Ο Δρόλιος Νικόλαος-Δημήτριος του Βασιλείου και της Ειρήνης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 8 Οκτωβρίου 1928. Φοίτησε έως την Δ' τάξη του Δημοτικού και υπηρέτησε κανονικά τη στρατιωτική του θητεία. Παντρεύτηκε την Κρυσταλλία Πετρίδου και απέκτησαν τρία παιδιά.
Ο Λεωνίδας Δρόσος του Κωνσταντίνου γεννήθηκε το 1927. Είχε ολοκληρώσει την Β΄τάξης εξατάξιου γυμνασίου. Ήταν έγγαμος. Ανήκε στην κλάση 1948 και υπηρέτησε ως ναύτης στο ναυτικό. Στις 30 Μαΐου 1949 προσλήφθηκε ως έκτακτος υπάλληλος αποθηκάριος στο Τμήμα Αποθηκεύσεων ΕΖΘ. Στις 14 Μαρτίου 1950 προσλήφθηκε ως τακτικός υπάλληλος στην Υπηρεσία Ασφαλείας και τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 14. Στις 17 Απριλίου 1952 προάχθηκε σε φύλακας με βαθμό Γραφείου Α΄. Στις 4 Φεβρουαρίου 1954 μετατίθεται εναλλάξ με τον Μ. Μαστοράκο. Στις 26 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 13. Στις 27 Μαρτίου 1956 μετατίθεται στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και Μεταφορών. Στις 7 Σεπτεμβρίου 1956 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκών στην Αποθήκη 11, 6 και Περιβόλου. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων της Β΄Κατηγορίας με βαθμό 8ο του ΥΚ. Στις 25 Σεπτεμβρίου 1957 προάχθηκε κατ΄επιλογή στον 7ο βαθμό.
Ο Ελευθεριάδης Σωτήριος του Γεωργίου και της Χαρίκλειας γεννήθηκε το 1900 στην Θεσσαλονίκη.
Ο Εμμανουήλ Δημήτριος του Νικολάου και της Παρασκευής γεννήθηκε στις 1920-03-15 στην Θεσσαλονίκη. Ήταν έγγαμος με την Άννα Κρανιά και δεν είχε σχολικό απολυτήριο από κάποια τάξη.
Ο Στέργιος Εμμανουηλίδης γεννήθηκε στον Χορτιάτη. Ήταν ημερομίσθιος εργάτης του ΛΤΘ και μέλος του ΕΛΑΣ κατά την κατοχή.
Προσλήφθηκε από το ΛΤΘ στις 11 Νοεμβρίου 1939 ως έκτακτος εργάτης στην Τεχνική Υπηρεσία για να καλύψει τις ανάγκες «μικροέργων επειγούσης φύσεως εν των λιμένι». Διατηρήθηκε στην υπηρεσία κατά τη διάρκεια της κατοχής με σκεπτικό «ότι απόλυσις αυτών εις τοιαύτας κρισίμους στιγμάς θα απετέλει δι’ αυτούς καταδίκην εις θάνατον». Στη συνέχεια ο Εμμανουηλίδης αποσπάσθηκε με διαταγή της Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας (ΓΔΜ) ως κλητήρας στην Επιθεώρηση Σιδηροδρόμων Μακεδονίας Θράκης όπου «υπέδειξε υποδειγματική διαγωγήν». Ωστόσο, σύμφωνα με το ΛΤΘ, «ούτος εργάτης, είτε διότι επείσθη από τον εμπρησμόν του Χωρίου Χορτιάτη υπό των Γερμανών, όπερ τυγχάνει γενέτειρά του, είτε διότι έκλινε προς τον άκρατον αριστερισμόν», αν και τη διάρκεια της υπηρεσίας του ουδέποτε «εξεδήλωσε τας πολιτικάς του πεποιθήσεις» εγκατέλειψε την υπηρεσία την 1η Σεπτεμβρίου 1944, μετά τη λήξη της μηνιαίας άδειας που του είχε δοθεί, για να καταταγεί στον ΕΛΑΣ, προφανώς την 1 Αυγούστου 1944, ωστόσο συνέχιζε να αμείβεται από το ΛΤΘ με απόφαση της Διοικητικής Επιτροπής Μακεδονίας, δηλαδή της Επιτροπής του ΕΑΜ που διοικούσε την Θεσσαλονίκη κατά την ΕΑΜοκρατία. Με εγκύκλιο διαταγή της ΓΔΜ στις 24 Ιανουαρίου 1945 ακυρώθηκαν όλες οι αποφάσεις της Διοικητικής Επιτροπής Μακεδονίας και διακόπηκε η μισθοδοσία των «εις την απελευθερωτικήν Οργάνωσιν ΕΛΑΣ υπηρετούντων υπαλλήλων ΛΤΘ» από την στιγμή που απουσιάζουν από την Υπηρεσία και μέχρι να παρουσιασθούν και συνεπώς ακυρώθηκε η μισθοδοσία του. Ο Εμμανουηλίδης επανήλθε από τον ΕΛΑΣ στη θέση του στον οργανισμό στις αρχές Μαρτίου 1945. Μετά την εγκατάσταση της τεχνικής υπηρεσίας του ΛΤΘ στα γραφεία του οργανισμού εντός του λιμένα, ο αρχιμηχανικός Κώστας Γκούτας ανασυγκροτώντας το εργατικό προσωπικό ζήτησε να τον χρησιμοποιήσει. Ωστόσο, το Γραφείο Αντικατασκοπείας απαγόρευσε την είσοδό του στο λιμάνι καθώς θεωρήθηκε επικίνδυνος για την δημόσια ασφάλεια. Ως εκ τούτου, παρέμεινε στη διάθεση της Υπηρεσίας Εκμεταλλεύσεως η οποία για να μην τον διατηρεί σε κατάσταση αναμονής ή αργομισθίας τον τοποθέτησε προσωρινά μέχρι να κριθεί η υπόθεσή του από το Υπουργείο Δημοσίων Έργων ως εισπράκτορα σε κάποιο από τα φορολογικά φυλάκια. Ωστόσο, θεωρήθηκε πως δεν διέθετε τα πνευματικά προσόντα για να ανταποκριθεί στην συγκεκριμένη υπηρεσία και ούτε ήταν δυνατόν να χρησιμοποιηθεί σε άλλη υπηρεσία. Τον Μάιο του 1946 ο Διευθυντής της Υπηρεσίας Εκμετάλλευσης Σ. Κουκίδης έφερε το θέμα του στην Επιτροπεία του ΛΤΘ υποστηρίζοντας πως πρέπει να απολυθεί, αλλά δεν αποφασίστηκε. Παράλληλα, με επίκληση του πολύ χαμηλού εισοδήματος, αλλά μάλλον λόγω του συγκεκριμένου αδιεξόδου, επιτράπηκε από τον Αρχιμηχανικό Κώστα Γκούτα να εργάζεται τις απογευματινές ώρες ως εισπράκτορας στους τροχιοδρόμους για να συμπληρώνει το πενιχρό του εισόδημα. Ως εκ τούτου, στις 22 Φεβρουαρίου 1946 προσλήφθηκε από την Εταιρία Τροχιοδρόμων και Ηλεκτρισμού Θεσσαλονίκης ως εισπράκτορας στους τροχιοδρόμους. Τον Ιούνιο του 1946 ο Σ. Κουκίδης επανέφερε το θέμα της απόλυσης και τότε παρά τα επιχειρήματα του Κώστα Γκούτα, η Επιτροπεία αποφάσισε την απόλυσή του με το αιτιολογικό της δεύτερης εργασίας. Έτσι, στις 16 Ιουνίου 1946 απολύθηκε από το ΛΤΘ.
Η Εταιρία Μακεδονικών Σπουδών (Ε.Μ.Σ.) ιδρύθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 29 Απριλίου 1939, με πρωτοβουλία μιας ομάδας διακεκριμένων διανοουμένων, επιστημόνων και πολιτικών. Σκοπός της ίδρυσης ήταν η μελέτη, η έρευνα, η τεκμηρίωση και η προβολή της ιστορίας, της τέχνης, της λαογραφίας και του πολιτισμού της Μακεδονίας.
O Eυθυμίου Ανδρέας γεννήθηκε το 1925 στη Θεσσαλονίκη, από τον Κυριάκο και την Μαριάννα. Φοίτησε μέχρι την Στ' τάξη του Δημοτικού. Ήταν παντρεμένος με την Ελπίδα και μαζί είχαν 2 παιδιά.
Ο Ευθυμίου Χρήστος του Κυριάκου και της Μαρίας γεννήθηκε το 1927 στη Θεσσαλονίκη.
Ο Αθανάσιος Ζάχος του Αργυρίου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1903. Υπηρέτησε ως έφεδρος οπλίτης. Στις 29 Μαρτίου 1945 απεβίωσε. Ήταν παντρεμένος με την ΑλουΪζα Λούπη και είχαν μια κόρη, την Δομνίκη.
Ο Κωνσταντίνος Ζαρίδης του Αλεξάνδρου γεννήθηκε το 1903 στην Θεσσαλονίκη. Έχει Απολυτήριο Γυμνασίου Πτυχίο Γαλλικής Εμπορικής Σχολής. Ανήκε στην στρατιωτική κλάση του 1923. Ήταν παντρεμένος με την Δώρα Καϊά. Στις 24 Νοεμβρίου 1924 προσλήφθηκε με το βαθμό του γραμματέα Β΄. Την 1 Μαΐου 1926 προάχθηκε στο βαθμό του Γραμματέα Α. Την 1η Ιουλίου 1927 προάχθηκε στο βαθμό του εισηγητή. Στις 7 Ιανουαρίου 1930 τοποθετήθηκε προσωρινά στο Τεχνικό Τμήμα με καθήκον την οργάνωση της λογιστικής του υπηρεσίας.Την 1 Απριλίου 1930 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Ελέγχου. Την 1 Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε ως Προϊστάμενος της Υπηρεσίας Κτιρίων και Υλικού. Στις 28 Οκτωβρίου 1940 επιστρατεύθηκε στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο. Στις 29 Απριλίου 1941 επέστρεψε από το στράτευμα. Στις 17 Αυγούστου 1949 ανέλαβε καθήκοντα του Προϊσταμένου του Τμήματος Διοικητικού. Στις 21 Μαρτίου 1951 προάχθηκε σε Τμηματάρχης Β΄κατά "απόλυτον εκλογήν". Την 1 Μαΐου 1953 αποσπάσθηκε προσωρινώς στο Τμήμα Μεταφορών. Στις 8 Μαΐου 1953 προάχθηκε σε Τμηματάρχης Α κατά "απόλυτον εκλογήν". Στις 11 Ιανουαρίου 1954 αναλαμβάνει τίθεται υπό τις διαταγές του η Υπηρεσία Γερανών του τέως Λιμενικού Ταμείου. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετείται προσωρινώς στο Τμήμα Τιμολογίων και Διαχείρισης Κομιστικής της ΕΖ. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Α1 κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων της Α΄Κατηγορίας με βαθμό 4ου του Υπαλληλικού Κώδικα. Στις 3 Αυγούστου 1958 ορίζεται αναπληρωτής Διευθυντής της ΕΖ κατά το χρονικό διάστημα της απουσίας του Διευθυντή Μιχαηλίδη.