Εμφανίζει 5680 αποτελέσματα

βιομηχανία πλεκτών

Ο Δέλλιος Χρήστος ή Ζαχαροπλάστης του Κυριάκου ήταν οπλαρχηγός στον Μακεδονικό Αγώνα και πρόκριτος της Γευγελής, γεννημένος στην Βογδάντσα. Γεννήθηκε το 1869 στη Βογδάντσα. Οι πρόγονοί του κατάγονταν από το Κοστουρίνο της Στρώμνιτσας, αλλά κατέφυγαν στη Βογδάντσα λόγω αναταραχών με τους Τούρκους. Ο ίδιος μεγάλωσε και πήγε σχολείο στις Σέρρες (1872-1885) και κατόπιν μετακόμισε στη Γευγελή το 1888. Γρήγορα αποτέλεσε έναν από τους σημαντικότερους προκρίτους της πόλης. Ασκούσε το επάγγελμα του ζαχαροπλάστη (είχε καφενείο με μπιλιάρδο την κεντρική πλατεία), γεγονός που του έδωσε και το προσωνύμιο "Ζαχαροπλάστης". Με τη σύζυγό του, Μόσχου Μαρία του Αθανασίου απέκτησε τέσσερα παιδιά (Βασίλειος, Αναστασία, Βικτωρία που έζησαν στην Ελλάδα - Θεσσαλονίκη και Κορυφή Ημαθίας, και έναν γιο με το πιθανό όνομα Αντώνιος, του οποίου η τύχη αγνοείται μετά την μετοίκησή του στην Νότιο Αμερική στις αρχές του 20ου αιώνα).
Το 1898 όταν σημειώθηκαν μαζικές δολοφονίες προκρίτων και ιερέων με ελληνική συνείδηση από το Βουλγαρικό κομιτάτο στη Γευγελή και κατ επέκταση γενικότερα λόγω της εντεινόμενης βουλγαρικής δράσης στην περιοχή της Γευγελής, ο Δέλλιος Χρήστος αποφάσισε να ιδρύσει το 1902 τη Φιλόπτωχο Αδελφότητα. Η Φιλόπτωχος Αδελφότητα της Γευγελής οργανώθηκε στα πρότυπα της Φιλικής Εταιρείας και ενώ φαινομενικά εμφανίζονταν στις Οθωμανικές αρχές ως φιλανθρωπικό ίδρυμα, ωστόσο δρούσε κρυφά ως ένοπλος πυρήνας. Στην αδελφότητα μυήθηκαν μερικοί από τους πιο σημαντικούς και ικανούς Γευγελιώτες. Τα αρχικά στελέχη ήταν ο Αρβανίτης Αθανάσιος, ο Τσολάκης Γεώργιος, ο Χατζηζαφειρίου Χαρίσιος και ο Σιωνίδης Βασίλειος. Για να οργανώσει την ένοπλη ομάδα ο Δέλλιος Χρήστος φρόντισε να προμηθευτεί οπλισμό με ιδίους πόρους. Η πολιτοφυλακή αυτή, υπό την ηγεσία του Δέλλιου Χρήστου, έδρασε στην πόλη της Γευγελής και στα περίχωρα της.
Τη δεκαετία του 1920 ο Δέλλιος Χρήστος φαίνεται ότι ζούσε την Θεσσαλονίκη. Τότε, προσλήφθηκε από την ΕΖΘ ως φύλακας στις 27 Αυγούστου 1925 με απόφαση της Επιτροπείας της ΕΖΘ στις 19 Αυγούστου 1925. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του φύλακα στην υπηρεσία Ασφάλειας της ΕΖΘ. Στη 1 Ιουλίου 1927 είχε τον τίτλο του Φύλακα Α΄. Στις 31 Δεκεμβρίου 1932 συνταξιοδοτήθηκε από την υπηρεσία.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του (απεβίωσε το 1957) τα έζησε στην Κορυφή Ημαθίας όπου καλλιεργούσε τα χωράφια που του παραχώρησε το Ελληνικό κράτος (τότε Βασίλειο της Ελλάδος) μετά την παρασημοφόρηση του στις 7 Μαΐου 1938. Το 1970 στο χωριό Κορυφή Ημαθίας στήθηκε προτομή του, φιλοτεχνημένη από τον καθηγητή Μηνόπουλο Αθανάσιο.

γραμματέας Πρωτοδικείου

Ο Βασίλειος Δήμου του Νικολάου γεννήθηκε το 1921 στη Θεσσαλονίκη. Έχει απολυτήριο Δημοτικού Σχολείου. Ήταν κλάσης στρατεύσεως 1942 και υπηρέτησε ως οπλίτης πεζικού. Την 1η Μαρτίου 1950 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Μεταφορών με βαθμό και μισθό Γραφέα Β΄. Στις 5 Ιουνίου 1951 μετατέθηκε στο Τμήμα Αποθηκών. Στις 17 Απριλίου 1952 προάχθηκε σε Φύλακα με βαθμό Γραφέα Α΄. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινώς στο Τμήμα Αποθηκών Ελευθέρας Ζώνης. Στις 26 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 9. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β1 κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων της Β΄Κατηγορίας με βαθμό 8ο. Στις 25 Σεπτεμβρίου 1957 προάχθηκε κατά αρχαιότητα στον 7ο βαθμό. Στις 2 Ιανουαρίου 1958 ορίστηκε διαχειριστής Αποθηκών 9.

Ο Δήμου Σωτήριος του Βασιλείου γεννήθηκε το 1901 στη Θεσσαλονίκη. Η κλάση επιστράτευσης του είναι το 1921 και υπηρέτησε με βαθμό στρατιώτη πεζικού. Προσλήφθηκε στις 1 Απριλίου 1935. Στις 2 Απριλίου 1935 τοποθετήθηκε στην εσωτερική υπηρεσία του Τμήματος Βεβαιώσεως και Εισπράξεως Λιμενικών Δικαιωμάτων. Στις 28 Οκτωβρίου 1935 αποσπάστηκε στο Λογιστήριο. Στις 20 Μαρτίου 1936 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Λογιστηρίου. Στις 25 Απριλίου 1939 παίρνει το βαθμό του Γραφέα Α' και τοποθετείται στο Λογιστήριο. Στις 5 Ιουνίου 1946 αποσπάται προσωρινά στην Υπηρεσία Εφοδιασμού Θεσσαλονίκης. Στις 29 Απριλίου 1949 προάγεται σε Γραμματέας Β' τάξεως. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετείται προσωρινά στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και Μεταφορών. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε σε οργανική θέση. Στις 25 Σεπτεμβρίου 1957 στον 6ο βαθμό σύμφωνα με Υ.Κ.

υπουργός δημοσίων έργων