Ο Θεόδωρος Κωτσιόπουλος προσελήφθη στις 16/4/1948 από το ΛΤΘ και εργάστηκε στην Υπηρεσία Αποθηκών. Καταγράφεται η παρουσία του μέχρι τις 5/10/1953 οπότε και ζητά διακοπή άδειας για λόγους ανεξάρτητους της θελήσεώς του. Δεν υπάρχουν στοιχεία τερματισμού της εργασιακής σχέσης.
Ο Καβουρματζής Δημήτρης του Γεωργίου και της Διαλεχτής ή Αικατερίνης, κάτοικος Θεσσαλονίκης οδός Μαυρομιχάλη 147, γεννήθηκε το 1877 στα Δαρδανέλια Μικράς Ασίας απ΄ όπου ήρθε στη Θεσσαλονίκη ως πρόσφυγας. Υπηρέτησε με την κλάση του 1898 και εργαζόταν από τις 14/9/1931 ως ημερομίσθιος καθαριστής προβλήτας. Στις 28/2/1948 εκδίδεται γνωστοποίηση απόλυσης λόγω προχωρημένης ηλικίας και αδυναμίας εκτέλεσης των καθηκόντων.
Ο Νικόλαος Καλατζόπουλος του Γεωργίου γεννήθηκε το 1887. Καταγόταν από την Αταλάντη όπου διατηρούσε σπίτι. Ήταν παντρεμένος με τη Φωτεινή και μαζί απέκτησαν δύο παιδιά, τον Γιώργο και την Αγγελική. Ήταν μέλος του Συνδέσμου Αποστράτων Αξιωματικών Βορείου Ελλάδος. Είχε ολοκληρώσει την Γ τάξη Εξαταξίου Γυμνασίου
Προσλήφθηκε στο ΛΤΘ στις 14 Απριλίου 1930 ως υπάλληλος Υπηρεσίας Λιμενικών Συμβατικών Δικαιωμάτων και Τελών και παρέμεινε σε αυτήν. Στις 1 Ιουνίου 1938 διαβαθμίστηκε ως μόνιμος με το βαθμό του Γραφέα Α΄. Στις 28 Οκτωβρίου 1940 επιστρατεύθηκε στον πόλεμο ως αξιωματικός στο σώμα Αυτοκινήτων και αποστρατεύθηκε ως Αντισυνταγματάρχης. Στις 12 Σεπτεμβρίου 1942 χορηγήθηκε άδεια μέχρι το Νοέμβριο 1943 καθώς οι τραυματισμοί του τον ανάγκασαν να επισκέπτεται συνεχώς γιατρούς. Ο ίδιος και η οικογένειά του διέμεναν στην Αταλάντη για αυτό επεδίωξε μετατάξεις στην Αθήνα. Στις 16 Νοεμβρίου 1943 αποσπάσθηκε στο Υπουργείο Συγκοινωνίας στην Υπηρεσία Λιμενικών Έργων. Στις 18 Ιουνίου 1945 αποσπάσθηκε στο Υπουργείο Ναυτιλίας στο Τμήμα Επιμελητείας στην Υπηρεσία Αυτοκινήτων μέχρι το Μάρτιο 1947 όταν επέστρεψε στο ΛΤΘ. Απείχε από τα καθήκοντά του Από το Δεκέμβριο 1948 μέχρι το Μάρτιο 1949. Διαγράφηκε στις 15/4/50.
Ο Παναγιώτης Κυπραίος ήταν έγγαμος με δύο κόρες. Απεβίωσε την 26η Σεπτεμβρίου 1946.
Ο Δημήτρης Καραδήμας του Ιωάννη και της Ειρήνης και σύζυγος της Ευγενίας, γεννήθηκε στο Δήμο Αγρινίου Τριχωνίδος Αιτωλοακαρνανίας το 1885 και ήταν απόφοιτος ημιγυμνασίου (Σχολαρχείου). Κατετάγη στο στρατό ως εθελοντής στις 26/4/1904 -αν και ανήκε στην κλάση του 1906. Στις 22/3/1905 καταγράφεται ως λιποτάκτης, στις 2/8/1908 ενεγράφη εκ λιποταξίας και απολύθηκε την 1/10/1908 με διαγωγήν άμεμπτον. Την 1/5/1909 προσλήφθηκε στο Δήμο Αγρινίου ως Τεχνικός έως τις 31/7/1910. Στις 20/9/1912 προσήλθε στο 1ο Σύνταγμα Μηχανικού απ΄ όπου απολύεται στις 11/11/1913. Στις 10/1/1915 διορίστηκε ως Επιστάτης Οικοδόμος Α΄τάξεως στην Κεντρική Επιτροπή επί της εγκαταστάσεως προσφύγων. Στις 18/9/1915 κατετάγη στο Η΄ Σύνταγμα σκαπανέων μέχρι τις 2/7/1916 οπότε και απολύθηκε. Στις 25/3/1918 προάχθηκε σε έφεδρο ανθυπασπιστή πεζικού και στις 8/8/1918 τέθηκε στη διάθεση του Γενικού Επιτελείου μέχρι τις 5 Δεκεμβρίου απολύθηκε οριστικά από τη Μεραρχία Σερρών. Στην 1/8/1932 προσλήφθηκε στο Ταμείο Ασφαλίσεως Καπνεργατών ως έκτακτος υπάλληλος όπου και παρέμεινε μέχρι τις 21/6/1937. Προσλήφθηκε στην Τεχνική Υπηρεσία του ΛΤΘ στις 4/6/1937 ως Επιστάτης με βαθμό Γραμματέα Β΄ και υπηρέτησε χωρίς διακοπή μέχρι τις 15/4/1950 οπότε και απολύθηκε λόγω συμπλήρωσης του ορίου ηλικίας 65 ετών.
Ο Γεώργιος Λιάπης του Δημητρίου γεννήθηκε το 1904 Στο Μελισσοχώριο Θεσσαλονίκης. Ανήκε στην στρατιωτική κλάση του 1924 και υπηρέτησε ως οπλίτης πεζικού. Ανήκε στους 16 έμπιστους της νέας διοίκησης του ΛΤΘ οι οποίοι αντικατέστησαν τους 16 που δεν προσλήφθηκαν από την Γαλλική Εταιρία. Εντάχθηκε στο Γραφείο Βεβαιώσεως Λιμενικών Δικαιωμάτων. Στις 2 Απριλίου 1935 αποσπάστηκε στην Υπηρεσία Βεβαιώσεως Λιμενικού Φόρου Ξηράς και τοποθετήθηκε στο 2ο φυλάκιο. Αργότερα τοποθετήθηκε στο 15ο φυλάκιο. Στις 22 μαΐου 1935 επανήλθε στην Υπηρεσία Βεβαιώσεως Συμβατικών Λιμενικών Δικαιωμάτων. Στις 20 μαρτίου 1936 τοποθετείται στο Τμήμα βεβαιώσεως Συμβατικών Λιμενικών Δικαιωμάτων. Στις 25 Απριλίου 1939 διαβαθμίστηκε σε γραφέας Α΄τάξης στην ίδια υπηρεσία. Στις 29 Απριλίου 1949 προάχθηκε σε Γραμματέας Β΄ και τοποθετείται στο Λιμεναρχείο. Στις 15 Ιουλίου 1954 μετατέθηκε στο Τμήμα Αποθηκών της ΕΖΛΘ. Στις 26 Ιουλίου 1954 τοποθετείται στην Αποθήκη 7. Στις 19 Μαΐου 1955 αποσπάται στην Αποθήκη 4. Στις 19 Οκτωβρίου 1956 τοποθετείται από την Αποθήκη 1 και δύο στην Αποθήκη 11 και Περίβολο στο Λάνκασάιρ ως βοηθός διαχειριστή. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων Β΄κατηγορίας με βαθμό 7ο του ΥΚ. Στις 18 Ιουλίου 1957 μετατίθεται στις Αποθήκες 1 και 2. Στις 5 Δεκεμβρίου 1957 τοποθετείται στην Αποθήκη 3.
Η Ελπινίκη Μπαρανόσκυ ήταν υπογραμματέας- δακτυλογράφος στο Λιμενικό Ταμείο της Καβάλας. Εργάστηκε εκεί από τις 10/5/25 έως στις 21/2/45, όπου πήρε μετάθεση στο Λιμενικό Ταμείο Θεσσαλονίκης. Παρέμεινε μέχρι που τελείωσε η προσωρινή της σύμβαση και στις 31/12/45 αποχώρησε οικειοθελώς.
Η Μαρία Μάλη του Μιχαήλ και της Νεραντζώς γεννήθηκε το 1903 στη Φρένελη της Μικράς Ασίας. Ήταν παντρεμένη με τον Αλέξανδρο.
Ο Πέτρος Μουχτάρης του Νικολάου και της Αλεξάνδρας γεννήθηκε στα Σιάτιστα Κοζάνης το 1898. Είχε παντρευτεί με τη Μαρία Χρηστίδου το 1925 η οποία τότε ήταν 23 ετών και από το γάμο τους προέκυψε ο γιος Νικόλαος. Είχε ολοκληρώσει το Γυμνάσιο Σιατίστης και κατόπιν τη Γαλλική Εμπορική Σχολή Θεσσαλονίκης (Mission Laicue Francais). Ήταν μέλος της Ενώσεως Υπαξιωματικών και Στρατιωτών Παλαιών Πολεμιστών Νομού Θεσσαλονίκης. Η κλάση επιστράτευσης του ήταν το 1918 ως λοχίας πεζικού. Είχε διατελέσει έμπορος.
Προσλήφθηκε στο Λιμενικό Ταμείο στις 1 Σεπτεμβρίου 31 ως ημερομίσθιος υπάλληλος.
Στις 25 Απριλίου 1939 είχε τη θέση του λογιστή Β΄ στο Ελεγκτήριο ως επόπτη της εξωτερικής υπηρεσίας του Λιμενικού Φόρου Ξηράς ως προϊστάμενος κεντρικών φυλακίων και επιθεωρητής της υπηρεσίας αυτής. Χαρακτηρίζεται έντιμος υπάλληλος, ευφυής και εργατικός. Στις 25 Νοεμβρίου 1948 προάχθηκε σε Γραμματέας Α. Στις 24 Ιανουαρίου 1949 μετατέθηκε στο Τμήμα Αποθηκών. Στις 3 Ιουνίου 1949 τοποθετήθηκε προσωρινά στην Τεχνική Υπηρεσία. Στις 5 Ιουλίου 1949 μετατέθηκε στο Ελεγκτήριο. Στις 26 Ιανουαρίου 1950 ανέλαβε προϊστάμενος Ελεγκτηρίου. Για ένα διάστημα είχε αναλάβει και προϊστάμενος Γραμματείας.
Το 1954 αιτήθηκε αύξησης αποδοχών και βαθμού Εισηγητή, η οποία έγινε δεκτή. Στις 3 Ιουλίου 1954 διαγράφθηκε από το δυναμικό του προσωπικού λόγω θανάτου του.