Showing 59 results

Ο Δημήτριος Mισυρλόγλου του Αλεξάνδρου γεννήθηκε 1921 στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν έγγαμος με την Ωραιοζήλη Λιόκουρα με δύο παιδιά, ένα αγόρι, τον Αναστάσιο (1950), και ένα κορίτσι, την Δέσποινα (1944). Ο ίδιος ήταν απόφοιτος Γυμνασίου το 1942. Στις 31 Ιουλίου 1945 υπηρέτησε την στρατιωτική θητεία και αποστρατεύθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 1949 με βάση το νόμο 751/1948 «Περί προστασίας των απολυομένων εκ των υπηρετούντων ή υπηρετησάντων εις τας τάξεις του στρατού κατά την διάρκειαν της παρούσης κατά του Έθνους συμμοριακής δράσεως».
Στις 14 Φεβρουαρίου 1950 προσλήφθηκε και τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεων ως βοηθός αποθηκαρίου με βαθμό γραφέα Β΄ Τάξεως. Στις 17 Φεβρουαρίου 1951 αναβαθμίστηκε τακτικός υπάλληλος με βαθμό 7ο Β1 κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων Β΄ Κατηγορίας. Στις 12 Σεπτεμβρίου 1951 τοποθετήθηκε ως σημειωτής στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεως Θαλάσσης με καθήκοντα γραφέα στο γραφείο δηλωτικών εισαγωγής. Κατά την περίοδο της ΕΖΛΘ παρέμεινε στην ίδια θέση στο γραφείο εισαγωγής υποκειμένων και ελευθέρων εμπορευμάτων στο Τμήμα Κινήσεως Εμπορευμάτων της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης ΕΖΛΘ με καθήκον τη χρεωπίστωση των βιβλίων εισαγωγής αποταμιευτηρίων, της αλληλογραφίας με τα διάφορα τελωνεία, την τήρηση αρχείου, την έκδοση πιστοποιητικών, αντιγράφων πρωτοκόλλου κλπ. Στις 17 Απριλίου 1952 προάχθηκε σε γραφέα Α΄ τάξης. Στις 23 Νοεμβρίου 1955 προάχθηκε σε Γραμματέας Β΄ τάξης κατά αρχαιότητα. Στις 28 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β1 κλάδου Διοικητικού υπαλλήλου Β΄ Κατηγορίας με 7ο βαθμό. Στις 20 Απριλίου 1961 προάχθηκε κατ’ εκλογή στον 6ο βαθμό. Το 1962 του ανατέθηκε επιπλέον το καθήκον της εποπτείας των βιομηχανιών που λειτουργούσαν στην περιοχή της ΕΖΛΘ. Στις 4 Ιουλίου 1964 μετατέθηκε στο Τμήμα Ασφαλείας της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης ως Προϊστάμενος. Την 1 Ιανουαρίου 1968 ανέλαβε προϊστάμενος του Τμήματος Ελέγχου στη Διεύθυνση Οικονομικών Υπηρεσιών. Στις 16 Νοεμβρίου 1968 μετατέθηκε ως προϊστάμενος Ταμείου στη Διεύθυνση Οικονομικών Υπηρεσιών. Τα καθήκοντά του ήταν η είσπραξη όλων των εσόδων της ΕΖΛΘ, η διενέργεια των πληρωμών ‘όλων των εξόδων, η ενέργεια της κατάθεσης και της ανάληψης από την τράπεζα, η τήρηση βιβλίου Ταμείου κλπ. Στις 29 Ιουνίου 1972 προάχθηκε κατά εκλογή στον 4ο βαθμό. Στις 3 Δεκεμβρίου 1976 διαπιστώθηκε η αυτοδίκαια κατάταξή του στον κλάδο ΜΕ1 διοικητικό σύμφωνα με το νέο βαθμολόγιο. Στις 11 Φεβρουαρίου 1978 ανέλαβε Προϊστάμενος Σιλό. Στις 22 Μαρτίου 1979 συνταξιοδοτήθηκε.

Ο Νικόλαος Λαλίδης του Αστέριου και της Ελένης γεννήθηκε το 1912 στην Θεσσαλονίκη. Είχε ολοκληρώσει το δημοτικό σχολείο. Υπηρέτησε την στρατιωτική θητεία του από 21 Σεπτεμβρίου 1933 έως 21 Ιανουαρίου 1934. Στις 21 Ιουλίου 1940 κατετάγη ως έφεδρος και συμμετείχε στον ελληνοϊταλικό πόλεμο «στη γραμμή των πρώσσω», δηλαδή στο μέτωπο, μέχρι την 1 Μαΐου 1941. Θα παντρευτεί την Χρυσούλα Ιωαννίδου από τις Σέρρες.
Στις 12 Μαΐου 1945 προσλήφθηκε ως Διαλογέας του Τμήματος Μεταφορών Ξηράς και Φορτοεκφορτώσεων Θαλάσσης ΕΖΘ. Το 1948 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκών ως βοηθός Αποθηκάριος και τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 14. Στις 3 Αυγούστου 1949 μετατέθηκε στην Αποθήκη 1 και στις 17 Αυγούστου 1949 επέστρεψε στην Αποθήκη 14. Στις 14 Αυγούστου 1952 απολύθηκε από την υπηρεσία και στις 16 Δεκεμβρίου 1952 επαναπροσλήφθηκε για να απολυθεί πάλι στις 2 Αυγούστου 1953. Στις 12 Ιουνίου 1958 διορίστηκε ως τακτικός υπάλληλος του Β8 Κλάδου Ασφαλείας Β Κατηγορίας με τον βαθμό 11ο καθήκοντα φύλακα. Ωστόσο, τον Σεπτέμβριο του 1958 αποσπάστηκε στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και Μεταφορών με καθήκοντα τη διαχείριση Αποθηκών Αδιαβρόχων και εργαλείων καθώς και του σημειωτή ατμοπλοίων. Την 1η Ιουλίου 1959 τοποθετήθηκε στην υπηρεσία Ασφαλείας ως φύλακας για τη φρούρηση του οργανισμού και τον έλεγχο των εξερχομένων από τις θύρες εμπορευμάτων.
Στις 3 Σεπτεμβρίου 1960 μονιμοποιήθηκε επειδή συμπλήρωσε 2ετή ευδόκιμη υπηρεσία. Στις 15 Οκτωβρίου 1960 προάχθηκε στο 10ο βαθμό, ενώ θα αναλάβει επιπλέον και το καθήκον του βοηθού επόπτη ασφαλείας. Στις 22 Ιουλίου 1964 προάχθηκε στον 9ο βαθμό. Στις 31 Δεκεμβρίου 1965 προάχθηκε στον 7ο βαθμό. Στις 3 Οκτωβρίου 1967 προάχθηκε στον 6ο βαθμό. Στις 11 Δεκεμβρίου 1968 μετατέθηκε στο Γραφείο Εισπράξεων στο Τμήμα Ταμείου της Διεύθυνσης Οικονομικών Υπηρεσιών και ανέλαβε ως εισπράκτορας εσωτερικός την είσπραξη των διαφόρων δικαιωμάτων του οργανισμού, ενώ εάν υπήρχε ανάγκη ενεργούσε και τις πληρωμές. Στις 3 Δεκεμβρίου 1976 κατατάχθηκε αυτοδίκαια στον κλάδο ΜΕ6Ασφαλείας με βάση το νέο βαθμολόγιο. Την 1 Ιανουαρίου 1978 συνταξιοδοτήθηκε.

Ο Βασίλειος Νεοκοσμίδης του Ιωάννη και της Ελένης γεννήθηκε το 1928 στη Θεσσαλονίκη. Ολοκλήρωσε την 4η Γυμνασίου ήταν οδηγός ελκυστήρων και ήταν άγαμος. Ο πατέρας του Ιωάννης ήταν υπάλληλος της ΕΖΘ και ο γιός του προσλήφθηκε ως τακτικός υπάλληλος μετά το θάνατό του. Αρχικά ωστόσο ανέλαβε καθήκοντα στις 23 Απριλίου 1945 ως έκτακτος διαλογέας στο Τμήμα Διαλογέας Μεταφορών Ξηράς και Φορτοεκφορτώσεων Θαλάσσης ΕΖΘ, αλλά μετατέθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεως. Στις 23 Ιουλίου 1948 τοποθετήθηκε ως βοηθός Αποθηκάριος Αποθήκης 16. Στις 26 Ιουνίου 1953 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 7 ως βοηθός αποθηκαρίου. Στις 30 Οκτωβρίου 1953 ανέλαβε την Αποθήκη Σάκκων Αδιαβρόχων. Κατά τη γενική τοποθέτηση του προσωπικού της ΕΖΛΘ μετά τη συγχώνευση των οργανισμών ΕΖΘ και ΛΤΙ τοποθετήθηκε στις 19 Ιουλίου 1954 στο Μηχανολογικό Τμήμα της Τεχνικής Υπηρεσίας. Στις 19 Ιουλίου 1955 τοποθετήθηκε στο Μηχανολογικό Τμήμα της Τεχνικής Υπηρεσίας ΕΖΛΘ ως οδηγός ελκυστήρα. Την 1 Ιουλίου 1958 ανέλαβε καθήκοντα ως τακτικός υπάλληλος με το βαθμό 8 του Β7 κλάδου Τεχνικών. Μονιμοποιήθηκε μετά το πέρας της διετούς δοκιμαστικής υπηρεσίας στις 19 Σεπτεμβρίου 1960. Στις 13 Δεκεμβρίου 1962 προάχθηκε στον 7ο βαθμό. Στις 15 Μαΐου 1965 προάχθηκε σε 6 βαθμό κατηγορίας Β. Την ίδια ημέρα έλαβε αύξηση 10% στο βαθμό του για τριετία. Το ίδιο στις 24 Απριλίου 1966. Στις 6 Νοεμβρίου 1967 μετατέθηκε στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων τη Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης. Το 1967 εκτός από χειριστής ελκυστήρα θα αναλάβει την εποπτεία όλων των ελκυστήρων και αυτοκινούμενων Γερανών ως βοηθός επόπτη εργασίας στην περιοχή του Κεντρικού λιμένα. Στις 24 Απριλίου 1969 έλαβε αύξηση για τριετία στον ίδιο βαθμό. Το 1970 θα έχει αναλάβει την επίβλεψη της λειτουργίας των ελκυστήρων και μηχανημάτων στον Ανατολικό Τομέα. Το 1971 θα γίνει βοηθός προϊσταμένου Φορτοεκφορτώσεως. Το 1972 επικεφαλής χειριστών αυτοκινούμενων γερανών και ελκυστήρων και θα λάβει αύξηση λόγω τριετίας στον ίδιο βαθμό. Το 1973 αναπληρωτής προϊστάμενος Γραφείου Κινήσεως Μηχανημάτων και Πλωτών Μέσων ΟΛΘ. Την ίδια χρονιά έλαβε αύξηση. Στις 20 Οκτωβρίου 1975 προάχθηκε στον 5ο βαθμό και έλαβε αύξηση. Έλαβε εκ νέου αύξηση την 1 Ιανουαρίου 1976 και την 1 Ιανουαρίου 1978. Στις 27 Νοεμβρίου 1979 συνταξιοδοτήθηκε.

Ο Φίλιππος Αραβανόπουλος του Χρήστου και της Δέσποινας γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1929. Ήταν φοιτητής και δεν είχε παντρευτεί όταν προσλήφθηκε.
Στις 10 Οκτωβρίου 1949 προσελήφθη ως ημερομίσθιος έκτακτος υπάλληλος διαλογέας με καθήκοντα βοηθού αποθηκάριου στο Τμήμα Αποθηκών. Στις 13 Δεκεμβρίου 1949 μετατέθηκε στο Τμήμα Μεταφορών ως βοηθός του Σεραφειμίδη. Στις 11 Μαρτίου 1950 επέστρεψε στο Τμήμα Αποθηκεύσεως. Στις 26 Ιουνίου 1951 αποχώρησε για να υπηρετήσει την στρατιωτική θητεία. Ωστόσο, στις 19 Ιουλίου 1951 απολύθηκε από την Υπηρεσία θεωρούμενος ως παραιτηθείς. Στις 18 Αυγούστου 1951 απέστειλε εξώδικο ζητώντας την ανάκληση της απόλυσης διαμαρτυρόμενος διότι αποχώρησε για λόγους ανωτέρας βίας (στράτευση) και δεν παραιτήθηκε ποτέ. Από την ΕΖΛΘ δεν έγινε καμία ενέργεια ανάκλησης και ουδέποτε έγινε τακτοποίηση. Υπηρέτησε στο Στρατολογικό Γραφείο Μυτιλήνης ως έφ. Ανθυπολοχαγός, από όπου έκανε αίτηση στις 19/9/1952 ζητώντας να συμπεριληφθεί σε πίνακα μονιμοποίησης που καταρτίστηκε ενώ ήταν στο στρατό και ο ίδιος είχε παραληφθεί. Αφού εκπλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις ανέλαβε ξανά υπηρεσία στις 28/11/1953 στη Τμήμα Ελέγχου στον έλεγχο τιμολογίων χωρίς να έχει τακτοποιηθεί η εκκρεμότητα της προηγούμενης απόλυσής του ή μη. Τον Φεβρουάριο 1954 αιτήθηκε το Δώρο Χριστουγέννων 1953 ως στρατευμένος που όμως δεν έλαβε, εκδόθηκε ένταλμα που δεν δέχτηκε ο Πάρεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Στις 9/4/1955 το Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης δέχτηκε την αγωγή του κατά της ΕΖΛΘ για την καταβολή Δώρου Χριστουγέννων νομιμοτόκως καθώς και της σχετικής δικαστικής δαπάνης. Καλείται σε απολογία για την παράτυπη χρήση εγγράφων στο δικαστήριο και στις 30/5/1955 την καταθέτει γραπτώς. Στις 7 Ιουνίου 1955 λαμβάνει χώρα ΕΔΕ με έγγραφες καταθέσεις μαρτύρων ενώπιον Νομικού Συμβούλου σχετικά με την προσκόμιση στο δικαστήριο υπηρεσιακών εγγράφων που δεν του είχαν χορηγηθεί από την Υπηρεσία αλλά βρέθηκαν στα χέρια του αντικανονικά, χαρακτηρίζεται ως πειθαρχικό παράπτωμα από τον Νομικό Σύμβουλο και προτείνεται επιβολή προστίμου. Στην συνεδρίαση ΔΣ με αρ. 80/9/9/1955 λαμβάνεται η απόφαση απόλυσής του και στις 6 Οκτωβρίου 1955 γίνεται η διαγραφή του.