Εμφανίζει 14 αποτελέσματα

Ο Μιχαήλ Φουντούκης του Παναγιώτη και της Αριστέας γεννήθηκε το 1919 στην Προύσα της Μικράς Ασίας, αλλά μεγάλωσε στις Σέρρες Είχε το Εθνικό Αγροτικό Ορφανοτροφείο Αρρένων Σερρών. Ήταν έγγαμος με τη Σοφία Μαραγκάκη και από το γάμο προέκυψαν δύο παιδιά, ένα αγόρι ο Παναγιώτης (1949) και ένα κορίτσι, η Ευγενία (1948). Στις 13 Δεκεμβρίου 1957 έλαβε πτυχίο οδηγού ελκυστήρα. Υπηρέτησε τη θητεία του από 1 Μαρτίου 1940 έως την 1 Μαΐου 1941 κατά τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου, ενώ υπηρέτησε και κατά διαστήματα την περίοδο από 12 Απριλίου 1945 έως 23 Ιουνίου 1952. Την περίοδο από 3 Αυγούστου 1943 έως 31 Μαρτίου 1945 εργάστηκε στην Υπηρεσία Έλξεως Υλικού των Σιδηροδρόμων του Ελληνικού Κράτους (ΣΕΚ). Από τις 22 Φεβρουαρίου 1949 έως 24 Ιουλίου 1949 απασχολήθηκε στα έργα αποκατάστασης των ΣΕΚ. Από 22 Νοεμβρίου 1949 έως 21 Φεβρουαρίου 1950 απασχολήθηκε ως έκτακτος υπάλληλος τεχνίτης οδηγός αυτοκινήτου. Από 23 Φεβρουαρίου 1950 έως 26 Αυγούστου 1950 εργάστηκε ως βοηθός εφαρμοστού έργων αποκαταστάσεως ΣΕΚ και από 26 Αυγούστου 1950 ως τακτικός σπί συμβάσει υπάλληλος. Την 1 Φεβρουαρίου 1952 μονιμοποιήθηκε ως θερμαστής. Θα απολυθεί από τους ΣΕΚ στις 16 Ιουνίου 1953.
Στις 24 Νοεμβρίου 1952 προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως οδηγός τρακτέρ ελκυστήρα ως έκτακτος υπάλληλος στο μηχανολογικό Τμήμα της Τεχνικής Υπηρεσίας. Στις 12 Ιουνίου 1958 διορίστηκε ως τακτικός υπάλληλος στο Μηχανολογικό Τμήμα της Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών με απόσπαση στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και Μεταφορών της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης ΕΖΛΘ ως οδηγός χειριστής ελκυστήρων και γερανών με τον 8ο βαθμό του Β7 Κλάδου Τεχνικών Β΄ Κατηγορίας. Στις 16 Σεπτεμβρίου 1960 μονιμοποιήθηκε επειδή συμπλήρωσε 2ετή ευδόκιμη υπηρεσία. Στις 21 Οκτωβρίου 1967 προάχθηκε κατ’ εκλογή στον 6ο βαθμό. Στις 21 Οκτωβρίου 1970 προάχθηκε κατ’ εκλογή στον 6ο βαθμό. Στις 20 Οκτωβρίου 1975 προάχθηκε στον 5ο βαθμό. στις 14 Σεπτεμβρίου 1976 κατατάχθηκε στον κλάδο ΜΕ5 Τεχνιτών σύμφωνα με το νέο βαθμολόγιο. Στις 26 Μαΐου 1979 συνταξιοδοτήθηκε.

Ο Κίμων Ραπτόπουλος του Ιωάννη γεννήθηκε το 1916 στο Βόλο, είχε απολυτήριο Δημοτικού Σχολείου και ήταν έγγαμος. Είχε υπηρετήσει ως έφεδρος οπλίτης τη θητεία του κατά το μεσοπόλεμο. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου υπηρέτησε στον Εθνικό Στρατό και σύμφωνα με τον νόμο 751/1948, «περί προστασίας των απολυομένων εκ των υπηρετούντων ή υπηρετησάντων εις τας τάξεις του στρατού κατά την διάρκεια της παρούσης κατά του έθνους συμμοριακής δράσεως», ανέλαβε καθήκοντα στο Τμήμα Μεταφορών ως διαλογέας-σημειωτής την 1η Μάρτη 1950. Μεταξύ άλλων ήταν διαχειριστής με ευθύνες παραλαβής-παράδοσης εμπορευμάτων, συμπλήρωσης της γραφικής εργασίας στις αποθήκες, όντας μάλιστα και διαχειριστής σε ορισμένες από αυτές, ενώ είχε και ευθύνες για την εποπτεία των εργαζομένων στα μηχανικά μέσα, για την σύνταξη εκθέσεων και πρωτοκόλλων παραλαβής εμπορευμάτων, αλλά και για την εποπτεία της διαδικασίας φορτοεκφόρτωσης πλοίων, ενώ ο ΄ίδιος εργάστηκε και ως σημειωτής ατμοπλοίων. Στις 17 Απριλίου 1952 προάχθηκε σε φύλακας με βαθμό Γραφέα Α΄. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινώς στο Τμήμα Φορτοεκφόρτωσης και μεταφορών ΕΖ. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων της Β΄Κατηγορίας με βαθμό 8ο. Στις 25 Σεπτεμβρίου 1957 προάχθηκε σε βαθμό 7ο.
Στις 11 Αυγούστου 1979 υπέβαλλε την παραίτηση του.

O Παπαοικονόμου Δήμος του Δημητρίου και της Μαρίας γεννήθηκε το 1891 στον ‘Άγιο Νικόλαο της Χαλκιδικής. Ολοκλήρωσε την Τρίτη Δημοτικού από το Σχολείο Αγίου Νικολάου Χαλκιδικής. Το 1921 παντρεύτηκε τη Πανδώρα Κρυπαλλάκη. Ανήκε στην κλάση επιστράτευσης 1912. Υπηρέτησε τη θητεία του από από 6 Ιανουαρίου 1921 έως 30 Σεπτεμβρίου 1930 και συμμετείχε στην εκστρατεία στη Μικρά Ασία ως οπλίτης πεζικού. Θα υπηρετήσει ξανά με την επιστράτευση του 1940 από 1 Νοεμβρίου 1940 έως 31 Δεκεμβρίου 1940 ως έφεδρος στην αεράμυνα Θεσσαλονίκης.
Προσλήφθηκε στις 12 Ιουνίου 36 στο ΛΤΘ ως τακτικός υπάλληλος με βάση το νόμο περί προστασίας παλαιών πολεμιστών. Ήταν χειριστής γερανών στο Τμήμα Γερανών. Μετά την ενσωμάτωση του ΛΤΘ με την ΕΖΘ συνέχισε να εργάζεται ως γραφέας Α’ έως στις 15 Σεπτεμβρίου 54, όταν απολύθηκε λόγω ορίου ηλικίας. Έλαβε μειωμένη συνταξιοδότηση για δύο χρόνια και έπειτα του υποβλήθηκε αίτηση επαναπρόσληψης ως ημερομίσθιος υπάλληλος. Προσλήφθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 1956 ως χειριστής στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και Μεταφορών ΕΖΛΘ. Διαγράφηκε εντελώς στις 21/9/56.

Ο Παπαβασιλείου Βασίλειος του Δημητρίου και της Αικατερίνης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1910. Είχε ολοκληρώσει την Δ΄ Δημοτικού. Ήταν στρατιωτικής κλάσης 1930. Υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία από 3 Σεπτεμβρίου 1931 έως 16 Δεκεμβρίου 1933. Ήταν παντρεμένος με τρία παιδιά.
Στις 6 Ιουλίου 1935 προσλήφθηκε στην Υπηρεσία Έλξεως και Υλικού στους Σιδηροδρόμους Ελληνικού Κράτους, στην περιφέρεια Θεσσαλονίκης, μέχρι τις 12 Αυγούστου 1937 αρχικά ως έκτακτος και στη συνέχεια μόνιμος επί σφυρηλάτει. Αρχικά, στις 2 Δεκεμβρίου 1938, προσλήφθηκε ως Σημειωτής Μηχανολογικής Υπηρεσίας Κινήσεως Γερανών ΛΤΘ. Στις 25 Φεβρουαρίου 1939 απέκτησε το βαθμό του Γραφέα Β και στη συνέχεια Γραφέα Α. Στις 2 Απριλίου 1954 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας ΕΖΛΘ.
Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε ως σημειωτής στην Υπηρεσία Φορτοεκφορτώσεως και Μεταφορών ΕΖΛΘ. Στις 7 Σεπτεμβρίου 1956 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Στάβλων ΕΖΛΘ ως επόπτης καθαριότητας αναπληρώνοντας ενίοτε τους φύλακες και άλλες βοηθητικές εργασίες. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων Β΄Κατηγορίας και βαθμό 8ο. Στις 21 Οκτωβρίου 1957 προάχθηκε στον 7ο βαθμό. Συνταξιοδοτήθηκε στις 30 Ιουνίου 1962.

Ο Βασίλειος Νεοκοσμίδης του Ιωάννη και της Ελένης γεννήθηκε το 1928 στη Θεσσαλονίκη. Ολοκλήρωσε την 4η Γυμνασίου ήταν οδηγός ελκυστήρων και ήταν άγαμος. Ο πατέρας του Ιωάννης ήταν υπάλληλος της ΕΖΘ και ο γιός του προσλήφθηκε ως τακτικός υπάλληλος μετά το θάνατό του. Αρχικά ωστόσο ανέλαβε καθήκοντα στις 23 Απριλίου 1945 ως έκτακτος διαλογέας στο Τμήμα Διαλογέας Μεταφορών Ξηράς και Φορτοεκφορτώσεων Θαλάσσης ΕΖΘ, αλλά μετατέθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεως. Στις 23 Ιουλίου 1948 τοποθετήθηκε ως βοηθός Αποθηκάριος Αποθήκης 16. Στις 26 Ιουνίου 1953 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 7 ως βοηθός αποθηκαρίου. Στις 30 Οκτωβρίου 1953 ανέλαβε την Αποθήκη Σάκκων Αδιαβρόχων. Κατά τη γενική τοποθέτηση του προσωπικού της ΕΖΛΘ μετά τη συγχώνευση των οργανισμών ΕΖΘ και ΛΤΙ τοποθετήθηκε στις 19 Ιουλίου 1954 στο Μηχανολογικό Τμήμα της Τεχνικής Υπηρεσίας. Στις 19 Ιουλίου 1955 τοποθετήθηκε στο Μηχανολογικό Τμήμα της Τεχνικής Υπηρεσίας ΕΖΛΘ ως οδηγός ελκυστήρα. Την 1 Ιουλίου 1958 ανέλαβε καθήκοντα ως τακτικός υπάλληλος με το βαθμό 8 του Β7 κλάδου Τεχνικών. Μονιμοποιήθηκε μετά το πέρας της διετούς δοκιμαστικής υπηρεσίας στις 19 Σεπτεμβρίου 1960. Στις 13 Δεκεμβρίου 1962 προάχθηκε στον 7ο βαθμό. Στις 15 Μαΐου 1965 προάχθηκε σε 6 βαθμό κατηγορίας Β. Την ίδια ημέρα έλαβε αύξηση 10% στο βαθμό του για τριετία. Το ίδιο στις 24 Απριλίου 1966. Στις 6 Νοεμβρίου 1967 μετατέθηκε στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων τη Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης. Το 1967 εκτός από χειριστής ελκυστήρα θα αναλάβει την εποπτεία όλων των ελκυστήρων και αυτοκινούμενων Γερανών ως βοηθός επόπτη εργασίας στην περιοχή του Κεντρικού λιμένα. Στις 24 Απριλίου 1969 έλαβε αύξηση για τριετία στον ίδιο βαθμό. Το 1970 θα έχει αναλάβει την επίβλεψη της λειτουργίας των ελκυστήρων και μηχανημάτων στον Ανατολικό Τομέα. Το 1971 θα γίνει βοηθός προϊσταμένου Φορτοεκφορτώσεως. Το 1972 επικεφαλής χειριστών αυτοκινούμενων γερανών και ελκυστήρων και θα λάβει αύξηση λόγω τριετίας στον ίδιο βαθμό. Το 1973 αναπληρωτής προϊστάμενος Γραφείου Κινήσεως Μηχανημάτων και Πλωτών Μέσων ΟΛΘ. Την ίδια χρονιά έλαβε αύξηση. Στις 20 Οκτωβρίου 1975 προάχθηκε στον 5ο βαθμό και έλαβε αύξηση. Έλαβε εκ νέου αύξηση την 1 Ιανουαρίου 1976 και την 1 Ιανουαρίου 1978. Στις 27 Νοεμβρίου 1979 συνταξιοδοτήθηκε.