Showing 2 results

Ο Σκλαβούνος Κωνσταντίνος του Σπυρίδωνος γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1895. Ήταν έγγαμος με δύο παιδιά και ήταν τελειόφοιτος ελληνογαλλικού λυκείου Θεσσαλονίκης. Ανήκε στην κλάση 1914 και είχε υπηρετήσει ως έφεδρος υπαξιωματικός με το βαθμό του λοχία Μηχανικού Σώματος.
Προσλήφθηκε στις 17 Νοεμβρίου 1926 ως ημερομίσθιος έκτακτος σχεδιαστής στην Τεχνική Υπηρεσία. Την 1η Ιουλίου 1927 προσλήφθηκε ως μόνιμος με απόφαση της επιτροπείας στις 6 Ιουλίου 1927. Στις 24 Αυγούστου 1929 προάχθηκε στο βαθμό του Γραμματέα Α΄. Στις 21 Αυγούστου 1929 ο μισθός αυξήθηκε λόγω οικογενειακών βαρών. Στις 25 Ιουλίου 1935 τοποθετήθηκε ως διαχειριστής στην Αποθήκη Υλικού. Στις 23 Μαρτίου 1936 τοποθετήθηκε στην Τεχνική Υπηρεσία. Στις 4 Ιανουαρίου 1937 του ανατέθηκε η διαχείριση της Αποθήκης Υλικού. Την 1η Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία κτιρίων και Υλικού. Την 1η Δεκεμβρίου 1937 του χορηγήθηκε προσαύξηση 5% για συμπλήρωση δεκαετίας. Στις 19 Μαΐου 1939 έλαβε επίδομα ευδοκίμου παραμονής στον ίδιο βαθμό. Στις 9 Ιουλίου 1941 ανακοινώνεται σε αυτόν ότι από 1 Δεκεμβρίου 1940 λαμβάνει επίδομα ευδοκίμου παραμονής στον ίδιο βαθμό επί τριετία. Στις 21 Ιουνίου 1942 τέθηκε στη διάθεση της Επιτροπής Δελτίου Τροφίμων ΕΒΕΘ.
Στις 6 Ιουνίου 1945 τοποθετήθηκε ως βοηθός στην Αποθήκη 17. Στις 3 Αυγούστου 1945 τοποθετήθηκε στην ΠΕΓΑ προς παρακολούθηση των εργατών. Στις 14 Δεκεμβρίου 1945 τιμωρήθηκε με πρόστιμο διότι στις 6 Ιουνίου 1945 αρνήθηκε να αναλάβει υπηρεσία. Στις 12 Ιανουαρίου 1946 απολύεται «ως συνεργασθείς μετά του εχθρού κατά την περίοδο της κατοχής (αποφάσει του Υπουργού Οικονομικών Θ6240/1945). Στις 7 Νοεμβρίου 1947 ανέλαβε εκ νέου τα καθήκοντα καθώς επαναπροσλήφθηκε στην υπηρεσία γιατί «δια ΒΔ της 2.10.47 συμφώνως προς τας διατάξεις του Θεσπίσματος 1946 και μετά γνωμοδοτήσεως της οικείας Επιτροπής προτάσει του Υπουργού οικονομικών ηκυρώθη η απόλυσις αυτού ως ανωτέρω, ως γενομένη άνευ επαρκούς δικαιολογίας (αριθ. Εγκρίσεως Υπουργού Οικονομικών 140717/18.6.47). Διαγράφηκε από τους Συνταξιούχους της ΕΖΘ διακόπτοντας την περεταίρω συνταξιοδότησή του. Τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεως ως αποθηκάριος επί της ξυλείας. Στις 24 Νοεμβρίου 1950 αυξήθηκε ο μισθός του λόγω εξαετίας στον ίδιο βαθμό. Στις 19 Δεκεμβρίου 1950 προάχθηκε στο βαθμό του Εισηγητή. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινώς στο Τμήμα Αποθηκών Ελευθέρας Ζώνης ΕΖΛΘ. Στις 26 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 13. Τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 1. Στις 28 Φεβρουαρίου 1956 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη Α. Τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 4. Στις 19 Φεβρουαρίου 1957 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 15. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων Β΄Κατηγορίας με βαθμό 5ο. Στις 29 Ιουλίου 1957 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Κινήσεως Εμπορευμάτων της ΕΖΛΘ.

Ο Κωνσταντίνος Σταυρίδης του Νικολάου και της Ελένης γεννήθηκε το 1922 Κωνσταντινούπολη, ήταν άγαμος, απόφοιτος εξατάξιου γυμνασίου αρρένων Θεσσαλονίκης. Ήταν σχεδιαστής καθώς από το 1939 και μέχρι την κήρυξη του πολέμου εργαζόταν στο αρχιτεκτονικό γραφείο Γεωργίου Μανούση. Από την αποφοίτησή του από το Γυμνάσιο το 1943 έως την αποχώρηση των Γερμανών από τη χώρα είχε εργαστεί στη γενική Οικοδομική Εταιρεία υπό τον Τηλέμαχο Λαζαρίδη. Στη συνέχεια εργάστηκε ως επιβλέπων εργοδηγός στην 277 μονάδα Μηχανικού του Αγγλικού Στρατού και στα έργα της διαστρώσεως του αεροδρομίου Σέδες, την οδοποιία της οδού Θεσσαλονίκης-Γιδά και εντός της πόλης της Θεσσαλονίκης καθώς και στην επισκευή των στρατώνων Ιππικού Μικρών Εμβόλων. Είχε παντρευτεί την Χρυσούλα Σίμου και από το γάμος τους προέκυψαν δύο παιδιά, η Ελένη (1950) και Φωτεινή (1957).
Στις 29 Αυγούστου 1945 προσλήφθηκε ως ημερομίσθιος διαλογέας για τη συμπλήρωση της ομάδας διαλογής εμπορευμάτων παραλίας στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων.
Στις 10 Φεβρουαρίου 1947 τοποθετήθηκε προσωρινά ως βοηθός λογιστής στο Γραφείο Έκδοσης Τιμολογίων στο Τμήμα Εισαγωγής και Αποταμιεύσεως με καθήκοντα την έκδοση τιμολογίων τόσο του Δημοσίου (Α.Τ.Ε) όσο και γενικών εμπορευμάτων όταν αυτά άρχισαν να εισάγονται από το 1948 καθώς και την αλληλογραφία. Στις 23 Ιουνίου 1947 απολύθηκε λόγω στράτευσης μέχρι την επαναπρόσληψη του στις 14 Αυγούστου 1947 και την εκ' νέου αποχώρηση του για στράτευση στις 16 Ιουνίου 1948 και την αποστράτευση του στις 6 Ιουλίου 1948. Στις 22 Αυγούστου 1949 ανέλαβε καθήκοντα στο Τμήμα Αποθηκεύσεων, ενώ την 13η Φεβρουαρίου 1950 κρίθηκε ικανός να εργαστεί από την υγειονομική επιτροπή του ΙΚΑ, κατόπιν σχετικής παραπομπής του. Στις 18 Δεκεμβρίου 1953 αποσπάστηκε στην Τεχνική Υπηρεσία της νέας ΕΖΛΘ ως σχεδιαστής και στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινά στο Τμήμα Τεχνικών Μελετών της Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών. Στις 30 Νοεμβρίου 1957 προσλήφθηκε και ανέλαβε καθήκοντα ως τακτικός υπάλληλος με 8ο βαθμό του Β6 Κλάδου Σχεδιαστών Β΄ Κατηγορίας. Τα καθήκοντά του ήταν η σχεδίαση υπό κλίμακα σχεδίων τεχνικών έργων εξ αντιγραφής εκ σκαριφημάτων και την παραβολή των συνταχθεισών μελετών, η λήψη επιμετρικών στοιχείων σχετικά με τμήματα εκτελεσθέντων έργων και η σύνταξη των σχετικών επιμετρήσεων καθώς και ο έλεγχος συντελεσθεισών επιμετρήσεων και πιστοποιήσεων. Πιο συγκεκριμένα, η σύνταξη σχεδίων των υπό εκτέλεση ή εκτελούμενων έργων, η σύνταξη σχεδίων ηλεκτρολογικών κλπ εγκαταστάσεων, στην ευρύτερη λιμενική περιοχή της ΕΖΛΘ, η επίβλεψη ανέγερσης των μεταλλικών υποστέγων χώρου σιτηρών και περιοχή Λάνκασάιρ, η σύνταξη επιμετρήσεων και λογαριασμών πληρωμής εργολαβιών με την οδηγία του επιβλέποντα μηχανικού, η συντήρηση και λειτουργία του παλιρροιογράφου του ΕΖΛΘ κλπ. Στις 5 Απριλίου 1960 μονιμοποιήθηκε γιατί συμπλήρωσε 2ετή ευδόκιμη δοκιμαστική υπηρεσία. Στις 26 Ιανουαρίου 1962 προάχθηκε στον 7ο βαθμό. Στις 5 Ιουλίου 1969 προάχθηκε στον 5ο βαθμό. Στις 5 Μαΐου 1976 προάχθηκε κατ’ εκλογήν στον 4ο βαθμό. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1976 διαπιστώθηκε η αυτοδίκαια κατάταξή του στον ΜΕ4 Κλάδο Σχεδιαστών. Στις 10 Ιουνίου 1980 συνταξιοδοτήθηκε.