Εμφανίζει 3 αποτελέσματα

Ο Νικόλαος Μωυσίδης του Αριστείδη και της Σοφίας Ζωγράφου γεννήθηκε το 1927 στο Πανόραμα Θεσσαλονίκης. Είχε ολοκληρώσει την 6η Δημοτικού. Όταν είχε προσληφθεί στην ΕΖΘ ήταν άγαμος, αλλά στη συνέχεια θα παντρευτεί την Ελένη Δερβάτη με την οποία θα αποκτήσει μια κόρη, την Σοφία. Είχε έναν αδελφό και τρεις αδελφές και για αυτό δεν στρατεύθηκε ως προστάτης οικογενείας.
Στις 21 Φεβρουαρίου 1945 προσλήφθηκε από την ΕΖΘ ως έκτακτος εργάτης καρφωτής.Από 23 Σεπτεμβρίου 1945 αποσπάστηκε ως βοηθός οδηγού Αυτοκινήτου στο Μηχανολογικό Τμήμα στην Τεχνική Υπηρεσία και από 14 Απριλίου 1952 ως χειριστής οδηγός ελκυστήρα. Στις 15 Ιουλίου 1958 ανέλαβε καθήκοντα ως τακτικός υπάλληλος τεχνίτης του Β7 κλάδου τακτικών Β΄ Κατηγορίας ως οδηγό αυτοκινήτων ελκυστήρων στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και Μεταφορών ανήκοντας όμως διοικητικά στο Μηχανολογικό Τμήμα της Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών. Στις 16 Σεπτεμβρίου 1960 μονιμοποιήθηκε αφού συμπλήρωσε 2ετή δοκιμαστική περίοδο. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1965 προάχθηκε στον 6ο βαθμό. Στις 20 Οκτωβρίου 1975 προάχθηκε Το 1977 θα αναλάβει την επίβλεψη των τροχοφόρων αυτοκινήτων. Στις 24 Ιουλίου 1979 συνταξιοδοτήθηκε.

Ο Βασίλειος Νεοκοσμίδης του Ιωάννη και της Ελένης γεννήθηκε το 1928 στη Θεσσαλονίκη. Ολοκλήρωσε την 4η Γυμνασίου ήταν οδηγός ελκυστήρων και ήταν άγαμος. Ο πατέρας του Ιωάννης ήταν υπάλληλος της ΕΖΘ και ο γιός του προσλήφθηκε ως τακτικός υπάλληλος μετά το θάνατό του. Αρχικά ωστόσο ανέλαβε καθήκοντα στις 23 Απριλίου 1945 ως έκτακτος διαλογέας στο Τμήμα Διαλογέας Μεταφορών Ξηράς και Φορτοεκφορτώσεων Θαλάσσης ΕΖΘ, αλλά μετατέθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεως. Στις 23 Ιουλίου 1948 τοποθετήθηκε ως βοηθός Αποθηκάριος Αποθήκης 16. Στις 26 Ιουνίου 1953 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 7 ως βοηθός αποθηκαρίου. Στις 30 Οκτωβρίου 1953 ανέλαβε την Αποθήκη Σάκκων Αδιαβρόχων. Κατά τη γενική τοποθέτηση του προσωπικού της ΕΖΛΘ μετά τη συγχώνευση των οργανισμών ΕΖΘ και ΛΤΙ τοποθετήθηκε στις 19 Ιουλίου 1954 στο Μηχανολογικό Τμήμα της Τεχνικής Υπηρεσίας. Στις 19 Ιουλίου 1955 τοποθετήθηκε στο Μηχανολογικό Τμήμα της Τεχνικής Υπηρεσίας ΕΖΛΘ ως οδηγός ελκυστήρα. Την 1 Ιουλίου 1958 ανέλαβε καθήκοντα ως τακτικός υπάλληλος με το βαθμό 8 του Β7 κλάδου Τεχνικών. Μονιμοποιήθηκε μετά το πέρας της διετούς δοκιμαστικής υπηρεσίας στις 19 Σεπτεμβρίου 1960. Στις 13 Δεκεμβρίου 1962 προάχθηκε στον 7ο βαθμό. Στις 15 Μαΐου 1965 προάχθηκε σε 6 βαθμό κατηγορίας Β. Την ίδια ημέρα έλαβε αύξηση 10% στο βαθμό του για τριετία. Το ίδιο στις 24 Απριλίου 1966. Στις 6 Νοεμβρίου 1967 μετατέθηκε στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων τη Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης. Το 1967 εκτός από χειριστής ελκυστήρα θα αναλάβει την εποπτεία όλων των ελκυστήρων και αυτοκινούμενων Γερανών ως βοηθός επόπτη εργασίας στην περιοχή του Κεντρικού λιμένα. Στις 24 Απριλίου 1969 έλαβε αύξηση για τριετία στον ίδιο βαθμό. Το 1970 θα έχει αναλάβει την επίβλεψη της λειτουργίας των ελκυστήρων και μηχανημάτων στον Ανατολικό Τομέα. Το 1971 θα γίνει βοηθός προϊσταμένου Φορτοεκφορτώσεως. Το 1972 επικεφαλής χειριστών αυτοκινούμενων γερανών και ελκυστήρων και θα λάβει αύξηση λόγω τριετίας στον ίδιο βαθμό. Το 1973 αναπληρωτής προϊστάμενος Γραφείου Κινήσεως Μηχανημάτων και Πλωτών Μέσων ΟΛΘ. Την ίδια χρονιά έλαβε αύξηση. Στις 20 Οκτωβρίου 1975 προάχθηκε στον 5ο βαθμό και έλαβε αύξηση. Έλαβε εκ νέου αύξηση την 1 Ιανουαρίου 1976 και την 1 Ιανουαρίου 1978. Στις 27 Νοεμβρίου 1979 συνταξιοδοτήθηκε.

Ο Μιχαήλ Φουντούκης του Παναγιώτη και της Αριστέας γεννήθηκε το 1919 στην Προύσα της Μικράς Ασίας, αλλά μεγάλωσε στις Σέρρες Είχε το Εθνικό Αγροτικό Ορφανοτροφείο Αρρένων Σερρών. Ήταν έγγαμος με τη Σοφία Μαραγκάκη και από το γάμο προέκυψαν δύο παιδιά, ένα αγόρι ο Παναγιώτης (1949) και ένα κορίτσι, η Ευγενία (1948). Στις 13 Δεκεμβρίου 1957 έλαβε πτυχίο οδηγού ελκυστήρα. Υπηρέτησε τη θητεία του από 1 Μαρτίου 1940 έως την 1 Μαΐου 1941 κατά τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου, ενώ υπηρέτησε και κατά διαστήματα την περίοδο από 12 Απριλίου 1945 έως 23 Ιουνίου 1952. Την περίοδο από 3 Αυγούστου 1943 έως 31 Μαρτίου 1945 εργάστηκε στην Υπηρεσία Έλξεως Υλικού των Σιδηροδρόμων του Ελληνικού Κράτους (ΣΕΚ). Από τις 22 Φεβρουαρίου 1949 έως 24 Ιουλίου 1949 απασχολήθηκε στα έργα αποκατάστασης των ΣΕΚ. Από 22 Νοεμβρίου 1949 έως 21 Φεβρουαρίου 1950 απασχολήθηκε ως έκτακτος υπάλληλος τεχνίτης οδηγός αυτοκινήτου. Από 23 Φεβρουαρίου 1950 έως 26 Αυγούστου 1950 εργάστηκε ως βοηθός εφαρμοστού έργων αποκαταστάσεως ΣΕΚ και από 26 Αυγούστου 1950 ως τακτικός σπί συμβάσει υπάλληλος. Την 1 Φεβρουαρίου 1952 μονιμοποιήθηκε ως θερμαστής. Θα απολυθεί από τους ΣΕΚ στις 16 Ιουνίου 1953.
Στις 24 Νοεμβρίου 1952 προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως οδηγός τρακτέρ ελκυστήρα ως έκτακτος υπάλληλος στο μηχανολογικό Τμήμα της Τεχνικής Υπηρεσίας. Στις 12 Ιουνίου 1958 διορίστηκε ως τακτικός υπάλληλος στο Μηχανολογικό Τμήμα της Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών με απόσπαση στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και Μεταφορών της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης ΕΖΛΘ ως οδηγός χειριστής ελκυστήρων και γερανών με τον 8ο βαθμό του Β7 Κλάδου Τεχνικών Β΄ Κατηγορίας. Στις 16 Σεπτεμβρίου 1960 μονιμοποιήθηκε επειδή συμπλήρωσε 2ετή ευδόκιμη υπηρεσία. Στις 21 Οκτωβρίου 1967 προάχθηκε κατ’ εκλογή στον 6ο βαθμό. Στις 21 Οκτωβρίου 1970 προάχθηκε κατ’ εκλογή στον 6ο βαθμό. Στις 20 Οκτωβρίου 1975 προάχθηκε στον 5ο βαθμό. στις 14 Σεπτεμβρίου 1976 κατατάχθηκε στον κλάδο ΜΕ5 Τεχνιτών σύμφωνα με το νέο βαθμολόγιο. Στις 26 Μαΐου 1979 συνταξιοδοτήθηκε.