Showing 32 results

Ο Ξενοφών Βασιλειάδης του Κωνσταντίνου και της Δέσποινας (Πιπίνας) Μιχαηλίδου γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη 1926. Το 1944 αποφοίτησε από το Γυμνάσιο. Ήταν έγγαμος με την Ελένη Ζορμπά από την Χαλκιδική. Το 1959 απέκτησαν ένα γιο, τον Κωνσταντίνο, και το 1963 μία κόρη την Αθανασία. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 15 Μαΐου 1945 ως ημερομίσθιος έκτακτος εργάτης διαλογέας και είχε στην τεχνική Υπηρεσία. Την 1 Απριλίου 1948 επιστρατεύθηκε στο Βασιλικό Ναυτικό ως υποκελευστής Β΄ Σημαιοφόρος κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου. Απολύθηκε από τον στρατό στις 28 Ιουνίου 1950 και επέστρεψε στην Τεχνική Υπηρεσία της ΕΖΘ ως βοηθός γραφείου και συγκεκριμένα του προϊσταμένου της Τεχνικής Υπηρεσίας Βέλκου ασκώντας γραφική εργασία. Στις 16 Αυγούστου 1952 μετατέθηκε στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων. Στις 17 Δεκεμβρίου 1952 μετατέθηκε από το Τμήμα Μεταφορών στην Τεχνική Υπηρεσία. Στις 22 Οκτωβρίου 1953 μετατέθηκε προσωρινώς από την Τεχνική Υπηρεσία στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων ασκώντας την εργασία του σημειωτή με το βαθμό του έκτακτου διαλογέα. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετείται προσωρινώς στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και μεταφορών της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης της ΕΖΛΘ. Στις 6 Ιουνίου 1955 αποσπάται προσωρινώς από το Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και Μεταφορών στην Διεύθυνση Τεχνικής Υπηρεσίας και στις 22 Αυγούστου 1955 μετατίθεται οργανικώς στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και Μεταφορών. Συνεχίζει να απασχολείται ως σημειωτής με το βαθμό του βοηθού διαλογέα, ενώ όταν χρειαστεί απασχολείται επιπλέον και ως σημειωτής ατμόπλοιων και βαγονιών. Στις 25 Νοεμβρίου 1957 ανέλαβε καθήκοντα ως τακτικός υπάλληλος του Β1 κλάδου Διοικητικών υπαλλήλων Β΄ Κατηγορίας ή με το νέο βαθμολόγιο Μέσης Εκπαίδευσης 4ο βαθμό. Με το επόμενο βαθμολόγιο θα ανήκει στον 8 βαθμό Β1 κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων Β΄ Κατηγορίας. Απασχολείται πλέον σταθερά ως σημειωτής βαγονιών και ατμόπλοιων. Στις 5 Απριλίου 1960 μονιμοποιήθηκε μετά το πέρας δύο ετών δόκιμης υπηρεσίας. Από 13 Νοεμβρίου 1961 έως 31 Δεκεμβρίου 1961 εργάστηκε ως στο Γραφείο Τιμολογίων και Διαχείρισης Κομιστικής στη Διεύθυνση της Ελευθέρας Ζώνης με αντικείμενο την έκδοση τιμολογίου είσπραξης δικαιωμάτων επί διακινήσει εμπορευμάτων από τους συναλλασσόμενους. Την 1 Ιανουαρίου 1962 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκών της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης ως διαχειριστής Ψυγείων. Στις 8 Φεβρουαρίου 1962 προάχθηκε στον 7ο βαθμό. Στις 4 Μαρτίου 1963 τοποθετήθηκε στο Λογιστικό Τμήμα της Διεύθυνσης Οικονομικών Υπηρεσιών με καθήκοντα τη διαλογή εσόδων από τα τιμολόγια της ΕΖΛΘ καθώς ήταν πολύ καλός γνώστης των τιμολογίων της υπηρεσίας. τήρηση πρόχειρου βιβλίου Εσόδων. Την 1 Ιανουαρίου 1964 ανέλαβε διαχειριστής της Αποθήκης 16 και των Ψυγείων. Στις 12 Οκτωβρίου 1965 ανέλαβε διαχειριστής της Αποθήκης 4 και των Ψυγείων. Στις 17 Σεπτεμβρίου 1965 προάχθηκε στον 6ο βαθμό. Στις 4 Δεκεμβρίου 1967 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκών της Ελευθέρας Ζώνης. Στις 30 Μαΐου 1968 επέστρεψε στο Τμήμα Αποθηκών αναλαμβάνοντας πάλι τη διαχείριση της Αποθήκης 4 και των Ψυγείων. Το αντικείμενο εργασίας του ήταν η παραλαβή, διαχείρισης και παράδοση των εμπορευμάτων, η διεκπεραίωση της γραφικής υπηρεσίας καθώς και η διαχείριση των χώρων αποταμίευσης. Στις 5 Αυγούστου 1968 μετατέθηκε στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων της Ελευθέρας Ζώνης αναλαμβάνοντας καθήκοντα ως αναπληρωτής προϊστάμενος και επόπτης εργατών. Ως αντικείμενο εργασίας είχε την κατανομή και το συντονισμό των φορτοεκφορτωτικών εργασιών και τη διάθεση των ομοχειριών των των εργατών στις διάφορες εργασίες, τον προγραμματισμό όλων των εργασιών του λιμένα, τη διάθεση των μηχανικών μέσων στα ατμόπλοια ή τα βαγόνια και γενικά όλη την εποπτεία των διαφόρων εργασιών του Λιμένος. Στις 5 Ιουλίου 1969 προάχθηκε στον 5ο βαθμό. Στις 5 Μαΐου 1976 προάχθηκε στον 4ο βαθμό του ΥΚ. Στις 17 Οκτωβρίου 1976 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Λογιστικού της Διεύθυνσης Οικονομικού. Στις 3 Δεκεμβρίου 1976 κατατάχθηκε στον κλάδο ΜΕ 1. Στις 12 Ιανουαρίου 1979 μετατέθηκε με 4ο βαθμό από το Τμήμα Λογιστικού της Διεύθυνσης Οικονομικού στο Τμήμα Ελέγχου της ίδιας Διεύθυνσης ως Προϊστάμενος. Τα καθήκοντά του ήταν ο έλεγχος των δικαιλογητικών που αφορούν τις πληρωμέςντων εργατών των διαφόρων σωματείων και ο έλεγχο των καταστάσεων πληρωμής των εργατών των σωματείων Στις 9 Αυγούστου 1979 συνταξιοδοτήθηκε και αυτοδικαίως έλαβε προαγωγή από τον 6ο στον 5ο βαθμό.

Ο Φίλιππος Αραβανόπουλος του Χρήστου και της Δέσποινας γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1929. Ήταν φοιτητής και δεν είχε παντρευτεί όταν προσλήφθηκε.
Στις 10 Οκτωβρίου 1949 προσελήφθη ως ημερομίσθιος έκτακτος υπάλληλος διαλογέας με καθήκοντα βοηθού αποθηκάριου στο Τμήμα Αποθηκών. Στις 13 Δεκεμβρίου 1949 μετατέθηκε στο Τμήμα Μεταφορών ως βοηθός του Σεραφειμίδη. Στις 11 Μαρτίου 1950 επέστρεψε στο Τμήμα Αποθηκεύσεως. Στις 26 Ιουνίου 1951 αποχώρησε για να υπηρετήσει την στρατιωτική θητεία. Ωστόσο, στις 19 Ιουλίου 1951 απολύθηκε από την Υπηρεσία θεωρούμενος ως παραιτηθείς. Στις 18 Αυγούστου 1951 απέστειλε εξώδικο ζητώντας την ανάκληση της απόλυσης διαμαρτυρόμενος διότι αποχώρησε για λόγους ανωτέρας βίας (στράτευση) και δεν παραιτήθηκε ποτέ. Από την ΕΖΛΘ δεν έγινε καμία ενέργεια ανάκλησης και ουδέποτε έγινε τακτοποίηση. Υπηρέτησε στο Στρατολογικό Γραφείο Μυτιλήνης ως έφ. Ανθυπολοχαγός, από όπου έκανε αίτηση στις 19/9/1952 ζητώντας να συμπεριληφθεί σε πίνακα μονιμοποίησης που καταρτίστηκε ενώ ήταν στο στρατό και ο ίδιος είχε παραληφθεί. Αφού εκπλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις ανέλαβε ξανά υπηρεσία στις 28/11/1953 στη Τμήμα Ελέγχου στον έλεγχο τιμολογίων χωρίς να έχει τακτοποιηθεί η εκκρεμότητα της προηγούμενης απόλυσής του ή μη. Τον Φεβρουάριο 1954 αιτήθηκε το Δώρο Χριστουγέννων 1953 ως στρατευμένος που όμως δεν έλαβε, εκδόθηκε ένταλμα που δεν δέχτηκε ο Πάρεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Στις 9/4/1955 το Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης δέχτηκε την αγωγή του κατά της ΕΖΛΘ για την καταβολή Δώρου Χριστουγέννων νομιμοτόκως καθώς και της σχετικής δικαστικής δαπάνης. Καλείται σε απολογία για την παράτυπη χρήση εγγράφων στο δικαστήριο και στις 30/5/1955 την καταθέτει γραπτώς. Στις 7 Ιουνίου 1955 λαμβάνει χώρα ΕΔΕ με έγγραφες καταθέσεις μαρτύρων ενώπιον Νομικού Συμβούλου σχετικά με την προσκόμιση στο δικαστήριο υπηρεσιακών εγγράφων που δεν του είχαν χορηγηθεί από την Υπηρεσία αλλά βρέθηκαν στα χέρια του αντικανονικά, χαρακτηρίζεται ως πειθαρχικό παράπτωμα από τον Νομικό Σύμβουλο και προτείνεται επιβολή προστίμου. Στην συνεδρίαση ΔΣ με αρ. 80/9/9/1955 λαμβάνεται η απόφαση απόλυσής του και στις 6 Οκτωβρίου 1955 γίνεται η διαγραφή του.