- Υπάλληλοι
- Γέννηση: 1917| Πρόσληψη ΛΤΘ: 1946-10-10
Η Τούμπουρα Ερασμία του Ιπποκράτη και της Μαλάμως γεννήθηκε το 1917 στην Προύσσα της Μικράς Ασίας και ήρθε ως πρόσφυγας στην Θεσσαλονίκη. Ήταν έγγαμος. Ήταν απόφοιτος Παρθεναγωγείου.
Η Τούμπουρα Ερασμία του Ιπποκράτη και της Μαλάμως γεννήθηκε το 1917 στην Προύσσα της Μικράς Ασίας και ήρθε ως πρόσφυγας στην Θεσσαλονίκη. Ήταν έγγαμος. Ήταν απόφοιτος Παρθεναγωγείου.
Ο Βασίλειος Σπαθόπουλος του Στέφανου γεννήθηκε το 1900 στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν έγγαμος με τρία παιδιά. Είχε ολοκληρώσει το Δημοτικό Σχολείο. Είχε υπηρετήσει στο ιππικό με το βαθμό του λοχία. Στις 10 Αυγούστου 1936 προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως κλητήρας Α΄. Διορίστηκε από το Περιφερειακό Συμβούλιο ΠΕΠΠΘ καθώς τύγχανε έφεδρος Παλαιός Πολεμιστής. Άρχισε να μισθοδοτείται από τις 16 Αυγούστου 1936 και εξής θεωρήθηκε ότι ανήκει στο δυναμικό της ΕΖΘ. Στις 10 Αυγούστου 1936 τοποθετήθηκε στο Γραφείο Ιατρικής Περίθαλψης. Στις 13 Μαΐου 1937 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Γραμματείας και Προσωπικού ΕΖΘ. Στις 13 Δεκεμβρίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Μεταφορών ΕΖΘ. Στις 15 Αυγούστου 1945 αποσπάστηκε στο Γραφείο Συνδέσμου. Στις 7 Αυγούστου 1947 τοποθετήθηκε στο Τμήμα και στο Γραφείο Συνδέσμου. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινά στο Τμήμα Ελέγχου της Διεύθυνσης Διοικητικών Υπηρεσιών της ΕΖΛΘ. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην Οργανική Θέση του Γ1 Κλάδου Αρχικλητήρων - Κλητήρων της Γ΄Κατηγορίας με βαθμό 10ο.
Ο Γεώργιος Ξενίδης του Λεωνίδα γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1884. Ήταν έγγαμος και δεν είχε στρατευθεί. Προσλήφθηκε την 1η Δεκεμβρίου στην ΕΖΘ ως βοηθός αποθηκάριος με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ στις 14 Δεκεμβρίου 1925. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του βοηθού Αποθηκάριου. στο Τμήμα Εκφορτώσεων και Προσωρινών Γενικών Αποθηκών. Την 1η Ιουλίου 1927 προήχθη σε Βοηθός Αποθηκάριος Α΄. Στις 23 Μαρτίου 1928 απομακρύνθηκε προσωρινώς από την υπηρεσία για ατιμωτική πράξη. Στις 28 Μαρτίου 1928 αποφασίστηκε από την Επιτροπεία της ΕΖΘ η οριστική απόλυσή του.
Ο Ρωμύλος Ζαχαριάδης του Ευστρατίου γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1901. Υπηρέτησε ως έφεδρος αξιωματικός. Στις 8 Ιανουαρίου 1927 προσλήφθηκε στην ΕΖΘ με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ στις 5 Ιανουαρίου 1926 ως υπολογιστής Β΄ στο Τμήμα Λογιστηρίου. Την 1η Ιουλίου 1927 προάχθηκε κατ’ εκλογή σε Λογιστή Β΄. Στις 24 Αυγούστου 1929 προάχθηκε σε Λογιστή Α΄. Στις 21 Αυγούστου 1929 αυξήθηκε ο μισθός λόγω οικογενειακών βαρών. Την 1η Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Λογιστικό Τμήμα. Την 1η Δεκεμβρίου 1937 του χορηγήθηκε προσαύξηση μισθού 5% λόγω συμπλήρωσης δεκαετίας. Στις 19 Μαΐου 1939 ανακοινώνεται ότι λαμβάνει επίδομα ευδοκίμου παραμονής στον ίδιο βαθμό. Στις 13 Μαΐου 1940 στρατεύθηκε ως έφεδρος αξιωματικός. Στις 17 Ιουνίου 1940 παρουσιάσθηκε μετά την απόλυση από τον στρατό και ανέλαβε καθήκοντα στο Τμήμα Λογιστηρίου. Στις 28 Οκτωβρίου 1940 επιστρατεύθηκε. Στις 13 Μαΐου 1941 επέστρεψε από την επιστράτευση. Στις 7 Απριλίου 1948 απολύθηκε από την υπηρεσία επειδή εκτελούσε ξένη προς την ΕΖΘ υπηρεσία.
Ο Ευστράτιος Αυγουστίδης του Αργυρίου γεννήθηκε στη Κωνσταντινούπολη το 1896. Δεν είχε στρατευθεί. Ήταν έγγαμος και είχε ολοκληρώσει την Α΄Γυμνασίου. Από 27 Νοεμβρίου 1926 μέχρι 30 Ιουνίου 1927 διετέλεσε ημερομίσθιος φύλακας υπάλληλος Κομιστικής Υπηρεσίας. Την 1η Ιουλίου 1927 προσλήφθηκε μόνιμος φύλακας Β’ με απόφαση 13 Ιουλίου 1927. Από 1 Φεβρουαρίου 1929 προάχθηκε σε Φύλακα Α΄. Στις 21 Αυγούστου 1929 ο μισθός του αυξήθηκε λόγω οικογενειακών βαρών.
Στις 9 Ιουνίου 1931 τιμωρήθηκε επιεικώς από το πειθαρχικό συμβούλιο με αργία δύο ημερών για βραδεία προσέλευση στην υπηρεσία και επανειλημμένα έδωσε αφορμές. Στις 9 Ιανουαρίου 1934 Η Επιτροπεία της ΕΖΘ εξέφρασε την ευαρέσκειά της για τη συμβολή στην κατάσβεση πυρκαγιάς στα παραπήγματα της Σερβικής Ζώνης. Από 1 Δεκεμβρίου 1937 του χορηγήθηκε προσαύξηση μισθού 5% για συμπλήρωση δεκαετίας. Στις 19 Μαΐου 1939 έλαβε επίδομα ευδοκίμου παραμονής στον ίδιο στον ίδιο βαθμό. Στις 9 Σεπτεμβρίου 1949 προάχθηκε.
Ο Εζρά Σαρφατί του Νισσίμ γεννήθηκε στην Αδριανούπολη το 1894. Ήταν έγγαμος με ένα τέκνο. Προσλήφθηκε ως ημερομίσθιος υπάλληλος ως σημειωτής εκφορτώσεων . Ανέλαβε μόνιμος υπάλληλος Σημειωτής με βαθμό λογιστής Β΄ στις 24 Αυγούστου 1929. Στις 26 Φεβρουαρίου 1932 προάχθηκε σε Σημειωτής με βαθμό Γραφέα Α΄. Στις 25 Φεβρουαρίου 1932 δέχθηκε έπαινο για τάξη και φιλεργία. Στις 25 Ιουλίου 1935 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 6 ως βοηθός. Στις 23 Μαρτίου 1936 τοποθετήθηκε ως Προϊστάμενος Εξωτερικής Υπηρεσίας. Την 1 Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Μεταφορών. Από 1 Δεκεμβρίου 1938 έλαβε προσαύξηση μισθού 5% επειδή συμπλήρωσε δεκαετία. Στις 26 Νοεμβρίου 1938 τοποθετήθηκε οργανικώς στο Τμήμα Αποθηκεύσεων. Στις 19 Μαΐου 1939 έλαβε επίδομα ευδοκίμου παραμονής στον ίδιο βαθμό. Στις 9 Ιουλίου 1941 έλαβε επίδομα ευδοκίμου παραμονής επί τριετία στον ίδιο βαθμό.
Στις 24 Απριλίου 1946 το Υπηρεσιακό Συμβούλιο της ΕΖΘ δεν γνωρίζει ακόμη την κατάληξη των οκτώ Ισραηλιτών υπαλλήλων του οργανισμού από τον Απρίλιο του 1943. Για αυτό να ζητήσει πληροφορίες από την Ισραηλιτική Κοινότητα με την ελπίδα ότι είναι σε θέση να παράσχει τα αναγκαία στοιχεία με βάση τα οποία να ληφθεί κάποια σχετική απόφαση. Τελικά, σύμφωνα με την απόφαση της 18 Σεπτεμβρίου 1946 της ΓΔΚΜ με την αιτιολογία πως απείχε των καθηκόντων του απολύεται από την ΕΖΘ σύμφωνα το άρθρο 25 και 29 του ΑΝ 962/1937 {αρ. πρωτ. 3322}. Αριθμός ΦΕΚ 112/22.11.1946. Εντωμεταξύ, ο ίδιος μάλλον χάθηκε μαζί με τους άλλους Ισραηλίτες της Θεσσαλονίκης στο ολοκαύτωμα.
Ο Παπαλαδάς Χαράλαμπος του Αντωνίου γεννήθηκε στην Ραιδεστό το 1897. Δεν είχε στρατευθεί επειδή ήταν πρόσφυγας. Προσλήφθηκε ως φύλακας Β΄ στις 16 Οκτωβρίου 1929. Στις 16 Οκτωβρίου 1929 ο μισθός αυξήθηκε ο μισθός λόγω οικογενειακών βαρών. Στις 20 Απριλίου 1932 προάχθη σε Φύλακα Α΄. Στις 13 Σεπτεμβρίου 1932 παραπέμφθηκε στο Πειθαρχικό Συμβούλιο για αποδεδειγμένη ανικανότητα. Στις 19 Απριλίου 1939 τιμωρήθηκε με επίπληξη επειδή απουσίασε από τα καθήκοντά του χωρίς προειδοποίηση. Στις 19 Μαΐου 1939 ανακοινώνεται ότι λαμβάνει επίδομα παραμονής στον ίδιο βαθμό. Στις 4 Ιουλίου 1939 του εκφράστηκε η ευαρέσκεια για συμβολή στην αποτροπή πλημμύρας αποθηκών. Στις 19 Μαΐου 1941 ανακοινώνεται ότι χορηγείται προσαύξηση λόγω 10ετίας από 16 Οκτωβρίου 1939.
Στις 11 Νοεμβρίου 1944 φαίνεται ότι είναι αποσπασμένος στην υπηρεσία Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού Θεσσαλονίκης, αλλά πιθανόν να έχει αποσπαστεί νωρίτερα.
Στις 30 Μαρτίου 1945 τοποθετείται στην Υπηρεσία Ασφαλείας. Στις 4 Ιουλίου 1945 τοποθετείται στο Τμήμα Μεταφορών. Φαίνεται ότι είχε αποσπαστεί σε άλλη υπηρεσία κατά την περίοδο της Κατοχής. Την 1 Ιουλίου 1945 παρουσιάστηκε από απόσπαση. Στις 30 Ιουνίου 1947 τιμωρήθηκε με απόφαση του Υπηρεσιακού Συμβουλίου λίαν επιεικώς δια μηνιαία προσωρινής παύσεως επί αμελείας και επιπολαιότητας κατά την εκτέλεση υπηρεσία του Σημειωτή εκφορτώσεων. Στις 29 Οκτωβρίου 1949 έλαβε προαγωγή σε Γραφέας Α. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινώς στην Υπηρεσία Ασφαλείας ΕΖ της ΕΖΛΘ. Στις 23 Νοεμβρίου 1955 προάχθηκε σε Επόπτη με βαθμό γραμματέα Β΄. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β8 Κλάδου Ασφαλείας της Β Κατηγορίας με βαθμό 7ο.
Ο Σπυρίδων Γαϊτάνος του Δημητρίου γεννήθηκε το 1878 στην Κωνσταντινούπολη. Δεν είχε στρατευθεί.
Ο Αθανάσιος Αγγελίδης του Σταύρου και της Φωτίκα γεννήθηκε το 1917 στη Ραιδεστό Ανατολικής Θράκης και ήρθε στην Ελλάδα ως πρόσφυγας. Ήταν έγγαμος με την Καλουδά Τσαμπούνη.
Ο Βασίλειος Αβραμίδης του Ιωάννη και της Μαρίας ήταν λιμενεργάτης στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Γεννήθηκε το 1921 στην Κωνσταντινούπολη και ήρθε στην Ελλάδα το 1922 ως πρόσφυγας. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής είχε οργανωθεί στο ΕΑΜ. Μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας συνέχισε να είναι στρατευμένος στην ΕΔΑ. Ήταν έγγαμος με την Φωτεινή Δάλλα. Ο λιμενεργάτης προσλήφθηκε ως επίκουρος λιμενεργάτης το 1950 και εργάστηκε ως το 1959. Το 1965 μονιμοποιήθηκε, αλλά στις 10 Αυγούστου 1966 διαγράφηκε από τη λίστα των εκτάκτων λιμενεργατών της ΕΡΦΛΘ γιατί δεν συγκέντρωνε τα προσόντα καθώς είχε αρνητικό πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων, ενώ είχε αντιμετωπίσει και εξορίες. Παράλληλα εργαζόταν ως υποδηματεργάτης, ενώ παλιότερα εργαζόταν ως οικοδόμος. Ωστόσο, το 1967 επανεγράφη στη λίστα των εκτάκτων λιμενεργατών και συνέχισε να εργάζεται. Ύστερα από αρκετές αιτήσεις για τη μονιμοποίησή του (1970, 1971 και 1972), το 1974 μεταφέρεται στη λίστα των τακτικών λιμενεργατών, καθώς υπέγραψε δήλωση καταδίκης του κομμουνισμού και θεωρήθηκε εθνικόφρων. Ωστόσο, ο ίδιος μέχρι το θάνατό του θεωρούσε τον εαυτό του ενταγμένο στην αριστερά.
Συνταξιοδοτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 1981.