Ο Παναγιώτης Δουργούτης ήταν πλοίαρχος του Λιμενικού Σώματος. Στις 1 Δεκεμβρίου 1926 ανέλαβε προσωρινά καθήκοντα λιμενάρχη και εκπροσώπου του λιμεναρχείου στην επιτροπεία της ΕΖΘ μετά την αποχώρηση του Χριστοφή. Στη θέση αυτή θα παραμείνει μέχρι τις 15 Δεκεμβρίου 1926 όταν ανέλαβε ο Κωνσταντίνος Κατσαμπής
Ο Παύλος Λελούδας ήταν ανώτερος αξιωματικός του λιμενικού σώματος. Μεταπολεμικά θα διατελέσει αυλάρχης της βασίλισσας Φρειδερίκης. Στις 10 Σεπτεμβρίου 1925 θα αναλάβει λιμενάρχης στο κεντρικό Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης και μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ καθώς θα διαδεχθεί τον Σαρατσόπουλο στην Πρώτη Περίοδο Επιτροπείας. Πολύ σύντομα όμως στις 24 Σεπτεμβρίου 1925 θα τον διαδεχθεί ο Ιωάννης Καραβίδας.
Ο Δενδρινός ήταν τελωνειακός υπάλληλος κατά το μεσοπόλεμο. Διετέλεσε αναπληρωματικό μέλος του εκπροσώπου Τελωνείων Θεσσαλονίκης Αντωνίου Πέππα στην Τρίτη Περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ και την πρώτη περίοδο Επιτροπείας ΛΤΘ αντί του Αντώνιου Πέππα.
Ο Ιωάννης Χαραλαμπίδης ήταν Ναυτικός Πράκτορας. Από το 1931 μέχρι και το 1935 ήταν μέλος του ΔΣ του Ναυτικού Επιμελητηρίου. Ο Χαραλαμπίδης συμμετείχε στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 17 Απριλίου 1929 και αργότερα στην τέταρτη περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ. Στην Δεύτερη περίοδο του ΛΤΘ από τις 11 Μαρτίου 1932 στη θέση του Εμίρη Ιωάννη. Στη θέση της επιτροπείας ΕΖΘ παρέμεινε μέχρι τις 8 Απριλίου 1935.
Ο Κωνσταντίνος Μελισσινός ήταν πολιτικός μηχανικός και ανώτερος σιδηροδρομικός υπάλληλος. Το 1907 ανακηρύχθηκε Διδάκτωρ Φυσικομαθηματικών Επιστημών Εθνικού Πανεπιστημίου και στα 1912 έλαβε δίπλωμα Universite Ecole Speciale du Genie Civil et des Arts et Manufactures Gand. Την περίοδο 1912-1913 ανέλαβε Μηχανικός Δημοσίων Έργων Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας. Στα 1914 ανέλαβε Μηχανικός Υπηρεσίας ελέγχου κατασκευής σιδηροδρόμου Παπαπούλι-Πλατύ. Την περίοδο 1915-1917 ήταν Μηχανικός Β΄ τάξης της Διεύθυνσης Σιδηροδρόμων του Υπουργείου Συγκοινωνίας. Την περίοδο αυτή εκπόνησε τη μελέτη σιδηροδρομικής γραμμής Σπάρτης-Γυθείου, ήταν μηχανικός συντήρησης σιδηροδρόμων Μακεδονίας και μηχανικός μελετών στην Αθήνα. Στα 1917 ανέλαβε Μηχανικός Α΄ τάξης Γραφείου μελετών και κατασκευών οδοποιΐας Κρήτης. Την περίοδο 1918-1923 ανέλαβε Νομομηχανικός Διεύθυνσης Σιδηροδρόμων Υπουργείου Συγκοινωνίας. Είχε την ευθύνη του ελέγχου νέων έργων Λαρισαϊκού, ενώ στη συνέχεια ανέλαβε σε απόσπαση αρχιμηχανικός γραμμής και νέων έργων Εταιρείας Ελληνικών Σιδηροδρόμων. Την ίδια περίοδο διετέλεσε προσωρινός διευθυντής Σιδηροδρόμων Μακεδονίας και αργότερα διευθύνων Υπηρεσίας Ελέγχου Σιδηροδρόμων). Την περίοδο 1923-1926 διετέλεσε Αρχιμηχανικός και έπειτα Διευθυντής εκμετάλλευσης Σ.Ε.Κ. Από το 1926 ανέλαβε Διευθυντής Β΄ περιφέρειας Σ.Ε.Κ. ή αλλιώς διευθυντής των Σιδηροδρόμων Μακεδονίας.
Με αυτήν την ιδιότητα συμμετείχε το 1923 στις διαπραγματεύσεις με τους Σέρβους για τον καθορισμό των ορίων ανάμεσα στην Σερβική και Ελληνική Ελευθέρα Ζώνη Θεσσαλονίκης.
Στις 11 Μαΐου 1932 συμμετέχει ως κυβερνητικός επίτροπος στην Επιτροπεία της ΕΖΘ και στη συνέχεια του ΛΤΘ.
Η τελευταία συμμετοχή του στην Επιτροπεία της ΕΖΘ ήταν στις 28 Ιουνίου 1933. Στην Επόμενη Συνεδρία στις 21 Σεπτεμβρίου 1933 συμμετείχε ο Δημήτριος Ηλιάδης, διάδοχος στη θέση του Κυβερνητικού Επιτρόπου.