Showing 6 results

Ο Μιχαήλ Μαστοράκος του Παναγιώτη γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1922, ήταν έγγαμος με 2 παιδιά, γνώριζε Γαλλικά και ήταν απόφοιτος γυμνασίου. Στην διάρκεια της κατοχής της χώρας κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο συμμετείχε στον ΕΔΕΣ, ενώ μεταπολεμικά, από τις 31 Ιούλη 1945 μέχρι της 16 Ιουλίου 1949, υπηρέτησε στο στρατό από διάφορες θέσεις. Μάλιστα στις 12 Αυγούστου 1948 υπέστη τραυματισμό κατά τη διάρκεια μάχης, ενώ όταν απολύθηκε είχε φτάσει στο βαθμό του λοχία. Άρχισε να εργάζεται ως τακτικός υπάλληλος την 23η Νοέμβρη 1949 ως Γραφέας Β' στο Τμήμα Αποθηκεύσεων με χρέη διαχείρισης εμπορευμάτων, ενώ στην πορεία έγινε προϊστάμενος στάβλων και προϊστάμενος διαχείρισης ΣΙΛΟ, με καθήκοντα διαχείρισης ζώων και δημητριακών αντίστοιχα. Στις 21 Δεκεμβρίου 1951 προάχθηκε σε Γραφέας Α'. Στις 13 Φεβρουαρίου 1953 ανέλαβε τη διαχείριση της Αποθήκης Αζήτητων. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1953 επανήλθε στην Αποθήκη 1. Στις 4 Φεβρουαρίου 1954 μετατίθεται εναλλάξ με τον Λεωνίδα Δρόσου. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετείται προσωρινά στο Τμήμα Αποθηκών Ελευθέρας Ζώνης. Στις 26 Ιουλίου 1954 τοποθετείται στις Αποθήκες 14-16. Στις 23 Νοεμβρίου 1955 προάγεται σε Γραμματέα Β'. Στις 28 Φεβρουαρίου 1956 μετατίθεται στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων από το Τμήμα Αποθηκών. Στις 27 Μαρτίου 1956 παίρνει μετάθεση. Στις 28 Ιουλίου 1956 αποσπάται από το Τμήμα Αποθηκών στην Διεύθυνση Τεχνικών Συντηρήσεως. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1956 αποσπάται από τη Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών στο Τμήμα Αποθηκών. Στις 21 Νοεμβρίου 1956 του ανατέθηκε η διαχείριση της Αποθήκης 14. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων της Β' Κατηγορίας με βαθμό 70 του Υπαλληλικού Κώδικα. Στις 29 Ιουλίου 1957 τοποθετείται ως βοηθός διαχειριστή της Αποθήκης 10 του Τμήματος Αποθηκών.
Στις 24 Αυγούστου 1979 δήλωσε παραίτηση που έγινε δεκτή, πιθανότατα λόγω συνταξιοδότησης.

Ο Φίλιππος Γκορτζής του Δημητρίου γεννήθηκε το 1921 στην Χαλκίδα της Εύβοιας, ήταν απόφοιτος γυμνασίου και έγγαμος με δύο παιδιά. Στη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου πολέμησε με τον Εθνικό Στρατό ως λοχίας τεθωρακισμένων από την 1η Ιανουαρίου 1947 έως την 31 Οκτώβρη 1949. Ανέλαβε καθήκοντα ως βοηθός αποθηκαρίου στο Τμήμα Αποθηκεύσεως την 1η Μάρτη 1950 με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ. Στις 17 Απριλίου 1952 προάχθηκε σε Γραφέα Α'. Στις 27 Ιουνίου 1952 αποσπάστηκε προσωρινώς στο Τμήμα Εισαγωγών και Αποταμιεύσεως. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Κινήσεως Εμπορευμάτων. Στις 23 Νοεμβρίου 1955 προάχθηκε κατά αρχαιότητα σε Γραμματέας Β΄τάξης. Στις 28 Φεβρουαρίου 1956 μετατέθηκε στο Τμήμα Τιμολόγησης και Διαχείρισης Κομιστικής. Στις 8 Μαΐου 1956 μετατίθεται στο Τμήμα προσωπικού. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Α1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων της Α Κατηγορίας με βαθμό 7ο του ΥΚ. Στις 29 Ιούνη 1957 τοποθετήθηκε στη Διοικητική Υπηρεσία της ΕΖΛΘ. Μεταξύ της 20ης Οκτωβρίου και 13ης Δεκεμβρίου 1968 παρακολούθησε επιτυχώς σεμινάριο σχετικά με την οργάνωση διοικητικών υπηρεσιών προσωπικού. Στη διάρκεια της θητείας του στον οργανισμό έλαβε προαγωγές και αυξήσεις, ενώ μεταξύ των καθηκόντων του ήταν η διεύθυνση των Διοικητικών Υπηρεσιών και ως εκ’ τούτου είχε ταξιδέψει στο εξωτερικό για να παρακολουθήσει την λειτουργία άλλων λιμανιών. Την 16η Απρίλη 1979 διαγράφηκε από την το δυναμικό του ΟΛΘ κατόπιν σχετικής παραίτησης που είχε υποβάλλει, πιθανότατα λόγω συνταξιοδότησης.

Ο Δημήτριος Mισυρλόγλου του Αλεξάνδρου γεννήθηκε 1921 στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν έγγαμος με την Ωραιοζήλη Λιόκουρα με δύο παιδιά, ένα αγόρι, τον Αναστάσιο (1950), και ένα κορίτσι, την Δέσποινα (1944). Ο ίδιος ήταν απόφοιτος Γυμνασίου το 1942. Στις 31 Ιουλίου 1945 υπηρέτησε την στρατιωτική θητεία και αποστρατεύθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 1949 με βάση το νόμο 751/1948 «Περί προστασίας των απολυομένων εκ των υπηρετούντων ή υπηρετησάντων εις τας τάξεις του στρατού κατά την διάρκειαν της παρούσης κατά του Έθνους συμμοριακής δράσεως».
Στις 14 Φεβρουαρίου 1950 προσλήφθηκε και τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεων ως βοηθός αποθηκαρίου με βαθμό γραφέα Β΄ Τάξεως. Στις 17 Φεβρουαρίου 1951 αναβαθμίστηκε τακτικός υπάλληλος με βαθμό 7ο Β1 κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων Β΄ Κατηγορίας. Στις 12 Σεπτεμβρίου 1951 τοποθετήθηκε ως σημειωτής στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεως Θαλάσσης με καθήκοντα γραφέα στο γραφείο δηλωτικών εισαγωγής. Κατά την περίοδο της ΕΖΛΘ παρέμεινε στην ίδια θέση στο γραφείο εισαγωγής υποκειμένων και ελευθέρων εμπορευμάτων στο Τμήμα Κινήσεως Εμπορευμάτων της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης ΕΖΛΘ με καθήκον τη χρεωπίστωση των βιβλίων εισαγωγής αποταμιευτηρίων, της αλληλογραφίας με τα διάφορα τελωνεία, την τήρηση αρχείου, την έκδοση πιστοποιητικών, αντιγράφων πρωτοκόλλου κλπ. Στις 17 Απριλίου 1952 προάχθηκε σε γραφέα Α΄ τάξης. Στις 23 Νοεμβρίου 1955 προάχθηκε σε Γραμματέας Β΄ τάξης κατά αρχαιότητα. Στις 28 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β1 κλάδου Διοικητικού υπαλλήλου Β΄ Κατηγορίας με 7ο βαθμό. Στις 20 Απριλίου 1961 προάχθηκε κατ’ εκλογή στον 6ο βαθμό. Το 1962 του ανατέθηκε επιπλέον το καθήκον της εποπτείας των βιομηχανιών που λειτουργούσαν στην περιοχή της ΕΖΛΘ. Στις 4 Ιουλίου 1964 μετατέθηκε στο Τμήμα Ασφαλείας της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης ως Προϊστάμενος. Την 1 Ιανουαρίου 1968 ανέλαβε προϊστάμενος του Τμήματος Ελέγχου στη Διεύθυνση Οικονομικών Υπηρεσιών. Στις 16 Νοεμβρίου 1968 μετατέθηκε ως προϊστάμενος Ταμείου στη Διεύθυνση Οικονομικών Υπηρεσιών. Τα καθήκοντά του ήταν η είσπραξη όλων των εσόδων της ΕΖΛΘ, η διενέργεια των πληρωμών ‘όλων των εξόδων, η ενέργεια της κατάθεσης και της ανάληψης από την τράπεζα, η τήρηση βιβλίου Ταμείου κλπ. Στις 29 Ιουνίου 1972 προάχθηκε κατά εκλογή στον 4ο βαθμό. Στις 3 Δεκεμβρίου 1976 διαπιστώθηκε η αυτοδίκαια κατάταξή του στον κλάδο ΜΕ1 διοικητικό σύμφωνα με το νέο βαθμολόγιο. Στις 11 Φεβρουαρίου 1978 ανέλαβε Προϊστάμενος Σιλό. Στις 22 Μαρτίου 1979 συνταξιοδοτήθηκε.

Ο Κωνσταντίνος Σταυρίδης του Νικολάου και της Ελένης γεννήθηκε το 1922 Κωνσταντινούπολη, ήταν άγαμος, απόφοιτος εξατάξιου γυμνασίου αρρένων Θεσσαλονίκης. Ήταν σχεδιαστής καθώς από το 1939 και μέχρι την κήρυξη του πολέμου εργαζόταν στο αρχιτεκτονικό γραφείο Γεωργίου Μανούση. Από την αποφοίτησή του από το Γυμνάσιο το 1943 έως την αποχώρηση των Γερμανών από τη χώρα είχε εργαστεί στη γενική Οικοδομική Εταιρεία υπό τον Τηλέμαχο Λαζαρίδη. Στη συνέχεια εργάστηκε ως επιβλέπων εργοδηγός στην 277 μονάδα Μηχανικού του Αγγλικού Στρατού και στα έργα της διαστρώσεως του αεροδρομίου Σέδες, την οδοποιία της οδού Θεσσαλονίκης-Γιδά και εντός της πόλης της Θεσσαλονίκης καθώς και στην επισκευή των στρατώνων Ιππικού Μικρών Εμβόλων. Είχε παντρευτεί την Χρυσούλα Σίμου και από το γάμος τους προέκυψαν δύο παιδιά, η Ελένη (1950) και Φωτεινή (1957).
Στις 29 Αυγούστου 1945 προσλήφθηκε ως ημερομίσθιος διαλογέας για τη συμπλήρωση της ομάδας διαλογής εμπορευμάτων παραλίας στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων.
Στις 10 Φεβρουαρίου 1947 τοποθετήθηκε προσωρινά ως βοηθός λογιστής στο Γραφείο Έκδοσης Τιμολογίων στο Τμήμα Εισαγωγής και Αποταμιεύσεως με καθήκοντα την έκδοση τιμολογίων τόσο του Δημοσίου (Α.Τ.Ε) όσο και γενικών εμπορευμάτων όταν αυτά άρχισαν να εισάγονται από το 1948 καθώς και την αλληλογραφία. Στις 23 Ιουνίου 1947 απολύθηκε λόγω στράτευσης μέχρι την επαναπρόσληψη του στις 14 Αυγούστου 1947 και την εκ' νέου αποχώρηση του για στράτευση στις 16 Ιουνίου 1948 και την αποστράτευση του στις 6 Ιουλίου 1948. Στις 22 Αυγούστου 1949 ανέλαβε καθήκοντα στο Τμήμα Αποθηκεύσεων, ενώ την 13η Φεβρουαρίου 1950 κρίθηκε ικανός να εργαστεί από την υγειονομική επιτροπή του ΙΚΑ, κατόπιν σχετικής παραπομπής του. Στις 18 Δεκεμβρίου 1953 αποσπάστηκε στην Τεχνική Υπηρεσία της νέας ΕΖΛΘ ως σχεδιαστής και στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινά στο Τμήμα Τεχνικών Μελετών της Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών. Στις 30 Νοεμβρίου 1957 προσλήφθηκε και ανέλαβε καθήκοντα ως τακτικός υπάλληλος με 8ο βαθμό του Β6 Κλάδου Σχεδιαστών Β΄ Κατηγορίας. Τα καθήκοντά του ήταν η σχεδίαση υπό κλίμακα σχεδίων τεχνικών έργων εξ αντιγραφής εκ σκαριφημάτων και την παραβολή των συνταχθεισών μελετών, η λήψη επιμετρικών στοιχείων σχετικά με τμήματα εκτελεσθέντων έργων και η σύνταξη των σχετικών επιμετρήσεων καθώς και ο έλεγχος συντελεσθεισών επιμετρήσεων και πιστοποιήσεων. Πιο συγκεκριμένα, η σύνταξη σχεδίων των υπό εκτέλεση ή εκτελούμενων έργων, η σύνταξη σχεδίων ηλεκτρολογικών κλπ εγκαταστάσεων, στην ευρύτερη λιμενική περιοχή της ΕΖΛΘ, η επίβλεψη ανέγερσης των μεταλλικών υποστέγων χώρου σιτηρών και περιοχή Λάνκασάιρ, η σύνταξη επιμετρήσεων και λογαριασμών πληρωμής εργολαβιών με την οδηγία του επιβλέποντα μηχανικού, η συντήρηση και λειτουργία του παλιρροιογράφου του ΕΖΛΘ κλπ. Στις 5 Απριλίου 1960 μονιμοποιήθηκε γιατί συμπλήρωσε 2ετή ευδόκιμη δοκιμαστική υπηρεσία. Στις 26 Ιανουαρίου 1962 προάχθηκε στον 7ο βαθμό. Στις 5 Ιουλίου 1969 προάχθηκε στον 5ο βαθμό. Στις 5 Μαΐου 1976 προάχθηκε κατ’ εκλογήν στον 4ο βαθμό. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1976 διαπιστώθηκε η αυτοδίκαια κατάταξή του στον ΜΕ4 Κλάδο Σχεδιαστών. Στις 10 Ιουνίου 1980 συνταξιοδοτήθηκε.