Showing 260 results

Η Χρυσάνθη Τσιτσιμήτα του Δημητρίου και της Ευαγγελίας γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1906. Φοίτησε στο Διδασκαλείο Θηλέων Θεσσαλονίκης και αποφοίτησε το έτος 1917-1918 από την Γ΄ Τάξη με βαθμό άριστα, ενώ γνώριζε γαλλικά. Μεταπολεμικά εμφανίζεται να γνωρίζει και γερμανικά και αγγλικά. Παρέμεινε άγαμος. Μεταπολεμικά είχε υπό την φροντίδα της τη μητέρα της.
Προσλήφθηκε στη Γαλλική Εταιρία Εκμετάλλευσης Λιμένος Θεσσαλονίκης την 1 Ιουλίου 1923 ως μεταφράστρια, αλληλογράφος και αρχειοφύλακας, καθώς κατέχει τελείως και την δακτυλογραφίαν εις την ελληνική και γαλλικήν γλώσσαν». Προσλήφθηκε ως υπάλληλος Γραμματείας στο ΛΤΘ στις 20 Φεβρουαρίου 1930. Την 1 Μαΐου 1930 έλαβε το βαθμό γραφέα Α΄. Στη γραμματεία εκτελεί χρέη πρωτοκολλητού, διεκπεραιωτού και αρχειοφύλακα. Στο οργανόγραμμα του 1935 παραμένει στην ίδια θέση, όπως και το 1936. Το 1939 έλαβε βαθμό γραμματέα Β΄. Γενικά, φαίνεται ότι ήταν από τις πιο δραστήριες γυναίκες υπαλλήλους του οργανισμού, χωρίς όμως να έχει την ανάλογη εξέλιξη. Από τον Ιούλιο του 1942 και μέχρι την απελευθέρωση της χώρας υπηρέτησε ως αποσπασμένη στην Υπηρεσία Επισιτισμού Μακεδονίας.
Το 1944 τοποθετήθηκε ως προϊσταμένη στη γραμματεία της Διεύθυνσης Τεχνικών Έργων του ΛΤΘ από τον Μηχανικό Κώστα Γκούτα με σκοπό να βοηθήσει στη αναδιοργάνωση της Διεύθυνσης μετά την αποχώρηση των Γερμανών. Ο ίδιος την συγκαταλέγει «μεταξύ των αρίστων υπαλλήλων». Το 1949 προάχθηκε σε γραμματέας Α. Σε αυτήν τη θέση παρέμεινε κατά την ΕΖΛΘ, 19 Ιουλίου 1954, με ευθύνη την τήρηση του βιβλίου πρωτοκόλλου, τη δημιουργία φακέλων των μελετούμενων και εκτελούμενων τεχνικών έργων και την ταξινόμηση των αρχείων του τμήματος. Το 1954 διαμαρτυρήθηκε για την καθυστέρηση στην ιεραρχική εξέλιξή της και διεκδίκησε προαγωγή. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Α1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων Α΄Κατηγορίας με βαθμό 6ο. Ωστόσο, μόλις 1959 έλαβε το βαθμό του Τμηματάρχη Β και είχε την ευθύνη της σύνταξης των αποφάσεων του διευθυντή. Η περίπτωσή της είναι χαρακτηριστική της δυσκολίας των γυναικών υπαλλήλων να ανελιχθούν. Το 1958 μετατέθηκε στο Τμήμα Γραμματείας της Διεύθυνσης Διοικητικών Υπηρεσιών. Το 1960 η έκθεση υπηρεσιακής ικανότητας την χαρακτηρίζει ως «αφοσιωμένη απολύτως εις τα εθνικά ιδεώδη» και αναφέρει πως «πιστεύει «εις το κρατούν κοινωνικό σύστημα». Αποτελεί «παράδειγμα προς μίμησιν» και «συναισθάνεται τας υπηρεσιακάς ευθύνας». Συνταξιοδοτήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1961 από την ΕΖΛΘ.

Ο Παντελής Τσατσαρώνης του Ζήση και της Αικατερίνης γεννήθηκε στη Καστέλλα Χαλκίδος του Νομού Εύβοιας το 1901. Ανήκε στην κλάση του 1921 και υπηρέτησε στο πεζικό το 1921 ως οπλίτης στο μέτωπο της Μικράς Ασίας. Παντρεύτηκε και απέκτησε τέσσερα παιδιά. Ήταν μέλος της Ένωσης Υπαξιωματικών και Στρατιωτικών Παλαιών Πολεμιστών. Ήταν σιδηρουργός και προσλήφθηκε στο ΛΤΘ στις 16/8/35 ως χειριστής γερανών. Το 1958 προάχθηκε στην ακριβώς ανώτερη θέση. Στις 25 Απριλίου 1939 τοποθετήθηκε ως χειριστής Γερανών στη Υπηρεσία Κινήσεως Γερανών της Τεχνικής Υπηρεσίας ΛΤΘ. Στις 19 Ιουλίου 1854 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Μηχανολογικό της ΕΖΛΘ. Στις 21 Αυγούστου 1959 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β7 Κλάδου Τεχνιτών της Β΄Κατηγορίας με βαθμό 9ο. Στις 21 Οκτωβρίου 1957 προάχθηκε σε βαθμό 8ο. Στις 30 Ιουλίου 1958 προάχθηκε στον βαθμό 7ο. Ύστερα από την τελευταία σύμβαση εργασίας , η οποία έληξε στις 31/12/62 δεν υπάρχει κάποια νεότερη σύμβαση.

Ο Μάρκος Φρανσές του Δαυίδ γεννήθηκε το 1903 στην Θεσσαλονίκη και ήταν μέλος της ισραηλιτικής κοινότητας της πόλης. Ολοκλήρωσε την Γ΄ τάξη της Ισραηλιτικής Εμπορικής Σχολής Θεσσαλονίκης.
Στη 1 Φεβρουαρίου 1918 προσλήφθηκε στη Γαλλική Εταιρία Εκμετάλλευσης Λιμένος Θεσσαλονίκης ως υπάλληλος δελτίων. Στη συνέχεια ανέλαβε Ταμίας. Στις 20 Φεβρουαρίου 1930 προσλήφθηκε στο ΛΤΘ με βαθμό λογιστή Β στην ίδια θέση του Ταμία, καθώς διατηρείται το ίδιο οργανόγραμμα. Το 1935 με το νέο οργανόγραμμα διατηρείται στο Ταμείο στις 29 Απριλίου 1939 διαβαθμίζεται σε Γραμματέα Α και τοποθετήθηκε στο Τμήμα Ελεγκτηρίου.
Κατά την περίοδο της κατοχής, το ΛΤΘ φαίνεται να ανταποκρίνεται στη διαταγή του Γερμανικού Στρατιωτικού Διοικητή Θεσσαλονίκης Αιγαίου, σύμφωνα με την οποία όσοι ισραηλίτες ήταν μέλη οποιουδήποτε φορέα έπαυαν να είναι μέλη του. Συγκεκριμένα, στα πρακτικά της 381ης Συνεδρίασης της 12ης Μαρτίου 1943 περιέχεται η σχετική απόφαση: «Συζητούμενον είτα του ζητήματος της θέσεως παρά τω ΛΤΘ υπηρετούντων υπαλλήλων Ισραηλιτών, η Επιτροπεία αποφασίζει μετά τα υπό του εκ των μελών κ. Φούκα λεχθέντα, όπως αναμείνη την επί ερωτήματος του ΤΑΚ εκδοθησομένην σχετικήν διαταγήν της Γενικής Διοικήσεως Μακεδονίας περί της θέσεως των παρά τω Οργανισμώ τούτω υπηρετούντων υπαλλήλων Ισραηλιτών, μέτρον όπερ θέλει ληφθή δια τους παρά τω ΛΤΘ υπηρετούντας υπαλλήλους Ισραηλίτας. Εν τέλει εγκρίνεται υπό της Επιτροπείας η εκτέλεσις των ληφθεισών αποφάσεων προ της επικυρώσεως των πρακτικών και λύεται η συνεδρίασις.» Με άλλα λόγια, η Επιτροπεία του ΛΤΘ κινείται άμεσα να εφαρμόσει τη διαταγή, χωρίς πολλές συζητήσεις. Ο Φρανσές πιθανότατα λοιπόν απολύθηκε από το ΛΤΘ, αν και δεν υφίσταται στο φάκελό του που έχει διατηρηθεί στο Ιστορικό Αρχείο της ΟΛΘ ΑΕ, μια τέτοια απόφαση. Αντίθετα, αναγράφεται σε παρένθεση κάτω από το όνομά του «Εφονεύθη υπό των Γερμανών».

Ο Αργυρόπουλος Λαυρέντιος του Γρηγορίου και της Μακρίνας γεννήθηκε το 1914 στο Ικόνιο Μικρά Ασίας. Τον Ιούνιο 1929 ολοκλήρωσε την 6η Δημοτικού του 2ου Δημοτικού Σχολείου Καστοριάς όπου διέμεινε με την οικογένειά του ως πρόσφυγας. Είχε παντρευτεί την Αγάπη Αργυροπούλου και είχαν αποκτήσει τέσσερα παιδιά, τρία αγόρια και ένα κορίτσι.
Το 1935 ολοκλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις, αλλά πολέμησε από 24 Μαρτίου 1941 έως 1 Μαΐου 1941 στο ελληνοϊταλικό πόλεμο.
Στις 4 Φεβρουαρίου 1948 προσλήφθηκε στο ΛΤΘ ως καθαριστής ελεύθερου λιμένα. Στις 12 Φεβρουαρίου 1948 κλήθηκε επιστρατεύθηκε και συμμετείχε στον εμφύλιο πόλεμο μέχρι τις 22 Οκτωβρίου 1948 όταν απολύθηκε από τις τάξεις του στρατού. Την 1 Νοεμβρίου 1948 επανήλθε στην υπηρεσία του ΛΤΘ. Στις 9 Ιουνίου 1949 μετατέθηκε στην Υπηρεσία Φυλάκιων λόγω ζητήματος υγείας. Μετά την ενοποίηση των δύο οργανισμών τοποθετήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 1954 στην υπηρεσία Ασφαλείας ΕΖΛΘ. Τα καθήκοντά του ήταν η φύλαξη του υπαίθριου χώρου του Οργανισμού, ενώ είχε εκπαιδευτεί στη χρήση των πυροσβεστικών μέσων
Στις 1 Ιουνίου 1958 προσλήφθηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας ως τακτικός υπάλληλος με καθήκοντα φύλακα και το βαθμό 9ο Β8 κλάδου ασφαλείας. Συγκεκριμένα είχε 1) το καθήκον της φρούρησης των αποθηκών κατά τις μη εργάσιμες ώρες και των υπαίθριων χώρων των υποκείμενων και ελευθέρων εμπορευμάτων και 2) τη χρήση των πυροσβεστήρων του οργανισμού. Στις 2 Σεπτεμβρίου 1960 μονιμοποιήθηκε μετά από διετή δοκιμαστική περίοδο με καθήκοντα της φρούρηση του οργανισμού και τον έλεγχο των εξερχομένων από τις θύρες εμπορευμάτων ως βοηθός επόπτη θυρών. Το 1964 θα προαχθεί στον 8ο βαθμό, το 1965 στον 7ο βαθμό και το 1968 στον 6ο βαθμό. Την ίδια χρονιά ως βοηθός επόπτης θυρών θα αναλάβει την Πύλη 7 των στάβλων. Το 1969 θα αναλάβει επόπτης θυρών Στις 10 Απριλίου 1972 ο Λ. Αργυρόπουλος και ο Ι.Πλούτσος είχαν την ευθύνη φρούρησης της περιοχής του κυλικείου όμως δεν έδειξαν την απαιτούμενη επιμέλεια κατά την εκτέλεση των καθηκόντων με αποτέλεσμα εκείνο το βράδυ να γίνει διάρρηξη του κυλικείου. Σύμφωνα με την απόφαση του Γενικού Διευθυντή ο Αργυρόπουλος λόγω ηλικίας και σωματικών δυνάμεων δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στα καθήκοντα του φύλακα με αποτέλεσμα να γίνει η μετάθεση του στο τμήμα Αποθηκών ως βοηθός διαχειριστή ή κλητήρα. Το 1973 συνταξιοδοτήθηκε.

Ο Ιωάννης Βανίδης του Κωνσταντίνου γεννήθηκε το 1926 στη Θεσσαλονίκη και ήταν έγγαμος με δυο παιδιά. Υπηρέτησε ως υποσμηνίας-ηλεκτροτεχνίτης στην πολεμική αεροπορία από τις 9 Ιουνίου 1947 έως τις 17 Φεβρουαρίου 1950 παίρνοντας μέρος σε επιχειρήσεις κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου. Στις 20 Νοεμβρίου 1950 αποφοίτησε από το Κέντρο Εκπαιδεύσεως Ηλεκτροτεχνητών του Εθνικού Στρατού. Ανέλαβε καθήκοντα με σχέση προσωπικού ιδιωτικού δικαίου στις 2 Απριλίου 1951 και στις 12 Ιουνίου 1958 διορίστηκε ως τακτικός, ενώ στις 16 Σεπτέμβρη 1960 μονιμοποιήθηκε. Στις 31 Μάη 1963 πήρε προαγωγή, ενώ το ίδιο συνέβη και στις 26 Μάη 1966 και στις 20 Οκτώβρη 1975. Στις 28 Ιουλίου 1965 του χορηγήθηκε βεβαίωση προκειμένου να μεταβεί στο εξωτερικό για υπηρεσιακούς λόγους, όπως και στις 23 Ιουνίου 1976, αλλά και την 21η Οκτωβρίου 1978 για να ταξιδέψει στις Ανατολικές χώρες και εκ νέου στις 4 Νοέμβρη 1978. Την 21η Οκτώβρη 1975 πήρε αύξηση, όπως και την 1η Απρίλη 1976, ενώ από την 1η Ιανουαρίου 1978, την 2α Απρίλη 1979, την 1η Ιανουαρίου 1980 και την 2α Απρίλη 1980 λάμβανε επιδόματα. Στις 2 Μάρτη 1983 έγινε δεκτή η παραίτηση που είχε υποβάλλει για να συνταξιοδοτηθεί. Στην διάρκεια των χρόνων που υπηρέτησε τον οργανισμό εργάστηκε ως ηλεκτροτεχνίτης γενικών καθηκόντων και με την ευθύνη λειτουργίας των γερανών και του υποσταθμού της 3η προβλήτας και ως ηλεκτρολόγος στο συνεργείο συντήρησης και επισκευών.