Εμφανίζει 5680 αποτελέσματα

Ο Μιχάλης Σασαγιάννης ήταν ναυτικός πράκτορας και πράκτορας ασφαλιστικής εταιρείας. Ήταν παντρεμένος με την Ελίζα Σασαγιάννη. Το 1915 ο Σασαγιάννης κατοικούσε στην οδό Βουλγαροκτόνου. Διατηρούσε ναυτικό γραφείο από το 1898. Αντιπροσώπευε την Ελληνική Ατμοπλοΐα Πηλίου. Επίσης, το 1922 συμμετείχε στην εταιρεία Σασαγιάννης-Μπρόβας και Σία η οποία συστήθηκε στη Θεσσαλονίκη με στόχο την ίδρυση και εκμετάλλευση εργοστασίου παραγωγής τούβλων και κεράμων καθώς και άλλων συναφών ειδών. Γράφτηκε στο ΕΒΕΘ στις 27 Δεκεμβρίου 1919 και στο Ναυτικό Επιμελητήριο το 1924. Διετέλεσε πρόεδρος του Ναυτικού Επιμελητηρίου από 21 Φεβρουαρίου 1924 έως 12 Απριλίου 1925 και 3 Φεβρουαρίου 1927 έως 28 Ιανουαρίου 1932. Επίσης, ήταν ιδρυτικό μέλος του Αθλητικού Συλλόγου Ο Ηρακλής. Επίσης, διετέλεσε μέλος του διορισμένου Δημοτικού Συμβουλίου της περιόδου της περιόδου 1920-1922, με δήμαρχο τον Οσμάν Σαΐτ. Το 1924 αντιπροσώπευε την ναυτιλιακή εταιρεία "Ιονική" των Αδελφών Γιαννουλάτου. Την 1 Μαΐου 1929 ανέλαβε μέλος της Επιτροπείας του ΕΖΘ στη θέση του ΕΒΕΘ. Διαδέχθηκε τον Γιακόμπ Μόλχο στη θέση του ΕΒΕΘ.

Ο Σασαγιάννης συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 27 Ιανουαρίου 1930 και εκλέχτηκε αντιπρόεδρος του ΛΤΘ. Στις 7 Απριλίου 1932 επανεκλέχθηκε από την 50μελή επιτροπή του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου μέλος της Επιτροπείας της ΕΖΘ και του ΛΤΘ με 28 ψήφους στους 50 ψηφίσαντες. Επίσης, εκλέχθηκε ο Ιάκωβος Μόλχο με 23 ψήφους, ενώ δεν κατάφερε να εκλεγεί ο μέχρι τότε αντιπρόσωπος Ζ. Βέρρος λαμβάνοντας μόνο 14 ψήφους. Στις 23 Μαΐου 1931 ο Μιχάλης Σασαγιάννης ανέλαβε προεδρεών της Επιτροπείας. Ο Σασαγιάννης συμμετείχε στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 5 Μαΐου 1932. Το 1935 ανέλαβε τον ρόλο του προέδρου για έναν περίπου μήνα, από τις 7 Μαρτίου μέχρι τις 5 Απριλίου. Εξαιτίας μάλλον του βενιζελικού κινήματος της 1ης Μαρτίου ο φιλοβενιζελικός πρόεδρος του ΛΤΘ Βασίλης Δημητρίου τέθηκε σε διαθεσιμότητα. Έκτοτε τον αντικατέστησε. (Πρακτικά ΛΤΘ, 149η Συνεδρίαση, 26/3/1935) Την περίοδο αυτή κατατέθηκε ο πρώτος οργανισμός του ΛΤΘ. Ο Σασαγιάννης με τη λήξη της θητείας της Επιτροπείας ευχαρίστησε τα μέλη της, ενώ δεν απενεκλέχθηκε. (Πρακτικά ΛΤΘ, τόμος δεύτερος, 151η Συνεδρίαση, 5/4/1935).

Ο Λάμπρος Σαρόπουλος του Ζήση γεννήθηκε το 1893 στην Θεσσαλονίκη. Ανήκε στην κλάση επιστράτευσης του 1913 α. Στις 15 Ιουνίου 1933 διατέθηκε στον εργολάβο ενοικιαστή του ΛΦΞ. Στις 17 μαΐου 1935 ανέλαβε επόπτης ΛΦΞ. Στις 26 Ιουλίου 1935 τίθεται στη διάθεση του ενοικιαστή του ΛΦΞ. Στις 20 Μαρτίου 1936 τοποθετείται στην υπηρεσία Εισπράξεως ΛΦΞ. και στο φυλάκιο 15 Στις 30 Μαρτίου 1936 μέχρι τις 9 Σεπτεμβρίου 1936 τοποθετείται στο φυλάκιο 4 ΛΦΞ. Στις 25 Απριλίου 1939 προάχθηκε σε Γραφέας Α και τοποθετήθηκε ως εισπράκτορας στην Υπηρεσία Βεβαιώσεως και Εισπράξεως ΛΦΞ. Το 1949 τοποθετείται στην Υπηρεσία Αποθηκεύσεως ΛΤΘ. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετείται στο Τμήμα Αποθηκών ΕΖΛΘ. Στις 26 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στη δύναμη του τακτικού προσωπικού.

Ο Χριστόδουλος Σαρόγλου ήταν ανώτερος αξιωματικός του λιμενικού σώματος. Ήταν Δόκιμος Σημαιοφόρος κατά την περίοδο από 9 Απριλίου 1941 μέχρι 17 Σεπτεμβρίου 1941 στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Πειραιώς. Το 1949 υπηρετούσε ως υπολιμενάρχης στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης. Με αυτή την ιδιότητα συμμετείχε στην Επιτροπεία της ΕΖΘ, στην Επιτροπεία ΛΤΘ και στο Διοικητικό Συμβούλιο ΕΖΛΘ ως εκπρόσωπος του λιμεναρχείου. Η τελευταία παρουσία του στο ΔΣ ήταν στις αρχαιρεσίες στις 6 Δεκεμβρίου 1963 καθώς θα λάβει μετάθεση σε άλλο λιμεναρχείο. Ο Σαρόγλου Χριστόδουλος συμμετείχε στην όγδοη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 9 Μαΐου 1950 ως αναπληρωτής εκπρόσωπος Κεντρικού Λιμεναρχείου, στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 17 Ιανουαρίου 1949 ως αναπληρωτής εκπρόσωπος του Κεντρικού Λιμεναρχείου, στην δέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 11 Αυγούστου 1950 ως αναπληρωτής εκπρόσωπος του Κεντρικού Λιμεναρχείου. Ο Σαρόγλου Χριστόδουλος συμμετείχε στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ στις 13 Ιανουαρίου 1954 ως αναπληρωτής του Κεντρικού Λιμενάρχη, Σακάρη Μιχαήλ. Ο Χριστόδουλος Σαρόγλου συμμετείχε στην πέμπτη περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ από 1957-12-13 έως από τις 25 Ιουλίου 1958 ως κεντρικός λιμενάρχης στη θέση του Ισίδωρου Βασιλειάδη. Ο αντιπρόεδρος Ευθύμιος Τζαμτζής χαιρετίζει στο ΔΣ τον Σαρόγλου λέγοντας ότι η παρουσία του προκαλεί ιδιαίτερη ευχαρίστηση σε αυτόν προσωπικώς και στα υπόλοιπα μέλη του ΔΣ καιώς είναι γνωστό ότι ο Σαρόγλου έχει παλαιούς δεσμούς με τον Λιμένα Θεσσαλονίκης και συνεπώς η συνεργηασία μαζί του "θέλει αποβή επ' αγαθώ". Ο Σαρόγλου απαντώντας αναφέρει πως αισθάνεται εξαιρετική χαρά διόρι ευρίσκεται μεταξύ προσώπων κατά το πλείστον γνωστών και ελπίζει ότι θα δυνηθή να συμβάλη σεις την προαγωγήν του Λιμένος". Στις 12 Σεπτεμβρίου 1958 θα τον διαδεχθεί ο Θεόφιλος Μωραΐτης. Στην επόμενη συνεδρίαση όμως στις 26 Σεπτεμβρίου 1958 ο Σαρόγλου αναλαμβάνει εκ νέου. Στις 5 Δεκεμβρίου αναλαμβάνει εκ νέου ο Θεόφιλος Μωραΐτης. Ο Χριστόδουλος Σαρόγλου συμμετείχε εκ νέου στην όγδοη, ένατη, δέκατη και ενδέκατη περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ. Θα τον διαδεχθεί ο Δημήτριος Γιάγκος

Ο Σαρόγλου Γεώργιος του Γεωργίου και της Ανέττας γεννήθηκε το 1926 στον Μικρόκαμπο Δράμας, και έχει φοιτήση μέχρι την ΣΤ’ Δημοτικού. Ολοκλήρωσε την στρατιωτική του θητεία το 1951. Στο διάστημα της θητείας του συμμετείχε στις επιχειρήσεις εναντίον των Κομμουνιστοσυμμοριτών και διακρίθηκε στις επιχειρήσεις στο Βίτσι το 1949. Για την συμμετοχή του σε αυτές τις επιχειρήσεις που διακρίθηκε του έδωσαν στρατιωτικό μετάλλιο πολεμικού Σταυρού Γ’ Κατηγορίας. Ήταν έγγαμος και έμενε στην οδό Νέα Βάρνα και Βασιλέως Κωνσταντίνου 8 στην Θεσσαλονίκη. Επίσης από τις 9 Ιανουαρίου 1972 είναι προστατευμένος από τον Αναγκαστικό νόμο 1836/51, γιατί ήταν πολεμιστής Σταυρού γ’ Τάξεως. Αυτός ο νόμος προστατεύει όσους έχουν απολυθεί από τον στρατό, και έχουν πάρει μέρος σε αγώνες εναντίων των συμμοριτών.

Ο Φρανσές Ισάκ του Ιακώβ ήταν ισραηλίτης λιμενεργάτης στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης κατά το μεσοπόλεμο.

Ο Ιάκωβος Σαρφατί του Μεναχίμ γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1910. Ανήκε στην ισραηλιτική κοινότητα της πόλης και είχε απαλλαγεί από τη υποχρέωση της θητείας. Στις 4 Αυγούστου 1930 προσλήφθηκε ως σημειωτής Φορτοεκφορτώσεως Ατμοπλοίων με βαθμό και μισθό γραφέα Β΄. Στις 23 Οκτωβρίου 1934 μετατέθηκε προσωρινώς Υπηρεσίας Μεταφορών Ξηράς και Φορτοεκοφρτώσεως Θαλάσσης. Στις 27 Ιουλίου 1935 απολύθηκε ύστερα από αίτηση παραίτησής του.

Ο Εζρά Σαρφατί του Νισσίμ γεννήθηκε στην Αδριανούπολη το 1894. Ήταν έγγαμος με ένα τέκνο. Προσλήφθηκε ως ημερομίσθιος υπάλληλος ως σημειωτής εκφορτώσεων . Ανέλαβε μόνιμος υπάλληλος Σημειωτής με βαθμό λογιστής Β΄ στις 24 Αυγούστου 1929. Στις 26 Φεβρουαρίου 1932 προάχθηκε σε Σημειωτής με βαθμό Γραφέα Α΄. Στις 25 Φεβρουαρίου 1932 δέχθηκε έπαινο για τάξη και φιλεργία. Στις 25 Ιουλίου 1935 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 6 ως βοηθός. Στις 23 Μαρτίου 1936 τοποθετήθηκε ως Προϊστάμενος Εξωτερικής Υπηρεσίας. Την 1 Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Μεταφορών. Από 1 Δεκεμβρίου 1938 έλαβε προσαύξηση μισθού 5% επειδή συμπλήρωσε δεκαετία. Στις 26 Νοεμβρίου 1938 τοποθετήθηκε οργανικώς στο Τμήμα Αποθηκεύσεων. Στις 19 Μαΐου 1939 έλαβε επίδομα ευδοκίμου παραμονής στον ίδιο βαθμό. Στις 9 Ιουλίου 1941 έλαβε επίδομα ευδοκίμου παραμονής επί τριετία στον ίδιο βαθμό.
Στις 24 Απριλίου 1946 το Υπηρεσιακό Συμβούλιο της ΕΖΘ δεν γνωρίζει ακόμη την κατάληξη των οκτώ Ισραηλιτών υπαλλήλων του οργανισμού από τον Απρίλιο του 1943. Για αυτό να ζητήσει πληροφορίες από την Ισραηλιτική Κοινότητα με την ελπίδα ότι είναι σε θέση να παράσχει τα αναγκαία στοιχεία με βάση τα οποία να ληφθεί κάποια σχετική απόφαση. Τελικά, σύμφωνα με την απόφαση της 18 Σεπτεμβρίου 1946 της ΓΔΚΜ με την αιτιολογία πως απείχε των καθηκόντων του απολύεται από την ΕΖΘ σύμφωνα το άρθρο 25 και 29 του ΑΝ 962/1937 {αρ. πρωτ. 3322}. Αριθμός ΦΕΚ 112/22.11.1946. Εντωμεταξύ, ο ίδιος μάλλον χάθηκε μαζί με τους άλλους Ισραηλίτες της Θεσσαλονίκης στο ολοκαύτωμα.

Ο Σαρφατή Δαυίδ του Μορδεχάι ήταν ισραηλίτης λιμενεργάτης στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης κατά το μεσοπόλεμο.

Ο Σαρφατί Αρών ήταν ισραηλίτης λιμενεργάτης στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης κατά το μεσοπόλεμο.

Ο Σαρφατί Αβραάμ του Σολομών ή Sarfati Avraam του Solomon ήταν ισραηλίτης λιμενεργάτης στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης κατά το μεσοπόλεμο. Προσλήφθηκε στην Κομιστική Υπηρεσία ΕΖΘ γύρω στο 1925. Στις 11 Οκτωβρίου 1937 διαγράφηκε από την Κομιστική Υπηρεσία ΕΖΘ λόγω συνταξιοδότησης.
Πιθανότατα εξοντώθηκε στο Άουσβιτς.