Ο Ιωσήφ Πέρετς του Δαυίδ γεννήθηκε το 1880 στη Θεσσαλονίκη. Την 1η Μαρτίου 1912 προσλήφθηκε ως σημειωτής στην Υπηρεσία Γερανών Γαλλικής Εταιρίας. Παραμένει στην ίδια θέση στο ΛΤΘ στις 20 Φεβρουαρίου 1930, ενώ στο οργανόγραμμα του 1935 έχει μεταφερθεί στο Τμήμα Βεβαιώσεως Λιμενικών Δικαιωμάτων.
Παπαβασιλείου Βασίλειος του Δημητρίου
Ο Παπαβασιλείου Βασίλειος του Δημητρίου και της Αικατερίνης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1910. Είχε ολοκληρώσει την Δ΄ Δημοτικού. Ήταν στρατιωτικής κλάσης 1930. Υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία από 3 Σεπτεμβρίου 1931 έως 16 Δεκεμβρίου 1933. Ήταν παντρεμένος με τρία παιδιά.
Στις 6 Ιουλίου 1935 προσλήφθηκε στην Υπηρεσία Έλξεως και Υλικού στους Σιδηροδρόμους Ελληνικού Κράτους, στην περιφέρεια Θεσσαλονίκης, μέχρι τις 12 Αυγούστου 1937 αρχικά ως έκτακτος και στη συνέχεια μόνιμος επί σφυρηλάτει. Αρχικά, στις 2 Δεκεμβρίου 1938, προσλήφθηκε ως Σημειωτής Μηχανολογικής Υπηρεσίας Κινήσεως Γερανών ΛΤΘ. Στις 25 Φεβρουαρίου 1939 απέκτησε το βαθμό του Γραφέα Β και στη συνέχεια Γραφέα Α. Στις 2 Απριλίου 1954 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας ΕΖΛΘ.
Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε ως σημειωτής στην Υπηρεσία Φορτοεκφορτώσεως και Μεταφορών ΕΖΛΘ. Στις 7 Σεπτεμβρίου 1956 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Στάβλων ΕΖΛΘ ως επόπτης καθαριότητας αναπληρώνοντας ενίοτε τους φύλακες και άλλες βοηθητικές εργασίες. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων Β΄Κατηγορίας και βαθμό 8ο. Στις 21 Οκτωβρίου 1957 προάχθηκε στον 7ο βαθμό. Συνταξιοδοτήθηκε στις 30 Ιουνίου 1962.
Ο Σουστιέλ Ζοσέφ του Σολομώντα γεννήθηκε το 1878 και καταγόταν από τη Γαλλία. Προσλήφθηκε στις 19/4/14 και εργαζόταν ως σημειωτής έως στις 19/2/30. Έπειτα προάχθηκε σε λογιστής Β βαθμού και βοηθός επόπτη φορτοεκφορτώσεων. Κατά την περίοδο της κατοχής, το ΛΤΘ φαίνεται να ανταποκρίνεται στη διαταγή του Γερμανικού Στρατιωτικού Διοικητή Θεσσαλονίκης Αιγαίου, σύμφωνα με την οποία όσοι ισραηλίτες ήταν μέλη οποιουδήποτε φορέα έπαυαν να είναι μέλη του. Συγκεκριμένα, στα πρακτικά της 381ης Συνεδρίασης της 12ης Μαρτίου 1943 περιέχεται η σχετική απόφαση: «Συζητούμενον είτα του ζητήματος της θέσεως παρά τω ΛΤΘ υπηρετούντων υπαλλήλων Ισραηλιτών, η Επιτροπεία αποφασίζει μετά τα υπό του εκ των μελών κ. Φούκα λεχθέντα, όπως αναμείνη την επί ερωτήματος του ΤΑΚ εκδοθησομένην σχετικήν διαταγήν της Γενικής Διοικήσεως Μακεδονίας περί της θέσεως των παρά τω Οργανισμώ τούτω υπηρετούντων υπαλλήλων Ισραηλιτών, μέτρον όπερ θέλει ληφθή δια τους παρά τω ΛΤΘ υπηρετούντας υπαλλήλους Ισραηλίτας. Εν τέλει εγκρίνεται υπό της Επιτροπείας η εκτέλεσις των ληφθεισών αποφάσεων προ της επικυρώσεως των πρακτικών και λύεται η συνεδρίασις.» Με άλλα λόγια, η Επιτροπεία του ΛΤΘ κινείται άμεσα να εφαρμόσει τη διαταγή, χωρίς πολλές συζητήσεις. Ο Σαρφάτι πιθανότατα λοιπόν εκδιώχθηκε από το ΛΤΘ, αν και δεν υφίσταται στο φάκελό του, που έχει διατηρηθεί στο Ιστορικό Αρχείο της ΟΛΘ ΑΕ, μια τέτοια απόφαση. Αντίθετα, αναγράφεται σε παρένθεση κάτω από το όνομά του «Εφονεύθη υπό των Γερμανών».
Ο Αντζέλ Σαρφάτι του Γιομπώβ γεννήθηκε το 1898 στη Θεσσαλονίκη και ήταν μέλος της εβραϊκής κοινότητας της πόλης. Ήταν απόφοιτος της Σχολής της Ισραηλιτικής Κοίνοτητας Αλλιάνς.
Την 1η Οκτωβρίου 1919 προσλήφθηκε από τη Γαλλική Εταιρία ως υπάλληλος «επί της εξαγωγής εμπορευμάτων». Ο διευθυντής της Γαλλικής Εταιρίας Πέτρος Ενίκ τον χαρακτηρίζει τίμιο και εργατικό υπάλληλο. Στις 20 Φεβρουαρίου 1930 προσλήφθηκε από το ΛΤΘ ως υπολογιστής Β Την 1η Μαΐου 1930 τοποθετήθηκε ως βοηθός Β Φορτοεκφορτώσεως στη Εξωτερική Υπηρεσία. Στο οργανόγραμμα του 1935 στο Τμήμα Βεβαιώσεως Λιμενικών Δικαιωμάτων, μετεξέλιξη Εξωτερικής Υπηρεσίας. Στις 29 Απριλίου 1939 παρέμεινε σημειωτής, αλλά προάχθηκε σε γραφέα Α στην υπηρεσία βεβαιώσεως Συμβατικών Λιμενικών Δικαιωμάτων και Τελών.
Κατά την περίοδο της κατοχής, το ΛΤΘ φαίνεται να ανταποκρίνεται στη διαταγή του Γερμανικού Στρατιωτικού Διοικητή Θεσσαλονίκης Αιγαίου, σύμφωνα με την οποία όσοι ισραηλίτες ήταν μέλη οποιουδήποτε φορέα έπαυαν να είναι μέλη του. Συγκεκριμένα, στα πρακτικά της 381ης Συνεδρίασης της 12ης Μαρτίου 1943 περιέχεται η σχετική απόφαση: «Συζητούμενον είτα του ζητήματος της θέσεως παρά τω ΛΤΘ υπηρετούντων υπαλλήλων Ισραηλιτών, η Επιτροπεία αποφασίζει μετά τα υπό του εκ των μελών κ. Φούκα λεχθέντα, όπως αναμείνη την επί ερωτήματος του ΤΑΚ εκδοθησομένην σχετικήν διαταγήν της Γενικής Διοικήσεως Μακεδονίας περί της θέσεως των παρά τω Οργανισμώ τούτω υπηρετούντων υπαλλήλων Ισραηλιτών, μέτρον όπερ θέλει ληφθή δια τους παρά τω ΛΤΘ υπηρετούντας υπαλλήλους Ισραηλίτας. Εν τέλει εγκρίνεται υπό της Επιτροπείας η εκτέλεσις των ληφθεισών αποφάσεων προ της επικυρώσεως των πρακτικών και λύεται η συνεδρίασις.» Με άλλα λόγια, η Επιτροπεία του ΛΤΘ κινείται άμεσα να εφαρμόσει τη διαταγή, χωρίς πολλές συζητήσεις. Ο Σαρφάτι πιθανότατα λοιπόν εκδιώχθηκε από το ΛΤΘ, αν και δεν υφίσταται στο φάκελό του, που έχει διατηρηθεί στο Ιστορικό Αρχείο της ΟΛΘ ΑΕ, μια τέτοια απόφαση. Αντίθετα, αναγράφεται σε παρένθεση κάτω από το όνομά του «Εφονεύθη υπό των Γερμανών».
Η Χρυσάνθη Τσιτσιμήτα του Δημητρίου και της Ευαγγελίας γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1906. Φοίτησε στο Διδασκαλείο Θηλέων Θεσσαλονίκης και αποφοίτησε το έτος 1917-1918 από την Γ΄ Τάξη με βαθμό άριστα, ενώ γνώριζε γαλλικά. Μεταπολεμικά εμφανίζεται να γνωρίζει και γερμανικά και αγγλικά. Παρέμεινε άγαμος. Μεταπολεμικά είχε υπό την φροντίδα της τη μητέρα της.
Προσλήφθηκε στη Γαλλική Εταιρία Εκμετάλλευσης Λιμένος Θεσσαλονίκης την 1 Ιουλίου 1923 ως μεταφράστρια, αλληλογράφος και αρχειοφύλακας, καθώς κατέχει τελείως και την δακτυλογραφίαν εις την ελληνική και γαλλικήν γλώσσαν». Προσλήφθηκε ως υπάλληλος Γραμματείας στο ΛΤΘ στις 20 Φεβρουαρίου 1930. Την 1 Μαΐου 1930 έλαβε το βαθμό γραφέα Α΄. Στη γραμματεία εκτελεί χρέη πρωτοκολλητού, διεκπεραιωτού και αρχειοφύλακα. Στο οργανόγραμμα του 1935 παραμένει στην ίδια θέση, όπως και το 1936. Το 1939 έλαβε βαθμό γραμματέα Β΄. Γενικά, φαίνεται ότι ήταν από τις πιο δραστήριες γυναίκες υπαλλήλους του οργανισμού, χωρίς όμως να έχει την ανάλογη εξέλιξη. Από τον Ιούλιο του 1942 και μέχρι την απελευθέρωση της χώρας υπηρέτησε ως αποσπασμένη στην Υπηρεσία Επισιτισμού Μακεδονίας.
Το 1944 τοποθετήθηκε ως προϊσταμένη στη γραμματεία της Διεύθυνσης Τεχνικών Έργων του ΛΤΘ από τον Μηχανικό Κώστα Γκούτα με σκοπό να βοηθήσει στη αναδιοργάνωση της Διεύθυνσης μετά την αποχώρηση των Γερμανών. Ο ίδιος την συγκαταλέγει «μεταξύ των αρίστων υπαλλήλων». Το 1949 προάχθηκε σε γραμματέας Α. Σε αυτήν τη θέση παρέμεινε κατά την ΕΖΛΘ, 19 Ιουλίου 1954, με ευθύνη την τήρηση του βιβλίου πρωτοκόλλου, τη δημιουργία φακέλων των μελετούμενων και εκτελούμενων τεχνικών έργων και την ταξινόμηση των αρχείων του τμήματος. Το 1954 διαμαρτυρήθηκε για την καθυστέρηση στην ιεραρχική εξέλιξή της και διεκδίκησε προαγωγή. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Α1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων Α΄Κατηγορίας με βαθμό 6ο. Ωστόσο, μόλις 1959 έλαβε το βαθμό του Τμηματάρχη Β και είχε την ευθύνη της σύνταξης των αποφάσεων του διευθυντή. Η περίπτωσή της είναι χαρακτηριστική της δυσκολίας των γυναικών υπαλλήλων να ανελιχθούν. Το 1958 μετατέθηκε στο Τμήμα Γραμματείας της Διεύθυνσης Διοικητικών Υπηρεσιών. Το 1960 η έκθεση υπηρεσιακής ικανότητας την χαρακτηρίζει ως «αφοσιωμένη απολύτως εις τα εθνικά ιδεώδη» και αναφέρει πως «πιστεύει «εις το κρατούν κοινωνικό σύστημα». Αποτελεί «παράδειγμα προς μίμησιν» και «συναισθάνεται τας υπηρεσιακάς ευθύνας». Συνταξιοδοτήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1961 από την ΕΖΛΘ.
Ο Χαλκόπουλος Α. ήταν επόπτης Λιμενικών Φόρων Ξηράς κατά τον μεσοπόλεμο στο ΛΤΘ.
Ο Μπούσιος Κωνσταντίνος προσλήφθηκε αποθηκάριος στην ΕΖΘ στις 17 Οκτωβρίου 1925. Απολύθηκε την 1η Δεκεμβρίου 1925.
Ο Ρωμανός Λεωνίδας του Σταύρου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1888. Ανέλαβε καθήκοντα στις 22 Σεπτεμβρίου 1925 ως επόπτης φορτοεκφορτώσεων με μηνιαίο μισθό 2500 δρχ. 10 Δεκεμβρίου 1925 απολύθηκε από την υπηρεσία.
Ο Σκαριάκης Ιωάννης γεννήθηκε στην Κουλακιά (Χαλάστρα) στα 1890. Ήταν έγγαμος και υπηρέτησε ως έφεδρος οπλίτης. Προσλήφθηκε ως αρχιελιγμοδηγός στην ΕΖΘ στις 27 Οκτωβρίου 1925. Θα αποχωρήσει από την ΕΖΘ στις 1 Ιανουαρίου 1926. Θα επαναπροσληφθεί στην υπηρεσία Σιδηροδρομικής Κίνησης από 1 Απριλίου 1926. Στις 26 Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του ελιγμοδηγού στην υπηρεσία Σιδηροδρομικής κινήσεως της ΕΖΘ. Την 1η Ιουλίου 1927 προάχθηκε με βαθμό γραφέα Α΄. Στις 9 Ιανουαρίου 1934 εκφράσθηκε ευαρέσκεια της Επιτροπείας ΕΖΘ για συμβολή σε κατάσβεση στην πυρκαγιά. 1η Απριλίου 1938 απεβίωσε.
Ο Λεοντιάδης Ιορδάνης γεννήθηκε στο Παρθένιο (Ζουγκουλδάκι), στα 1896. Δεν είχε στρατευθεί. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως βοηθός επιστάτης Κομιστικής Υπηρεσίας στις 16 Νοεμβρίου 1925 με απόφαση στις 5 Νοεμβρίου 1925 ως επιστάτης Κομιστικής Υπηρεσίας. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του βοηθού επιστάτη στο Τμήμα Κομιστική Υπηρεσία και φόρτωσης. Στις 15 Μαΐου 1927 έγινε δεκτή η παραίτηση του από την υπηρεσία.