Ο Χαράλαμπος Τσακουρίδης γεννήθηκε στη Ρωσία το 1930 σε Έλληνες γονείς την Κυριακή και τον Γεώργιο Τσακουρίδη. Ήρθε ως πρόσφυγας στην Ελλάδα και εκπλήρωσε τη στρατιωτική του θητεία στη χρονική περίοδο 8/10/52 έως 24/6/54 ως στρατεύσιμος στην ΕΚΕΟΠ. Παντρεύτηκε τη Μαργαρίτα Σαρβανίδου στις 23 Ιουλίου, 1957, και στα επόμενα χρόνια έκαναν δύο παιδιά, τον Γεώργιο και τον Χαράλαμπο.
Ο Ρεκτσίνης Εμμανουήλ γεννήθηκε στην Ίμβρο το 1911 από την Ευανθία και τον Δημήτριο Ρεκτσίνη. Δεν υπάρχουν πληροφορίες για την εκπαίδευση και την στρατολογία του Ρεκτσίνη καθώς ήταν πρόσφυγας. Ήταν παντρεμένος.
Ο Σουϊσμετζίδης Κυριάκος του Βασίλειου και της Δήμητρας, γεννήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 1922 στην Κωνσταντινούπολη της Τουρκίας.
Ήταν στρατολογικής κλάσης του 1943. Ήταν έγγαμος και πατέρας τεσσάρων παιδιών.
Ο Πεντζαρόπουλος Γεώργιος του Θεοφίλου γεννήθηκε στην Κονιτζέν της Νικομήδειας το 1897. Δεν είχε στρατευθεί. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 13 Οκτωβρίου 1925 ως φύλακας. Απολύεται από 1η Ιουνίου 1926 «εξαιτίας υπηρεσιακής ανεπάρκειας».
Ο Σφετζόγλου Ορέστης του Νικολάου γεννήθηκε στο Αϊδίνι της Μικράς Ασίας το 1888. Ήταν έγγαμος και δεν είχε στρατευθεί. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως βοηθός του Γραφείου επί δοκιμή στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών, 3 Νοεμβρίου 1925. Την 1 Μαΐου 1926 θα έχει τον τίτλο του λογιστή Β΄. Την 1η Ιουλίου 1927 προήχθη σε λογιστής Α΄. Στις 29 Φεβρουαρίου 1932 απολύθηκε.
Ο Καδεμίδης Σάββας του Προδρόμου γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1888. Ήταν έγγαμος και δεν είχε στρατευθεί. Προσλήφθηκε ως αρχιελιγμοδηγός στην ΕΖΘ στις 21 Οκτωβρίου 1925 με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ στις 29 Οκτωβρίου 1929. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του ελιγμοδηγού στην υπηρεσία Σιδηροδρομικής κινήσεως της ΕΖΘ. Την 1η Ιουλίου 1927 προάχθηκε σε γραφέα Α΄. Στις 9 Ιανουαρίου 1934 του εκφράσθηκε ευαρέσκεια από τη Επιτροπεία της ΕΖΘ για την συμβολή του στην κατάσβεση πυρκαγιάς. Στις 1 Νοεμβρίου 1941 προσελήφθη από το Σ.Ε.Κ ως ελιγμοδηγός. Στις 4 Μαΐου 1948 απολύεται από την υπηρεσία με απόφαση του Υπουργείου Οικονομικών σύμφωνα με τον νόμο “περί ελέγχου νομιμοφροσύνης”. Στις 22 Οκτωβρίου 1952 ανακλήθηκε η απόλυσή του. Στις 1 Δεκεμβρίου 1953 απολύθηκε λόγω συνταξιοδότησης.
Ο Κωνσταντίνος Βασιλειάδης του Βασιλείου και της Μαριάνθης γεννήθηκε στην Ξηροκρήνη Κωνσταντινούπολης το 1901. Είχε σπουδάσει στη Μεγάλη του Γένους Σχολή. Μιλούσε αγγλικά και γαλλικά και γνώριζε δακτυλογραφία και λογιστική. Στην Ελλάδα εργάστηκε ως βοηθός μηχανικού και ως λογιστής στο κατάστημα των δερματεμπόρων Γκοβεδάρου και Μαυροβίκη. Είχε εργαστεί στην Κωνσταντινούπολη στο Constantinople College for girls.
Δεν είχε στρατευθεί, αλλά ήταν στρατολογικής κλάσης 1921. Είχε έρθει ως πρόσφυγας και πολιτογραφήθηκε στην Ελλάδα στις 15 Ιανουαρίου 1925. Ζούσε μαζί με τη μητέρα του Εράνθη (50 ετών) και τις αδελφές του Μαρία (23 ετών), Αικατερίνη (17), Κυριακούλα (10). Ήταν έγγαμος με την Ζαφείρω ( Φωφώ) Βασιλειάδη.
Στις 7 Δεκεμβρίου 1925 προσλήφθηκε στην ΕΖΘ με βάση την απόφαση της Επιτροπείας στις 5 Δεκεμβρίου 1925 ως βοηθός λογιστής στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών. Την 1η Μαΐου 1926 θα προαχθεί στο βαθμό του υπολογιστή Α΄ . Την 1η Ιουλίου 1927 θα προαχθεί σε λογιστής Β. Στις 24 Αυγούστου 1929 θα προαχθεί σε λογιστής Α΄. Στις 21 Αυγούστου 1929 ο μισθός του αυξήθηκε λόγω οικογενειακών βαρών. Στις 31 Μαρτίου 1934 τοποθετήθηκε προσωρινώς στο Τμήμα Ελέγχου. Στις 25 Ιουλίου 1935 τοποθετήθηκε οριστικά το Τμήμα Ελέγχου. Στις 28 Μαρτίου 1936 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών. Την 1η Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο λογιστικό Τμήμα. Στις 17 Δεκεμβρίου 1937 προήχθη σε Εισηγητή. Στις 15 Ιουλίου 1938 μετατέθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεων. Από 1η Δεκεμβρίου 1937 του χορηγήθηκε προσαύξηση 5% επειδή συμπλήρωσε δεκαετία. Από τις 1941-03-22 θα εργαστεί στην Υπηρεσία Λογοκρισίας.
Στις 17 Δεκεμβρίου 1942 χορηγείται η διαφορά το μισθού κατά το ½ του ανωτέρου βαθμού λόγω ευδόκιμης υπηρεσίας.
Στις 11 Νοεμβρίου 1944 φαίνεται ότι είναι αποσπασμένος στην υπηρεσία Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού Θεσσαλονίκης.
Στις 2 Απριλίου 1945 τοποθετείται στο Τμήμα Αποθηκεύσεως και συνεπώς έχει επιστρέψει από την απόσπαση. Το 1947 αναλαμβάνει αναπληρωτής του προϊστάμενου του Τμήματος Αποθηκεύσεως. Στις 2 Ιανουαρίου 1950 αποσπάται προσωρινά στο Διοικητικό τμήμα. Στις 7 Ιουνίου 1950 επανέρχεται στη προηγούμενη θέση του. Στις 24 Νοεμβρίου 1950 έλαβε ολόκληρη τη διαφορά του ανωτέρου βαθμού. Την περίοδο της ΕΖΛΘ προάγεται σε Τμηματάρχης και Προΐσταται στο Τμήμα Κινήσεως Εμπορευμάτων. Στις 13 σεπτεμβρίου 1954 προάχθηκε σε Τμηματάρχης Β΄. Στις 29 Ιουλίου 1957 αναλαμβάνει Προϊστάμενος του Τμήματος Ελέγχου ΕΖΛΘ. Στις 16 Μαρτίου 1962 το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΖΛΘ εκφράζει τα συγχαρητήριά του «δια την ευσυνείδητον και μετ’ εξαιρετικού ζήλου εκτέλεσιν των καθηκόντων του». για αυτό θα λάβει ηθική αμοιβή της ευαρεσκείας
δια την μακράν και ευδόκιμον υπηρεσίαν».
Ο Τζουλιάδης Δημήτριος του Γεωργίου γεννήθηκε στην Τραπεζούντα στα 1888. Δεν είχε στρατευθεί. Στις 18 Ιανουαρίου 1926 προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στην Εξωτερική Υπηρεσία ως βοηθός αποθηκάριος. Από 1η Ιουλίου μετατέθηκε στο Τμήμα Ελέγχου και Στατιστικής με το βαθμό του γραφέα Α΄. Στις 24 Αυγούστου 1929 προήχθη σε λογιστής Β΄. Στις 10 Φεβρουαρίου 1932 προήχθη σε λογιστής Α΄. Στις 24 Ιουλίου 1935 απολύθηκε δυνάμει της Δ Συντακτικής πράξεως άρθρο 5 παράγραφος βδ. Στις 23 Μαρτίου 1936 επανήλθε στην υπηρεσία και ανέλαβε καθήκοντα σε Προσωρινές Γενικές Αποθήκες και Κοινές Αποθήκες (Αποταμιευτήρια). Στις 28 Μαρτίου 1936 τοποθετήθηκε στο Γραφείο Στατιστικής. Την 1 Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Μελετών και Στατιστικής. Απεβίωσε 17 Ιουλίου 1946.
Ο Μαρινάκης Κωνσταντίνος του Μαρίνου γεννήθηκε στο Αλάτσατα Αϊδινίου το 1895. Υπηρέτησε ως έφεδρος υπαξιωματικός. προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 8 Δεκεμβρίου 1925 ως φύλακας. Απολύεται στις 16 Ιουνίου 1926 «εξαιτίας υπηρεσιακής ανεπάρκειας».
Ο Νικόλαος Τότσιος του Κωνσταντίνου γεννήθηκε στην Κορυτσά το 1887. Ήταν έγγαμος, απόφοιτος γυμνασίου και έφεδρος οπλίτης της κλάσης του 1905. Τα χρόνια 1925-1926 διετέλεσε νομάρχης στη Νομαρχία Θεσσαλονίκης. Ήταν έγγαμος με τρία παιδιά. Υπήρξε υποδιευθυντής και διευθυντής ΕΖΘ και αργότερα μέλος ΔΣ ΕΖΛΘ. Ανέλαβε καθήκοντα την 1η Σεπτεμβρίου 1926 με απόφαση στις 30 Ιουνίου 1926 . Στις 15 Ιουνίου 1927 η μηναία μισθοδοσία του αυξήθηκε μαζί με επιμίσθιο για έξοδα παράστασης. Από 21 Αυγούστου 1929 ο μισθός του αυξήθηκε λόγω οικογενειακών βαρών. Στις 12 Μαρτίου 1935 απολύθηκε από την υπηρεσία με απόφαση της Επιτροπείας της ΕΖΘ. Στις 26 Φεβρουαρίου 1936 αφού επανήλθε στην υπηρεσία ανέλαβε τα καθήκοντά του σύμφωνα με την υπό αριθμό 63 της 11 Φεβρουαρίου απόφαση του ΣτΕ. Από 1η Δεκεμβρίου 1937 του απονέμεται επιμίσθιο 5% λόγω 10ετούς υπηρεσίας στον ίδιο βαθμό. Στις 9 Φεβρουαρίου 1943 αποσπάστηκε προσωρινώς στην υπηρεσία του Διεθνούς Κομιτάτου Ερυθρού Σταυρού. Την 1η Ιουλίου 1945 παρουσιάστηκε από την απόσπαση και ανέλαβε τα καθήκοντα του υποδιευθυντή. Στις 16 Ιανουαρίου 1946 ανέλαβε προσωρινά χρέη διευθυντή, ενώ 24 Απρίλη 1946 προήχθη σε διευθυντή κατόπιν σχετικής απόφασης της Επιτροπείας ΕΖΘ. Στις 24 Νοέμβρη 1950 πήρε επίδομα ευδοκίμου και στις 5 Φεβρουαρίου 1953 συνταξιοδοτήθηκε.