Showing 913 results

Ο Λυκοβαρδάκης Νικόλαος του Ευστράτιου γεννήθηκε στα Χανιά το 1889. Ήταν έγγαμος με πέντε παιδιά και ήταν τελειόφοιτος Σχολαρχείου. Υπηρέτησε ως έφεδρος υπαξιωματικός.

Η Μαρίκα Γουσίδου Αγγελίδου του Αναστασίου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1905. Ολοκλήρωσε το εξατάξιο Γυμνάσιο Θηλέων Θεσσαλονίκης. Στις 6 Μαΐου 1944 παντρεύτηκε τον Κωνσταντίνο Αγγελίδη και πήρε το επώνυμό του και από το γάμο τους προέκυψε ένα τέκνο. Στις 22 Αυγούστου 1927 ανέλαβε τα καθήκοντά της ως υπολογιστής Β στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών. Στις 3 Δεκεμβρίου 1927 μετατέθηκε στο Τμήμα Λογιστηρίου. Στις 21 Αυγούστου ο μισθός της αυξήθηκε λόγω οικογενειακών βαρών. Την 1η Νοεμβρίου 1929 προάχθηκε σε Υπολογιστή Α΄. Από 1η Νοεμβρίου 1929 έλαβε λόγω οικογενειακών βαρών συνολικά αποδοχές. Την 1η Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Λογιστηρίου. Στις 23 Ιουλίου 1938 προάχθηκε σε γραμματέας Β, ενώ η προαγωγή της λογίζεται από 17 Μαρτίου 1938. Από 1η Δεκεμβρίου 1937 της χορηγήθηκε προσαύξηση 5% για 10ετία. Στις 2 Φεβρουαρίου 1939 μετατέθηκε προσωρινώς στο Διοικητικό Τμήμα. Το 1941 μετατάχθηκε προσωρινώς στην Υπηρεσία Επισιτισμού της Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας και στις 26 Φεβρουαρίου 1943 διατάχθηκε να επιστρέψει στην υπηρεσία της ΕΖΘ. Ωστόσο, η απόφαση αυτή ανεστάλη προσωρινώς και παρέμεινε στην Υπηρεσία Επισιτισμού. Στη συνέχεια επανήλθε και στις 22 Νοεμβρίου 1945 προάχθηκε σε Γραμματέας Α΄ στο Τμήμα Λογιστηρίου. Στις 9 Σεπτεμβρίου 1949 προάχθηκε σε Εισηγητής. Στις 9 Απριλίου 1953 έλαβε επίδομα ευδοκίμου παραμονής στον ίδιο βαθμό. Στις 9 Απριλίου 1954 τοποθετήθηκε στο Λογιστικό Τμήμα της Διεύθυνσης Οικονομικών Υπηρεσιών της ΕΖΛΘ. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στον Α1 Κλάδο Διοικητικών Υπαλλήλων της Α΄Κατηγορίας με βαθμό 5ο του Υπαλληλικού Κώδικα.

Ο Κωνσταντίνος Φουρκαλίδης του Νικολάου γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1904. Είχε πτυχίο Εμπορικής Σχολής Κωνσταντινίδου. Υπηρέτησε ως έφεδρος οπλίτης. Ανέλαβε καθήκοντα στην ΕΖΘ στις 12 Δεκεμβρίου 1927 στο Τμήμα Ελέγχου ΕΖΘ με απόφαση της στις 30 Νοεμβρίου 1927 ως επιτυχών δ΄ στο διαγωνισμό. Την 1 Απριλίου 1930 προάχθηκε σε Υπολογιστής Α΄. Στις 12 Μαρτίου 1935 στρατεύθηκε και στις 14 Μαρτίου 1935 επέστρεψε από την επιστράτευση. Την 1 Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Στατιστικής. Από 1 Δεκεμβρίου 1937 έλαβε χορήγηση προσαύξηση 5% για συμπλήρωση 10ετίας. Στις 19 Μαΐου 1939 ανακοινώνεται ότι έλαβε επίδομα ευδοκίμου παραμονής στον ίδιο βαθμό. Στις 28 Οκτωβρίου 1940 αποχώρησε λόγω επιστράτευσης. Στις 12 Μαΐου 1941 επέστρεψε από την επιστράτευση. Στις 28 Οκτωβρίου 1941 αποσπάται στην Υπηρεσία Προμηθειών Στρατού Κατοχής. Στις 9 Ιουνίου 1942 έλαβε το μισό βαθμό ανωτέρου βαθμού από 1 Δεκεμβρίου 1940 λόγω συμπλήρωσης 8ετίας στον ίδιο βαθμό υπηρεσίας. Στις 23 Μαρτίου 1943 διατάχθηκε η επάνοδός του στην Υπηρεσία. Στις 22 Νοεμβρίου 1945 προάχθηκε σε Γραμματέας Β΄. Στις 7 Δεκεμβρίου 1948 προάχθηκε στο βαθμό του Γραμματέα Α΄. Στις 21 Δεκεμβρίου 1951 προάχθηκε σε Εισηγητής. Στις 19 Μαΐου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινά στο Λογιστικό Τμήμα των Οικονομικών Υπηρεσιών ΕΖΛΘ. Στις 28 Ιουνίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση Α1 Διοικητικού Κλάδου Α Κατηγορίας στον 5ο βαθμό. Στις 29 Ιουλίου 1957 τοποθετήθηκε από το Λογιστικό Τμήμα προϊστάμενος στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και Μεταφορών ΕΖΛΘ. Στις 31 Οκτωβρίου 1957 προάχθηκε στον βαθμό 4ο. Ανέλαβε Αναπληρωτής Διευθυντής ΕΖΘ και στις 2 Νοεμβρίου 1967 ανέλαβε Διευθυντής Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης ΕΖΛΘ.

Ο Αναστάσιος Μπραχάλης του Αριστείδη ήταν διαπρεπής δικηγόρος και διακεκριμένος πολίτης της Θεσσαλονίκης. Γεννήθηκε το 1874 στην Αθήνα και ήταν έγγαμος. Συμμετείχε στο ΔΣ του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης από την ίδρυσή του το 1914.
Συμμετείχε στο ΔΣ της ΧΑΝΘ, σε διάφορες συσκέψεις, όπως π.χ. για την πορεία του πανεπιστημίου, σε επιτροπές για εορτές της πόλης, στο ΔΣ του ορφανοτροφείου της πόλης Μέλισσα, αλλά και αναλάμβανε δίκες με ευρύτερο κοινωνικό ενδιαφέρον.

Μετά το θάνατο του πρώτου νομικού συμβούλου της ΕΖΘ Φλασκάκη, ο Αναστάσιος Μπραχάλης θα αναλάβει τη θέση του τον Δεκέμβριο του 1924. Συγκεκριμένα, ο πρόεδρος της ΕΖΘ θα απευθυνθεί για πρώτη φορά σε αυτόν σχετικά με το ζήτημα χρηματισμού του εργολάβου κατασκευής του περιτειχίσματος από ξυλεμπόρους με κατάστημα εντός της Ζώνης για να καθυστερήσει την ανέγερσή του μπροστά από αυτά. Ο Μπραχάλης θα χαρακτηρίσει την πράξη του ποινικά κολάσιμη, αλλά η Επιτροπεία δεν θα δώσει συνέχεια επιτυγχάνοντας την επιστροφή των χρημάτων. Για το ζήτημα των απαλλοτριώσεων προσλαμβάνονται από την Επιτροπεία δύο δικηγόροι, ο Μπραχάλης και ακόμη ένας ο Στράτσας. Τον Απρίλιο του 1925, ο Μπραχάλης θα υποβάλει σχέδιο διατάγματος που κανονίζει τον τρόπο αποζημίωσης των εκτοπιζομένων από την Ζώνη βιομηχανικών εγκαταστάσεων. Με βάση αυτό η κυβέρνηση θα εκδώσει το σχετικό νομοθετικό διάταγμα. Θα γνωματεύει για πολλά ζητήματα, όπως π.χ. για την εκφόρτωση ή για το ζήτημα της τακτοποίησης του συστήματος των πληρωμών των εργατικών προς τους αχθοφόρους της Κομιστικής τον Δεκέμβριο του 1926. Στις 16 Απριλίου 1926 αποφασίζεται ότι από το νέο οικονομικό έτος 1926/1927 η θέση των δύο νομικών συμβούλων θα περιληφθεί στο έμμισθο προσωπικό της Ζώνης. Πράγματι, ο Μπραχάλης από 1 Ιανουαρίου 1925 θα έχει σταθερή ανάθεση λαμβάνοντας 2.500 δρχ. το μήνα και κατ’ αποκοπή αμοιβή.

Η Επιτροπεία συχνά παραπέμπει τα ζητήματα που ανακύπτουν στους δικηγόρους της Ζώνης. Όταν τον Ιούνιο του 1925, η διοίκηση της ΠΑΕΓΑ θα έρθει σε σύγκρουση με την Επιτροπεία της ΕΖΘ, καθώς θα απορρίψει το σχέδιο σύμβασης που της έστειλε η ΕΖΘ για τους όρους κατασκευής και λειτουργίας της αποθήκης εντός της Ζώνης, οι δικηγόροι θα προτείνουν αυστηρή στάση, εν ανάγκη στην ακύρωση του προσυμφώνου εφόσον έχει παρέλθει η ταχθείσα ημερομηνία. Όταν πάλι τον Νοέμβριο του 1925 η Επιτροπεία θα βρίσκει αστήρικτα τα παράπονα και αιτήματα των εργολάβων της κομιστικής υπηρεσίας για αναθεώρηση των τιμών, θα ρωτηθούν οι νομικοί σύμβουλοι. Συγκεκριμένα, σε συνεργασία με τον Διευθυντής της ΕΖΘ Διονύσιο Βάλσαμο θα μελετήσουν τα μέτρα που θα ήταν δυνατόν να ληφθούν προς διευκόλυνση της Κομιστικής υπηρεσίας. Τον Ιούνιο του 1926, μαζί με τον Π. Στράγγα θα υποστηρίξουν νομικά την άποψη της Επιτροπείας χωρίς να επιτευχθεί συνεννόηση όταν κατά τη διαμάχη των εταίρων της εργολαβικής εταιρίας της κομιστικής υπηρεσίας Λεφάκη, Αλμυράντη και Ρούση οι δύο πρώτοι θα επιχειρήσουν να εξοβελίσουν το δεύτερο. Τότε, οι δικηγόροι της εργολαβίας θα στηρίζουν το δίκαιο και νόμιμο της αξιώσεως των πελατών τους Λεφάκη και Αλμυράντη περί αποπομπής του Ρούση ως διαχειριστή της Κομιστικής υπηρεσίας, ενώ η Επιτροπεία θα στηρίξει τον Ρούση. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τους νομικούς της ζώνης οι εταίροι της Εταιρίας Αλμυράντη, Λεφάκη και Ρούση Α. Αλμυράντης και Επ. Λεφάκης κωλύονται εκ του καταστατικού της εταιρίας και εκ του νόμου να αποπέμψουν από τη διαχείριση της κομιστικής υπηρεσίας τον Ρούση και την αντικατάστασή του με άλλο πρόσωπο. Η ΕΖΘ υποχρεούται να αναγνωρίσει τον Ρούση ως διαχειριστή της Κομιστικής Υπηρεσίας συναλλασσόμενη με αυτόν υπό την ανωτέρω ιδιότητά του. Πράγματι, η Επιτροπεία αποφασίζει να ενεργήσει με βάση τις γνωμοδοτήσεις των νομικών ερχόμενη σε ρήξη με τους δύο εταίρους. Όταν λοιπόν εργολάβοι της κομιστικής υπηρεσίας θα ζητούν επανειλημμένως την καταβολή σε αυτούς των κομιστικών δικαιωμάτων αλλά δεν θα τους δοθούν με βάση την απόφαση της νομικής υπηρεσίας. Στο ζήτημα θα παρέμβει και η Γενική Διοίκηση.
Οι δύο νομικοί σύμβουλοι πάλι θα αναλάβουν κεντρικό ρόλο με τις γνωματεύσεις τους κατά την αντιπαράθεση της Επιτροπείας της ΕΖΘ με το Ναυτικό Επιμελητήριο και τους ναυτικούς πράκτορες τον Δεκέμβριο του 1926. Συγκεκριμένα, η Επιτροπεία θα διεκδικήσει να αναλάβει η ίδια το δικαίωμα της εκφόρτωσης εμπορευμάτων από τα ατμόπλοια δια θαλάσσης με φορτηγίδες, ενώ οι πράκτορες επιθυμούν να διατηρήσουν οι ίδιοι την εποτπεία αυτής της εργασίας. Οι δικηγόροι σε κοινή σύσκεψη θα αναλάβουν με νομικά επιχειρήματα να πείσουν για το δίκαιο της κάθε πλευράς. Συγκεκριμένα, Ο νομικός σύμβουλος της ΕΖΘ υποστήριξε ότι εφ’ όσον ο νόμος καθορίζει ρητώς το δικαίωμα της Ζώνης περί ανάληψης των φορτοεκφορτώσεων δεν θα υπήρχε θέμα προς συζήτηση. Ωστόσο, θα ζητήσουν και την υποστήριξη του Υπουργείου με υπόμνημα.

Στις 31 Ιανουαρίου 1942 αποχώρησε από την υπηρεσία και η Επιτροπεία εξέφρασε σε αυτόν τις ευχαριστίες της ΕΖΘ «δια τας επί σειράν ετών παραχθείσας υπηρεσίας αυτού».

Ο Ευθύμιος Καλλιόπουλος γεννήθηκε στη Στρογγυλό Κοζάνης το 1906. Είχε υπηρετήσει ως έφεδρος οπλίτης.

Ο Σουγαρίδης Γεώργιος του Πέτρου γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1903 και όταν προσλήφθηκε ήταν άγαμος. Είχε υπηρετήσει ως έφεδρος οπλίτης. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως βοηθός Αποθηκάριος Β΄ αναλαμβάνοντας καθήκοντα ως γραφέας Β στο Τμήμα Λογιστηρίου την 1η Νοεμβρίου 1928 κατόπιν διαγωνισμού. Στις 20 Δεκεμβρίου 1928 ανέλαβε προσωρινά καθήκοντα στο Τμήμα Ελέγχου. Στις 30 Απριλίου 1929 μετατάχθηκε οριστικώς ως γραφέας Β στο Τμήμα Ελέγχου. Την 1 Δεκεμβρίου 1930 παραπέμφθηκε στο Πειθαρχικό Συμβούλιο για εγκατάλειψη θέσης με το ερώτημα της απόλυσης. Στις 16 Ιανουαρίου 1931 απολύθηκε από την υπηρεσία επειδή εγκατέλειψε τη θέση του για χρονικό διάστημα πέραν των 15 ημερών.

Ο Δημήτριος Κίργινας του Ηλία, γεννηθείς το 1987, κατάγονταν από τη Σιάτιστα, είχε υπηρετήσει ως έφεδρος οπλίτης και ήταν έγγαμος. Την 31 Ιανουαρίου 1928 ανέλαβε χρέη φύλακα και την 1η Φεβρουαρίου 1929 μονιμοποιήθηκε. Στις 4 Μάρτη 1935 κλήθηκε για στράτευση από την οποία αποδεσμεύτηκε στις 17 Μάρτη 1935. Στις 23 Ιουλίου 1938 προήχθη σε Επόπτη Θυρών με βαθμό γραφείου Β και την 1η Δεκεμβρίου 1939 πήρε αύξηση για την συμπλήρωση μίας δεκαετίας υπηρεσιών. Στις 9 Οκτωβρίου 1941 αποσπάστηκε στο 11ο Αστυνομικό Τμήμα για παροχή υπηρεσιών στην Διαχείριση Δελτίων Τροφίμων από την οποία αποδεσμεύτηκε στις 12 Νοεμβρίου 1941. Στις 5 Φεβρουαρίου 1946 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας, ενώ στις 5 Ιουλίου 1946 ανακοινώθηκε ότι προήχθη σε Επόπτη Θυρών με βαθμό γραφείου Α σύμφωνα με την απόφαση της 22ας Νοεμβρίου 1945 της ΕΕΖΘ.

Ο Γρηγόριος Χαλκιάς του Δημητρίου γεννήθηκε το 1887 στη Θεσσαλονίκη, είχε υπηρετήσει ως έφεδρος οπλίτης και είχα δύο τέκνα. Από την 21η Ιανουαρίου 1927 απασχολούνταν ως φύλακας, θέση στην οποία μονιμοποιήθηκε την 1η Φεβρουαρίου 1929, ενώ την 21 Αυγούστου 1929 πήρε αύξηση. Την 1η Μαρτίου 1938 αποφασίστηκε ότι δεν υποχρεούνταν σε νυκτερινές βάρδιες κατόπιν ιατρικής υποδείξεως και την 1η Απρίλη 1938 μεταφέρθηκε στο τμήμα Αποθηκεύσεως ως συνοδός. Την 1η Δεκεμβρίου 1937 πήρε αύξηση για τη συμπλήρωση 10 χρόνων υπηρεσίας, ενώ στις 17 Απρίλη 1939 ανακοινώθηκε η απόλυση του λόγω σωματικής ανικανότητας.

Ο Δημήτριος Χαρδαλιάς του Βασιλείου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1881 και είχε απαλλαγεί από τη θητεία. Προσλήφθηκε ως ημερομίσθιος βοηθός ζυγιστής Σταύλων από 2 Ιανουαρίου 1928. Ανέλαβε καθήκοντα ως μόνιμος υπολογιστής Α΄ την 1 Μαΐου 1929 στην Υπηρεσία των Στάβλων. Στις 21 Αυγούστου 1929 αυξήθηκε ο μηνιαίος μισθός λόγω οικογενειακών βαρών. Στις 2 Απριλίου 1930 μετατέθηκε στο Τμήμα Εμπορευμάτων τελών με Προφορική Διαταγή. Την 1 Οκτωβρίου 1930 ο μισθός ελαττώθηκε λόγω οικογενειακών βαρών. Την 1η Ιουλίου 1931 προάχθη σε Λογιστής Β΄ στην υπηρεσία των Στάβλων παραμένων συνάμα αποσπασμένος στη Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών. Την 1 Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεων. Στις 23 Ιουλίου 1938 προάχθηκε σε γραμματέας Α. Από 1 Δεκεμβρίου 1937 του χορηγήθηκε προσαύξηση 5% επειδή συμπλήρωσε 10ετία. Την 31 Μάη 1940 του έγινε παρατήρηση διότι παρέλειψε να αναγράψει στα βιβλία πράξη σχετικά με μεταφορές εμπορευμάτων. Από τις 1941-03-22 θα εργαστεί στην Υπηρεσία Λογοκρισίας. Αποσπάστηκε στην Υπηρεσία Επισιτιστικών και Οικονομικών Αναγκών ΓΔΜ και απεβίωσε το 1944

Ο Νικόλαος Πάντος του Κωνσταντίνου γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1884. Ήταν έγγαμος και υπηρέτησε ως έφεδρος οπλίτης. Ανέλαβε καθήκοντα στην ΕΖΘ την 1 Αυγούστου 1930 ως βοηθός Προϊσταμένου Φορτοεκφορτώσεων Ατμοπλοίων με μηνιαίο μισθό εισηγητή. Την 1 Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Μεταφορών. Στις 19 Μαΐου 1939 έλαβε επίδομα ευδοκίμου παραμονής στον ίδιο βαθμό. Στις 9 Ιουλίου 1941 έλαβε επίδομα ευδοκίμου παραμονής στον ίδιο βαθμό από 1 Ιουλίου 1937. Στις 10 Οκτωβρίου 1941 διατάχθηκε να παρουσιαστεί στο 1ο Αστυνομικό Τμήμα στην Επιτροπή Διαχείρισης Δελτίου Τροφίμων. Στις 28 Οκτωβρίου 1941 αποσπάται στο Τμήμα Εμπορίου Επιθεώρησης Βιομηχανίας Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας. Την 1 Αυγούστου 1942 αποσπάστηκε στην Αυτόνομο Υπηρεσία Επισιτισμού Μακεδονίας. Στις 11 Μαΐου 1945 έληξε η απόσπαση στην ΑΥΕΜ. Στις 16 Φεβρουαρίου 1950 απολύθηκε λόγω ορίου ηλικίας.