Εμφανίζει 4 αποτελέσματα

Ο Κωνσταντίνος Σταμάτης του Ιωάννου και της Μαρίας γεννήθηκε στη Χαλκίδα το 1901. Ολοκλήρωσε τη Β΄ Γυμνασίου Αθήνας. Υπηρέτησε στα στρατιωτικά του καθήκοντα το 1921. Προσλήφθηκε στις 1 Μαΐου 1930 και εργαζόταν ως μόνιμος γραφέας Α΄ τάξης στην Υπηρεσία Συμβατικών Λιμενικών Δικαιωμάτων και κατόπιν στην Υπηρεσία Λιμενικού Φόρου Ξηράς. Μετά τη διάλυση της υπηρεσίας απασχολήθηκε στη στο Τμήμα Οικονομικών Υπηρεσιών ΛΤΘ. Συνταξιοδοτήθηκε το 1950 και πέθανε ύστερα από δύο χρόνια. Έπειτα η κόρη του Μαρία Καράμπελα έστειλε επιστολή στην ΕΖΛΘ για την τακτοποίηση εισφορών του πατέρα της.

Ο Σταύρος Νικολάου του Ιωάννη και της Ευανθίας γεννήθηκε το 1893 στη Ζαγορά του Βόλου. Το 1933 παντρεύτηκε τη Ματθίλδη Κολιούμπα από το Βογατσικό με την οποία απέκτησαν μία κόρη, την Ευανθία. Ήταν στρατιωτικής κλάσης 1913 με βαθμό ανθυπολοχαγού πεζικού.

Ο Γεώργιος Τσιπινιάς του Δημητρίου γεννήθηκε στη Μεγάλη Παναγιά Χαλκιδικής. Παντρεύτηκε την Άννα.
Για πρώτη φορά προσλήφθηκε τον Μάρτιο του 1935 ως επόπτης Λιμενικού Φόρου Ξηράς . Εκτελούσε εξωτερική υπηρεσία καθώς παρακολουθούσε τους Φορολογικούς Σταθμούς Ξηράς και την είσπραξη του λιμενικού φόρου. Ωστόσο, φαίνεται ότι έγινε μόνιμος στις 11 Απριλίου 1938 σε αντικατάσταση του Αριστ. Σισκάκη . Το 1939 ανέλαβε Επιθεωρητής Εξωτερικών Υπηρεσιών Εισπράξεων. Το 1946 απεβίωσε καθώς έπασχε από την αριστερή οσχοεκήλη.

Ο Νικόλαος Τσούφης γεννήθηκε στην Προύσσα το 1898. Το 1937 δηλώνει μέλος Ένωσης Παλαιών Πολεμιστών.
Ήταν υπάλληλος ΛΤΘ από τις 8 Μαρτίου 1930 με το βαθμό του υπάλληλου γραφέας Α τάξης και κατείχε τη θέση του Προϊσταμένου Υδρεύσεως μέχρι το 1944. Στη συνέχεια, με διαταγή του προέδρου του ΛΤΘ μετατέθηκε στην Υπηρεσία Είσπραξης Λιμενικού Φόρου Ξηράς στην οποία υπηρέτησε μέχρι την απόλυσή του. Κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας του «δεν έδωσεν ουδεμίαν αφορμήν», ενώ «παρουσιάζεται πολύ πειθαρχικός, τίμιος και πρόθυμος με συμπεριφοράΝ και κοινωικήν παράστασιν καλήν». Για αυτό το λόγο, τον Απρίλιο 1948 του χορηγήθηκε «επίδομα ευδοκίμου υπηρεσίας». Τον Αύγουστο του 1949 κατηγορήθηκε ότι παραβίασε εντολή του προϊσταμένου Ιωάννη Ροκίδου με αποτέλεσμα να παρασυρθεί άλλος υπάλληλος σε πλημμελή εκτέλεση καθήκοντος «επί ζημία του Οργανισμού». Γι’ αυτό το λόγο, τιμωρήθηκε με 15μερη αποχή.
Στις 9 Δεκεμβρίου 1950 απολύθηκε από το ΛΤΘ ως μη νομιμόφρων, παρότι στο φάκελό του υφίσταται πιστοποιητικό υγιών κοινωνικών φρονημάτων. Ο ίδιος διαμαρτυρήθηκε στον πρόεδρο του ΛΤΘ ότι έφερε πιστοποιητικό υγειών κοινωνικών φρονημάτων και ότι γενικά δεν τηρήθηκαν οι νόμιμες διαδικασίες κατά την εκδίκαση της υπόθεσής του και η απόφαση τηρήθηκε μυστική για καιρό. Κατηγορεί τους εισηγητές της απόλυσής του ως «ασχρούς και ταπεινούς συκοφάντες» οι οποίοι βρίσκονται στη φυλακή ως καταχραστές και πλαστογράφοι και είναι γνωστοί και στον πρόεδρο ως τέτοιοι.