- Λιμενεργάτες
- Γέννηση: 1919| πρόσληψη: πριν το 1953 | Συνταξιοδότηση: μετά το 1955
Ο Κατημάδας Στέφανος του Παναγιώτη και της Θεοδώρας γεννήθηκε στις 1919 στη Μάδυτο Μικράς Ασίας και ήρθε ως πρόσφυγας στη Θεσσαλονίκη.
Ο Κατημάδας Στέφανος του Παναγιώτη και της Θεοδώρας γεννήθηκε στις 1919 στη Μάδυτο Μικράς Ασίας και ήρθε ως πρόσφυγας στη Θεσσαλονίκη.
Ο Κατιμάδης Κωνσταντίνος του Παναγιώτη και της Θεοδώρας γεννήθηκε στο Μόδιστρο Θράκης το 1922 και ήρθε ως πρόσφυγας στην Θεσσαλονίκη.
Η Δώρα Καϊά του Αρτεμίου γεννήθηκε στη Ραιδεστό το 1903. Στις 21 Αυγούστου 1938 παντρεύτηκε τον Κωνσταντίνο Ζαρίδη και έλαβε το επώνυμό του. Ήταν απόφοιτος της Θεωδωρίδειου Σχολής Ρεδαιστού.
Η Καϊά προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως δακτυλογράφος την 1η Ιουλίου 1925 με βάση απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ της 13ης Ιουνίου 1925. Την 1η Μαΐου 1926 θα ενταχθεί στην Εξωτερική Υπηρεσία Προσωρινών Γενικών Αποθηκών. Στις 13 Ιουλίου 1927 θα υπηρετεί ως δακτυλογράφος Α΄. Από 21 Αυγούστου 1929 αυξήθηκαν οι αποδοχές λόγω οικογενειακών βαρών και εκ νέου από 1 Ιουλίου 1930. Στις 10 Μαΐου 1930 μετατέθηκε προσωρινώς στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών. Στις 7 Νοεμβρίου 1930 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Γραμματείας και Προσωπικού. Τη 1 Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Διοικητικό Τμήμα. Την 1 Δεκεμβρίου 1937 της χορηγήθηκε προσαύξηση 5%. Στις 10 Οκτωβρίου 1938 εγκρίθηκε η αλλαγή του επωνύμου της σε Ζαρίδου λόγω της τέλεσης του γάμου της στις 21 Αυγούστου 1938. Στις 28 Οκτωβρίου 1941 αποσπάται στο Τμήμα Εμπορίου Επιθεώρησης Βιομηχανίας Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας.
Στις 11 Νοεμβρίου 1944 φαίνεται ότι είναι αποσπασμένη στην υπηρεσία Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού Θεσσαλονίκης. Λογικά επέστρεψε στην υπηρεσία όπως οι περισσότεροι υπάλληλοι την 1η Ιουλίου 1945.
Στις 17 Φεβρουαρίου 1958 παραιτήθηκε από την υπηρεσία.
Ο Κεραμεύς Ιωάννης του Νικολάου και της Άννας γεννήθηκε το 1911 στη Μικρά Ασία και ήρθε ως πρόσφυγας στην Θεσσαλονίκη.
Ο Κιρκινέζος Απόστολος γεννήθηκε το 1901 στην Ανατολική Θράκη, από τον Σπυρίδωνα και την Φανή και ήρθε στη Θεσσαλονίκη ως πρόσφυγας.
Ο Γεώργιος Πολυλώνης ή Κοκκινάκης του Νικολάου και της Θεοδώρας, γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και ήρθε ως πρόσφυγας. Ήταν κάτοικος Θεσσαλονίκης οδός Γραβιάς 28, ήταν απόφοιτος του Αυτοκρατορικού Λυκείου Σεράι Κωνσταντινουπόλεως κατά δήλωσή του.
Ο Κονομιάτης Γεράσιμος του Τιμολέοντος και της Δωροθέας γεννήθηκε το 1934 στην Θεσσαλονίκη και είναι μικρασιατικής καταγωγής.
Είναι απόφοιτος Στ δημοτικού. Ήταν έγγαμος με την Μαρία Τσικφικώνη και πατέρας δύο παιδιών.
Ο Κονομιάτης Τιμολέων του Γεράσιμου και της Βαλασίας γεννήθηκε το 1892 στην Καλλικράτεια Μικράς Ασίας και ήρθε ως πρόσφυγας στην Θεσσαλονίκη.
Είναι απόφοιτος Στ δημοτικού. Ήταν έγγαμος με την Δωροθέα και πατέρας πέντε παιδιών.
Ο Κοντοσάκης Στέφανος του Νικολάου και της Τάρση γεννήθηκε στις 1907 στην Κωνσταντινούπολη και ήρθε πρόσφυγας από την Θεσσαλονίκη.
Ο Άγγελος ή Ευάγγελος Κοσμίδης του Γεωργίου και της Μελανίας, κάτοικος Θεσσαλονίκης οδός Μηδείας 18 Κ. Τούμπα, προσλήφθηκε στο ΛΤΘ στην 1/11/1931 ως Εισπράκτορας στην Υπηρεσία Λιμενικών Φόρων Ξηράς. Προερχόμενος από τον Πόντο, ήταν απόφοιτος του εκεί ημιγυμνασίου. Το 1940 εντάχθηκε στον βαθμό Γραφέως Α΄ παραμένοντας σε αυτόν καθ΄ όλο το χρόνο υπηρεσίας του, αν και είχε προταθεί για προαγωγή. Σε αναφορά του στις 27/6/1949 με την οποία εξιστορεί τον προηγούμενο βίο του ως επιχείρημα κατά του χαρακτηρισμού του ως κομμουνιστή –με αποτέλεσμα να εξαιρεθεί προσλήψεων- αναφέρει ότι κατά τη διάρκεια του πολέμου 1914-1918 υπηρέτησε στο Ρωσικό Αυτοκρατορικό Ναυτικό και καταδιωκόμενος από τους Μπολσεβίκους κατέφυγε στην Κωνσταντινούπολη. Από κει πήγε στη Σμύρνη όπου κατετάγη στη Στρατιά της Μικράς Ασίας και μετείχε στον πόλεμο την περίοδο 1919-1922 με το βαθμό του Υπαξιωματικού. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή εγκαταστάθηκε στην Θεσσαλονίκη και αφοσιώθηκε στη συντήρηση της οικογένειάς του. Κατά την περίοδο της κατοχής συνελήφθη επειδή άκουγε τον Ραδιοφωνικό Σταθμό του Λονδίνου και καταδικάστηκε από Γερμανικό Στρατοδικείο σε 8μηνη φυλάκιση κινδυνεύοντας αρκετές φορές κατά τη διάρκεια της φυλάκισής του να καταλήξει στο εκτελεστικό απόσπασμα. Κατά την περίοδο της Εαμοκρατίας, παρόλο που κατοικούσε στην «κομμουνιστοκρατούμενη» Τούμπα, έκανε το παν για να αποφύγει την συμμετοχή στις λαϊκές συγκεντρώσεις, τις «κατά τον γνωστόν τρόπον οργανωθείσας». Έχοντας νουθετήσει κατάλληλα τους γιούς του, ο μεγαλύτερος, ο Γεώργιος, υπηρετούσε ήδη 14 μήνες στον Εθνικό Στρατό μαχόμενος στις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις της Στερεάς Ελλάδος, ενώ ο μικρότερος, ο Νικόλαος, ετοιμαζόταν να παρουσιαστεί με την κλάση 1948. Ζητά να ανακληθεί η εξαίρεσή του, που βασίστηκε σε πλάνη «εντέχνως προκληθείσαν». Κατόπιν αυτού επαναπροσλήφθηκε με την Απόφαση με αρ. 4543/10-8-1949 της Επιτροπείας ΛΤΘ. Μετά την κατάργηση της Υπηρεσίας Είσπραξης Λιμενικών Φόρων μεταφέρθηκε στην Υπηρεσία Αποθηκών. Την 1 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 9 στο Γραφείο Εισπράξεως δικαιωμάτων στο Δ΄ Τελωνείο. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκών Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης ΕΖΛΘ.