- Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου
- Ανάληψη εργασιών σε λιμένα Θεσσαλονίκης: 1947 Λήξη των εργασιών σε λιμένα Θεσσαλονίκης: 1949-01-16 Αποχώρηση από λιμένα: 1949-02-;;
Η Steers-Grove ήταν αμερικάνικη κοινοπραξία εταιριών που ανέλαβε να εκτελέσει μέρος των εργασιών της αμερικάνικης Βοήθειας στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα, κατόπιν αιτήματος του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ, δύο κοινοπραξίες αμερικανών εργολάβων ανέλαβαν τις εργασίες στην Ελλάδα. Η πρώτη ήταν η Atkinson-Drake-Park (ADP) η οποία αποτελείτο από την εταιρία Guy F. Atkinson Company of San Francisco, California, Johnson-Drake και Piper της Minneapolis, Μινεσότα και Starr-Park και Freeman της Νέας Υόρκης. Αυτή η κοινοπραξία ανέλαβε τη σύμβαση για την ανακατασκευή αυτοκινητοδρόμων και σιδηροδρόμων. Η δεύτερη κοινοπραξία Steers-Grove, η οποία απαρτίζεται από την εταιρία J. Rich Steers και Grove, Shepherd, Wilson και Kruge της Νέας Υόρκης ανέλαβε τη σύμβαση για την ανακατασκευή των λιμενικών εγκαταστάσεων στον Πειραιά και την επανέναρξη του καναλιού της Κορίνθου. Συγκεκριμένα, η Rich Steers, Inc. υπήρξε μια σημαντική εταιρεία με έδρα τη Νέα Υόρκη, με κύριο αντικείμενο δραστηριότητας τα λιμενικά έργα. Συγκεκριμένα, ειδικευόταν σε έργα βαριάς θαλάσσιας υποδομής, όπως κατασκευές γεφυρών και αποβάθρων, σήραγγες, θεμελίωσης και αποχέτευσης και αποχέτευσης. Το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ χρηματοδότησε αυτές τις εργασίες.
Η Steers-Grove πραγματοποίησε εργασίες επισκευής στα λιμάνια του Πειραιά, του Βόλου και της Θεσσαλονίκης. Πριν από τον πόλεμο, το λιμάνι του Πειραιά θα μπορούσε να φιλοξενήσει ταυτόχρονα δεκαέξι εμπορικά πλοία χωρητικότητας δέκα έως δεκαπέντε χιλιάδων τόνων. Το 1947, μόνο δύο πλοία μπορούσαν να πλησιάσουν στο λιμάνι. Οι μηχανικοί χρησιμοποίησαν υλικά που βρήκαν για την κατασκευή δύο μεγάλων γερανών, ωστόσο χρειάστηκε να φέρουν δύο πλωτούς γερανούς. Μέχρι το τέλος των εργασιών, το λιμάνι του Πειραιά μπορούσε να φιλοξενήσει δεκαεπτά μεγάλα σκάφη. Οι εργασίες επίσης προχώρησαν στο Βόλο και στη Θεσσαλονίκη όπου οι ζημιές στα λιμάνια ήταν λιγότερο σοβαρές. Η εκκαθάριση της διώρυγας της Κορίνθου ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 1947. Μετά από οκτώ μήνες εργασίας, το κανάλι άνοιξε στις 7 Ιουλίου 1948 για κυκλοφορία αβαθούς φορτίου και τον Σεπτέμβριο για κανονική κυκλοφορία.
Κατά τη διάρκεια ολόκληρου του ελληνικού κατασκευαστικού προγράμματος του 1947-1949, οι δύο αμερικανικές κοινοπραξίες δαπάνησαν περίπου 56 εκατομμύρια δολάρια, αρκετά κάτω από τα 70 εκατομμύρια δολάρια που είχαν εγγραφεί στο πρόγραμμα. Τον Απρίλιο του 1949, έφτασε στην κεντρική διοίκηση της Αθήνας η εντολή για κλείσιμο του προγράμματος.