Ο Σουϊσμετζίδης Κυριάκος του Βασίλειου και της Δήμητρας, γεννήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 1922 στην Κωνσταντινούπολη της Τουρκίας.
Ήταν στρατολογικής κλάσης του 1943. Ήταν έγγαμος και πατέρας τεσσάρων παιδιών.
Ο Χρήστος Σοφόπουλος του Νικολάου γεννήθηκε το 1914 στην Κωνσταντινούπολη. Στην 1 Ιανουαρίου 1947 προσλήφθηκε στο ΛΤΘ ως οδηγός αυτοκίνητου γερανού. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στο Μηχανολογικό Τμήμα. Στις 16 Αυγούστου 1958 τοποθετήθηκε ως χειριστής αυτοκίνητου γερανού στο Μηχανολογικό Τμήμα της Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών της ΕΖΛΘ. Λόγω υπηρεσιακής ανάγκης αποσπάστηκε όπως όλοι οι χειριστές γερανών στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και Μεταφορών Ελευθέρας Ζώνης. Στις 31 Ιανουαρίου 1959 απολύθηκε από την υπηρεσία. Στις 20 Φεβρουαρίου 1959 προσλήφθηκε για ένα εξάμηνο.
Ο Βασίλειος Σπαθόπουλος του Στέφανου γεννήθηκε το 1900 στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν έγγαμος με τρία παιδιά. Είχε ολοκληρώσει το Δημοτικό Σχολείο. Είχε υπηρετήσει στο ιππικό με το βαθμό του λοχία. Στις 10 Αυγούστου 1936 προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως κλητήρας Α΄. Διορίστηκε από το Περιφερειακό Συμβούλιο ΠΕΠΠΘ καθώς τύγχανε έφεδρος Παλαιός Πολεμιστής. Άρχισε να μισθοδοτείται από τις 16 Αυγούστου 1936 και εξής θεωρήθηκε ότι ανήκει στο δυναμικό της ΕΖΘ. Στις 10 Αυγούστου 1936 τοποθετήθηκε στο Γραφείο Ιατρικής Περίθαλψης. Στις 13 Μαΐου 1937 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Γραμματείας και Προσωπικού ΕΖΘ. Στις 13 Δεκεμβρίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Μεταφορών ΕΖΘ. Στις 15 Αυγούστου 1945 αποσπάστηκε στο Γραφείο Συνδέσμου. Στις 7 Αυγούστου 1947 τοποθετήθηκε στο Τμήμα και στο Γραφείο Συνδέσμου. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινά στο Τμήμα Ελέγχου της Διεύθυνσης Διοικητικών Υπηρεσιών της ΕΖΛΘ. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην Οργανική Θέση του Γ1 Κλάδου Αρχικλητήρων - Κλητήρων της Γ΄Κατηγορίας με βαθμό 10ο.
Βασίλειος Σπαλόπουλος του Στέφανου γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1900, ήταν έγγαμος και είχε υπηρετήσει ως έφεδρος αξιωματικός. Διορίστηκε από τον Περιφερειακό Σύμβουλο της Πανελληνίου Ένωσης Παλαιών Πολεμιστών και Θυμάτων ως έφεδρος παλαιός πολεμιστής στις 16 Ιουνίου 1936, ενώ ανέλαβε καθήκοντα την 10η Αυγούστου 1936 ως κλητήρας. Στις 13 Μάη 1937 μετατέθηκε στο Γραφείο Ιατρικής Περιθάλψεως του Τμήματος Γραμματείας και Προσωπικού και στις 13 Δεκεμβρίου 1938 μεταφέρθηκε στο Τμήμα Μεταφορών. Στις 24 Σεπτεμβρίου 1945 αποσπάστηκε στο Γραφείο Συνδέσμου και στις 7 Ιανουαρίου 1947 μεταφέρθηκε στο Τμήμα Μεταφορών, ενώ στις 24 Νοεμβρίου 1950 έλαβε αύξηση.
Ο Σπεντζάρας Γεώργιος του Γρηγορίου και της Θεοπούλας, γεννήθηκε το 1923 στην Κωνσταντινούπολη της Τουρκίας.
Δεν είχε μόρφωση σχολείου ούτε στοιχεία για τη στρατιωτική του θητεία. Ήταν έγγαμος και πατέρας δύο παιδιών.
Ο Σταμάτης Βασίλειος του Γεωργίου και της Σουλτάνας, γεννήθηκε το 1924 στην Αγία Κυριακή της Κοζάνης.
Είναι απόφοιτος Ε τάξης δημοτικού και στρατολογικής κλάσης το 1945. Ήταν έγγαμος και πατέρας τριών παιδιών.
Ο Σταματόπουλος Σταμάτιος του Εμμανουήλ γεννήθηκε στην Αρκαδούπολη Ανατολικής Θράκης το 1889. Είχε ενδεικτικό 2ης τάξης Γυμνασίου. Ήταν έγγαμος με ένα παιδί. Ανήκε στην κλάση 1909. Είχε υπηρετήσει ως έφεδρος οπλίτης. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 15 Οκτωβρίου 1925 ως βοηθός αποθηκάριος στις Προσωρινές Γενικές Αποθήκες. Στις 14 Δεκεμβρίου 1925 προάγεται σε αποθηκάριο. Στις 26 Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του Αποθηκάριου Β΄στο Τμήμα Εκφορτώσεων και Προσωρινών Γενικών Αποθηκών. Στις 17 Σεπτεμβρίου 1928 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 5 των ΠΓΑ. Την 1 Μαρτίου 1929 συμπλήρωσε τριετία στον ίδιο βαθμό. Στις 30 Αυγούστου 1929 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 9. Στις 17 Ιουλίου 1930 κρίθηκε στάσιμος για το 1930. Την 1 Ιουλίου 1931 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 9. Στις 26 Φεβρουαρίου 1932 προήχθη σε Αποθηκάριο Α΄. Στις 20 Ιουνίου 1932 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 9. Την 1 Απριλίου 1933 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 2. Την 1 Απριλίου 1934 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 2. Στις 25 Ιουλίου 1935 τοποθετείται ως αποθηκάριος στην αποθήκη 2. Στις 16 Σεπτεμβρίου 1935 τοποθετείται και πάλι ως αποθηκάριος στην αποθήκη 9. Στη 1 Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεως. Στις 16 Απριλίου 1940 τοποθετήθηκε στην αποθήκη 15. Στις 10 Οκτωβρίου 1941 διατάχθηκε να παρουσιαστεί στο Α΄ Αστυνομικό τμήμα (Διαχείριση Εθελοντών και Τροφίμων). Στις 12 Νοεμβρίου 1941 ανεκλήθη η απόσπαση του. Στις 2 Απριλίου 1945 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεως. Στις 9 Μαΐου 1945 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 1 των Προσωρινών Γενικών Αποθηκών. Στις 6 Ιουνίου 1945 τοποθετήθηκε στη διαχείριση της αποθήκης 4. Στις 29 Δεκεμβρίου 1945 τοποθετήθηκε και πάλι ως αποθηκάριος στην αποθήκη 15. Στις 22 Φεβρουαρίου 1946 τοποθετήθηκε ως αποθηκάριος στην αποθήκη 5. Στις 17 Ιουνίου 1946 τοποθετήθηκε ξανά στη διαχείριση της αποθήκης 15. Στις 4 Νοεμβρίου 1946 ως διαχειριστής στην αποθήκη 5. Στις 19 Δεκεμβρίου 1950 προήχθη λαμβάνοντας το βαθμό του εισηγητή σύμφωνα με απόφαση της ΕΖΘ. Στις 27 Ιουνίου 1952 ανέλαβε τη Διαχείριση της Αποθήκης 6. Στις 16 μαρτίου 1953 απολύθηκε λόγω συνταξιοδότησης.
Ο Αντώνιος Σταμπουλής του Νικολάου γεννήθηκε το 1899 στη Ραιδεστό Θράκης, ήταν έγγαμος και άρχισε να εργάζεται στον οργανισμό από την 26 Γενάρη 1946 αποσπασμένος στην υπηρεσία ασφαλείας. Στις 14 Αυγούστου 1952 απολύθηκε, ωστόσο στις 16 Δεκέμβρη 1952 επαναπροσλήφθηκε μέχρι την οριστική διακοπή της εργασιακής του σχέσης με τον οργανισμό στις 2 Αυγούστου 1953.
Ο Γεώργιος Σταυρίδης του Δημητρίου γεννήθηκε στη Συλιβρία της Ανατολικής Θράκης το 1872 (στην πορεία πολιτογραφήθηκε στη Θεσσαλονίκη), ήταν έγγαμος και ως πρόσφυγας δεν στρατεύθηκε. Προσλήφθηκε στις 4 Αυγούστου 1930 ως σημειωτής φορτοεκφορτώσεων αποθηκών και στις 29 Οκτωβρίου 1934 τοποθετήθηκε προσωρινά στο Τμήμα Μεταφορών Ξηράς και Φορτοεκφορτώσεων Θαλάσσης μέχρι την απόλυση του στις 23 Ιουλίου 1935 σύμφωνα με την παράγραφο β του άρθρου 5 της Δ’ Συντακτικής Πράξης. Στις 23 Μαρτίου 1936 ανέλαβε καθήκοντα στο Τμήμα λογιστηρίου μετά τον αναδιορισμό μέχρι τον θάνατο του στις 9 Νοεμβρίου 1936.
Ο Κωνσταντίνος Σταυρίδης του Νικολάου και της Ελένης γεννήθηκε το 1922 Κωνσταντινούπολη, ήταν άγαμος, απόφοιτος εξατάξιου γυμνασίου αρρένων Θεσσαλονίκης. Ήταν σχεδιαστής καθώς από το 1939 και μέχρι την κήρυξη του πολέμου εργαζόταν στο αρχιτεκτονικό γραφείο Γεωργίου Μανούση. Από την αποφοίτησή του από το Γυμνάσιο το 1943 έως την αποχώρηση των Γερμανών από τη χώρα είχε εργαστεί στη γενική Οικοδομική Εταιρεία υπό τον Τηλέμαχο Λαζαρίδη. Στη συνέχεια εργάστηκε ως επιβλέπων εργοδηγός στην 277 μονάδα Μηχανικού του Αγγλικού Στρατού και στα έργα της διαστρώσεως του αεροδρομίου Σέδες, την οδοποιία της οδού Θεσσαλονίκης-Γιδά και εντός της πόλης της Θεσσαλονίκης καθώς και στην επισκευή των στρατώνων Ιππικού Μικρών Εμβόλων. Είχε παντρευτεί την Χρυσούλα Σίμου και από το γάμος τους προέκυψαν δύο παιδιά, η Ελένη (1950) και Φωτεινή (1957).
Στις 29 Αυγούστου 1945 προσλήφθηκε ως ημερομίσθιος διαλογέας για τη συμπλήρωση της ομάδας διαλογής εμπορευμάτων παραλίας στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων.
Στις 10 Φεβρουαρίου 1947 τοποθετήθηκε προσωρινά ως βοηθός λογιστής στο Γραφείο Έκδοσης Τιμολογίων στο Τμήμα Εισαγωγής και Αποταμιεύσεως με καθήκοντα την έκδοση τιμολογίων τόσο του Δημοσίου (Α.Τ.Ε) όσο και γενικών εμπορευμάτων όταν αυτά άρχισαν να εισάγονται από το 1948 καθώς και την αλληλογραφία. Στις 23 Ιουνίου 1947 απολύθηκε λόγω στράτευσης μέχρι την επαναπρόσληψη του στις 14 Αυγούστου 1947 και την εκ' νέου αποχώρηση του για στράτευση στις 16 Ιουνίου 1948 και την αποστράτευση του στις 6 Ιουλίου 1948. Στις 22 Αυγούστου 1949 ανέλαβε καθήκοντα στο Τμήμα Αποθηκεύσεων, ενώ την 13η Φεβρουαρίου 1950 κρίθηκε ικανός να εργαστεί από την υγειονομική επιτροπή του ΙΚΑ, κατόπιν σχετικής παραπομπής του. Στις 18 Δεκεμβρίου 1953 αποσπάστηκε στην Τεχνική Υπηρεσία της νέας ΕΖΛΘ ως σχεδιαστής και στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινά στο Τμήμα Τεχνικών Μελετών της Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών. Στις 30 Νοεμβρίου 1957 προσλήφθηκε και ανέλαβε καθήκοντα ως τακτικός υπάλληλος με 8ο βαθμό του Β6 Κλάδου Σχεδιαστών Β΄ Κατηγορίας. Τα καθήκοντά του ήταν η σχεδίαση υπό κλίμακα σχεδίων τεχνικών έργων εξ αντιγραφής εκ σκαριφημάτων και την παραβολή των συνταχθεισών μελετών, η λήψη επιμετρικών στοιχείων σχετικά με τμήματα εκτελεσθέντων έργων και η σύνταξη των σχετικών επιμετρήσεων καθώς και ο έλεγχος συντελεσθεισών επιμετρήσεων και πιστοποιήσεων. Πιο συγκεκριμένα, η σύνταξη σχεδίων των υπό εκτέλεση ή εκτελούμενων έργων, η σύνταξη σχεδίων ηλεκτρολογικών κλπ εγκαταστάσεων, στην ευρύτερη λιμενική περιοχή της ΕΖΛΘ, η επίβλεψη ανέγερσης των μεταλλικών υποστέγων χώρου σιτηρών και περιοχή Λάνκασάιρ, η σύνταξη επιμετρήσεων και λογαριασμών πληρωμής εργολαβιών με την οδηγία του επιβλέποντα μηχανικού, η συντήρηση και λειτουργία του παλιρροιογράφου του ΕΖΛΘ κλπ. Στις 5 Απριλίου 1960 μονιμοποιήθηκε γιατί συμπλήρωσε 2ετή ευδόκιμη δοκιμαστική υπηρεσία. Στις 26 Ιανουαρίου 1962 προάχθηκε στον 7ο βαθμό. Στις 5 Ιουλίου 1969 προάχθηκε στον 5ο βαθμό. Στις 5 Μαΐου 1976 προάχθηκε κατ’ εκλογήν στον 4ο βαθμό. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1976 διαπιστώθηκε η αυτοδίκαια κατάταξή του στον ΜΕ4 Κλάδο Σχεδιαστών. Στις 10 Ιουνίου 1980 συνταξιοδοτήθηκε.