Εμφανίζει 260 αποτελέσματα

Ο Αδαμίδης Χρήστος του Ευαγγέλου και της Θεοφανούς. Γεννήθηκε το 1887 στην Στενήμαχο Βουλγαρίας και ολοκλήρωσε τη Β Γυμνασίου της ίδιας κοινότητας. Υπηρέτησε την στρατιωτική του θητεία το 1919 στις Σέρρες σε συμμαχικά έργα και απολύθηκε οριστικά από τον στρατό το 1921. Παντρεύτηκε την Αναστασία και το 1938 από το γάμο τους προέκυψε ένας γιος.
Προσλήφθηκε την 1η Μαΐου 1930 ως υπάλληλος του ΛΤΘ με βαθμό βοηθού Αποθηκαρίου. Την 1η Ιουνίου 1938 έλαβε τον βαθμό Γραμματέα Β συνεχίζοντας στην Υπηρεσία Αποθηκών ως Αποθηκάριος. Με απόφαση στις 29/10/1948 διαβαθμίστηκε σε Γραμματέα Α και την ίδια περίοδο έλαβε το επίδομα ευδοκίμου υπηρεσίας. Τον Μάιο του 1953 συνταξιοδοτήθηκε μετά από εκτενή αλληλογραφία ανάμεσα σε ΛΤΘ, Υπ. Δημ. Έργων, Υπ. Οικονομικών, Σύνδεσμο Υπαλλήλων ΛΤΘ, Ταμείο Συντάξεων Υπαλλήλων Λιμενικών Ταμείων, εισηγήσεις Αρεοπαγίτη και Προέδρου του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους σχετικά με την αποζημίωση εξερχομένων υπαλλήλων λόγω ορίου ηλικίας 65 ετών, εξαιτίας του προβλήματος που δημιουργήθηκε ως απόρροια των διατάξεων του Ν.2112/20 καθώς και του Οργανισμού Υπηρεσιών ΛΤΘ,με αποτέλεσμα να οδηγηθούν σε δεινή οικονομική θέση οι συνταξιούχοι του Οργανισμού και προκάλεσε τη ανάγκη τροποποίηση και συμπλήρωσή τους.

Ο Αθανάσιος Αθανασιάδης του Αριστείδη ήταν ανάπηρος πολέμου κατά 40% και μέχρι την απόλυσή του από την ΕΖΛΘ ήταν άγαμος. Προσλήφθηκε στις 5 Ιουλίου 1948 ως έκτακτος υπάλληλος του ΛΤΘ ως φύλακας ύστερα από παράκληση του τότε υπουργού Δημοσίων Έργων Σταύρου Νικολαΐδη, με επιστολή στον πρόεδρο του ΛΤΘ Γεώργιο Φαλτσή. Στη θέση του φύλακα εργάστηκε για μία διετία. Στα μέσα Μαρτίου 1950 αποσπάστηκε προσωρινά στην Νομαρχία Θεσσαλονίκης στη θέση του πρωτοκολλητή ύστερα από τηλεφώνημα του Νομάρχη Σταματιάδη προς τον Γ. Φαλτσή. Με την κατάργηση της Νομαρχίας ακολούθησε το προσωπικό της και τον Απρίλιο του 1953 τοποθετήθηκε στην Διεύθυνση Εσωτερικών της Γενικής Διοίκησης Βορείου Ελλάδος. Ύστερα από αίτημα του Διευθυντή του νεοσύστατου ΕΖΛΘ, ανέλαβε πάλι εργασία στην ΕΖΛΘ την 1 Μαρτίου 1954 στο Τμήμα Κινήσεως Εμπορευμάτων. Τον Ιανουάριο του 1956 μονιμοποιήθηκε. Ωστόσο, στις 21 Σεπτεμβρίου 1956 απολύθηκε διότι αναχώρησε για τον Καναδά και ως εκ τούτου απουσίαζε από την εργασία του από τις 11 Αυγούστου 1956.

Ο Αθανασιάδης Μηχαήλ του Γεωργίου γεννήθηκε το 1900. Ήταν παντρεμένος με 3 παιδιά. Ανήκε στην κλάση επιστράτευσης 19 και υπηρέτησε ως οπλίτης πεζικού. Την 1η Απριλίου 1935 προσλήφθηκε στο ΛΤΘ. Τέθηκε στον ενοικιαστή του Λιμενικού Φόρου Ξηράς και τοποθετήθηκε στο Φυλάκιο 15. Στις 12 Οκτωβρίου 1935 μεταφέρθηκε στο φυλάκιο 20. Στις 20 Μαρτίου 1936 εντάχθηκε στην Υπηρεσία Βεβαιώσεως και Εισπράξεως Λιμενικού Φόρου Ξηράς. Στις 25 Απριλίου 1939 το βαθμό του Γραμματέα Β΄. Στις 29 Απριλίου 1949 προάχθηκε στο βαθμό του Γραμματέα Α΄. Στις 23 Ιανουαρίου 1954 τέθηκε στη διάθεση της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης της ΕΖΛΘ. Στις 4 Φεβρουαρίου 1954 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων. Στις 23 Μαρτίου 1954 επαναφέρεται στο τέως ΛΤΘ και αναλαμβάνει καθήκοντα ταμία. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Ταμείου της Διεύθυνσης Οικονομικών Υπηρεσιών ΕΖΛΘ. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων της Β΄Κατηγορίας με βαθμό 6ο ΥΚ.

Προσλήφθηκε το 1935 ως γραμματέας και πήρε σύνταξη λόγω ηλικίας το 1965.

Ο Γεώργιος Αθηνέλης του Αναστασίου γεννήθηκε το 1889 στις Κυδωνίες Μικράς Ασίας. Ήρθε στην Ελλάδα το 1907 με πλαστό διαβατήριο και συμμετείχε στο Μακεδονικό Αγώνα.
Στις 20 Φεβρουαρίου 1930 προσλήφθηκε με το βαθμό του Εισηγητή. Ανήκε στους 16 έμπιστους της νέας διοίκησης του Λιμενικού Ταμείου Θεσσαλονίκης (ΛΤΘ) οι οποίοι αντικατέστησαν τους 16 που δεν προσλήφθηκαν από την Γαλλοελληνική Εταιρία Εκμετάλλευσης Λιμένος Θεσσαλονίκης. Ανέλαβε αμέσως Προϊστάμενος Γραμματείας. Ο Αθηνέλης ασχολήθηκε με τη συνδικαλιστική δράση και διετέλεσε Γραμματέας του Συνδέσμου Υπαλλήλων ΛΤΘ. Aπολύθηκε το 1935 μετά το βενιζελικό πραξικόπημα ως φιλοβενιζελικός, αλλά επαναπροσλήφθηκε το 1936.

Ο Χρήστος Αθηνέλης του Δημητρίου και της Μαρίας γεννήθηκε το 1906 στις Κυδωνιές Μικράς Ασίας όπου και αποφοίτησε από το Δημοτικό σύμφωνα με υπεύθυνη δήλωσή του εφόσον τα προσωπικά αποδεικτικά του έγγραφα χάθηκαν λόγω της εμπόλεμης κατάστασης και μετά τις διώξεις που υπέστησαν οι Έλληνες και η οικογένειά του αναχώρησε για την Ελλάδα κι εγκαταστάθηκε στην Κοινότητα Καβαλλαρίου Λαγκαδά Θεσσαλονίκης, συνοικισμός Σταυρουπόλεως. Κλήθηκε στο στρατό με την κλάση του 1926 και ολοκλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις ως έφεδρος στρατιώτης Πεζικού βοηθητικός. Έλαβε Πιστοποιητικό Κοινωνικών Φρονημάτων στις 22/2/1949 για να το χρησιμοποιήσει για πρόσληψη στην Αλλατίνη ή το ΛΤΘ. Εργάστηκε ως έκτακτος υπάλληλος συνεχόμενα κατά τη δεκαετία 1950 όπως φαίνεται από Εκθέσεις Υπηρεσιακής Επιδόσεως και διαγράφτηκε από το δυναμικό του προσωπικού εκτάκτων συνδεόμενων με σχέση αορίστου χρόνου με εγκύκλιο διαταγή στις 31/1/1959.

Ο Ισαάκ Αμποάβ του Μωυσή ανήκε στην μεσοπολεμική ισραηλιτική κοινότητα της Θεσσαλονίκης και χάθηκε στο Ολοκαύτωμα. Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1902. Αποφοίτησε από τη δεύτερη τάξη της τετραετούς Εμπορικής Σχολής, πιθανότατα της Ισραηλιτικής Εμπορικής Σχολής Θεσσαλονίκης. Μιλούσε και έγραφε άπταιστα τρεις γλώσσες, ελληνικά, γαλλικά και ιταλικά. Ήταν έφεδρος της κλάσης του 1922 και υπηρέτησε στο ελληνικό στρατό για τρία χρόνια. Αρχικά υπηρέτησε στο θρακικό Μέτωπο και στη συνέχεια σε διάφορες εμπιστευτικές υπηρεσίες ως διερμηνέας του στρατιωτικού ελέγχου του λιμένα, στη λογοκρισία και ως μεταφραστής στο 2ο Γραφείο του Γ Σώματος Στρατού. Ήταν έγγαμος.
Ο Αμποάβ προσλήφθηκε ως λογιστής στο Τμήμα Εκμετάλλευσης της Γαλλικής Εταιρίας στις 23 Ιουνίου 1924. Σύμφωνα με την συστατική επιστολή του διευθυντή της Γαλλικής Εταιρίας Πέτρου Ενίκ προς τον πρόεδρο του ΛΤΘ: «υπήρξε πάντοτε εργατικός και δραστήριος υπάλληλος παρέχων πλήρη ικανοποίησιν προς την Εταιρίαν». Με απόφαση του προέδρου του ΛΤΘ Βασίλη Δημητρίου στις 20 Φεβρουαρίου 1930 παρέμεινε στην ίδια θέση ως Λογιστής Β καθώς διατηρήθηκε το ίδιο οργανόγραμμα. Προφανώς ήταν Έλληνας υπήκοος γνώστης, της ελληνικής γλώσσας και δεν είχε στρατιωτικές εκκρεμότητες καθώς ήταν οι τρεις προϋποθέσεις για να διατηρηθεί στο ΛΤΘ κατόπιν αίτησής του. Με το νέο οργανόγραμμα στα 1935 παραμένει στο Τμήμα Βεβαίωσης Λιμενικών Δικαιωμάτων. Το 1937 συμμετείχε στο σκάνδαλο με τις διατακτικές επιταγές με πρωταγωνιστή ταμία του Συνδέσμου Υπαλλήλων ΛΤΘ και ταμία του ΛΤΘ. Στις 29 Απριλίου 1939 επί προεδρίας του Γεωργίου Παπαβασιλείου προβιβάσθηκε σε Γραμματέας Α και τοποθετήθηκε στην Εσωτερική Υπηρεσία Βεβαιώσεως Συμβατικών Λιμενικών Δικαιωμάτων και Τελών.
Κατά την περίοδο της κατοχής, το ΛΤΘ φαίνεται να ανταποκρίνεται στη διαταγή του Γερμανικού Στρατιωτικού Διοικητή Θεσσαλονίκης Αιγαίου, σύμφωνα με την οποία όσοι ισραηλίτες ήταν μέλη οποιουδήποτε φορέα έπαυαν να είναι μέλη του. Συγκεκριμένα, στα πρακτικά της 381ης Συνεδρίασης της 12ης Μαρτίου 1943 περιέχεται η σχετική απόφαση: «Συζητούμενον είτα του ζητήματος της θέσεως παρά τω ΛΤΘ υπηρετούντων υπαλλήλων Ισραηλιτών, η Επιτροπεία αποφασίζει μετά τα υπό του εκ των μελών κ. Φούκα λεχθέντα, όπως αναμείνη την επί ερωτήματος του ΤΑΚ εκδοθησομένην σχετικήν διαταγήν της Γενικής Διοικήσεως Μακεδονίας περί της θέσεως των παρά τω Οργανισμώ τούτω υπηρετούντων υπαλλήλων Ισραηλιτών, μέτρον όπερ θέλει ληφθή δια τους παρά τω ΛΤΘ υπηρετούντας υπαλλήλους Ισραηλίτας. Εν τέλει εγκρίνεται υπό της Επιτροπείας η εκτέλεσις των ληφθεισών αποφάσεων προ της επικυρώσεως των πρακτικών και λύεται η συνεδρίασις.» Με άλλα λόγια, η Επιτροπεία του ΛΤΘ κινείται άμεσα να εφαρμόσει τη διαταγή, χωρίς πολλές συζητήσεις. Ο Αμποάβ πιθανότατα λοιπόν εκδιώχθηκε από το ΛΤΘ, αν και δεν υφίσταται στο φάκελό του, που έχει διατηρηθεί στο Ιστορικό Αρχείο της ΟΛΘ ΑΕ, μια τέτοια απόφαση. Αντίθετα, αναγράφεται σε παρένθεση κάτω από το όνομά του «Εφονεύθη υπό των Γερμανών».