Εμφανίζει 204 αποτελέσματα

Ο Πετυχάκης ήταν τελεωνειακός υπάλληλος. Αναπληρώνει τον Διευθυντή Τελωνείου στις 22 Νοεμβρίου 1933 για πρώτη φορά.

Ο Προεστόπουλος εργαζόταν στο το Γραφείου Λιμένος Θεσσαλονίκης. Με αυτήν την ιδιότητα συμμετείχε ως αναπληρωτής στην Επιτροπεία ΕΖΘ όταν κωλυόταν ο διευθυντής του. ο εκπρόσωπος του Γραφείου Λιμένος καλούταν να συμμετάσχει στις συνεδριάσεις της Επιτροπείας μόνο όταν συζητείται θέμα που αφορούσε τις φορτοεκφορτωτικές έργασίες τη Ζώνης ή τους εργάτες της. Κατά την ένατη Περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ από 1947-4-16 έως 1950-3-31 και Δέκατη Περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ από 1950-5-9 έως 1953-12-5 1951-8-10, ο Κωνσταντίνος Προεστόπουλος αναπληρώνει τον Διευθυντή του Γραφείου Εργασίας Λιμένος Θεσσαλονίκης Κωνσταντίνο Κανελλόπουλο

Ο Μιχαήλ Πυλιαρός ήταν λιμενικός ανώτερος αξιωματικός. Διετέλεσε αναπληρωματικό μέλος της επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ και τακτικό μέλος του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ.Το 1933 ήταν υπολιμενάρχης στο Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης. Αργότερα θα διατελέσει ως Υποπλοίαρχος στη θέση ΓΕΝ/Γ μέχρι 25 Νοεμβρίου 1940 και παρά τη ΔΘ Κεντρικής Μακεδονίας από 26 Νοεμβρίου 1940. Συγκεκριμένα, ο Πυλιαρός Μιχαήλ συμμετείχε στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 15 Νοεμβρίου 1933 αναπληρώνοντας τον επιλιμενάρχη Αθανάσιο Τσεμπερόπουλο. Συμμετείχε στην τρίτη περίοδο Επιτροπείας ΛΤΘ στις 23 Μαΐου 1934, στις 5 Σεπτεμβρίου 1934, και στις 26 Φεβρουαρίου 1935 αναπληρώνοντας τον επιλιμενάρχη Αθανάσιο Τσεμπερόπουλο. Επίσης, θα αναπληρώσει τον Επιλιμενάρχη Σίμο Κλήρη στις 18 Ιουνίου 1936 και από 4 Δεκεμβρίου 1936 έως 20 Ιανουαρίου 1937 και στις 8 Φεβρουαρίου 1937. Ο Πυλιαρός Μιχαήλ συμμετείχε στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ στις 24 Απριλίου 1954 ως εκπρόσωπος του λιμεναρχείου έπειτα από την αποχώρηση του λιμενάρχη Σακάρη Μιχαήλ. Μάλιστα, θα εκλεγεί αντιπρόεδρος του ΔΣ της ΕΖΛΘ. Συμμετείχε στη στο δεύτερο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ στις 10 Δεκεμβρίου 1954 και επανεκλέχθηκε αντιπρόεδρος ΔΣ μετά την παραίτηση του Βασίλειου Πετρίδη. Συμμετείχε στην τρίτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ στις 13 Ιανουαρίου 1956 και επανεκλέχθηκε αντιπρόεδρος. Στις 22 Φεβρουαρίου 1957 τον διαδέχθηκε ο Ισίδωρος Βασιλειάδης.

Ο Νικόλαος Πυργιώτης ήταν μηχανολόγος μηχανικός. Το 1916 έλαβε δίπλωμα ΕΜΠ. Την περίοδο 1918-1919 ήταν Μηχανικός Δήμου Αθηναίων (τμήμα φωτισμού). Μετά το 1919 κι έπειτα ανέλαβε Μηχανολόγος στη Διεύθυνση Σιδηροδρόμων Υπουργείου Συγκοινωνίας στο Βόλο. Από το 1931 κι έπειτα ανέλαβε Αρχιμηχανικός μηχανολόγος Α΄ και συγκεκριμένα προϊστάμενος Μηχανολογικής Υπηρεσίας στην Επιθεώρηση Σιδηροδρόμων Μακεδονίας και Θράκης. Ο Πυργιώτης Νικόλαος συμμετείχε στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 22 Μαΐου 1935 και στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 22 Μαΐου 1935 ως αναπληρωτή Σιδηροδρόμων και Τροχιοδρομικών.

Ο Μιλτιάδης Ρήγας ήταν Πολιτικός μηχανικός. Στα 1911 έλαβε δίπλωμα ΕΜΠ. Την περίοδο 1911-1912 εργάστηκε ως Μηχανικός Δημοσίων Έργων. Στη συνέχεια το 1912 ανέλαβε Μηχανικός μεταλλείων Λαυρίου. Από το 1913 και εξής εργάστηκε ως Μηχανικός Δημοσίων Έργων Υπουργείου Συγκοινωνίας και κατόπιν ως Νομομηχανικός. Στα 1934 ανέλαβε Επιθεωρητής Δημοσίων Έργων XI περιφέρειας. Ως νομομηχανικός διετέλεσε αναπληρωματικό μέλος της Επιτροπείας του ΛΤΘ στη θέση του Δημήτριου Καρπούζογλου, διευθυντή των Δημοσίων Έργων. Συμμετείχε στην 41η Συνεδρίαση της 25/5/1931.

Ο Παντελής Ρωμανός του Κωνσταντίνου και της Κυριακής γεννήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 1920. Ήταν έγγαμος και είχε πτυχίο ΑΣΟΕΕ. Ήταν ανώτερος αξιωματικός του Λιμενικού Σώματος. Το 1958-1961 ήταν υπολιμενάρχης στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Λιμένα Θεσσαλονίκης. Κατά τη δεκαετία του 1970 είναι Αρχιπλοίαρχος εν αποστρατεία. Ήταν μέλος στο Ροταριανό Όμιλο Ανατολικής Θεσσαλονίκης. Διετέλεσε αναπληρωματικό μέλος του ΔΣ της ΕΖΛΘ το 1958, κεντρικός λιμενάρχης και μέλος του ΔΣ της ΕΖΛΘ από τον Δεκέμβρη του 1968 και αργότερα Γενικός Διευθυντής του ΟΛΘ. Στην πέμπτη περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ, στις 1958-10-20 και Στην όγδοη περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ στις 1961-6-21 ο Παντελής Ρωμανός αναπληρώνει τον κεντρικό λιμενάρχη Χριστόδουλο Σαρόγλου στη θέση του στο ΔΣ ΕΖΛΘ. Στη δέκατη πέμπτη περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ, στις 20 Δεκεμβρίου 1968 ο Παντελής Ρωμανός αναλαμβάνει μέλος του ΔΣ ΕΖΛΘ ως κεντρικός λιμενάρχης στο ΔΣ που έχει διοριστεί από τη δικτατορική κυβέρνηση.

Ο Α. Ρόζης ήταν τραπεζικό στέλεχος και διετέλεσε υποδιευθυντής της Τράπεζας της Ελλάδας κατά τη δεκαετία του 1920 και 1930. Ο Ρόζης συμμετείχε στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 2 Ιουνίου 1926. Αναπλήρωνε τον τότε Διευθυντή της ΕΤΕ Διομήδη Βαρλαμίδη. Συγκεκριμένα, τον αναπλήρωσε στις 13 Σεπτεμβρίου 1927, 9 Νοεμβρίου 1927, 5 Δεκεμβρίου 1928,14 Αυγούστου 1929. Ο Ρόζης Α. ανέλαβε τακτικό μέλος στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 6 Μαρτίου 1929 μέχρι τις 16 Απριλίου 1930.

Ο Νικόλαος Σήφακας ήταν δημοσιογράφος και μέλος Επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ. Καταγόταν από την Κρήτη. Ο Νικάλος Σήφακας συμμετείχε στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας στις 1937-9-10 και στην επιτροπεία ΛΤΘ στις 17 Σεπτεμβρίου 1937 ως αναπληρωτής κυβερνητικός επίτροπος του Κωνσταντίνου Σαράτση. Ο Σήφακας Νικόλαος συμμετείχε στην δέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην όγδοη περίοδο Επιτροπείας ΛΤΘ στις 9 Μαΐου 1950, στην ενδέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην ένατη περίοδο στις 14 Μαΐου 1953 ως κυβερνητικός επίτροπος. Στις 4 Μαΐου 1953, ο Νικάλος Σήφακας διαδέχθηκε στην Επιτροπεία τον Κωνσταντίνο Λασκαρίδη ως κυβερνητικός επίτροπος.

Ο Σακάρης Μιχαήλ ήταν ανώτερος αξιωματικός του Λιμενικού Σώματος και μέλος Επιτροπείας ΕΖΘ, ΛΤΙΘ και συμμετείχε στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ. Κατά το μεσοπόλεμο ως Πλωτάρχης διετέλεσε Λιμενάρχης Χαλκίδος.Την περίοδο της Κατοχής ήταν αντιπλοίαρχος και διέφυγε στην Αλεξάνδρεια. Κατόπιν διετέλεσε Λιμενικός Προξενικός Λιμενάρχης στην Καλκούτα. Τον Μάρτιο του 1948 ανέλαβε επιλιμενάρχης στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης. Ο Σακάρης Μιχαήλς συμμετείχε στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 5 Μαρτίου 1948 και συμμετείχε στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 17 Απριλίου 1947. Διαδέχθηκε τον Ισίδωρο Βασιλειάδη. Στη δέκατη και ενδέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην όγδοη και ένατη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ ως εκπρόσωπος του κεντρικού Λιμεναρχείου. Ο Σακάρης Μιχαήλ συμμετείχε στο πρώτο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ στις 5 Δεκεμβρίου 1953. Στις αρχαιρεσίες ο Σακάρης Μιχαήλ εκλέγεται αντιπρόεδρος. Στις 21 Δεκεμβρίου 1953 με απόφαση του ΔΣ στην οποία μειοψήφησε ο πρόεδρος Σταύρος Αντωνιάδης, ο Μιχαήλλ Σακάρης ανέλαβε αναπληρωτής Γενικός Διευθυντής της ΕΖΛΘ μέχρι να οριστεί τακτικός Γενικός Διευθυντής. Στη συνεδρία στις 24 Απριλίου 1954, αναφέρεται πως ο Σακάρης Μιχαήλ έχει αποχωρήσει και τη θέση του μέχρι τότε καλύπτει ο αναπληρωτής του Σαρόγλου Χριστόδουλος. Στη συνέχεια, καταγράφονται οι ευχαριστίες τόσο στο πρόσωπο του αναπληρωτή του κ.Σαρόγλου όσο και για την ίδια την προσφορά του λιμενάρχη Σακάρη που η συμβολή του για το έργο της Διοικήσεως του Οργανισμού υπήρξε πολύτιμη.

Ο Αλέξανδρος Σακελλαρίου (1 Ιανουαρίου 1887 – 7 Ιουλίου 1982) ήταν Έλληνας ναύαρχος και πολιτικός, αρχηγός του Βασιλικού Ναυτικού την περίοδο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Την 1η Ιουλίου 1947 του απονεμήθηκε το ανώτατο ελληνικό πολεμικό παράσημο, ο Σταυρός Ταξιαρχών του Αριστείου Ανδρείας, σε ένδειξη αναγνώρισης του ρόλου του κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Γεννήθηκε στη Μάνδρα Αττικής. Εισήχθη στη Ναυτική Ακαδημία το 1902 και αποφοίτησε από εκεί το 1906. Υπηρέτησε στο Βασιλικό Ναυτικό κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους. Το 1918 εκδιώχθηκε από το Ναυτικό εξαιτίας της αρνητικής του στάσης απέναντι στους βενιζελικούς κατά τον Εθνικό Διχασμό. Όπως έγινε με πολλούς άλλους βασιλόφρονες αξιωματικούς, κατατάχθηκε ξανά στο Ναυτικό τη δεκαετία του 1920. Το Μάρτιο του 1935, έχοντας φτάσει πλέον στο βαθμό του Αντιναυάρχου, ήταν διοικητής των ναυτικών δυνάμεων που εστάλησαν με σκοπό την καταστολή της απόπειρας πραξικοπήματος από βενιζελικούς αξιωματικούς. Μετά την καταστολή του πραξικοπήματος, υπηρέτησε ως πρόεδρος του Στρατοδικείου που δίκασε τους στασιαστές αξιωματικούς και εν συνεχεία προήχθη σε αρχηγό της Διοίκησης του Στόλου. Από τη θέση αυτή διαδραμάτισε σημαίνοντα ρόλο κατά το κίνημα του Κονδύλη τον Οκτώβριο του 1935, που είχε ως αποτέλεσμα την κατάργηση της Δεύτερης Ελληνικής Δημοκρατίας. Κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο ο Σακελλαρίου παρέμεινε στο αξίωμά του. Έπειτα από την αυτοκτονία του πρωθυπουργού Κορυζή στις 18 Απριλίου 1941, στη διάρκεια της γερμανικής Κατοχής, ο Σακελλαρίου διορίστηκε από το Βασιλιά Γεώργιο Β΄ ως υπουργός Ναυτικών και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, με τον Εμμανουήλ Τσουδερό να αναλαμβάνει καθήκοντα πρωθυπουργού (στις 20 Απριλίου).[Συνετέλεσε στη διαφυγή του ελληνικού στόλου στην Αίγυπτο στον απόηχο της γερμανικής προέλασης και των ηττών του ελληνικού στόλου. Στο Κάιρο σχηματίστηκε κυβέρνηση σε εξορία που παρέμεινε ως το 1944. Ο Σακελλαρίου παραιτήθηκε από τις κυβερνητικές του θέσεις στις 2 Μαΐου 1942, ωστόσο παρέμεινε επικεφαλής του Ελληνικού Ναυτικού κατά τον πόλεμο.
Έπειτα από την απελευθέρωση, το 1946 ο Σακελλαρίου κατήλθε ως υποψήφιος στις εκλογές του 1946 και κέρδισε την έδρα της Αττικοβοιωτίας. Στις 29 Ιουλίου 1947 διορίστηκε υπουργός Ανεφοδιασμού και υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Τσαλδάρη. Στην επόμενη κυβέρνηση του Θεμιστοκλή Σοφούλη έγινε ξανά υπουργός Ναυτικών (ως τις 18 Νοεμβρίου 1948). Στην κυβέρνηση του Πλαστήρα, ο Σακελλαρίου διορίστηκε υπουργός Εθνικής Άμυνας το 1951. Στο αξίωμα αυτό παρέμεινε ως την παραίτησή του, στις 31 Μαρτίου 1952. Απεβίωσε το 1982.
Τον Σεπτέμβριο του 1926, ο Αλέξανδρος Σακελαρίου θα αναλάβει το καθήκον της εκπροσώπησης του Λιμεναρχείου στην Επιτροπεία της ΕΖΘ μετά την αποχώρηση του Δημητρίου Λούντρα. Τον Οκτώβριο όμως θα αποχωρήσει λόγω του μονίμου διορισμού του στη Διοίκηση της ναυτικής Αμυντικής Διοίκησης περιοχής Θεσσαλονίκης. Θα τον αντικαταστήσει ο Μιλτιάδης Χριστοφής στις 29 Οκτωβρίου 1926.