Ο Κελεμένης Νικόλαος του Παναγιώτη γεννήθηκε στο Ορτάκιο Θράκης το 1900. Ήταν έγγαμος με την Μελπομένη με ένα παιδί και είχε σπουδάσει στην Αστική Σχολή. Υπηρέτησε ως έφεδρος υπαξιωματικός.
Ο Γεώργιος Κατσώνης του Κωνσταντίνου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1902, ήταν έγγαμος με τρία παιδιά και ήταν απόφοιτος δημόσιας εμπορικής σχολής Θεσσαλονίκης. Είχε υπάρξει έφεδρος αξιωματικός. Διορίστηκε από τον Περιφερειακό Σύμβουλο της Πανελληνίου Ένωσης Παλαιών Πολεμιστών και Θυμάτων ως έφεδρος παλαιός πολεμιστής στις 16 Ιουνίου 1936 και ανέλαβε καθήκοντα την 1η Αυγούστου 1936. Στις 14 Φεβρουαρίου 1937 έλαβε το βαθμό του Γραφέα Β σύμφωνα με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ που εγκρίθηκε από τη Γενική Διοικήση Μακεδονίας. Την 19η Μάη 1937 μετατέθηκε προσωρινά από το Τμήμα Ελέγχου στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών. Στις 8 Ιουλίου 1938 ανακοινώθηκε η προαγωγή του σε Γραφέα Α και την 1η Απρίλη 1938 η τοποθέτηση του στο Τμήμα Ελέγχου. Στις 15 Μάη 1940 αποχώρησε για στράτευση από την οποία απαλλάχτηκε στις 15 Ιουνίου 1940, μέχρι την εκ νέου αποχώρηση του, την 28η Οκτωβρίου 1940. Στις 19 Μάη 1941 προήχθη σε Λογιστή Β ως τραυματίας πολέμου και στις 16 Ιουνίου 1941 επέστρεψε στα καθήκοντα του. Στις 28 Οκτωβρίου 1941 αποσπάται στο Τμήμα Εμπορίου Επιθεώρησης Βιομηχανίας Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας και την 9η Ιουνίου 1942 πήρε αύξηση λόγω οικογενειακών βαρών. Μετά τον πόλεμο, στις 22 Νοεμβρίου 1945, προήχθη σε Γραμματέα Α, ενώ στις 22 Φεβρουαρίου 1946 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 18. Στις 9 Σεπτεμβρίου 1949 προήχθη σε εισηγητή. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Ελέγχου της Διεύθυνσης Οικονομικών Υπηρεσιών. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1956 αποσπάστηκε στη Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών με καθήκον την παραλαβή πετρωμάτων. Στις 17 Δεκεμβρίου 1956 επανήλθε στο Τμήμα ελέγχου. Στις 17 Δεκεμβρίου 1956 αποσπάστηκε στο Τμήμα Εκμετάλλευσης για να αναλάβει τη διαχείριση της Αποθήκης Υλικού. Εντάχθηκε στην οργανική θέση στον Κλάδο Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων Β΄Κατηγορίας στον 5ο βαθμό.
Ο Κατσανίκας Ναούμ του Νικολάου γεννήθηκε στο Καλαφάτ στη Ρουμανία το 1896 και ήρθε ως πρόσφυγας στην Θεσσαλονίκη. Ήταν απόφοιτος τρίτης Γυμνασίου στο MIssion Saiguez Francaise. Υπηρέτησε στο στρατό ως έφεδρος υπαξιωματικός με το βαθμό Λοχία Μηχανικού.
Ο Καρβουνόπουλος Αναστάσιος του Δημητρίου γεννήθηκε στην Σμύρνη το 1898. Υπηρέτησε ως έφεδρος οπλίτης. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 12 Οκτωβρίου 1925 ως βοηθός λογιστή στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών. Την 1η Νοεμβρίου 1925 προάγεται σε λογιστή. Την 1η Μαΐου 1926 θα λάβει τον τίτλο του λογιστή Β΄. Την 1η Ιουλίου 1927 προάγεται σε λογιστή Α΄. Στις 29 Φεβρουαρίου 1932 παραιτήθηκε.
Ο Καραμήτσος Κωνσταντίνος του Αναστασίου και της Ερμιόνης γεννήθηκε στις 1913 στο Μπακίρκιοϊ Κωνσταντινούπολης και ήρθε πρόσφυγας από την Θεσσαλονίκη. Δεν είχε φοιτήσει σε σχολείο. Ήταν έγγαμος με την Μαρίκα και είχαν τρία τέκνα.
Ο Δημήτρης Καραδήμας του Ιωάννη και της Ειρήνης και σύζυγος της Ευγενίας, γεννήθηκε στο Δήμο Αγρινίου Τριχωνίδος Αιτωλοακαρνανίας το 1885 και ήταν απόφοιτος ημιγυμνασίου (Σχολαρχείου). Κατετάγη στο στρατό ως εθελοντής στις 26/4/1904 -αν και ανήκε στην κλάση του 1906. Στις 22/3/1905 καταγράφεται ως λιποτάκτης, στις 2/8/1908 ενεγράφη εκ λιποταξίας και απολύθηκε την 1/10/1908 με διαγωγήν άμεμπτον. Την 1/5/1909 προσλήφθηκε στο Δήμο Αγρινίου ως Τεχνικός έως τις 31/7/1910. Στις 20/9/1912 προσήλθε στο 1ο Σύνταγμα Μηχανικού απ΄ όπου απολύεται στις 11/11/1913. Στις 10/1/1915 διορίστηκε ως Επιστάτης Οικοδόμος Α΄τάξεως στην Κεντρική Επιτροπή επί της εγκαταστάσεως προσφύγων. Στις 18/9/1915 κατετάγη στο Η΄ Σύνταγμα σκαπανέων μέχρι τις 2/7/1916 οπότε και απολύθηκε. Στις 25/3/1918 προάχθηκε σε έφεδρο ανθυπασπιστή πεζικού και στις 8/8/1918 τέθηκε στη διάθεση του Γενικού Επιτελείου μέχρι τις 5 Δεκεμβρίου απολύθηκε οριστικά από τη Μεραρχία Σερρών. Στην 1/8/1932 προσλήφθηκε στο Ταμείο Ασφαλίσεως Καπνεργατών ως έκτακτος υπάλληλος όπου και παρέμεινε μέχρι τις 21/6/1937. Προσλήφθηκε στην Τεχνική Υπηρεσία του ΛΤΘ στις 4/6/1937 ως Επιστάτης με βαθμό Γραμματέα Β΄ και υπηρέτησε χωρίς διακοπή μέχρι τις 15/4/1950 οπότε και απολύθηκε λόγω συμπλήρωσης του ορίου ηλικίας 65 ετών.
Ο Νικόλαος Καλατζόπουλος του Γεωργίου γεννήθηκε το 1887. Καταγόταν από την Αταλάντη όπου διατηρούσε σπίτι. Ήταν παντρεμένος με τη Φωτεινή και μαζί απέκτησαν δύο παιδιά, τον Γιώργο και την Αγγελική. Ήταν μέλος του Συνδέσμου Αποστράτων Αξιωματικών Βορείου Ελλάδος. Είχε ολοκληρώσει την Γ τάξη Εξαταξίου Γυμνασίου
Προσλήφθηκε στο ΛΤΘ στις 14 Απριλίου 1930 ως υπάλληλος Υπηρεσίας Λιμενικών Συμβατικών Δικαιωμάτων και Τελών και παρέμεινε σε αυτήν. Στις 1 Ιουνίου 1938 διαβαθμίστηκε ως μόνιμος με το βαθμό του Γραφέα Α΄. Στις 28 Οκτωβρίου 1940 επιστρατεύθηκε στον πόλεμο ως αξιωματικός στο σώμα Αυτοκινήτων και αποστρατεύθηκε ως Αντισυνταγματάρχης. Στις 12 Σεπτεμβρίου 1942 χορηγήθηκε άδεια μέχρι το Νοέμβριο 1943 καθώς οι τραυματισμοί του τον ανάγκασαν να επισκέπτεται συνεχώς γιατρούς. Ο ίδιος και η οικογένειά του διέμεναν στην Αταλάντη για αυτό επεδίωξε μετατάξεις στην Αθήνα. Στις 16 Νοεμβρίου 1943 αποσπάσθηκε στο Υπουργείο Συγκοινωνίας στην Υπηρεσία Λιμενικών Έργων. Στις 18 Ιουνίου 1945 αποσπάσθηκε στο Υπουργείο Ναυτιλίας στο Τμήμα Επιμελητείας στην Υπηρεσία Αυτοκινήτων μέχρι το Μάρτιο 1947 όταν επέστρεψε στο ΛΤΘ. Απείχε από τα καθήκοντά του Από το Δεκέμβριο 1948 μέχρι το Μάρτιο 1949. Διαγράφηκε στις 15/4/50.
Ο Ηλίας Ιώβης του Κωνσταντίνου και της Αθηνάς γεννήθηκε το 1897 στην ΄. Ο πατέρας του ήταν έμπορος ζώων. Ολοκλήρωσε την 4η Γυμνασίου στο Γυμνάσιο στη Μακεδονική Φιλεκπαιδευτική Αδελφότητα στο Τσοτούλι. Η σύζυγός του ονομαζόταν Ευρυδίκη. Όντας στρατολογικής κλάσης 1917 την 1η Μαΐου 1917 υπηρέτησε στην Αγγλική Επιμελητεία της Θεσσαλονίκης ως διερμηνέας. Στις 3 Μαΐου 1920 υπηρέτησε τη θητεία του ως δεκανέας και απολύθηκε 16 Αυγούστου 1923. Συμμετείχε στην εκστρατεία της Μικράς Ασίας από 6 Ιουλίου έως 27 Αυγούστου 1922. Ακολούθως στην εκστρατεία της Κωνσταντινούπολης από Μάιο 1922 και της Ανατολικής Θράκης από 28 Αυγούστου 1922 έως 16 Αυγούστου 1923. Έλαβε ένα μετάλλιο από το Διασυμμαχικό στρατό της Αντάντ και ένα Στρατιωτικής Αξίας από τον ελληνικό στρατό. Στις 5 Μαρτίου 1935 συμμετείχε στην επιστράτευση και απολύθηκε στις 23 Μαρτίου 1935. Στις 17 Ιουλίου 1938 έλαβε το βαθμό του έφεδρου ανθυπολοχαγού. Στις 29 Οκτωβρίου 1940 συμμετείχε στην επιστράτευση και απολύθηκε την 1η Μαΐου 1941. Ήταν μέλος στον Σύνδεσμο Εφέδρων Μακεδονίας, στο Φυσιολατρικό Όμιλο Θεσσαλονίκης και στο Σύλλογο Κλεισουρέων.
Εργάστηκε την περίοδο από 1 Φεβρουαρίου 1929 έως 30 Οκτωβρίου 1934 στην Κοινότητα Κλεισούρας.
Προσλήφθηκε στο Λιμενικό Ταμείο Θεσσαλονίκης στις 12 Ιουνίου 1936 με βάση τη νομοθεσία «περί προστασίας Εφέδρων Παλαιών Πολεμιστών» και τοποθετήθηκε προσωρινά στο λογιστήριο με το βαθμό του Γραμματέα Α΄. Στις 25 Φεβρουαρίου 1939 έλαβε το βαθμό του Εισηγητή και τοποθετήθηκε στοΤμήμα Κατασκευής Νέων Έργων και Συντήρησης υπαρχόντων Τεχνικής Υπηρεσίας ΛΤΘ ως τεχνικός λογιστής μέχρι τον Ιούνιο 1942. Τότε αποσπάστηκε προσωρινώς στην Αυτόνομο Υπηρεσία Επισιτισμού Μακεδονίας. Στις 29 Αυγούστου 1942 επανήλθε στο ΛΤΘ και ανέλαβε καθήκοντα Προϊσταμένου Λογιστηρίου και Τμήματος Οικονομικών Υπηρεσιών. Στις 31 Ιανουαρίου 1946 προήχθη στο βαθμό του Τμηματάρχη Β΄. Ως προϊστάμενος Οικονομικών Υπηρεσιών διαχειρίστηκε από 1945 έως το 1050 διάφορα αξιόλογα ποσά περίπου 35 δισεκατομμύρια δρχ.
Την 1η Ιουνίου 1952 τέθηκε προσωρινώς εκτός υπηρεσίας λόγω καταγγελιών διαχειριστικών ανωμαλιών στην Υπηρεσία των Γερανών. Συγκεκριμένα στις 28 Ιανουαρίου 1950 ο Ηλίας Ιώβης είχε εισπράξει από το ναυτικό πρακτορείο Σαλτιέλ για τη χρήση του πλωτού γερανού Dravo ένα ποσό το οποίο δεν ανταποκρινόταν σε εκείνο που κατατέθηκε στο ταμείο. Ακολούθησε ένορκη διοικητική εξέταση από τριμελή επιτροπή. Σύμφωνα με τον ίδιο δεν πρόκειται για υπεξαίρεση, αλλά εκκρεμότητα. Ο ίδιος θεωρεί πως έφθασε στο εδώλιο άδικα καθώς προσπάθησε να διευκολύνει την πληρωμή του πληρώματος του συγκεκριμένου πλωτού γερανού. Απολύθηκε στις 24 Απριλίου 1953 καθώς καταδικάσθηκε για τριετή φυλάκιση για υπεξαίρεση σε βάρος του ΛΤΘ. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσής του στην Επιτροπεία του ΛΤΘ το μέλος της Επιτροπείας Θεοδώρου υποστηρίζει ότι η Επιτροπείας πρέπει να λάβει συνολικά υπόψιν την πολιτείας του Ιώβη τόσο ως υπαλλήλου όσο και ως πολίτη. Κατά την άποψή του πρόκειται για σικαστική πλάνη υποστηρίζοντας την αναψηλάφιση της δίκης. Καθώς «δεν είναι επιτρεπτόν να σφαγιάζωνται κατ’ αυτόν τον τρόπον οι έντιμοι υπάλληλοι». Ο Κωνσταντίνος Κώνστας, πρώην πρόεδρος του ΛΤΘ και διευθυντής του Τελωνείου, αναφέρει ότι ήταν «τύπος και υπογραμμός υπαλλήλου αφοσιωμένου εις το καθήκον και μόνον» και γι’ αυτό συνέχει η ίδια αγανάκτηση. Επίσης, ο Κύρτσης, εξίσου πρώην πρόεδρος του ΛΤΘ, προσθέτει ότι είχε εκτιμήσει την υπηρεσιακή προσήλωση του Ιώβη και την εντιμότητά του. Ωστόσο, η Επιτροπεία ήταν υποχρεωμένη να ακολουθήσει το νόμο. Για αυτό το λόγο και ανεξαρτήτως της διαχειριστικής «ανωμαλίας» το ΛΤΘ θα δώσει πιστοποιητικό προϋπηρεσίας.
Ο Πρόδρομος Ιωάννου του Τρύφωνα γεννήθηκε το 1916 στη Νίγδη. Ήταν απόφοιτος δημοτικού. Είχε παντρευτεί την Βασιλική Μυλωνίδη και από το γάμο τους προέκυψε μία κόρη, η Ελισσάβετ (1954). Επιστρατεύτηκε για πρώτη φορά το 1936 μέχρι το 1939, υπηρέτησε ξανά κατά την Διάρκεια της Ιταλικής εισβολής την περίοδο 1940-1941, ενώ την περίοδο 1947-1949 συμμετείχε μέσα από τις γραμμές του Εθνικού Στρατού στα γεγονότα του εμφυλίου πολέμου. Για αυτό το λόγο ήταν μέλος του Συνδέσμου Τραυματιών και Πολεμιστών Οπλιτών Νομού Θεσσαλονίκης, ενώ θεωρούταν τραυματίας πολέμου. Ως ανάπηρος πολέμου λοιπόν θα προσληφθεί στην ΕΖΘ με τις ευεργετικές διατάξεις του Νόμου 751/1948 "περί προστασίας των απολυομένων εκ των υπηρετούντων ή υπηρετησάντων εις τας τάξεις του στρατού κατά την διάρκεια της παρούσης κατά του έθνους συμμοριακής δράσεως".
Την 4η Ιανουαρίου 1950 άρχισε να παρέχει τις υπηρεσίες του στην Υπηρεσία Ασφαλείας ως τακτικός υπάλληλος - φύλακας με βαθμό γραφέα Β΄ τάξης και καθήκοντα τη φρούρηση του υπαίθριου χώρου υποκειμένων εμπορευμάτων σε φόρους και ελευθέρων εμπορευμάτων ως φύλακας ημέρας και νυκτός και την συμμετοχή στην πυροσβεστική άσκηση. Στις 24 Μαρτίου 1952 προάχθηκε κατά αρχαιότητα σε φύλακα με βαθμό γραφέα Α΄ τάξης. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινά στην Υπηρεσία Ασφαλείας Διευθύνσεψς Ελευθέρας Ζώνης. Στις 28 Ιουνίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β8 Κλάδου ασφαλείας Β΄ Κατηγορίας. Στις 25 Σεπτεμβρίου 1957 προάχθηκε κατά αρχαιότητα στον 7ο βαθμό. Το 1962 ανέλαβε βοηθός επόπτη θυρών στη φύλαξη των θυρών κατά την είσοδο και έξοδο εμπορευμάτων. Στις 3 Νοεμβρίου 1962 μετατίθεται ως σημειωτής ατμοπλοίων στο Τμήμα Φορτώσεων και Μεταφορών ΕΖΛΘ. Από 1 Ιανουαρίου έως 21 Ιουλίου 1963 αποσπάστηκε για εκπαίδευση και στις 22 Ιουλίου 1963 επέστρεψε στην Υπηρεσία Ασφαλείας ως φύλακας του οργανισμού αναλαμβάνοντας ταυτόχρονα βοηθός επόπτης θυρών για τον έλεγχο των διακινούμενων εμπορευμάτων. Στις 31 Δεκεμβρίου 1965 προάχθηκε κατά αρχαιότητα στον 6ο βαθμό. Το 1966 ανέλαβε επόπτης θυρών. Στις 30 Μαΐου 1968 ανέλαβε υπαρχιφύλακας και σύντομα αρχιφύλακας της Υπηρεσίας Ασφαλείας. Το 1970 επιπλέον ανέλαβε και γραμματέας του Τμήματος Ασφαλείας. Το 1973 ανέλαβε αναπληρωτής προϊστάμενος του Τμήματος Ασφαλείας και ειδικότερα επόπτης της πύλης της Ελευθέρας Ζώνης. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1976 διαπιστώθηκε η αυτοδίκαια κατάταξή του στον Κλάδο ΜΕ6 Ασφαλείας. Στις 10 Μαΐου 1979 προάχθηκε στον 5ο βαθμό. Μεταξύ των καθηκόντων του ήταν η διενέργεια ελέγχων στα εισερχόμενα και εξερχόμενα εμπορεύματα ως επόπτης πύλης, ενώ αργότερα, γενικότερα η φύλαξη των χώρων του λιμανιού ως αρχιφύλακας. Το 1975 ανέλαβε αποκλειστικά την εργασία του επόπτη θυρών. Στις 16 Ιουνίου 1979 έγινε δεκτή η αίτηση παραίτησης που είχε υποβάλλει για λόγους υγείας και συνταξιοδοτήθηκε.
Ο Θεμελής Θεμελής του Ιωάννη γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1888. Ήταν έγγαμος και είχε απολυτήριο Γυμνασίου. Υπηρέτησε ως έφεδρος οπλίτης. Στις 16 Ιουνίου 1936 προσλήφθηκε από την Πανελλήνιο Ένωση Παλαιών Πολεμιστών και Θυμάτων στην υπηρεσία της ΕΖΘ. Ανέλαβε καθήκοντα ως υπολογιστής Α΄την 1η Αυγούστου 1936 . Την 1 Απριλίου 1938 ανακοινώθηκε ότι θεωρείται Γραφέας Α΄ από την ημέρα πρόσληψής του. Στις 14 Φεβρουαρίου 1939 μετατέθηκε από την Υπηρεσία Στάβλων στο Τμήμα Αποθηκεύσεως.
Από τις 1941-03-22 θα εργαστεί στην Υπηρεσία Λογοκρισίας.Στις 21 Ιουνίου 1941 τέθηκε στη διάθεση Επιτροπής Δελτίου Τροφίμων ΕΒΕΘ. Στις 25 Σεπτεμβρίου 1941 διατάχθηκε να αναλάβει καθήκοντα στη Διεύθυνση Επισιτισμού Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας. Στις 8 Δεκεμβρίου 1941 επανήλθε στην ΕΖΘ. Στις 27 Απριλίου 1942 μετατέθηκε στην Υπηρεσία Συσσιτίων Θεσσαλονίκης. Την 1 Αυγούστου 1947 τοποθετήθηκε στα Γραφεία του Τμήματος Αποθηκεύσεων. Στις 4 Σεπτεμβρίου 1949 προάχθηκε σε γραμματέας Β΄. Στις 19 Δεκεμβρίου 1950 προάχθηκε σε Γραμματέας Α΄.Στις 31 Δεκεμβρίου 1950 αποχωρεί λόγω ορίου ηλικίας.