπηρεσίας στη 1 Ιουλίου 1949 απασχολήθηκε σε βοηθητικές υπηρεσίες στο ΛΤΘ. Συγκεκριμένα, μετατέθηκε στην Υπηρεσία Αποθηκών του ΛΤΘ με αντικείμενο εργασίας τον έλεγχο της εισαγωγής και της εξαγωγής εμπορευμάτων στις Αποθήκες του ΛΤΘ. Στις 23 Ιανουαρίου 1954 παραμένει διαχειριστής της Αποθήκης Γ' (καυσίμων). Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετείται στο Τμήμα Ακινήτων-Μηχανημάτων και Υλικών. Στις 28 Φεβρουαρίου 1956 μετατίθεται από το Τμήμα Εκμεταλλεύσεως στο Τμήμα Αποθηκών στην Αποθήκη Αζήτητων και έπειτα μετατίθεται από το Τμήμα Αποθηκών και την Αποθήκη Αζήτητων στο Τμήμα Εκμεταλλεύσεως.
Από τη σύσταση του Τμήματος Ακινήτων – Μηχανημάτων και Υλικών της ΕΖΛΘ και κατόπιν στο Τμήμα Εκμεταλλεύσεως ΕΖΛΘ και συγκεκριμένα από 1/4/1954 έως 28/6/1956, υπηρέτησε ως γραφέας Α΄ με καθήκοντα διαχειριστή στην Αποθήκη Γ Καυσίμων στο Μπέχτσινάρ. Στις 28 Ιουλίου 1956 αποσπάται από το Τμήμα Αποθηκών στην Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών από τις 27 Ιουλίου 1956. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1956 ανακαλείται από τη Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών και αποσπάται στο Τμήμα Αποθηκών. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε σε οργανική θέση με βαθμό 8ο του Υ.Κ. και στις 21 Οκτωβρίου 1957 εντάχθηκε με βαθμό 7ο του Υ.Κ. Στις 9 Νοεμβρίου 1957 ορίζεται διαχειριστής της Αποθήκης 7 (Ελεγκτήριο).
Από 28/6/1956 έως 31/12/1960 υπηρέτησε με βαθμό 6 της Β κατηγορίας στο Τμήμα Αποθηκών της ΕΖΛΘ ως βοηθός διαχειριστής στην Αποθήκη Αζήτητων, την Αποθήκη 7, στο ελεγκτήριο Α και Β και στο ζυγιστήριο πετρωμάτων. Συνταξιοδοτήθηκε στις 31/12/1960.

Ο Ιωσήφ Βρεττός του Σωκράτη και της Βασιλικής γεννήθηκε στο Αλέξανδρο Λευκάδας το 1906. Ολοκλήρωσε της Β τάξη στο Σχολαρχείο. Στις 11 Μαΐου 1938 παντρεύτηκε την Ευαγγελία Σιδηροπούλου του Νικολάου και της Αναστασίας, 22 ετών,γεννημένης στη Σύρο. Από το γάμο τους προέκυψαν δύο παιδιά, η Ελισάβετ και ο Σωκράτης. Ο Ιωσήφ Βρετός υπηρέτησε τη θητεία του το 1926 ως το 1927. Στις 3 Μαρτίου 1932 κατατάγηκε εθελοντικά για δύο χρόνια στη Χωροφυλακή της Πρέβεζας. Το 1933 μονιμοποιήθηκε στη Χωροφυλακή και το 1934 μετατέθηκε στη Θεσσαλονίκη. Στις 3 Νοεμβρίου 1937 αποχώρησε από την Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλονίκης. Στις 29 Οκτωβρίου 1940 κατατάγηκε ως έφεδρος σε Τάγμα της Χωροφυλακής Θεσσαλονίκης και απολύθηκε στις 2 Μαΐου 1941
Στις 30 Μαρτίου 1938 προσλήφθηκε στο ΛΤΘ ως σημειωτής στη Μηχανολογική Υπηρεσία Κινήσεως Γερανών με το βαθμό του Γραφέα Α΄. Μετά την κατάληψη του λιμανιού από τους Γερμανούς, η υπηρεσία αυτή νεκρώθηκε και τοποθετήθηκε στην Εξωτερική Υπηρεσία της Υπηρεσίας Βεβαιώσεως Λιμενικού Φόρου στην παραλία με το βαθμό του γραφέα Α΄. Ως αντικείμενο εργασίας είχε την παρακολούθηση της φορτοεκφόρτωσης των ιστιοφόρων κατά μήκος των κρηπιδωμάτων της Λεωφόρου Νίκης. Το 1954 ανέλαβε ως βοηθός αποθηκάριος στην ΕΖΛΘ στην Υπηρεσία Αποθηκών ΕΖΛΘ αρχικά στην Αποθήκη 2, στη συνέχεια στο Περίβολο, ακολούθως στην Αποθήκη 17 και 18 Λανκασάιρ και τέλος στην Αποθήκη Γαιανθρακων Λανκασάιρ.
Παραιτήθηκε στη 1 Ιουλίου 1963 λόγω υγείας.

Ο Αχιλλέας Θεοδοσίου του Γεωργίου γεννήθηκε το 1936 στην Προσωτσάνη. Την περίοδο που εργαζόταν στο ΛΤΘ σπούδαζε στην Τεχνική Σχολή «Ευκλείδης». Όταν άφησε τη θέση του στο το ΛΤΘ, ήταν απόφοιτος της τέταρτης τάξης. Την περίοδο της απασχόλησής του στο ΛΤΘ ήταν άγαμος. Προσλήφθηκε ως έκτακτος εργάτης Μηχανουργείου της Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών του ΛΤΘ στις 30 Ιανουαρίου 1953. Συγκεκριμένα, είχε τη θέση βοηθός μηχανικού εφαρμοστού στην επισκευή μηχανών. Στις 20 Ιανουαρίου 1956 κρίθηκε άξιος για μονιμοποίηση. Ωστόσο, άφησε τη θέση του στις 18/8/1956 και θεωρήθηκε διαγραμμένος από αυτή την ημερομηνία με εγκύκλιο διαταγή που εκδόθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 1956.

Η Μαρία Μάλη του Μηχάλη και της Νεραντζώ ήταν παντρεμένη με τον Αλέξανδρο. Προσλήφθηκε στην υπηρεσία το 1947 όπου και έμεινε έως το 1955 με ιδιότητα καθαρίστρια.